Кіріспе

Физиканың қатты денелерді зерттейтін саласы.

Қатты денелер физикасы – қатты химия, кванттық механика, кристаллография, электромагнетизм және металлургия сияқты әдістер арқылы қатты материяны, яғни қатты денелерді зерттейді. Бұл – конденсирленген материя физикасының ең ірі саласы. Қатты денелер физикасы қатты материалдардың макроскопикалық қасиеттері олардың атомдық қасиеттерінен қалай туындайтынын зерттейді. Осылайша, қатты денелер физикасы материалтанудың теориялық негізін құрайды. Қатты химиямен бірге, ол транзисторлар мен жартылай өткізгіштер технологиясында да тікелей қолданылады.

Өмірбаян

Қатты материалдар тығыз орналасқан атомдардан түзіледі, олар бір-бірімен күшті әрекеттеседі. Осы әрекеттесулер қатты денелердің механикалық (мысалы, қаттылық және серпімділік), жылулық, электрлік, магниттік және оптикалық қасиеттерін қамтамасыз етеді. Материалдың түріне және оның қалыптасу жағдайларына байланысты атомдар тұрақты, геометриялық үлгіде (металдар мен қарапайым су мұзын қамтитын кристаллды қатты денелер) немесе ретсіз (жалпы терезе шынысы сияқты аморфты қатты дене) орналасуы мүмкін. Қатты дене физикасының көп бөлігі, жалпы теория ретінде, кристаллдарға бағытталған. Бұл негізінен кристалдағы атомдардың периодтылығы – оның ерекше белгісі – математикалық модельдеуді жеңілдетеді. Сондай-ақ, кристалл материалдарда электрлік, магниттік, оптикалық немесе механикалық қасиеттер жиі кездеседі, оларды инженерлік мақсаттар үшін пайдалануға болады. Кристаллдағы атомдар арасындағы күштер әртүрлі болуы мүмкін. Мысалы, натрий хлориді (жалпы тұз) кристаллы иондық натрий мен хлордан тұрады және иондық байланыстармен байланысқан. Басқаларында атомдар электрондарын бөлісіп, ковалентті байланыстар құрайды. Металдарда электрондар металдық байланыс арқылы бүкіл кристалл бойынша бөліседі. Асыл газдар мұндай байланыстарға түспейді. Қатты күйде асыл газдар әрбір атомдағы электрондық заряд бұлтының поляризациясы нәтижесінде туындайтын Ван дер Ваальс күштерімен байланысқан. Қатты денелердің түрлерінің айырмашылығы олардың байланысу ерекшеліктерінен туындайды.

Тарих

Қатты денелердің физикалық қасиеттері ғасырлар бойы ғылыми зерттеулердің тақырыбы болды, бірақ "қатты дене физикасы" деген жекелеген сала 1940 жылдарға дейін пайда болған жоқ, әсіресе Америка физика қоғамындағы Қатты дене физикасы бөлімінің (DSSP) құрылуымен. DSSP өнеркәсіптік физиктерге қызмет көрсетті, ал қатты дене физикасы қатты денелерді зерттеу арқылы мүмкін болған технологиялық қолданыстармен байланысты болды. 1960 жылдардың басында DSSP Америка физика қоғамының ең ірі бөлімшесіне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Еуропада, әсіресе Англияда, Германияда және Кеңес Одағында қатты дене физиктерінің ірі қауымдастықтары құрылды. АҚШ және Еуропада қатты дене физикасы жартылай өткізгіштер, суперөткізгіштік, ядролық магниттік резонанс және басқа да алуан түрлі құбылыстарды зерттеу арқылы маңызды салаға айналды. Салқын соғыстың басында қатты дене физикасы зерттеулері көбінесе қатты денелермен ғана шектелмеді, бұл 1970 және 1980 жылдары кейбір физиктерді қатты денелерді, сұйықтықтарды, плазмаларды және басқа да күрделі материяны зерттеу үшін қолданылатын ортақ әдістерді біріктіретін конденсацияланған материя физикасы саласын құруға итермеледі. Бүгінде қатты дене физикасы конденсацияланған материя физикасының қосалқы саласы болып саналады, оны көбінесе "қатты конденсацияланған материя" деп атайды, және ол реттелген кристалдық торлары бар қатты денелердің қасиеттеріне баса назар аударады.

Кристалдық құрылым және қасиеттері

Материалдардың көптеген қасиеттеріне олардың кристалдық құрылымы әсер етеді. Бұл құрылымды рентгендік кристаллография, нейтрондық дифракция және электрондық дифракция сияқты түрлі кристаллографиялық әдістер арқылы зерттеуге болады. Кристалдық қатты материалдағы жеке кристаллдардың мөлшері қолданылатын материалға және оның қалыптасу жағдайларына байланысты өзгереді. Күнделікті өмірде кездесетін кристалдық материалдардың көпшілігі поликристалды болып келеді, мұнда жеке кристаллдар микроскоптық деңгейде болады, бірақ макроскоптық бір кристаллдар табиғатта (мысалы, алмаз) немесе жасанды түрде өндірілуі мүмкін. Шын кристаллдарда идеалды құрылымда кемшіліктер немесе бұрмалаушылықтар болады, және осы кемшіліктер нақты материалдардың көптеген электрлік және механикалық қасиеттерін шешеуші түрде анықтайды.

Электрондық қасиеттері

Материалдардың электр өткізгіштігі және жылу сыйымдылығы сияқты қасиеттері қатты дене физикасымен зерттеледі. Электр өткізгіштігінің алғашқы моделі – Дрюд моделі, ол қатты денедегі электрондарға кинетикалық теорияны қолданды. Материалда қозғалмайтын оң иондар және классикалық, өзара әрекеттеспейтін электрондардың «электрондық газы» бар деп есептей отырып, Дрюд моделі металдардағы электрлік және жылу өткізгіштігін, сондай-ақ Холл эффектін түсіндіре алды, бірақ электрондық жылу сыйымдылығын тым жоғары бағалады. Арнольд Сомерфельд классикалық Дрюд моделін кванттық механикамен біріктіріп, еркін электронды модельді (немесе Дрюд-Сомерфельд моделін) жасады. Бұл модельде электрондар Ферми газы ретінде қарастырылады, ол кванттық механикалық Ферми-Дирак статистикасына бағынатын бөлшектердің газы. Еркін электронды модель металдардың жылу сыйымдылығын жақсырақ болжады, алайда оқшаулағыштардың болуын түсіндіре алмады. Дерлік еркін электронды модель – бұл еркін электронды модельдің өзгертілген түрі, ол кристалдық қатты денедегі өткізгіш электрондар мен иондар арасындағы өзара әрекеттесуді модельдеу үшін әлсіз периодтық бұзылысты қамтиды. Электрондық жолақтар туралы ұғымды енгізу арқылы теория өткізгіштер, жартылай өткізгіштер және оқшаулағыштардың болуын түсіндіреді. Дерлік еркін электронды модель периодтық потенциал жағдайында Шредингер теңдеуін қайта жазады. Бұл жағдайдағы шешімдер Блох күйлері деп аталады. Блох теоремасы тек периодтық потенциалдарға ғана қатысты екендігін және кристалдағы атомдардың үздірсіз кездейсоқ қозғалысы периодтылықты бұзатындықтан, Блох теоремасын қолдану тек жуықтау болып табылады, бірақ ол өте құнды жуықтау болып шықты, оныңсыз қатты дене физикасының көптеген талдауларын жүргізу мүмкін болмас еді. Периодтылықтан ауытқулар кванттық механикалық бұзылыстар теориясымен қарастырылады.