Абингтон Пиготс – Англияның Кембриджширдегі шағын ауыл. Тарихы темір ғасырына дейін барып жетеді, саз жасау өнеркәсібімен байланысты.📍Ауыл туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Абингтон Пиготс – Англияның Кембриджшир графтығындағы шағын ауыл, Ройстоннан (Гертфордшир) шамамен 6 шақырымға солтүстік-батысқа қарай орналасқан.
Abington Pigotts is a small village in Cambridgeshire, England about 4 miles (6 km) northwest of Royston, Hertfordshire.
Тарих
Абингтон Пиготс приходы шамамен дөңгелек пішінді аумақты қамтиды. Оны Шингай, Венди, Бассингборн, Литлингтон және Стилл Морден приходтарымен шектес, ал оның шекаралары көбінесе шағын су арналары мен өзендерге сәйкес келеді. Приход аумағында ерте темір дәуірінен қалған, шамамен 20 акр жерді алып жатқан қоныс табылды, ол шіркеуден солтүстік-батысқа қарай жарты миль қашықтықта орналасқан және Бельгиялық және Рим дәуірлерінде де пайдаланылған. Сонымен қатар, сол жерге жақын жерде англосаксон дәуіріне тән керамика да табылған. Бұл ауыл Томас Лестердің туған жері ретінде белгілі, ол Бедфордширдегі ауылдық тігізгіш тоқыма өнеркәсібінде маңызды рөл атқарды, машинамен жасалған тоқымалар пайда болғанға дейін 20 ғасырдың басына дейін сақталған тоқыма фабрикасын құрды.
The parish of Abington Pigotts covers an area of Roughly circular in shape it is surrounded by the parishes of Shingay, Wendy, Bassingbourn, Litlington, and Steeple Morden with its boundaries largely following minor waterways and streams. A settlement from the early Iron Age has been found in the parish, covering around 20 acres a half mile north west of the church, and was occupied through the Belgic and Roman periods. Pottery from the Anglo Saxon era has also been found near the site. The village is notable as being the birthplace of Thomas Lester, who was prominent in the rural lacemaking industry in Bedfordshire, establishing a Lace Manufactory business which survived until the onset of machine made lace in the early 20th century.
Шіркеу
Қауымдық шіркеу кем дегенде 13 ғасырдан бері Сент-Михаилге (қазіргі Сент-Михаил және барлық періштелер) арналған, және ғибадатхана, оңтүстік кіреберісі, солтүстік киім бөлмесі және батыс мұнарасынан тұрады. Қазіргі ғимарат 14 ғасырда салынған, бірақ ғибадатхана 1875 жылы қайта жаңартылған. Үш қабатты мұнара 15 ғасырға жатады, бірақ бұрынғы ғимараттың романдық өрнектерінің іздері әлі де көрініп тұр.
The parish church has been dedicated to St Michael (now St Michael and All Angels) since at least the 13th century and consists of a chancel, nave with south porch and north vestry, and west tower. The present building dates from the 14th century, though the chancel was reconstructed in 1875. The three stage tower is 15th century, but traces of Romanesque carving from an earlier building can still be seen.
Ауыл өмірі
Басты көшеде 18-19 ғасырларда салынған көптеген кішкентай ағаш каркасты үйлер бар. Басты көшедегі ең ірі ғимарат – ауылдың жалғыз пабы, The Pig and Abbott, ол 18 ғасырдың басында ашылған қонақүй, 19 ғасырдың басынан 1980 жылдарға дейін Дарби мен Джоан деп аталып келді. 1926 жылы ауылдық үй салынды. 1850 жыл шамасында шіркеуге қарайтын жолға мектеп салынды, онда балаларды жергілікті шеберлердің әйелдері оқытты. Оқушылар саны 19 ғасырдың соңына дейін шамамен 40-қа жуық болды, бірақ 1920 жылдары 15-ке дейін азайды. 1926 жылы үлкен балалар Бассингборнға, ал кіші балалар 1933 жылы Бассингборнға жіберілді. 1939 жылы мектеп басқа жерде қайта ашылды, бірақ 1954 жылы қайта жабылды. Бастауыш сынып оқушылары қазір Стилл Мордендегі мектепке барады, кейін Бассингборн ауылдық колледжіне ауысады.
The high street consists of a number of small 18th and 19th century timber framed cottages. The largest building on the high street is the village's one pub, The Pig and Abbott, an early 18th century inn which was known as the Darby and Joan from the early 19th century until the 1980s. A village hall was opened in 1926. A schoolroom was built on the road to the church in around 1850 with the children taught by the wives of the local craftsmen. The number of pupils remained around 40 for the rest of the 19th century but had dropped to 15 in the 1920s. In 1926 older children were sent instead to Bassingbourn with junior children following in 1933. The school reopened on a different site in 1939 but closed again in 1954. Primary children now attend the school in Steeple Morden before moving to Bassingbourn Village College.