Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы масондық ложа
Freemason lodge in England
Англияның Біріккен Ұлы ложасы (АБЛЛ) – Англия, Уэльс және Ұлттар Достастығындағы көптеген масондық ложаларды басқаратын басқарушы масондық ложа. 1717 жылдың 24 маусымында Лондондағы «Гусь және Тор» тавернасында құрылған Масондық Ұлы ложадан таратылғандығы туралы мәлімдейді, және Шотландияның Ұлы ложасымен және Ирландияның Ұлы ложасымен бірге әлемдегі ең көне Масондық Ұлы ложасы саналады.
The United Grand Lodge of England (UGLE) is the governing Masonic lodge for the majority of freemasons in England, Wales, and the Commonwealth of Nations. Claiming descent from the Masonic Grand Lodge formed 24 June 1717 at the Goose & Gridiron Tavern in London, it is considered to be the oldest Masonic Grand Lodge in the world, together with the Grand Lodge of Scotland, and the Grand Lodge of Ireland.
Англиялық масондықта қазіргі және ежелгі адамдар
1717 жылға дейін Англияда, Шотландияда және Ирландияда франкмасон ложалары болды, ал жұмыс істемейтін франкмасондардың ең ерте қабылдануы Шотландияда тіркелген. 24 маусым күні, 1717 жылы Сент-Джон мерекесінде Лондондағы үш ложа мен Вестминстер ложасы Сент-Пол шіркеуінің ауласындағы «Гусь және Тор» пивоханасында бірлескен кешкі ас өткізді, Энтони Сейерді Ұлы шебер етіп сайлады және өздерін Лондон мен Вестминстердің Ұлы ложасы деп атады. Лондон қалалық корпорациясы осы орынға көк тақта орнатқан. Сейер туралы көп мәлімет белгілі емес, бірақ ол Ұлы шебер болған кезде тәуелсіз қаражаты бар адам ретінде сипатталған, бірақ кейін қиын жағдайға түсіп, Ұлы ложаның қайырымдылық қорынан қаржы алған. Тарихшы Марша Кит Шушард Англияның виг үкіметі 1715 жылғы якобит көтерілісіне қарсы Ганноверлік адалдардың күші ретінде Ұлы ложаны ұйымдастырғанын айтады, өйткені вигтер франкмасон ложаларындағы бұрынғы якобит ықпалына алаңдаған. Сондықтан, Ганновер Англиясындағы франкмасондық виггерлікпен тығыз байланысты болды. 1718 жылы Сейердің орнын табысты мемлекеттік қызметкер Джордж Пэйн басты. Содан кейін қоғам ғалым және дін қызметкері Джон Теофилус Дезагулиердің қамқорлығына өтті, содан кейін Пэйнге қайта оралды. 1721 жылы Ұлы ложа беделді ақсақал, Монтегю герцогынан Ұлы шебер ретінде төрағалық етуді алды, соның арқасында өзін авторитетті реттеуші орган ретінде орнатып, тоқсан сайын жинала бастады. Бұл Лондоннан тыс ложалардың бірігуіне әкелді, олар кезекті нөмірленген уәкілеттіктерді қабылдады, бұл кейінгі үміткерлерге қарағанда үстемелік артықшылықты берді. 1723 жылы Ұлы ложаның өкілеттігімен Джеймс Андерсон қолөнерді реттеу және Ұлы ложаның ложаларды жиналуға уәкілеттік беру құқығын бекіту мақсатында «Масондық Конституциялар» кітабын жариялады. Кітапта қолөнердің қияли тарихы жазылған, бірақ онда көптеген қызықты материалдар бар. Жаңа Ұлы ложаның алғашқы жылдарында жаңа Ұлы ложаға ешқашан қосылмаған көптеген масондар мен ложалар болды. Бұл масондар мен олардың ложалары «Ескі масондар» немесе «Сент-Джон масондары» және «Сент-Джон ложалары» деп аталды. 1730 және 1740 жылдары Лондонның Ұлы ложасы мен Ирландия мен Шотландияның Ұлы ложалары арасындағы антагонизм күшейді. Лондонға келіп, онда тұратын ирландтық және шотландтық масондар Лондонның Ұлы ложасы қолөнердің ежелгі дәстүрлерінен едәуір ауытқығанын санады. Нәтижесінде бұл масондар Лондон ложаларымен жақын туыстық сезімге ие болды. Лондон Ұлы ложасының және оның мүшелерінің аристократиялық сипаты басқа масондарды бөледі, олар да өздерін басқа ложалармен байланыстырды. 1751 жылдың 17 шілдесінде бес ложаның өкілдері Грек көшесіндегі, Сохо, Лондондағы «Түрік басы» тавернасында жиналып, қарсы Ұлы ложа құрды: «Ескі институттар бойынша Англияның Ұлы ложасы». Олар өздері ежелгі және демек таза масондық дәстүрін сақтайтындарын санайды және олардың Ұлы ложасын «Ежелгілердің Ұлы ложасы» деп атады. Олар Премьер-Grand Lodge-ге мүшелерді «Модерндер» деп қорлаушы есіммен атады. Бұл екі ресми емес атау қалыптасты. Ложалардың құрылуы империяның дамуымен бірге жүрді, барлық үш ана Ұлы ложасы 1730 жылдардан бастап Америка, Үндістан және Африканы қоса алғанда, бүкіл әлемде ложалар құруға уәкілеттік берді.
Prior to 1717 there were Freemasons' lodges in England, Scotland, and Ireland, with the earliest known admission of non operative masons being in Scotland. On St John's Day, 24 June 1717, three existing London lodges and a Westminster lodge held a joint dinner at the Goose and Gridiron alehouse in St Paul's Churchyard, elected Anthony Sayer to the chair as Grand Master, and called themselves the Grand Lodge of London and Westminster. The City of London Corporation has erected a Blue Plaque near the location. Little is known of Sayer save that he was described as a Gentleman (a man of independent means) when he became Grand Master, but later fell on hard times, receiving money from the Grand Lodge charity fund. Historian Marsha Keith Schuchard notes that the Whig administration of England organised the Grand Lodge as a Hanoverian loyalist counter to the Jacobite rising of 1715, since the Whigs were concerned at the previous Jacobite influence in Freemason lodges. The Freemasonry that predominated in Hanoverian England was hence closely linked with Whiggism. In 1718 Sayer was succeeded by George Payne, a successful Civil Servant. The society then passed into the care of John Theophilus Desaguliers, a scientist and clergyman, then back to Payne. In 1721, the Grand Lodge managed to obtain a nobleman, the Duke of Montagu to preside as Grand Master, and so was able to establish itself as an authoritative regulatory body, and began meeting on a quarterly basis. This resulted in lodges outside London becoming affiliated, accepting sequentially numbered warrants conferring seniority over later applicants. In 1723, by authority of the Grand Lodge, James Anderson published the Constitutions of Masonry for the purposes of regulating the craft and establishing the Grand Lodge's authority to warrant Lodges to meet. The book includes a fanciful history of the Craft, which nevertheless contains much interesting material. Throughout the early years of the new Grand Lodge there were any number of Masons and lodges that never affiliated with the new Grand Lodge. These unaffiliated Masons and their Lodges were referred to as "Old Masons", or "St John Masons", and "St John Lodges". During the 1730s and 1740s antipathy increased between the London Grand Lodge and the Grand Lodges of Ireland and Scotland. Irish and Scots Masons visiting and living in London considered the London Grand Lodge to have deviated substantially from the ancient practices of the Craft. As a result, these Masons felt a stronger kinship with the unaffiliated London Lodges. The aristocratic nature of the London Grand Lodge and its members alienated other Masons causing them also to identify with the unaffiliated Lodges. On 17 July 1751, representatives of five Lodges gathered at the Turk's Head Tavern, in Greek Street, Soho, London and formed a rival Grand Lodge: "The Grand Lodge of England According to the Old Institutions". They considered that they practised a more ancient and therefore purer form of Masonry, and called their Grand Lodge The Ancients' Grand Lodge. They called those affiliated to the Premier Grand Lodge, by the pejorative epithet The Moderns. These two unofficial names stuck. The creation of Lodges followed the development of the Empire, with all three home Grand Lodges warranting Lodges around the world, including the Americas, India and Africa, from the 1730s.
Англияның Біріккен Ұлы Ложасының құрылуы
1809 жылы заманауилар Шотландия, Ирландия және әсіресе ежелгілермен өздерінің рәсімдерін реттеуге келтіру үшін "Жарлық ложасын" тағайындады. 1811 жылы екі Ұлы Ложа да комиссарларды тағайындады; ал келесі екі жылда Бірігу шарты келісіліп, бекітілді. 1813 жылдың қаңтар айында Сассекс герцогы ағасы, принц-регенттің отставкасынан кейін Заманауилердің Ұлы шебері болды; ал 1813 жылдың желтоқсанында тағы бір ағасы, Кент герцогы Ежелгілердің Ұлы шебері аталды. 1813 жылдың 27 желтоқсанында Англияның Біріккен Ұлы Ложасы ("UGLE") Лондонның Фримасон залында Сассекс герцогы (Патша Георг III-нің кіші ұлы) Ұлы ұстаз ретінде құрылды. Екі бұрынғы Ұлы Ложаның тәртібін үйлестіру үшін Татуласу ложасы құрылды. Жаңа Ұлы ұстаз франкмасондыққа үлкен үміт артып, оның христиан дінінен бұрын пайда болғандығына және адамзат игілігіне қызмет ете алатын әмбебап дінге айнала алатынына сенді. Алайда, қарапайым ложалармен авторитарлық қарым-қатынасы оған Лондоннан тыс аз ғана достар тапты, сондай-ақ ашық қарсылық пен Солтүстік-Батыста Уиганның жаңа Ұлы Ложасын тудырды. Ұлы Ложа ішіндегі қарсылық масондық қайырымдылыққа бағытталды. Роберт Крусефикс "Фримасонның тоқсандық шолуын" жариялап, фримасондарды жұмыссыздықтан сақтап, қайырымдылықты насихаттады, сондай-ақ масондарды әлеуметтік реформалар үшін кең ауқымды пікірталасқа тартты. Зетланд графының Ұлы Ложаны басқарудағы бейғамдығы мен тиімсіздігі реформаторлардың қолына ойнады, ал 1870-ші жылдардың соңында ағылшын франкмасондығы ағартушы орта таптың мүдделерінің толыққанды көрінісіне айналды.
In 1809 the Moderns appointed a "Lodge of Promulgation" to return their own ritual to regularity with Scotland, Ireland and especially the Ancients. In 1811 both Grand Lodges appointed Commissioners; and over the next two years, articles of Union were negotiated and agreed upon. In January 1813 the Duke of Sussex became Grand Master of the Moderns on the resignation of his brother, the Prince Regent; and in December 1813 another brother, Duke of Kent became Grand Master of the Antients. On 27 December 1813 the United Grand Lodge of England ("UGLE") was constituted at Freemasons' Hall, London with the Duke of Sussex (younger son of King George III) as Grand Master. A Lodge of Reconciliation was formed to reconcile the rituals worked under the two former Grand Lodges. The new Grand Master had high hopes for Freemasonry, having a theory that it was pre Christian and could serve the cause of humanity as a universal religion. However, his autocratic dealings with ordinary lodges won him few friends outside London, and sparked open rebellion and a new Grand Lodge of Wigan in the North West. Within Grand Lodge, opposition centred on Masonic Charity. Robert Crucefix launched the Freemason's Quarterly Review to promote charity to keep Freemasons from the workhouse, and to engage masons in the broader argument for social reform. The Earl of Zetland's complacent and inept management of Grand Lodge played into the hands of the reformers, and by the end of the 1870s English Freemasonry had become a perfect expression of the aspirations of the enlightened middle classes.
Қазіргі кездегі масондық
Стивен Найт пен Мартин Шорттың еңбектері нәтижесінде франкмасондар туралы қастандық теориялары мен жалпы жаулық көзқарастар қайта жанданғандықтан, Англияның Біріккен Ұлы Ложасы 1990 жылдардың ортасынан бастап жалпы жұртшылықпен және БАҚ-пен қарым-қатынасын өзгерте бастады, жаңа "ашықтық" қағидасын ұстана отырып. Бұл өзгерісті Шығыс Ланкашир провинциялық хатшысы Алан Гарнет былай қорытындылады: "Біз құпия қоғам немесе құпиялары бар қоғам емес, бірақ біз жеке қоғамбыз". Фримасон залы, Лондон, сондай-ақ франкмасондық кітапхана мен мұражайы да жалпы жұртшылыққа ашылды, экскурсиялар ұйымдастырылды. Ложалар Англияның тарихи округтеріне шамамен сай келетін бірнеше бағынышты провинциялық Ұлы Ложаларға біріктірілген. Лондондағы ложалар (әдетте Фримасон залынан 10 миль радиуста орналасқан) алты ерекше жағдайды қоспағанда, Лондонның Митрополиттік Ұлы Ложасымен басқарылады, оның төрағасы Митрополиттік Ұлы Шебер. Лондоннан тыс, Англия, Уэльс, Мэн аралы және Норманд аралдарында жиналатын ложалар 47 провинциялық Ұлы Ложаға (UGLE) топтастырылған, олардың әрқайсысын провинциялық Ұлы Шебер басқарады. Англия, Уэльс, Мэн аралы және Норманд аралдарынан тыс жерлерде кездесетін ложалар 33 округтік Ұлы Ложаға біріктірілген, олардың әрқайсысын округтік Ұлы Шебер басқарады. Бес топ (аудан құруға жеткіліксіз), әрқайсысын Бас инспектор басқарады. Лондондағы алты және шетелдегі 12 ложа тікелей Фримасон залымен басқарылады.
In response to conspiracy theories about Freemasons and generally hostile views gaining new life, due to the works of Stephen Knight and Martin Short, the United Grand Lodge of England began to change the way it dealt with the general public and the media from the mid 1990s, emphasizing a new "openness." This presentation was summed up by Provincial Secretary of East Lancashire, Alan Garnett who declared, "we're not a secret society or a society with secrets, but we are a private society." Freemasons' Hall, London and the Library and Museum of Freemasonry also opened to the general public, including guided tours. organised into a number of subordinate Provincial Grand Lodges which are approximately equivalent to the historic counties of England. Lodges meeting in London (an area generally within a 10 mile radius of Freemasons’ Hall) are, with six exceptions, administered by the Metropolitan Grand Lodge of London, headed by the Metropolitan Grand Master. Lodges meeting outside London, and within England, Wales, the Isle of Man and the Channel Islands, are grouped into 47 Provincial Grand Lodges (UGLE), each headed by a Provincial Grand Master. Lodges that meet outside England, Wales, the Isle of Man and the Channel Islands are grouped into 33 District Grand Lodges, each headed by a District Grand Master. Five Groups (i. e.: currently too small to make up a District), each headed by a Grand Inspector. Six Lodges in London and 12 Lodges abroad that are directly administered by Freemasons' Hall.
Саясат
Ағылшын саясатында масондыққа лейбористік партия және кәсіподақтармен байланысты адамдар жиі сын айтады, себебі масондық Консервативтік партиямен байланысты деп есептеледі. Еңбек партиясы 1922 жылдан бастап Ұлыбританияның екінші партиясы болды және жұмысшы табының мүдделерін қорғайтын платформада тұрды, ал консерваторлар мен либералдар көбінесе орта және жоғарғы тапқа негізделген (масондық сияқты). Бірнеше Еңбек партиясының депутаттары масондық ложаларына қабылданудан бас тартылғаннан кейін, Уэльс принці мүмкін болатын қақтығысқа алаңдап, 1929 жылы Еңбек партиясының мүшелері үшін «Жаңа Қош келдіңіз» ложасын құрды. «Жаңа Қош келдіңіз» ложасы құрылғанмен, Еңбек партиясы ішінде масондыққа деген қарсылық сақталды. Олар консерваторлармен байланысы бар деп айыптап, масондықты сот жүйесінде есеп беретін емес, ықпалға ие деп кінәлады. Бұл мәселе 1990 жылдары, Тони Блэр үкіметіндегі ішкі істер министрі Джек Стро полиция қызметкерлері, судьялар немесе әділ судьялар ретінде жұмыс істейтін барлық масондарды ұйымға мүше екендерін жариялауға мәжбүрлеуге тырысқанда ағылшын саясатының назар ортасына келді. 2009 жылы Стро, масондар судья немесе әділ судья екендерін жариялау міндеттемесін Еуропалық адам құқықтары сотында сот процесіне қатысу қаупінен қорқып, жойды. Сыншылар «Ортақ мақсат» тобын лейбористік масондыққа балама құру әрекеті деп қарастырады.
In English politics, freemasonry has often been criticised by those associated with the Labour Party and trade unionism, because of a perception that freemasonry is aligned with the Conservative Party. The Labour Party became the second party of the United Kingdom from 1922 onward and stood on a platform of representing working class interests, while the Conservatives and Liberals were largely based in the middle class and upper class (similar to Freemasonry). After a number of Labour MPs were blackballed from joining Masonic lodges, the Prince of Wales who was concerned by the potential conflict, intervened and had the New Welcome Lodge created for Labour members in 1929. Herbert Morrison claimed that his 1935 bid for the Labour leadership was sabotaged by Lodge members who preferred first Arthur Greenwood and then Clement Attlee. Despite the creation of the New Welcome Lodge, there remained an element of hostility to Masonry within the Labour Party. As well as the alleged Tory connections, they accused Freemasonry of having unaccountable influence within the judicial system. This issue was brought to the forefront of English politics in the 1990s when Jack Straw, Home Secretary in the Tony Blair government attempted to force all Freemasons who worked as police officers, judges or magistrates to publicly declare membership in the organisation. In 2009, the ruling that freemasons had to declare if they were judges or magistrates was scrapped by Straw after fears that he would lose a court case at the European Court of Human Rights. Critics regard the group Common Purpose as an attempt to set up a pro Labour freemasonry equivalent.
Құрлық теориясы
Басқа елдердегі масондық сияқты, Англияның Біріккен Ұлы Ложасы да масондық құйрық теорияларының тақырыбы болды; олардың ең тұрақтысы масондықты Джек Жүтірткі ісімен ("жасырын" жабу немесе ақтау) байланыстыруға тырысу (кейбір жағдайларда, құйрық теорияшылары кісі өлтіруді масондық ритуалдық кісі өлтіру деп мәлімдеді), RMS «Титаник» кемесінің батып кетуіне қатысты тергеу (Лорд Мерси, Сидней Бакстон және Лорд Пирри қатысқан), және Қанды жексенбі (Лорд Виджері қатысқан). «Жабдықты кескілеуші Джек: соңғы шешім» (1976) атты Стивен Найттың еңбегі Жабдықты кескілеуші ісі бойынша Кларенс және Авондейл герцогының бейнесі арқылы масондықты және британдық патша отбасын қылмыстарға араластыруға тырысты. Бұл теорияның элементтері Алан Мур мен Эдди Кэмпбеллдің романы арқылы тіпті үлкен американдық фильмге, «From Hell» (2001) кірді. Фильмді түсірген Хьюз ағайындары «масондық бөліктерді» дұрыс көрсету үшін Англияның Біріккен Ұлы Ложасына да жүгінді, бірақ олар сюжеттің антимасондық сипатына байланысты қабылданбады. Брюс Робинсонның «Барлығы Джекты жақсы көреді» (2015) атты еңбегінде алға қойған тағы бір тезис, бұл істі Майкл Мейбрик арқылы масондықпен байланыстыруға тырысады. Иллюминатиді қамтитын жалпы антимасондық құйрық теорияларының кейбір жергілікті жақтаушылары (Джон Робисон мен Августин Барруэльге негізделген) әдетте тек континенттік масондықты бұзушы күш ретінде көрсетуге тырысады, бірақ Англияның Біріккен Ұлы Ложасына немесе жалпы британдық масондыққа шабуыл жасамайды деп мәлімдейді. Неста Хелен Вебстердің «Жасырын қоғамдар және бүлікшіл қозғалыстар» (1924) атты еңбегінде осыған ұқсас жағдай орын алған. Америкада туған, бірақ Англияда тұратын Лэди Куинбороу өзінің «Оккульттік теократиясымен» (1933) азаматтық сөздерді айтпады, ағылшындық масондық «манихейлік» Розенкрейцерлердің жамылғысы ретінде құрылған деп мәлімдеді. Бұл құйрық теорияшыларының көптеген өкілдері де яһудилерді немесе иезуиттерді (мысалы, «Джудмас» эпитетінің авторы Барри Домвилл сияқты) масондықпен қолға-қол жұмыс істеген деп айыптауға тырысты.
As with freemasonry in other countries, the United Grand Lodge of England has featured as the subject of Masonic conspiracy theories; the most persistent of these attempts to link freemasonry to a "cover up" or whitewash of the Jack the Ripper case (in some cases, conspiracy theorists have claimed that the killings were masonic ritual murder), the inquiry into the Sinking of the RMS Titanic (though Lord Mersey, Sydney Buxton and Lord Pirrie), and Bloody Sunday (though Lord Widgery). In the Ripper case, Stephen Knight's Jack the Ripper: The Final Solution (1976) attempted to implicate freemasonry and the British royal family in the murders through the personage of the Duke of Clarence and Avondale. Elements of this theory, through the novel of Alan Moore and Eddie Campbell, even made its way into a major American film, From Hell (2001). The Hughes Brothers who produced the film, even approached the United Grand Lodge of England to get the "masonic bits" right, but, they were rebuffed due to the anti masonic nature of the storyline. Another thesis, promoted by Bruce Robinson in his They All Love Jack (2015), attempts to link the case to freemasonry through Michael Maybrick. Some native proponents of more generic anti masonic conspiracy theories involving the Illuminati (based on John Robison and Augustin Barruel) have typically sought to implicate only Continental Freemasonry as a subversive force, while claiming to not be attacking the United Grand Lodge of England itself or British freemasonry more generally. This is the case with Nesta Helen Webster in her Secret Societies and Subversive Movements (1924). The American born but English domiciled Lady Queenborough pulled fewer punches with her Occult Theocrasy (1933), claiming that English freemasonry was founded as a front for the "Manichean" Rosicrucians. Many of these conspiracy theorists also attempted to implicate Jews or Jesuits as working hand in hand with masonry (such as Barry Domvile, coiner of the epithet "Judmas").