Джеймс Харви Уилкинсон III: Американ судьясының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық судья (1944 жылы туған)

Джеймс Харви Уилкинсон III (29 қыркүйек 1944 жылы туған) – Америка Құрама Штаттарының төртінші апелляциялық округінің судьясы. Оның аты бірнеше рет АҚШ Жоғарғы Сотына кандидат ретінде қарастырылған.

Ерте және отбасылық өмірі

Уилкинсон Нью-Йорк қаласында, Нью-Йорк штатында Дж. Харви Уилкинсон кіші мен оның әйеліне дүниеге келді. Ол Вирджиния штатының Ричмонд қаласында өсті, онда мемлекеттік мектептерді жіктеуге қатысты штаттың жаппай қарсылық көрсету кезеңінде Сент-Кристофер мектебінде білім алды. Оның әкесі (State Planters Bank компаниясының бас директоры, кейін Crestar Bank компаниясының бөлігі) Norfolk and Western Railroad компаниясының бас директоры Стюарт Сондерс және Ричмонд мектеп тақтасының төрағасы (кейіннен Жоғарғы Сот судьясы) Льюис Ф. Пауэлл және басқалармен бірге губернатор Дж. Линдсей Алмондты қолдады, ол Byrd ұйымымен байланысты үзіп, 19 қаңтар 1959 жылы Вирджиния Жоғарғы Соты мен үш судьядан тұратын федералдық комиссияның шешімдеріне сәйкес келуге шешім қабылдады, бұл шешімдер жіктеуді сақтауға бағытталған белгілі бір жаңа заңдарды конституцияға қайшы деп жариялады. Уилкинсон Нью-Джерси штатындағы Лоуренсвилл мектебінде оқыды, содан кейін Йель университетіне түсті, онда ол Сент-Энтони Холлдың мүшесі, Йель саяси одағының консервативтік партиясының төрағасы, ал кейіннен саяси одақтың президенті болды. Ол 1967 жылы Йель университетін бакалавр дәрежесімен үздік бітіріп, 1968 жылы «Гарри Берд және Вирджиния саясатының өзгеретін бейнесі, 1945–1966» атты алғашқы кітабын жариялады. Уилкинсон 1968 жылы АҚШ армиясына қазылғандықтан 1969 жылға дейін қызмет етті. Армиядан шыққаннан кейін Уилкинсон Шарлоттсвиллдегі Вирджиния университетінің құқық мектебінде оқуға түсті. 1970 жылы, бір жылдық оқудан кейін, Уилкинсон 25 жасында Вирджиния штатынан АҚШ Өкілдер палатасына үміткер болу үшін демалысқа шықты. Ол үш мерзімдік демократ Дэвид Э. Саттерфилд III-ке қарсы республикалық кандидат ретінде сайланды және кейіннен Саттерфилдтің сайлаушыларды Уилкинсонды заң мектебіне қайтаруға шақыратын үлкен билборды болғанын әзілдеп айтты, өйткені ол үлкен айырмамен жеңілді. Уилкинсон заңгерлік білімін жалғастырып, 1972 жылы Юрис доктор дәрежесін алды (Саттерфилд қарсы кандидат болмаған кезде) және көп ұзамай Вирджиния штатының адвокаттық емтиханын сәтті тапсырды. Уилкинсон мен оның әйелінің екі баласы бар. Оның қызы Портер Уилкинсон да АҚШ Жоғарғы Сотының кеңсесінде стажерлік өтті, 2007–2008 жылдары Бас судья Джон Робертстің кеңсесінде қызмет етті. Ол белгілі апелляциялық адвокат Джефф Уоллға үйленген.

Wilkinson was born in New York City, New York to J. Harvie Wilkinson Jr. and his wife. He was raised in Richmond, Virginia, where he attended St. Christopher's School during the state's Massive Resistance crisis concerning desegregation of the public schools. His father (CEO of State Planters Bank, later part of Crestar Bank) joined with Norfolk and Western Railroad CEO Stuart Saunders and Richmond School Board President (and later Supreme Court Justice) Lewis F. Powell and others to support Governor J. Lindsay Almond when he decided to break with the Byrd Organization and adhere to the decisions of the Virginia Supreme Court and a three judge federal panel on January 19, 1959, which declared certain new laws designed to maintain segregation unconstitutional. Wilkinson attended the Lawrenceville School in New Jersey, then Yale University, where he was a member of St. Anthony Hall, chairman of the Conservative Party of the Yale Political Union, and later the Political Union's president. He graduated with honors from Yale with a Bachelor of Arts degree in 1967, then published his first book, Harry Byrd and The Changing Face of Virginia Politics, 1945–1966 (1968) Wilkinson enlisted in the United States Army in 1968 and served until 1969. Upon leaving the army, Wilkinson began law school at the University of Virginia School of Law in Charlottesville. In 1970, after completing only one year, Wilkinson took a leave of absence to run (at age 25) for a Virginia seat in the United States House of Representatives. He ran as a Republican against 3 term incumbent Democrat David E. Satterfield III and later joked about losing by a significant margin, noting that Satterfield had a billboard urging voters to send Wilkinson back to law school. Wilkinson then resumed his legal studies and graduated with a Juris Doctor in 1972 (when Satterfield faced no opposition) and soon passed the Virginia bar exam. Wilkinson and his wife have two children. His daughter Porter Wilkinson also clerked for the United States Supreme Court, serving in the chambers of Chief Justice John Roberts in 2007–2008. She is married to prominent appellate lawyer Jeff Wall.

Заңгерлік, оқытушылық және жазушылық мансабының алғашқы кезеңдері

1972 жылдан 1973 жылға дейін Уилкинсон жаңа тағайындалған судья Пауэллдің, отбасылық досының заң кеңсесінде кеңсе қызметкері болды. Клерктік қызметтен кейін Уилкинсон үлкен заң фирмасына қосылудан бас тартты. Оның орнына ол Шарлоттсвиллге оралып, Вирджиния университетінің құқық мектебінде бес жыл қатарғы профессор ретінде сабақ берді. Уилкинсон судья Пауэллмен кеңсе қызметі туралы екінші кітабын жазып, жариялады: «Әділетке қызмет ету: Жоғарғы сот кеңсе қызметкерінің көзқарасы» (1974). Сонымен қатар, Уилкинсон үш жыл (1978–1981) Норфолк қаласының «The Virginian Pilot» газетінде, оның ішінде редактуралық бөлімнің редакторы ретінде жұмыс істеді. Кейін ол бұл жұмыстың үкіметпен, сондай-ақ өмірдің түрлі салаларындағы адамдармен тәжірибесін кеңейткенін, сонымен қатар уақытты басқару дағдыларын жетілдіруге көмектескенін айтты. 1982 жылы Уилкинсон құқықтық мансабын қайта бастады, АҚШ Әділет министрлігінің Азаматтық құқықтар бөліміне қосылып, ақырында бас прокурордың орынбасары болды. 1983 жылы Вирджиния университетінің құқық мектебінде сабақ берді. 1996 жылдан 2003 жылға дейін Уилкинсон соттың бас судьясы болды, осы кезеңде «Бір ұлт бөлінбейді: этникалық сепаратизм Америкаға қалай қауіп төндіреді» (1997) атты төртінші кітабын жазып, жариялады. 2003 жылы судья Уилкинсон Ясер Эсам Хамдиді заңгерге немесе сотқа жүгінбей, белгісіз мерзімге қамауға алу құқығын растаған көпшілік пікірін жазды. Хамди АҚШ Ауғанстанға басып кірген кезде тұтқындалған АҚШ азаматы еді, ал АҚШ Жоғарғы Соты бұл шешімді жоққа шығарды. 2004 жылдың күзінде Бас судья Ренквисттің ауруы туралы хабарламадан кейін көптеген сарапшылар Уилкинсонды Буштің Жоғарғы Сотқа үміткері ретінде қарастырды. Уилкинсон «The New York Times» газетіне сұхбат беруге келісіп, Буштің жақын шеңберінен қолдауын жоғалтты. 2006 жылы Уилкинсон «The Washington Post» газетінде бір жынысты неке мәселесінде сол және оң жақтарды сынаған мақала жазды. «Америкалық конституциялық дәстүр» «бір жынысты некеге қатысты күрес барысында басты құрбан болды» деп жазған Уилкинсон некеге қарапайым заңнамалық жолмен реттеу керек деп санды және дауды «конституциялық деңгейге көтеруге асығуға» қарсы болды. 2008 жылдың 24 маусымында Уилкинсон Ричмондтағы әйелдер медициналық орталығына қарсы Херринг ісі бойынша келісетін пікірін жазды, ол Вирджиния штатының жартылай түсік жасатуға тыйым салуын қолдады. Ол өзінің келісуінде жартылай түсік жасатуға қатаң қарсылық білдірді: «Шындығында, біз – өркениетті адамдар – жартылай туған баланы бөлшектеуді және оның бас сүйегін ұрып-соғуды ақтау үшін Конституциямызға жүгініп жатырмыз. Әрине, ғасырлар өткен соң, адамдар осы қорқынышты әрекетке қарап, заңның негізгі қағидалары атынан жасалған қоғамның жетістіктеріне таң қалады. Олар қорқынышпен тітіркеніп, үрейленеді». 2012 жылы Уилкинсон өзінің бесінші кітабын (Оксфорд университетінің баспасынан екіншісі) жариялады: «Космикалық конституциялық теория: Неліктен американдықтар өздерін басқаруға деген құқығынан айырылып жатыр». Келесі жылы Уилкинсон Балтимор Рейвенс командасының видеоларда, фотосуреттерде және көрмелерде бұрын қолданылған «Flying B» логотипін әділ пайдалану деп қарастырған пікірін жазды. 2016 жылы Уилкинсон судья Г. Стивен Эйджи Солтүстік Каролина штатының Роуэн округі комиссарларының кездесулерінде ұсынған діни дұғалар АҚШ Конституциясының дін бостандығы туралы ережені бұзбайтынын анықтағанда келіспеді. Бұл шешімді толық округтік алқа 10–5 дауыспен қабылдамады, енді Уилкинсон көпшілік пікірін жазды, ал Эйджи мен Пол В. Нимейер келіспеушіліктер жазды. 2018 жылдың маусым айында АҚШ Жоғарғы Соты судья Кларенс Томас пен Нил Горсак жазбаша келіспеушілік білдіргеніне қарамастан, қайта қараудан бас тартты. 2017 жылы Уилкинсон «Барлық құлаған сенімдер: 1960 жылдардың уәдесі мен сәтсіздіктеріне қатысты ойлар» атты еңбегін жариялады. 2018 жылдың наурыз айында Уилкинсон, бірінші дүниежүзілік соғыстағы Бладенсбург Бейбітшілік Кресті ескерткіші енді Конституцияның дін бостандығы туралы ережесін бұзады деген екіге бөлінген алқаның қорытындысына сот отырысы қайтадан қаралудан бас тартқан кезде қарсылық білдірді. Төртінші округтің үкімін АҚШ Жоғарғы Соты «American Legion v. American Humanist Association» (2019) ісінде кері қайтарып жіберді. 2018 жылдың тамызында Уилкинсон Конституцияның сегізінші түзетуі Вирджинияға «әдеттегі мас» деп танылғандарға алкогольге ие болуды қылмыстық жолмен тыйым салуға кедергі келтірмейтінін анықтаған алқаның көпшілігі үшін жазды. Судья Диана Гриббон Моц бұл шешімге ерекше келісім білдірді, көпшілік Пауэллдің Техасқа қарсы (1968) ісін елемегенін айтты. 2019 жылдың шілдесінде толық округтік алқа 8–7 дауыспен алқаның шешімін кері қайтарды, Моц көпшілік пікірін жазды, ал Уилкинсон қазіргі уақытта бас қарсылық пікірін жазды. Көпшілік және келісетін пікірлер Уилкинсонды бейшаралыққа және «жанжалды тілге» кінәлады, ал Уилкинсон оны қосымша, ерекше қарсылық пікірінде қорғады.

From 1972 to 1973, Wilkinson served as a law clerk to newly confirmed Justice Powell, long a family friend. Following his clerkship, Wilkinson declined joining a large law firm. Instead, he returned to Charlottesville and joined the University of Virginia School of Law faculty, where he taught as an associate professor for five years. Wilkinson also wrote and published his second book, about his clerkship with Justice Powell: Serving Justice: A Supreme Court Clerk's View (1974). Wilkinson also spent three years (1978–1981) working for Norfolk's The Virginian Pilot, including as editorial page editor. He later credited this with broadening his practical experience of both government at many levels, and with people in all walks of life, as well as helping his time management skills. In 1982, Wilkinson resumed his legal career, joining the Civil Rights Division of the U. S. Department of Justice, eventually becoming deputy assistant attorney general. He returned to teaching at the University of Virginia School of Law in 1983. From 1996 to 2003, Wilkinson served as the court's chief judge, during which time he wrote and published his fourth book, One Nation Indivisible: How Ethnic Separatism Threatens America (1997). In 2003, Judge Wilkinson wrote the majority opinion upholding the right of the United States government to detain Yaser Esam Hamdi indefinitely without access to counsel or a court. Hamdi was a U. S. citizen captured during the U. S. invasion of Afghanistan, and the U. S. Supreme Court ultimately overturned that decision. With the announcement of Chief Justice Rehnquist's illness in the fall of 2004, many commentators listed Wilkinson as a potential Bush nominee to the Supreme Court. Wilkinson agreed to an interview with The New York Times, reportedly undermining his candidacy amongst the Bush inner circle. In 2006, Wilkinson penned an op ed article in The Washington Post, castigating both the left and right on the issue of gay marriage. Writing that the "American constitutional tradition" has been a "chief casualty in the struggle over same sex marriage", Wilkinson opined that marriage should be regulated through ordinary legislative means and opposed "the rush to constitutionalize" the dispute. On June 24, 2008, Wilkinson authored a concurring opinion in Richmond Medical Center For Women v. Herring, which upheld the Virginia ban on partial birth abortions. In his concurrence, he voiced a strong opposition to the practice of partial birth abortions: "The fact is that we—civilized people—are retreating to the haven of our Constitution to justify dismembering a partly born child and crushing its skull. Surely centuries hence, people will look back on this gruesome practice done in the name of fundamental law by a society of high achievement. And they will shudder." In 2012, Wilkinson published his fifth book (and second through Oxford University Press), Cosmic Constitutional Theory: Why Americans Are Losing Their Inalienable Right to Self Governance. The following year, Wilkinson wrote an opinion upholding the Baltimore Ravens' use of its previously used "Flying B" logo in videos, photographs and displays as fair use. In 2016, Wilkinson dissented when Judge G. Steven Agee found that sectarian prayers offered by Rowan County, North Carolina commissioners at their meetings did not violate the Establishment Clause of the United States Constitution. That judgment was then rejected by the full circuit en banc by a vote of 10–5, with Wilkinson now writing for the majority while Agee and Paul V. Niemeyer authored dissents. In June 2018, the Supreme Court of the United States denied review, over the written dissent of Justice Clarence Thomas joined by Neil Gorsuch. In 2017 Wilkinson published, All Falling Faiths: Reflections on the Promise and Failure of the 1960s. In March 2018, Wilkinson wrote a dissent when the circuit denied en banc rehearing to a divided panel's conclusion that the Bladensburg Peace Cross memorial from World War I now violated the Constitution's Establishment Clause. The Fourth Circuit's judgment was then reversed by the U. S. Supreme Court in American Legion v. American Humanist Association (2019). In August 2018, Wilkinson wrote for the panel majority when it found that the Constitution's Eighth Amendment did not prevent Virginia from criminally prohibiting those it identified as "habitual drunkards" from possessing alcohol. Judge Diana Gribbon Motz specially concurred, arguing that the majority was ignoring Powell v. Texas (1968). In July 2019, the full circuit en banc reversed the panel by a vote of 8–7, with Motz writing for the majority and Wilkinson now writing the principal dissent. The majority and concurring opinions criticized Wilkinson for incivility and "inflammatory language", which Wilkinson defended in an additional, special dissent.

Құрмет пен марапаттар

2004 жылы Вирджиния университеті Уилкинсонды заң саласындағы ең жоғары сыртқы наградасы – Томас Джефферсон қорының медалімен марапаттады. 2016 жылы Шарлоттсвиллдегі Джон Барбидің кіші адвокаттар клубы Уилкинсонның үш он жылдық сот қызметін Құрмет грамотасымен және өмірлік жетістіктері үшін сыйлықпен таныды.