Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шаттық дәнекерлеу – электрлік кедергілі дәнекерлеудің бір түрі, нүктелік дәнекерлеу сияқты, екі металл бөлігін біріктіру үшін қолданылады. Оның ерекшелігі – шаттық дәнекерлеуде металл жолақтары мен парақтары (әдетте тот баспайтын болаттан) біркелкі нүктелі дәнекерлеу қатарымен «тігіледі». Дәнекерлеу екі бөлікті қысып ұстап, содан кейін олар арқылы қысқа мерзімге үлкен электр тогы жіберу арқылы жүзеге асырылады. Шаттық дәнекерлеуді 1932 жылы Эдвард Г. Бадд Өндіріс компаниясының инженер-механигі Эрл Дж. Рагсдейл тот баспайтын болатты дәнекерлеу үшін патенттеді. Бұл дәнекерлеу әдісі 1934 жылы алғашқы тот баспайтын болаттан жасалған пойыз – «Пионер Зефир» құрылысына қолданылды. 18/8 тот баспайтын болатты ысыту металлға магниттік емес және серпімді қасиеттер береді. Металды қайта-қайта 1000–1100°C-қа дейін қыздыру оның механикалық және химиялық қасиеттерін нашарлатады. Металл карбидтің түзілуіне байланысты коррозияға ұшырайды және шаршауға төзімділігін жоғалтады. Металдың қасиеттерін бақылаудағы маңызды фактор – осы температурадағы уақыттың ұзақтығы. Бақыланатын уақыт өлшегіші және тіркегіші, тегіс токпен қуат көзі және өте қысқа мерзімге жоғары токтарды пайдалану арқылы сапалы нүктелі дәнекерлеу жасауға болады. Шаттық дәнекерлеудің «коронасы» металл бетінде болмауы керек, ал қолданылатын жабдық қалыпты диаметрден кіші дәнекерлеулерді жасауға мүмкіндік береді. Екі металл парақты бір-біріне қысып ұстау үшін жеткілікті электрод күші қолданылады, ал ең жоғары ток екі парақтың арасындағы интерфейсте жылдам балқымалы дәнекерлеуді жасап, дәнекерленген металдың кішкентай кесегін құрайды. Салқындағаннан кейін ол қиюға төзімді металл интерфейсін құрайды. Сапалы шаттық дәнекерлеудің қию беріктігі ұқсас диаметрдегі бұрандадан екі есе жоғары, және оларды 50%-ға жақын орналастыруға болады. Дұрыс орындалғанда, балқымалы дәнекерлеу процестерінде кездесетін бұрмалану жойылады.
Shot welding is a type of electric resistance welding which, like spot welding, is used to join two pieces of metal together. The distinguishing feature is that in shot welding, strips and sheets of metal (usually stainless steel) are "sewed" together with rows of uniform spot welds. The weld is achieved by clamping the two pieces together then passing a large electric current through them for a short period of time. Shot welding was patented by Earl J. Ragsdale, a mechanical engineer at the Edward G. Budd Manufacturing Company in 1932 to weld stainless steel. This welding method was used to construct the first stainless steel train, Pioneer Zephyr, in 1934, Heat treating the 18 8 stainless steel leaves the metal with non magnetic and ductile properties. Repeatedly reheating the metal to 1000–1100°C impairs the mechanical and chemical properties of the metal. The metal becomes susceptible to corrosion due to carbide precipitation, and loses fatigue resistance. The important factor in controlling the metal's properties is the dwell time at those temperatures. Using a controlled time element and recorder, a power supply with smooth current, and very brief high currents, a satisfactory spot weld may be produced. The corona of the shot weld should not exist on the metal, and the equipment used produces satisfactory welds with a smaller than normal diameter. Sufficient electrode force is applied to hold the two sheets of metal together and the peak current rapidly creates a forge weld at the interface between the two sheets, producing a small nugget of weld metal, which when cooled results in a shear resistant metal interface. Good shotwelds have twice the shear strength of a rivet of similar diameter and can be placed 50% closer together. When done properly, distortion, which is a problem in fusion welding processes, is eliminated.