Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Йель университетінің бас аудиториясы – Йель университетінің бас аудиториясы. Ол Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласындағы кампустың Хьюитт алаңында орналасқан. 1901 жылы Йель университетінің құрылған 200 жылдығына арналған Каррере және Гастингс фирмасы жобалаған Мемориалдық ротонда мен Университет орталығын қамтитын Екі жүз жылдық ғимараттар кешенінің бір бөлігі ретінде салынған. Шамамен 2650 орындықпен, ол университеттің ең ірі аудиториясы болып табылады және концерттер, қойылымдар, сондай-ақ жыл сайынғы жаңа студенттердің қабылдау рәсімі, бітірушілердің салтанатты жиыны және президенттік іс-шаралар сияқты университет салтанаттарын қабылдайды. Бұл ғимарат 1846-1871 жылдар аралығында Йель университетінің президенті болған Теодор Дуайт Вулсидің құрметіне аталған.
Primary auditorium at Yale University
Woolsey Hall is the primary auditorium at Yale University, located on the campus' Hewitt Quadrangle in New Haven, Connecticut. It was built as part of the Bicentennial Buildings complex that includes the Memorial Rotunda and the University Commons, designed by the firm Carrère and Hastings for the Yale bicentennial celebration in 1901. With approximately 2,650 seats, it is the university's largest auditorium and hosts concerts, performances, and university ceremonies including the annual freshman convocation, senior baccalaureate, and presidential inaugurations. The building is named for Theodore Dwight Woolsey, President of Yale from 1846 through 1871.
Тарих
19 ғасырда Йель университеті әлемдегі ең ірі жоғары білім беру орындарының біріне айналды, 1701 жылы негісталған колледжге қоса жеті магистратура және кәсіби мектептер ашылды. Йель 1887 жылы университет ретінде ұйымдастырылғанымен, құрамындағы мектептер көбінесе университет әкімшілігінен тәуелсіз болды және олардың арасында ортақ инфрақұрылым болмады. 1896 жылы жаңа университетты біріктіру мақсатында Йель президенті Тимоти Дуайт V орталық асхана мен концерт залын салуды ұсынды, он үшін университет 1,5-2 миллион доллар жинауы тиіс болды. Бұл құрылыс міндеті 1899 жылы президент болған Артур Твиннинг Хэдлидің басшылығына жүктелді, университеттің 200 жылдығына екі жыл қалғанда. Ғимараттардың орны Йель колледжінің ескі кампусы мен Шеффилд ғылыми мектебі арасындағы орталық нүкте ретінде таңдалды, жаңа университет ғимараттарын басымды колледжден бөлек және ешбір мектепке жақын емес деп қарастырды. Баттелл Чапелінен кейін университеттегі ең ірі жиын орынға айналған жаңа зал, Хэдлидің университетті басқаратын алғашқы дін қызметкері емес адам ретінде тағайындалуымен бірге, университеттегі алғашқы секулярлық концерт залы болды. 1910 жылы бірінші балкондағы бір орыншақ Йельдің ең танымал түлегі, сенімдісі және экс-президенті Уильям Говард Тафтқа арналған еді.
During the 19th century, Yale became one of the largest higher education institutions in the world, establishing seven graduate and professional schools in addition to the undergraduate college founded in 1701. Although Yale was nominally organized as a university in 1887, its constituent schools remained mostly independent of the university administration, and they lacked any shared facilities. In 1896, as one of several initiatives to unify the new university, Yale President Timothy Dwight V proposed the construction of a central dining hall and auditorium, for which the university would need to raise $1.5 to $2 million. The task of construction fell to the administration of Arthur Twining Hadley, who became president 1899, two years before the university bicentennial. The position of the buildings was selected as a central node between the Old Campus of Yale College and the Sheffield Scientific School, positioning the new university buildings as separate from the dominant College and partial to no school in particular. Succeeding Battell Chapel as the university's largest assembly space, the new hall was the university's first secular auditorium, coinciding with Hadley's appointment as the first non ordained person to lead the university. In 1910, a seat on the first balcony was made extra large to accommodate Yale's ultimate "big man on campus," trustee and alumnus William Howard Taft.
Құрылымы мен ерекшеліктері
Архитекторлары Каррере мен Гастингс болды, олар он жылдан кейін Нью-Йорк қалалық кітапханасын жобалады. Университеттің 19 ғасырдың соңындағы Викториялық готикалық жаңғыру стилімен салыстырғанда, Beaux Arts стилінде салынған жаңа ғимаратты сыншылар тым әсем және жарқыраған деп санады. Зәулім безендірілген зал әлемдегі ең танымал симфониялық органдардың бірі – Ньюберри еске алу органына ие. Бұл зал Нью-Хейвен симфониялық оркестрі, Йель тобы, Йель симфониялық оркестрі, Йель филармониясы, Йель Гли клубы және көптеген кіші, студенттік ұйымдар, мысалы, а капелла әншілері үшін негізгі орын болып табылады. Вулси Холлдың қабырға суреттері классикалық білім берудің идеалын бейнелейді және тоғыз муза мен құдайша Афинаның суреттерін қамтиды. Олар Йельдің тек ерлерге арналған колледж болған дәуірін көрсетеді. Залға Еске алу ротондасы арқылы кіруге болады, ол Революциялық соғыстан бастап Вьетнам соғысына дейінгі барлық американдық соғыстарда қаза тапқан Йель студенттеріне арналған ескерткіштер орналасқан вестибюль. Залдағы перделердің, кілемдердің және қапталған орындықтардың болмауы органмен орындау үшін акустикасына әсер етеді, бірақ акустика басқа дыбыстарға қарағанда органға көбірек көмектеседі. Вулси Холл акустика саласындағы маңызды зерттеулерге дейін салынған, сондықтан үлкен көлемінен, тікбұрышты пішінінен, қатты беттерінен және биік күмбезді төбесінен басқа, дыбысына оң әсер ететін ерекше архитектуралық ерекшеліктері жоқ. Хор әншілері кейде Вулсидің бұлыңғыр резонансынан зардап шегеді, ол мәтінді және нәзік дыбыстарды жасырады, сонымен қатар сахнада өзін естуді қиындатады. Йель университетінің негізгі концерт залы болғанына қарамастан, онда заманауи ыңғайлылықтар жетіспейді, соның ішінде: мүгедектер үшін қолжетімділік, кондиционер және стандартты жарықтандыру.
The architects were Carrère and Hastings, who a decade later designed the New York Public Library. Built in a Beaux Arts style that contrasted with the university's more somber Victorian Gothic revival taste in the late 19th century, the new building was considered by critics to be overreaching and gaudy. The ornately decorated hall is home to the Newberry Memorial Organ, one of the most renowned Symphonic organs in the world. This hall serves as the main performance venue for the New Haven Symphony Orchestra, the Yale Bands, the Yale Symphony Orchestra, the Yale Philharmonia, the Yale Glee Club, and many smaller, student run ensembles such as a cappella singing groups. Woolsey Hall's murals represent the ideal of a classical education and include images on the nine muses and the goddess Athena. They reflect the age when Yale was an all male college. The Hall is entered via the Memorial Rotunda, a vestibule containing memorials to sons of Yale who lost their lives in all American wars from the Revolutionary War to the Vietnam War. The hall's lack of draperies, carpeting and upholstered seats all contribute to its acoustics for organ performance, though the acoustics work far more in favor of the organ than for other sounds. Woolsey Hall predates any major studies within the field of acoustics, so aside from its large size, rectangular shape, hard surfaces and high vaulted ceiling, it has no peculiar architectural properties that contribute positively to its sound. Choral singers are sometimes hampered by Woolsey's muddy resonance, which easily obscures text and delicate timbres, and can also make it difficult to hear oneself on stage. Though Yale University's primary recital hall, it does lack modern amenities including: universal accessibility for people with disabilities, air conditioning, and industry standard lighting.