Кіріспе
Джеймс Уильям "Жуніор" Гиллиам (17 қазан 1928 - 8 қазан 1978) – американдық бейсболшы, екінші және үшінші базалық ойыншы, сондай-ақ жаттықтырушы. Ол негр лигасы мен Үлкен бейсбол лигасының құрамында өмірінің соңына дейін «Бруклин / Лос-Анджелес Доджерс» командасы үшін ойнады. 1953 жылы Ұлттық лиганың жаңа жылдың үздік ойыншысы деп танылды және 1953 жылдан 1978 жылға дейін Ұлттық лиганың он чемпиондық командасының құрамында маңызды рөл атқарды. 1950-жылдардың көп бөлігінде «Доджерс» командасының алғашқы ойыншысы ретінде ол алғашқы төрт маусымында 100-ден астам ұпай жинады, 1953 жылы үштік соққылар бойынша, ал 1959 жылы базаға қадам басқандар саны бойынша Ұлттық лигада көшбасшы болды. Қызметтен шыққаннан кейін ол ірі лигадағы алғашқы афроамерикалық жаттықтырушылардың бірі болды.
James William "Junior" Gilliam (October 17, 1928 – October 8, 1978) was an American second baseman, third baseman, and coach in Negro league and Major League Baseball who spent his entire major league career with the Brooklyn / Los Angeles Dodgers. He was named the 1953 National League Rookie of the Year, and was a key member of ten National League championship teams from 1953 to 1978. As the Dodgers' leadoff hitter for most of the 1950s, he scored over 100 runs in each of his first four seasons and led the National League in triples in 1953 and walks in 1959. Upon retirement, he became one of the first African American coaches in the major leagues.
Қаралар лигасы
Теннесси штатының Нэшвилл қаласында туған Гиллиам 14 жасында жергілікті жартылай кәсіби командада ойнай бастады және бейсбол карьерасын жалғастыру үшін оқуын аяқтамай, мектепті тастады. Ол 1946 жылдан 1950 жылға дейін ойнаған Негро Ұлттық Лигасының Балтимор Элит Гиантс командасына қосылды. Осы кезеңде ол "Жуніор" деген лақап атын алды. 1948 жылдан 1950 жылға дейін үш жыл қатарынан All-Star деп танылды. Ардагер Джордж Скейлс оған екі қолмен соққы беруді үйретті.
Кіші лигалар
1951 жылы ол «Бруклин Доджерс» командасымен әуесқой еркін агент ретінде келісімшарт жасады, олар оны Triple A Халықаралық лигасының «Монреаль Роялз» ферма командасына жіберді; ол «Доджерс» командасының Double A филиалы – «Форт-Уорт Кэтс» командасында ойнай алмады, себебі Техас лигасына қара нәсілділерге кіруге тыйым салынған болатын. Ол 1951 және 1952 жылдары Халықаралық лигасында ең көп ұпай жинаған ойыншы атанды.
Бруклиндік Доджерс
Гиллиам 1953 жылы сәуір айында «Доджерс» командасы сапында дебют жасады, оған Джеки Робинсоннан екінші базаны қабылдаудың қиын міндеті жүктелді, ал Робинсон аутфилдке және үшінші базаға ауыстырылды; ол өзінің қабілетін дәлелдеді, Ұлттық лига чемпиондары сапында команданың үздік көрсеткіші болып 125 ұпай жинап, .278-дік соққы көрсеткішін тіркеді. Оның 17 үш базасы Ұлттық лигада бірінші орын алды және 1920 жылдан бері «Доджерс» командасынан ең көп көрсеткіш болып табылады; ол лигада екінші орынды иеленді (Стан Музиалдан кейін) 100 жүріс жасап, 21 база ұрлады – үшінші орын. Тамаша маусымы үшін ол Ұлттық лиганың «Жыл жаңашылы» атағын иеленді, сондай-ақ «The Sporting News» журналының «Жыл жаңашылы» сыйлығына ие болды. Ол команданың Бруклиндегі жылдарында да жақсы ойын көрсетуін жалғастырды, 1954 жылы .282 соққы көрсеткішімен, мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 13 хоум-ран соқты, ал 1955 жылғы чемпиондар үшін көрсеткіші .249-ға төмендеді; ол екі жыл бойы, сондай-ақ 1956 жылы да 100-ден астам ұпай жинады. 1956 жылғы жеңімпаздар құрамында ол мансабындағы ең жақсы көрсеткішін – .300 тіркеді және алғаш рет Бас лиганың «All-Star» командасына ілікті, сонымен қатар Бас лиганың ең құнды ойыншысы сыйлығына дауыс беруде бесінші орын алды; ол лигада тағы да жүріс жасау (95, командаласы Дьюк Снайдерден кейін) және база ұрлау (21, Уилли Мейстен кейін) көрсеткіштері бойынша екінші орынды иеленді. Сол жылдың 21 шілдесінде ол Джон Монтгомери Уордтың 1892 жылғы 12 ассистенттік ойын рекордын теңестірді. «Доджерс» командасының Бруклиндегі соңғы маусымында, 1957 жылы ол .250 соқты, бірақ Ұлттық лигада шайбадан шығару және филдинг пайызы бойынша көшбасшы болды және база ұрлау көрсеткіші бойынша Мейстен кейін екінші орынды иеленді.
Лос-Анджелес Доджерс
Ол 1958 жылы Лос-Анджелеске көшкеннен кейін командада ойнауын жалғастырды, бірақ біртіндеп үшінші базаға ауысты; 1959 жылғы чемпиондар үшін ол Ұлттық лигадағы базадан өтулерде (96) және 23 ұрланған базада көшбасшы болды, сондай-ақ сол жылы екінші All-Star ойынында хоум-ран соғып, тағы да All-Star атанды. Команданың Лос-Анджелес кезеңінде ол 1961 жылдан 1963 жылға дейін екінші базаға қайта оралды, 1963 жылы .282-ге дейін соққыларын жеткізді және сол жылғы MVP дауыс беруінде алтыншы орын алды; сонымен қатар, ол 1960 жылдары Maury Wills-ке бастапқы соққы беру рөлін берді, өзі орнына екінші болып соқты. Гиллиам 1964 жылғы маусымнан кейін жаттықтырушы болып тағайындалды және ойыншылық карьерасын аяқтауды жоспарлады, бірақ командадағы жарақаттар нәтижесінде 1965 және 1966 жылдары үшінші базада көп ойнады, команда екі маусымда да Ұлттық лига чемпионы атанды. 1965 жылы ол үлкен лиганың бірінші толық оң және сол жақтан соққы беретін ойыншылар құрамына енді, онда шортстоп Уиллс, бірінші базадағы Уэс Паркер және екінші базадағы Джим Лефевр болды. 5 қыркүйекте Гиллиам Хьюстон Астросқа қарсы өткен сыртқы ойында 2 ұпайлық үш базалық соққы соғып, тоғызыншы иннингте Доджерлерге 3–2 есебімен жеңіс сыйлады; Лос-Анджелес Рамс, Колизейде Филадельфия Иглс-ке қарсы маусым алдындағы ойынды өткізіп жатқанда, 10–0 есебімен жеңіске қарамастан, нашар ойнады, сондықтан трибунадан ең үлкен қол соққы Доджерлер ойынына қосылған портативті радио тыңдап отырған адамдардан шықты, Гиллиам соққы соққанда қуанды. Ол 1966 жылғы маусымнан кейін .265 карьералық соққы көрсеткішімен, 1889 соққы, 1163 ұпай, 65 хоум-ран, 558 ұпай, 304 қос база, 71 үш база, 1036 базадан өту және 203 ұрланған базамен аяқтады, барлығы 14 маусымды қамтыды. Қорғаныс бойынша ол жалпы .973 филдинг көрсеткішін тіркеді.
Маусымнан кейінгі ойындар
Гиллиам Доджерс сапында жеті әлем чемпионатына қатысты, оның төртеуі Нью-Йорк Янкиске қарсы өтті. 1953 жылғы әлем чемпионатында ол 1-ші ойынды бастау үшін жеке соққы жасады және 5-ші иннингте сол қолмен ойнап, сольді гол соқты. Ол үш есе соққы соқты, бір рет ұпай алып, екі рет ұпай қосты, нәтижесінде 7–3 есебімен 4-ші ойында жеңіске жетті; ол 5-ші ойында 11–7 есебімен жеңіліске ұшырағанда оң қолмен соққы беріп, тағы бір гол соқты. 1955 жылғы әлем чемпионатының 3-ші ойында ол 2-ші иннингте базалар толы болғанда жүріп, Доджерске жеңіске жетуге мүмкіндік берді, ал 4-ші ойында 8–5 есебімен жеңіске жеткенде алғашқы ұпайды енгізді; Доджерлер жеті ойыннан кейін алғашқы чемпионатын жеңіп алды. 1956 жылғы әлем чемпионатында ол 6-шы ойынның 10-шы иннингінде бір ойыншымен жүріп, Робинсонның соққысынан кейін ұпай алып, Доджерске 1–0 есебімен жеңіс сыйлады, бұл серияны теңестірді; 5-ші ойында ол Янкилердің Дон Ларсен тартқан тамаша ойында екі рет соққыға ұшырады және екі рет алаңнан шықты. 1963 жылғы әлем чемпионатында ол 3-ші ойынның 1-ші иннингіндегі жалғыз ұпайды енгізді, ол жүріп, жабайы соққыдан кейін 2-ші базаға жетті; 4-ші ойынның 7-ші иннингінде Джо Пепитоун жасаған қателік салдарынан 3-ші базаға жеткеннен кейін, ол Уилли Дэвистің құрбандық соққысынан кейін ұпай алып, Доджерске 2–1 есебімен жеңіс және сериядағы таза жеңіске жеткізді. Ол сондай-ақ 1959 жылы Чикаго Уайт Сокс және 1965 жылы Миннесота Твинс командаларына қарсы серияны жеңген Доджерс командаларының құрамында болды. Оның үлкен лигадағы соңғы ойыны 1966 жылғы әлем чемпионатының 2-ші ойынында Балтимор Ориолс командасына қарсы өтті.
Көлік жүргізушісі
Гиллиам 1965 жылдан бастап ойыншы-жаттықтырушы ретінде қызмет етті, ал 1967 жылы толық уақытты жаттықтырушы болды. Ол 1978 жылы қайтыс болғанға дейін «Доджерс» командасының жаттықтырушысы болып жұмыс істеді, оның ішінде 1974, 1977 және 1978 жылдары үш рет «Доджерс» командасы жеңімпаздыққа ие болды; бірақ ол жылдары әлем чемпионатын ұта алмады.
Өлім және мұра
1978 жылғы 15 қыркүйекте Гиллиам өз үйінде миға қан құйылып, ауыр жағдайға түсті. Отадан кейін ол комаға түсіп, одан ес білмеді. Ол Калифорния штатының Инглвуд қаласында 50 жасқа толуына тоғыз күн қалғанда, 1978 жылғы Ұлттық лига чемпионатында «Доджерс» командасының оныншы титулын жеңіп алғаннан кейін бір күн өткен соң қайтыс болды. Оның 19 нөмірі «Доджерс» командасы тарапынан 1978 жылғы әлем чемпионатының бірінші ойынына дейін екі күн бұрын зейнеткерлікке жіберілді. Ол және Фернандо Валенсуэла – «Доджерс» командасынан сандары зейнеткерлікке жіберілген, бірақ Даңқ залына енбеген жалғыз ойыншылар. Ол Инглвуд саябағындағы зиратқа жерленген. 1978 жылғы әлем чемпионатында «Доджерс» командасы ойыншыларының жеңінде Гиллиамның 19 нөмірі жазылған қара лента тағып ойнады, сол чемпионатта «Нью-Йорк Янкиз» командасы алты ойыннан кейін жеңіске жетті. Гиллиам 28 жылдық мансабында «Доджерс» командасы үшін жеке қасиеттерімен, спорттық әдеп-салтанатымен және ойын шеберлігімен ерекше құрметке ие болды. Ол туралы айтылған сөздер: text=Ол қандай керемет командалық ойыншы болды. Ол Моридің артынан ойнап, бірінен соң бірі соққы берді. Ал Мори екінші базаға жеткенде, ол өзінен бас тартып, тіпті екі страйк болғанда да, көптеген ойыншылар істемейтін оң жаққа соққы берді.|sign=командаласы Джефф Торборг, Гиллиамды №2 позициясындағы идеалды ойыншы деп сипаттады. text=Ол күшпен ойнамайтын, қолы нашар және жүгіруге жарамсыз болды. Бірақ ол ойынды жеңу үшін қажетті шағын нәрселерді жасады. Ол ешқашан шағымданған жоқ. Мен білетін ең жомарт ойыншылардың бірі ол.|sign=бас жаттықтырушы Уолтер Алстон text=Әке, дос және шегарадағы шабыт, ешқашан ұмытылмайтын.|sign=Дейви Лопес, 1972 жылдан 1981 жылға дейін «Доджерс» командасының екінші базасы. Карл Эрскиннің «Доджерс Dugout: Extra Innings» (2004) кітабында бұрынғы «Доджерс» питчері Карл Эрскиннің қысқа әңгімелері жинақталған. Гиллиам осы әңгімелердің көптегенінде маңызды рөлде ойнайды. 1981 жылы Лос-Анджелес қаласы Джуниор Гиллиамның есімін арнап саябақ ашты. 1984 жылы Джим Гиллиам паркі жұртшылыққа ашылды және Ла-Бреа даңғылында орналасқан. Джим Гиллиам паркінде оның есімімен аталған бірнеше нысан бар. Алғашқы допты Лос-Анджелес қаласының мэрі, құрметті Том Брэдли (1973–1993) лақтырды. 2015 жылдың 21 мамырында Нэшвилл қалалық кеңесі Джексон көшесінің екінші даңғыл мен Бесінші даңғыл арасындағы бөлігін «Жүніор Гиллиам жолы» деп атау туралы қаулы қабылдады. Гиллиамның есімімен аталған бұл жолдың орталық бөлігі – 2015 жылы «Triple A Nashville Sounds» командасы үшін салынған кіші лигалық бейсбол стадионы «First Horizon Park».
text=What a great team player he was. He'd hit behind Maury, take pitch after pitch after pitch. And when Maury got to second, he'd give himself up by hitting the ball to the right side, even with two strikes, which most hitters won't do.|sign=teammate Jeff Torborg, describing Gilliam as the ideal #2 hitter
text=He didn't hit with power, he had no arm, and he couldn't run. But he did the little things to win ballgames. He never griped or complained. He was one of the most unselfish ballplayers I know.|sign=manager Walter Alston
text=Father, friend, and locker room inspiration that will never be forgotten.|sign=Davey Lopes, Dodgers second baseman from 1972 to 1981
The book Carl Erskine's Tales from the Dodgers Dugout: Extra Innings (2004) includes short stories from former Dodger pitcher Carl Erskine. Gilliam is prominent in many of these stories. In 1981, the City of Los Angeles dedicated a park in honor of Junior Gilliam's legacy. In 1984 the Jim Gilliam Park opened to the public, and is located on La Brea Avenue. The Jim Gilliam Park is marked by several facilities named after him. The first ball ceremony was thrown by the Honorable Tom Bradley, Mayor of Los Angeles (1973–1993). On May 21, 2015, the Nashville Metro Council passed an ordinance renaming a part of Jackson Street between Second Avenue and to an alley slightly past Fifth Avenue to "Junior Gilliam Way". The center part of this stretch named for Gilliam is the location of Nashville's First Horizon Park, a minor league baseball stadium built in 2015 for the Triple A Nashville Sounds.