Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Саксонияның курфюрсті 1656–1680 жылдары Иоганн Георг II (31 мамыр 1613 – 22 тамыз 1680) болды. Ол Веттин әулетінің Альбертин тармағынан шыққан.
Elector of Saxony from 1656 to 1680
Johann George II (31 May 1613 22 August 1680) was the Elector of Saxony from 1656 to 1680. He belonged to the Albertine branch of the House of Wettin.
Өмірбаян
Ол Саксонияның электоры Иоанн Георг I мен оның екінші әйелі Пруссияның Магдалина Сибилланың үшінші, бірақ ең үлкен тірі ұлы болды. Ол әкесі 8 қазан 1656 жылы қайтыс болғаннан кейін Саксонияның электоры болды. 1657 жылы Иоанн Георг үш бауырымен өзара аумақтарды таластырудан сақтану үшін келісім жасады, ал 1664 жылы Людовик XIV-пен достық қарым-қатынас орнатты. Ол француз патшасынан қаржы алды, бірақ Саксониядағы француздарға қарсы күшті оппозиция оны кейде император Леопольд I-нің ұсыныстарын қабылдауға итермеледі. Электордың басты қызығушылығы саясатта емес, музыка мен өнерде болды. Ол Дрезденді сәнмен безендірді, ол оның тұсында Германияның музыкалық орталығына айналды; шетелдік музыканттарды және басқаларын шақырып, өзінің айналасына зор және сәнді сарай жинады, ал оның астанасы музыкалық және басқа да мерекелердің ошағы болды. Ол Ташенбергтегі алғашқы опера театрының құрылысын тапсырды. 1658 жылы Иоанн Георг Саксе-Веймар герцогы Вильгельмнің демеуімен Жеміс-жидек қоғамына қабылданды. Оның өнерге жұмсаған көп шығындары 1661 жылы Иоанн Георгты қаржы мәселелерін басқаруды қазыналық кеңеске беруге мәжбүр етті, бұл Саксониядағы кейінгі қаржы жүйесінің негізін қалады. Сонымен қатар, оның үкіметі абсолюттік билік орнатуда және тұрақты армия құруда Богемия мен Пруссияға қарағанда нашар болды. Иоанн Георгтың билігі кезінде Оттыз жылдық соғыстан кейін Саксонияның экономикасы жайлап қалпына келді. Тоқыма, тас көмір және шыны сияқты жаңа кәсіптер мен өндірістер дамыды. Жергілікті жерлерден алынған күміс электораттың бос қазынасын толтырды, ал Лейпциг сауда жәрмеңкесі және 1654 жылғы богемиялық эмигранттар экономикалық белсенділікті күшейтті. Иоанн Георг 1680 жылы 22 тамызда Фрайбергте қайтыс болды.
He was the third but eldest surviving son of John George I, Elector of Saxony and Magdalene Sibylle of Prussia, his second spouse. He succeeded his father as Elector of Saxony when John George I died on 8 October 1656. In 1657 John George made an arrangement with his three brothers with the object of preventing disputes over their separate territories, and in 1664 he entered into friendly relations with Louis XIV. He received money from the French king, but the existence of a strong anti French party in Saxony induced him occasionally to respond to the overtures of the Emperor Leopold I. The elector's primary interests were not in politics, but in music and art. He adorned Dresden, which under him became the musical centre of Germany; welcoming foreign musicians and others he gathered around him a large and splendid court, and his capital was the constant scene of musical and other festivals. He commissioned the building of the first opera house, the Opernhaus am Taschenberg. In 1658 John George was accepted into the Fruitbearing Society, through the patronage of Duke William of Saxe Weimar. His enormous expenditure on the arts compelled John George in 1661 to grant greater control over monetary matters to the estates, a step which laid the foundation of the later system of finance in Saxony. Also, his government was less effective in establishing absolutist rule and a standing army than were Bohemia or Prussia. John George's reign saw the slow economic reconstruction of Saxony after the Thirty Years' War. New trades and manufactures developed, such as textiles, hard coal and glass. Locally mined silver filled the electorate's empty treasury, and the Leipzig Trade Fair and the Bohemian Exulanten of 1654 also stimulated economic activity. John George died in Freiberg on 22 August 1680.