Кіріспе
Американдық саясаткер Сэмюэл Меррилл (29 қазан 1792 – 24 тамыз 1855), Вермонт штатының Пичэм қаласында туған, Индиана штатының ерте заңгері және көрнекті азаматы, 1822–1834 жылдар аралығында штаттың қазынашысы қызметін атқарды. Меррилл Дартмут колледжін бітірді және 1816 жылы Индиана штатының Вевей қаласына қоныс аударды, онда заңгерлік практика ашты және 1821–1822 жылдары Индиана штатының Бас Ассамблеясында Швейцария округінен депутат ретінде қызмет етті. 1834 жылы Меррилл штат қазынашысы лауазымынан кетіп, Индиана штатының мемлекеттік банкінің президенті болды (1834–1844); сондай-ақ, ол Мэдисон және Индианаполис теміржол компаниясының президенті (1844–1848) және кейіннен Боббс-Меррилл компаниясы атанған Меррилл баспа компаниясының директоры болды. Үкіметтік қызметімен және бизнес жобаларымен қатар, Меррилл Индиана тарихи қоғамының екінші президенті (1835–1848), Уабаш колледжінің негізін қалаушы және мүшесі, сондай-ақ Индианаполистегі Екінші және Төртінші пресвитериан шіркеулерінің ақсақалы болды.
Samuel Merrill (October 29, 1792 – August 24, 1855), a native of Peacham, Vermont, was an early lawyer and leading citizen of Indiana, who served as state treasurer from 1822 to 1834. Merrill attended Dartmouth College, and in 1816 settled in Vevay, Indiana, where he established a law practice and served in the Indiana General Assembly as a representative from Switzerland County (1821–22). Merrill resigned his position as state treasurer in 1834 to become the president of the State Bank of Indiana (1834–44); he also served as the president of the Madison and Indianapolis Railroad Company (1844–48) and head of the Merrill Publishing Company, which later became the Bobbs Merrill Company. In addition to his government service and business ventures, Merrill was the second president of the Indiana Historical Society (1835–48), a founder and trustee of Wabash College, and an elder in the Second Presbyterian and Fourth Presbyterian churches in Indianapolis.
Ерте өмір және білім
Меррилл 1792 жылғы 29 қазанда Вермонт штатының Пичэм қаласында Джесси мен Присцилла (Кимбалл) Мерриллдің екінші ұлы болып дүниеге келді. Джесси Меррилл фермер және қалалық қызметкер болған, сонымен қатар ол жылдар бойы Вермонт штаты заң шығарушы органының мүшесі болды; оның әйелі Присцилла үй шаруасын жүргізіп, жеті баланың (алты ұл және бір қыз) анасы болды. 1813 жылы Меррилл үлкен ағасы Джеймске еріп Йорк (Пенсильвания) қаласына барды, онда ол үш жыл заңды оқып, мектепте сабақ берді. 1816 жылы, жиырма төрт жасында Меррилл Индиана штатының Швейцария округіндегі Вевей қаласына қоныстанды. 1817 жылы адвокаттыққа қабылданғаннан кейін Меррилл Вевей қаласында заңгерлік практика ашты.
Неке және отбасы
1818 жылы Меррилл Вевей қаласының Роберт және Кэтрин (Дюмонт) Андерсонның қызы Лидия Джейн Андерсонға үйленді. Сэмюэл мен Лидия Джейн Мерриллдің он баласы болды: Джейн (1819–1911, Уильям А. Кетчамның анасы), Прицилла, Катарина "Кейт" (1824–1900), Джулия Дюмонт, Сэмюэл кіші, Мэри, Анна Мария "Мина" және үш бала (София, "Джимми" және Элизабет), олар ерте жаста қайтыс болды. 1847 жылы Мерриллдің әйелі Лидия Джейн қайтыс болды. 1849 жылы ол Индиана штатының Мэдисон қаласынан Элизабет Янгқа үйленді.
Мансап
Мерриллдің мансабында Индиана Бас Ассамблеясында өкіл (1821–22) және Индиана штатының қазынашысы (1822–34) ретінде мемлекеттік қызмет атқарды. Ол сондай-ақ банк ісімен және басқа да кәсіпкерлік жобаларымен айналысты. Меррилл Индиана штатының мемлекеттік банкінің (1834–44) және Мэдисон мен Индианаполис теміржол компаниясының (1844–48) президенті болды. Ол сонымен қатар Индианаполисте кітап дүкені мен баспа компаниясына ие болды, ол кейін Боббс-Меррилл компаниясы болып өсті.
Мемлекеттік заң шығарушы және қазынашы
1816 жылы Мерилл Индиана штатының Вевей қаласына көшіп барды және 1821 жылы Индиананың Бас Ассамблеясына Швейцария округінің өкілі болып сайланды. Штат заң шығарушы органында қызмет еткенде, Мерилл Индиана штатының қазынашысы болып сайланды. 1824 жылдың 20 қаңтарында штаттық үкіметтің орнын ауыстыру туралы шешім қабылданғаннан кейін, Мерилл жаңа штаттық астананың атын таңдауға көмектесті. Ол Индиана штатының астанасы үшін Индианаполис атауын қабылдау туралы ұсынысты қолдады. Мерилл сондай-ақ штаттық қазынаны және штаттық үкіметтің құжаттарын Коридоннан Индианаполиске көшіруді ұйымдастырды. Бұл қиын міндет Мериллдің және оның жас отбасының 1824 жылдың қараша айында Коридоннан жаңа штаттық астанаға дейін ат пен арба керуенімен он бір күндік сапарын қамтыды. Мериллдің төрт аттан тұратын төрт арбасы және екі-үш мінекі штаттық қазынаны, үкіметтік құжаттарды, баспахананы, сондай-ақ Индиананың Бас Ассамблеясы, Индиананың Жоғарғы Соты және штаттың атқарушы органдары үшін жиһаздарды, екі отбасыны (оның ішінде өзінің отбасын), олардың жеке заттарын, керуенге қажетті құрал-жабдықтарды алып келді. Ол сонымен қатар штаттық мұрағат пен штаттық кітапхананы Индианаполиске көшіруді де ұйымдастырды. Индианаполиске көшкеннен кейін Мерилл және оның отбасы екі қабатты кірпіш ғимаратта тұрды, ол кейіннен бұзылды. Штаттық үкімет бұл ғимаратты Вашингтон көшесінің оңтүстік-батыс бұрышында, қазіргі Капитолий даңғылында штаттық қазынашының кеңсесі мен резиденциясын, сондай-ақ штаттық аудитордың кеңсесін орналастыру үшін салған болатын. Мерилл 1834 жылға дейін штаттық қазынашы қызметін атқарды, содан кейін Индиана штатының банкінің президенті болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Yandes and Merrill сауда фирмасының серіктесі болды және басқа да бизнес-жобалар мен қоғамдық істерге белсенді қатысты.
Теміржол компаниясының президенті
Меррилл 1844 жылдан 1848 жылға дейін Мэдисон және Индианаполис теміржол компаниясының президенті болды. Шығыс инвесторларынан қосымша қаржымен Меррилл темір жолды кеңейтіп, Индиана штатының Мэдисон қаласынан Индианаполиске дейін созылған желіні аяқтады. Оның президенттік қызметінің алғашқы екі жылында, бұрынғы он жылдық мемлекеттік басқару кезеңінде салынғаннан гөрі көбірек рельс төселді. 1848 жылы Меррилл теміржол желісінің бастығы Х. Р. Холлмен туындаған келіспеушіліктерге байланысты қызметтен кетті. Келесі жылы ол Индианаполистегі төрт кітап дүкенінің бірі болған Худ және Ноблдің кітап дүкенін сатып алып, оны өзінің баспа бизнесімен біріктіруді ұйымдастырды.
Басқа қызығушылықтар
Банк және бизнес салаларындағы қызметімен қатар, Меррилл, тәбеттілік пен құлдыққа қарсы күрескен, білім беру және діни жұмыстарға да қызығушылық танытты. Ол сондай-ақ, құлдықты жоюдың белсенді жақтаушысы болды. Бір күні құлдықты қолдайтын адам Индиана штатының мемлекеттік банкінің Индианаполис бөлімшесіне кіріп, Мерриллді жұдырықпен жекпе-жекке шақырды, осы сайыста Меррилл жеңіске жетті. Білім беруге деген қызығушылығының арқасында Меррилл 1833 жылы Уабаш колледжін құруға көмектесті және оның сенімгері болды. Меррилл сонымен қатар Йорк, Пенсильванияда және кейде Индиана штатының Вевей қаласында мектепте сабақ берді, сондай-ақ Индианаполистің Екінші және Төртінші пресвитериан шіркеулеріндегі жексенбілік мектептерінің басшысы қызметін атқарды. Меррилл 1851 жылы Екінші және Төртінші пресвитериан шіркеулерінің ақсақалы болды, соңғысын құруға көмектескен еді. Бұған қоса, Меррилл Индиана тарихи қоғамының екінші президенті болды (1835–48). Замандастары Мерриллді қабілетті бизнесмен, салмақты ойлау қабілетімен және егжей-тегжейлілікке назар аударуымен білді. Меррилл шебер тілші болмаса да, ол керемет әңгімешіл және достарының бағалы кеңесшісі болды. Меррилл қарапайым мінезді болғанмен, іс-қимылдарында импульсивті және пікірін ашық білдіруге бейім болды. Мемлекеттік қызметкер ретінде Меррилл 1824 жылы штаттық қазынаны, мемлекеттік кітапхананы және мемлекеттік архивтерді сәтті көшіруді қадағалады, олар Индианаполисте, Индиана штатының тұрақты үкіметі орналасқан жерде қалып қойды. Ол банк, теміржол және баспа ісінде де табысқа жетті. Меррилл 1859 жылға дейін жұмыс істеген Индиана штатының мемлекеттік банкінің бірінші президенті болды, сондай-ақ Индианаполиске алғашқы теміржол байланысын қамтамасыз еткен Мэдисон және Индианаполис теміржол компаниясының президенті болды. Ол кейін Бобс Меррилл компаниясы деп аталған Меррилл баспа компаниясын құрды. 1985 жылы баспа компаниясының кітаптар тізімі мен басып шығару құқықтары Macmillan компаниясына сатылды. Меррилл сонымен қатар Индианаполисте орналасқан Индиана тарихи қоғамының екінші президенті болды. Ол сондай-ақ Индиана штатының Кроуфордсвилл қаласындағы Уабаш колледжінің негізін қалаушысы және сенімгері болды, сонымен қатар Индианаполистің екі пресвитериан қауымында ақсақал ретінде қызмет етті. Екінші пресвитериан шіркеуі Солтүстік Меридиан көшесінде орналасқан, ал Төртінші пресвитериан шіркеуі кейін басқа қауымдармен бірікті.
Құрметтер мен сыйлықтар
Индиана штатының мемлекеттік банкі 1850 жылдардың аяғында бір долларлық банкнотасының бет жағында Мериллдің гравировкаланған суретін бейнелеген.