Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Йель университетінің кірпіш мұнарасы
Masonry tower at Yale University
Харкнес мұнарасы – Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласындағы Йель университетінің кірпіштен салынған мұнарасы. 1922 жылы құрылысы аяқталған Колледждік готикалық Естелік Төртбұрыш кешенінің бір бөлігі, және ол Йель университетінің ең ірі меценаты Эдвард Харкнестің інісі Чарльз Уильям Харкнестің құрметіне аталған.
Harkness Tower is a masonry tower at Yale University in New Haven, Connecticut. Part of the Collegiate Gothic Memorial Quadrangle complex completed in 1922, it is named for Charles William Harkness, brother of Yale's largest benefactor, Edward Harkness.
Тарих
Мұнара 1917-1921 жылдар аралығында Анна М. Харкнесс Йель университетіне сыйға берген Естелік төртбұрыстың бір бөлігі ретінде, жақында қайтыс болған ұлы Чарльз Уильям Харкнесс, 1883 жылы Йель университетін бітірген, оның құрметіне салынды. 1933 жылы жатақхана колледж жүйесі іске қосылғанда, мұнара Бранфорд колледжінің құрамына кірді. Оны Анна Харкнесс ұлы Эдвард С. Харкнесспен бірге Йель колледжінде оқыған Джеймс Гэмбл Роджерс жобалаған. Джеймс С. Хедден жобаның бас мердігерлік бақылауын жүзеге асырды және құрылыс процесінің көптеген суреттерін түсірді. Мұнара 2009 жылдың қыркүйегінен 2010 жылдың мамырына дейін қабырғаларын және әшекейлерін жөндеу мақсатында қайта жаңартудан өтті.
The tower was constructed between 1917 and 1921 as part of the Memorial Quadrangle donated to Yale by Anna M. Harkness in honor of her recently deceased son, Charles William Harkness, an 1883 Yale graduate. When the residential college system was inaugurated in 1933, the tower became part of Branford College. It was designed by James Gamble Rogers, a Yale College classmate of Anna Harkness's other son, Edward S. Harkness. James S. Hedden was the contractor's supervisor for the project and took many photographs of the construction's progress. The tower underwent renovations from September 2009 to May 2010 to repair its masonry and ornament.
Ықпал
Харкнес мұнарасы – қазіргі заманда салынған ағылшынның тік бұрышты готика стиліндегі алғашқы "couronne" ("таж") мұнарасы. Мұнараны жобалаған және Йель университетінің көптеген колледждік готикалық құрылыстарын салған Джеймс Гэмбл Роджерс, оның 15 ғасырғы Бостон Стамбынан, Линкольнширдегі Бостон қаласының Сент-Ботольф шіркеуінің 272 фут (83 м) биіктігіндегі мұнарасынан шабыттанғанын айтты. Йель Herald апталық студенттік газеті мұнараның суретін өзінің логотипі ретінде пайдаланды.
Harkness Tower was the first couronne ("crown") tower in English Perpendicular Gothic style built in the modern era. James Gamble Rogers, who designed the tower and many of Yale's Collegiate Gothic structures, said it was inspired by the 15th century Boston Stump, the 272 feet (83 m) tower of the parish church of St Botolph in Boston, Lincolnshire
The tower's image was adopted by the Yale Herald, a weekly student newspaper, for its masthead.
Дизайн
Харкнесс мұнарасының биіктігі 216 фут (66 м) – Яль университеті құрылған жылдар санына тең, құрылыс кезінде әр жыл үшін бір футтан есептелген. Төртбұрышты негізінен бастап, мұнара сатылап көтеріліп, сегізбұрышты негіздегі екі қабатты тас тәжге жетеді, ал жоғары жағында тас әшекейлері орналасқан. Көше деңгейінен шатырға дейін 284 саты бар. Жоғары қарай ортасында төрт ашық металл мыс сағаттар уақытты көрсетеді. Сағаттардың артында, стальной арқалықтардан жасалған каркасқа бекітілген каррильон қоңыраулары орналасқан. Каррильонның ойнату пульті сағаттардың астындағы балкондар деңгейінде орналасқан. Мұнараның төменгі қабаттарында су резервуары (қазір қолданылмайды), екі оқу каррильоны, ескі қоңыраулар ойнату пульті, Йель университеті каррильоншылар гильдиясының кеңсесі және естелік шапкіш үй орналасқан.
Harkness Tower is 216 feet (66 m) tall, one foot for each year since Yale's founding at the time it was built. From a square base, it rises in stages to a double stone crown on an octagonal base, and at the top are stone finials. From the street level to the roof, there are 284 steps. Midway to the top, four openwork copper clockfaces tell the hours. The bells of the carillon are behind the clockfaces, fixed to a frame made of steel I beams. The playing console of the carillon is at the level of the balconies immediately below the clock faces. Lower levels of the tower house a water tank (no longer used), two practice carillons, the old chimes playing console, office space for the Yale University Guild of Carillonneurs, and a memorial chapel.
Материалдар
Мұнара жеке тас блоктардан салынған, ал 1966 жылы каррильонның жаңа қоңырауларын көтеруге мүмкіндік беру үшін болатпен нығайтылған. Йель университетінің экскурсия жетекшілері жиі айтады, мұнара күшейтілгенге дейін әлемдегі ең биік тұрған тас құрылым болған деген аңыз бар. Көрнекті сәулетші немесе қайырымдастық белсендісі қабырғаларын ескіргендей көрсету үшін оларға қышқыл құюды бұйырғандықтан нығайту қажет болды деседі. Бірақ шындығында, Вашингтон монументі Харкнес мұнарасы салынбас бұрын-ақ елдегі ең биік құрылым болған.
The tower was built of separate stone blocks, and reinforced with steel in 1966 to handle the new bells in the carillon. Yale tour guides frequently mention the legend that the tower was the world's tallest free standing stone structure until it required reinforcement after an eccentric architect or philanthropist ordered acid to be poured down the walls to make it look older. In reality, the Washington Monument was the country's tallest such structure long before Harkness Tower was built.
Әшекейлеу
Мұнараның сәндік элементтерін Ли Лори жасаған. Скульптураның ең төменгі деңгейінде Йельдің сегіз көрнекті тұлғасы бейнеленген: Елиу Йель, Джонатан Эдвардс, Натан Хейл, Ноа Вебстер, Джеймс Фенимор Купер, Джон Кэлхун, Сэмюэл Ф. Б. Морс және Илай Уитни. Екінші деңгейдегі мүсіндер Фидий, Гомер, Аристотель және Евклидті көрсетеді. Скульптураның келесі деңгейі Медицина, Бизнес, Заң, Дің, Батылдық және Еңбек, Соғыс және Бейбітшілік, Көңілжомарттық және Тәртіп, Әділдік және Шындық, Өмір және Даму, Өлім және Бостандық сияқты аллегориялық бейнелерден тұрады. Жоғары деңгейдегі гаргулдар Йель студенттерін соғыста және оқуда бейнелейді (қаламмен жазатын жазушы, шебер спортшы, шай ішетін әлеуметтік қайраткер және жақсы оқитын ғалым), сонымен қатар Гомер, Вергилий, Данте және Шекспирдің бетперделері де бар.
The tower's decorative elements were sculpted by Lee Lawrie. The lowest level of sculpture depicts Yale's Eight Worthies: Elihu Yale, Jonathan Edwards, Nathan Hale, Noah Webster, James Fenimore Cooper, John C. Calhoun, Samuel F. B. Morse, and Eli Whitney. The second level of sculpture depicts Phidias, Homer, Aristotle, and Euclid. The next level of sculpture consists of allegorical figures depicting Medicine, Business, Law, the Church, Courage and Effort, War and Peace, Generosity and Order, Justice and Truth, Life and Progress, and Death and Freedom. The gargoyles on the top level depict Yale's students at war and in study (a pen wielding writer, a proficient athlete, a tea drinking socialite, and a diligent scholar), along with masks of Homer, Virgil, Dante, and Shakespeare.
Қабылдау
Модернист сәулетшілерге қатысты, егер Нью-Хейвенде тұруға кез келген жерді таңдауға мүмкіндік берілсе, олар Харкнесс мұнарасын таңдайтындары, себебі сонда оларға "оған қарау қажет болмас еді" деген әзіл, көрінеу, шындыққа жатпайды. Бұл, Гю де Мопассан мен Эйфель мұнарасы туралы айтылған ұқсас оқиғаның туындысы болып табылады.
The witticism, attributed to various modernist architects, that had they to choose any place in New Haven to live s/he would select the Harkness Tower, for then they "would not have to look at it," is apparently apocryphal, derivative of a similar story told of Guy de Maupassant and the Eiffel Tower.
Карлион
Мұнарада Йель ескерткіш кариллоны, 54 қоңыраудан тұратын кариллон орналасқан. Бұл - транспозициялық аспап; C қоңырауы концерттік B дыбысын шығарады. 1922 жылы он қоңырау орнатылып, 1966 жылы тағы 44 қоңырау қосылды. Аспапты студенттермен құрылған "Йель кариллоншылар гильдиясы" және шақырылған кариллоншылар орындайды. Оқу жылында аспапта күніне екі рет музыка ойналады: сағат 12:30-да жарты сағат, ал сағат 17:30-да бір сағат (Бранфорд және Сайбрук колледждерінің кейбір тұрғындары күнделікті орындалуларды "Ауыр металл" деп атайды). Жазда ол тек кешкі уақытта ойналады, сондай-ақ жазғы жұма күндері концерттер сериясы өткізіледі. 2009 және 2010 жылдары мұнара жөндеуден өткен кезде кариллон ойнау тоқтатылды.
The tower contains the Yale Memorial Carillon, a 54 bell carillon. It is a transposing instrument; the C bell sounds a concert B. Ten bells were installed in 1922 and 44 added in 1966. The instrument is played by members of a student run group set up for the purpose, the Yale Guild of Carillonneurs, and selected guest carillonneurs. During the school year, the instrument is played twice per day: a half hour session at 12:30 p. m. and a one hour session at 5:30 p. m. (Some residents of Branford College and Saybrook College, of which the tower forms a part of the periphery, have been known to refer to the daily performances as "Heavy Metal.") In summer it is played only in the evening, plus a summer series of Friday concerts. Carillon play was suspended in 2009 and 2010 during the tower's renovation.