Кіріспе

Таза титан мен цирконийді коммерциялық өндіру процесі Ван Аркель-де Бур процесі, сондай-ақ йодты процесс немесе кристалл таяқша процесі деп те аталады, таза, икемді титан, цирконий және басқа да кейбір металдарды коммерциялық өндірудің алғашқы өнеркәсіптік процесі болды. Оны 1925 жылы Антон Эдуард ван Аркель және Ян Хендрик де Бур әзірледі. Қазіргі кезде ол өте таза титан мен цирконийдің шағын көлемдерін өндіруде қолданылады. Процесс негізінен металл йодидтерін түзетіп, оларды ыдырату арқылы таза металл алуды қамтиды. Бұл процесс коммерциялық тұрғыдан Kroll процесімен ығыстырылды.

Процесс

Төмендегі диаграммада көрсетілгендей, таза емес титан, цирконий, гафний, ванадий, торий немесе протактиний 50–250 °C температурада эвакуацияланған ыдыста галогенмен қыздырылады. Патент, ең алдымен, TiI4 және ZrI4 аралық қосылыстарын қамтиды, олар буланып (қоспаларды қатты күйде қалдырады). Атмосфералық қысымда TiI4 150 °C-та балқиды және 377 °C-та қайнайды, ал ZrI4 499 °C-та балқиды және 600 °C-та қайнайды. Төмендетілген қысымда қайнау температурасы төмендейді. Газ тәрізді металл тетрайодиді 1400 °C температурада қызған ақ вольфрам жіпшесінде (filament) ыдырайды. Металл жиналған сайын жіпше өткізгіштігі артады, сондықтан жіпше температурасын сақтау үшін күштірек электр тогы қажет. Бұл процесс нақты орнатуға байланысты бірнеше сағаттан немесе бірнеше аптаға дейін созылуы мүмкін. Жалпы алғанда, кристалл таяқша процесін кез келген металл үшін, сол тасымалдау механизміне ең қолайлы галогенді немесе галогендердің комбинациясын қолдана отырып жүргізуге болады, бұл реакциялық қабілеттерге негізделген. Өнеркәсіптік масштабта тазарту үшін титан, цирконий және гафний ғана қолданылған, және шындығында, олар әлі де арнайы тазалық талаптары үшін кіші масштабта қолданылуда.