Кіріспе

Американдық экономист және университет әкімшісі Харольд Тафлер Шапиро (8 маусым 1935 жылы туған) – экономист және университет басшысы. Қазіргі уақытта ол Принстон университетінің Мемлекеттік және халықаралық істер мектебінде экономика және қоғамдық істер профессоры болып жұмыс істейді. Шапиро 1980 жылдан 1988 жылға дейін Мичиган университетінің президенті, ал 1988 жылдан 2001 жылға дейін Принстон университетінің президенті қызметін атқарды.

Өмірбаян

Монреальде еврей отбасында дүниеге келген Шапиро Монреальдегі беделді тәуелсіз мектепте, сол кезде тек ұлдарға арналған Төменгі Канада колледжінде оқыды. Ол 1956 жылы Макгилл университетінен экономика саласындағы «Б.Комм.» дәрежесін, ал 1964 жылы Принстон университетінен Ph.D. дәрежесін, екеуі де экономика саласында қорғады. Оның докторлық диссертациясы «Канадалық ақша-кредит секторы: эконометриялық талдау» деп аталды. Шапироның ата-анасы Монреальдегі танымал «Руби Фу» мейрамханасының иелері болған. Әкесінің қайтысынан кейін мейрамхана оған және оның егіз інісі Бернардқа мұра болып өтті, ол кейін Канаданың бірінші Этика комиссары және Макгилл университетінің 14-ші ректоры болды. Шапиро Макгилл университетінде экономиканы оқыған кезінде мейрамхананы басқарды, содан кейін Принстон университетіне оқуға кеткенге дейін аспирантураға түсті. 1990 жылы Шапиро Америка өнер және ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 2000 жылдың күзінде ол 2001 жылдың маусымында Принстон университетінің президенті қызметінен зейнетке шығатынын хабарлады. Оның орнын Ширли Тилгман басты, ол келесі жылдың 15 маусымында қызметке кірді. Шапиро Принстон қаласында тұруын жалғастырып келеді және университетте экономика және мемлекеттік саясат кафедраларында профессор қызметін атқарады. Ол сондай-ақ зейнеткер профессор атағын иеленеді. Оның қазіргі ғылыми қызығушылықтары биоэтикаға қатысты, ол туралы көп жазады. Шапиро президент Билл Клинтонның екінші мерзімінде Ұлттық биоэтика жөніндегі кеңес комиссиясының төрағасы болды. Ол сонымен қатар көптеген белгілі компаниялардың директорлар кеңесіне кіреді, оның ішінде Frist отбасы құрған және Принстонға Frist кампусын сыйға тартқан HCA, сондай-ақ коммерциялық емес Альфред П. Слоан қоры және Роберт Вуд Джонсон медициналық мектебі. Ол тәуелсіз биоэтикалық зерттеу институты – Гастингс орталығының мүшесі. Ол бірнеше жыл бойы АҚШ Олимпиада комитетінде қызмет етті және Dow Chemical Company директорлар кеңесінің мүшесі болды. Оның экономика саласындағы мамандануы эконометрия, ғылым саясаты және жоғары білімнің эволюциясын қамтиды. Ол «Мақсаттың үлкен сезімі: жоғары білім және қоғам» (Princeton University Press, 2005) кітабының авторы. 2000 жылы Шапиро Ғылыми қоғамдар кеңесінің президентінен ерекше басшылығы үшін марапат алды. 2008 жылы ол Калифорния университетінің Беркли академиялық сенаты жыл сайын табыстайтын Жоғары білім берудегі ерекше басшылығы үшін Кларк Керр медалімен марапатталды. Ол сондай-ақ Америка ғылымын дамыту қауымдастығынан ғылым саясатындағы лидерлік үшін Уильям Д. Кери сыйлығын алды.

Жеке өмір

Шапиро Вивиан Шапиромен 53 жылдан бері үйленген. Олардың төрт баласы бар: Энн, Мэрилин, Джанет және Карен. Сонымен қатар, олардың 11 немересі бар. Вивиан психолог болған және PhD дәрежесін алған. Оның қызы Джанет психология профессоры және Брин-Мор колледжінің Әлеуметтік жұмыс мектебінің деканы. Оның қызы Карен – Ратгерс денсаулық сақтау мамандықтары мектебінің бас әкімшісі.