Кіріспе

1608-1619 жылдар аралығында Бранденбург сайлаушысы Иоанн Сигизмунд (Johann Sigismund; 8 қараша 1572 – 23 желтоқсан 1619) – Гогенцоллерн әулетінен Бранденбург маркграфлығының ханзадасы. Ол Пруссия герцогинясы Аннаға үйлену арқылы Пруссия герцогы болды, Анна – ұлдары болмаған Пруссия герцогы Альберт Фредериктің үлкен қызы. Олардың некесі Бранденбург-Пруссия мемлекетінің құрылуына мүмкіндік берді, бұл Польша жетекшісі Иоанн Сигизмундты Пруссияның регенті етіп тағайындағаннан кейін және Альберт Фредерик қабілетті, тікелей еркек мұрагерсіз қайтыс болғаннан кейін іске асты.

Бранденбургтің курфюрстысы және Пруссияның герцогы

Иоанн Сигизмунд Галле-ан-дер-Саледе Бранденбург курфюрсті Иоахим III Фредерик пен оның бірінші әйелі, Бранденбург-Күстрин Катеринасының отбасында дүниеге келді. 1608 жылы ол әкесінен кейін Бранденбург маркграфы болды. 1611 жылы Иоанн Сигизмунд Кенигсбергтен Варшаваға сапар жасады, онда 16 қарашада Польша королі Сигизмунд III Васаға вассалдық ант берді (сол кезде Пруссия герцогтығы Польшаның феодалы болып есептелді). 1618 жылы ол ресми түрде Пруссия герцогы атанды, бірақ бұған дейін бірнеше жыл бойы ақыл-есі дұрыс емес Пруссия герцогы Альберт Фредерик атынан регент болып қызмет еткен. 1616 жылы ол инсульт алды, одан қалпына келмеді және 1619 жылы қайтыс болды. Иоанн Сигизмунд Рейхсхоф Кастропты өзінің ұстазы және тәрбиешісі Карл Фридрих фон Борделиусқа сыйлады, ал 1614 жылғы Ксантен шарты бойынша Клевес, Марк және Равенсберг аймақтарын алды.

Дін саясаты

Иоанн Зигмундтың ең маңызды әрекеті – ол Лютерандықтан Кальвинизмге көшті, бұл Польша патшасының қысымымен Пруссия герцогтігінде католиктер мен протестанттардың құқықтарын теңестіргеннен кейін болды. Ол, мүмкін, 1606 жылы Гейдельбергке сапар жасағанда Кальвинизмге көңілі толып, бірақ 1613 жылғы 25 желтоқсанда ғана Кальвинистік рәсім бойынша жұрт алдында қасиетті тамақтанды. Дегенмен, оның Бранденбургтегі халқының көп бөлігі, оның ішінде әйелі Анна Пруссиялық, терең лютерандық сенімде болды. 1614 жылғы ақпан айында сайлаушы және оның кальвинистік сарай шенеуніктері, «Cuius regio, eius religio» қағидасы бойынша, халықты жаңа дінге жаппай көшіру жоспарларын жасағанда, қасиетті Рим империясының ішінде, күшті наразылықтар болды, оның әйелі лютерандарды қолдады. Қарсылық соншалықты күшті болды, 1615 жылы Иоанн Зигмунд күштеп дін аударудың барлық әрекеттерінен бас тартып, тоқтатты. Оның орнына ол өзінің поддандыларына өз саналарының талабы бойынша лютерандық немесе кальвинистік дінді таңдауға рұқсат берді. Осыдан бастап Бранденбург-Пруссия екі дінге мойын бұратын мемлекет болып қалады.

Отбасы және балалар

1594 жылы 30 қазанда Иоанн Сигизмунд Пруссия герцогы Альберт Фредериктің (1553–1618) қызы Анна Пруссияға үйленді. Ол оның кеңіш әпкесі еді. Олар сегіз баланың ата-анасы болды:

Георг Вильгельм Бранденбургтік (13 қараша 1595 – 1 желтоқсан 1640). Оның мұрагері. Анна София Бранденбургтік (15 наурыз 1598 – 19 желтоқсан 1659). Брансвик-Люнебург герцогы Фредерик Ульрихке үйленді. Мария Элеонора Бранденбургтік (11 қараша 1599 – 28 наурыз 1655). Швеция патшасы Густав Адольфқа тұрмысқа шықты. Олар Швеция патшасы Кристинаның ата-анасы болды. Екатерина Бранденбургтік (28 мамыр 1602 – 27 тамыз 1644). Бірінші Трансильвания князі Габриэль Бетленге, екінші Саксония-Лауенбургтың Франц Карлына үйленді. Иоахим Сигизмунд Бранденбургтік (25 шілде 1603 – 22 ақпан 1625). Агнес Бранденбургтік (31 тамыз 1606 – 12 наурыз 1607). Иоанн Фредерик Бранденбургтік (18 тамыз 1607 – 1 наурыз 1608). Альбрехт Кристиан Бранденбургтік (7–14 наурыз 1609).