Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон музыка мұражайы
Music museum in London
Хендел Хендрикс үйі (бұрын Хендел және Хендрикс Лондон) – Лондонның Мейфэр ауданында орналасқан мұражай. Ол неміс туған британдық барокко композиторы Георг Фридрих Хенделдің және американдық рок әншісі, гитарист Джими Хендрикстің өмірі мен шығармашылығына арналған. Хендел 1712 жылы Лондонға көшіп келді және 1727 жылы британдық азамат атанды. Хендел Брук-стрит, 25 үйінің тұңғыш тұрғыны болды, оны 1723 жылдан 1759 жылы қайтыс болғанға дейін жалға алды. Оның 1723 жылдан кейінгі барлық шығармалары, оның ішінде ең танымал опералары, ораториялары және салтанатты музыкасы осы үйде жазылып, жартылай репетицияланды. Үйде клавесин, клавикорд және шағын камералық орган сияқты түрлі пернетақта аспаптары болды. Мұражайда Брук-стрит, 25 үйінің бірінші және екінші қабаттарындағы мұқият қалпына келтірілген дәуірлік бөлмелер жиынтығымен қатар, террасадағы 23 нөмірлі көрме залдары да бар. 2016 жылы мұражай 1960 жылдардың соңында Джими Хендрикстің үйі болған Брук-стрит, 23 үйінің жоғарғы қабаттарын қосып кеңейтілді.
Handel Hendrix House (previously Handel & Hendrix in London) is a museum in Mayfair, London, dedicated to the lives and works of the German born British baroque composer George Frideric Handel and the American rock singer guitarist Jimi Hendrix, who lived at 25 and 23 Brook Street respectively. Handel made his home in London in 1712 and eventually became a British citizen in 1727. Handel was the first occupant of 25 Brook Street, which he rented from 1723 until his death there in 1759. Almost all his works after 1723, amongst them many of his best known operas, oratorios and ceremonial music, were composed and partially rehearsed in the house, which contained a variety of keyboard instruments, including harpsichords, a clavichord and a small chamber organ. The museum comprises a carefully restored set of period rooms on the first and second floors of 25 Brook Street together with exhibition rooms in number 23, the adjacent house on the terrace. In 2016 the museum expanded to incorporate the upper floors of 23 Brook Street, home of Jimi Hendrix in the late 1960s.
Тарих
Мұражай 2001 жылы төрт онжылдық қажырлы және адал еңбектің нәтижесінде «Хандел Хаус» қоры арқылы ашылды. Бұл идея алғаш рет 1958 жылы Лесли Спарри, Көмбөлді аймағының тіс дәрігері, сол кезде 25 Брук-стритте орналасқан «Виелла» компаниясымен оның отбасына арнайы сапар ұйымдастырғанда туды. Бір жылдан кейін музыкатанушы және Ганделді зерттеуші Стэнли Сейди, Ганделдің қайтысының екі жүз жылдығына арналған естелік шараға қатысқанда, осыған ұқсас ойға келді. Спэридің Гандел мұражайын құруға деген ұмтылысы бірнеше көрнекті музыканттарға хат жазумен басталды. Осы хаттардың көпшілігі қазір жоғалып кеткен, бірақ сэр Кит Фокнердің 11 сәуірде алған Спарридің хатына 18 сәуірде жауап берген хаты сақталған. Сэр Кит Спарридің Лондонға жасаған соңғы сапары кезінде кездесе алмағаны үшін кешірім сұрады, ешкім әрекет етуге дайын емес сияқты екенін айтты және жобаны өзі қолға алуға уақыты жоқ екенін де жеткізді. 1983 жылдың қаңтарында Спэри Ганделдің үйіне қатысты егжей-тегжейлі ескерту жасады, онда ол ғимараттың бірінші санатқа жатса да, 1982 жылы екінші санаттағы бес ғимаратты бұзуға рұқсат сұралғанын, бұл Ганделдің үйі сияқты бірнеше санаттағы ғимараттарға әсер еткенін атап өтті. Спэри рұқсатқа қарамастан, 1971 жылы 25 Брук-стритті сатып алған «Кооперативтік сақтандыру қоғамы» шағымдануға ниетті екенін түсінді. Оның ескертуінде бірнеше жыл бұрын ол Гандел мұражайын ілгерілету үшін комитет құруға көмектескенін, онда Корольдік музыка колледжінің, Корольдік музыка академиясының, Өнерлер кеңесінің және басқа да мүдделі тараптардың өкілдері болған. Жоба тоқтатылғанын атап өткеннен кейін, Спэри Гандел үйін мәңгі сақтап қалу қажеттігін баса көрсетті. Ол ескертуін бірқатар танымал музыканттар мен қайраткерлерге жібергенде, сэр Чарльз Маккеррас, сэр Чарльз Гроувз, Кристофер Хогвуд, Невилл Марринер, Ричард Бейкер және Эдвард Хит оң жауап берді. 1983 жылы «Гандел мұражайы» сенім қорын құру идеясы талқыланды және қайырымдылық комиссарымен кездесу нәтижесінде 1984 жылдың қаңтарында қорының мақсаттары мен міндеттерін баяндайтын жобалық мәлімдеме жарияланды. Онда Гандел мұражайын құру, сол кезеңдегі музыкалық және жеке қызығушылық тудыратын заттарды қоғамға көрсету, көрмелер, семинарлар мен концерттер ұйымдастыру, стипендиялар мен шәкіртақылар беру және осы мақсаттарға қол жеткізу үшін қаражат жинау көзделген. 1984 жылдың сәуірінде Спэриге Гандел институтының Уақытша кеңесінің хатшысы Антони Хикс хат жіберді. Хикс институттің музыкалық ғалымдардан тұратын, олардың бірі Стэнли Сейди болатын, топ екенін түсіндірді. Олар Ганделдің өмірі мен музыкасы туралы халықтың білімін арттыру мақсатында Ганделді зерттеуді насихаттау және қолдау үшін топ құруды жоспарлаған. Хикс олардың институтының тұжырымы нақты бір орынға байланысты болмаса да, 25 Брук-стриттің жоғарғы қабаттарын Гандел мұражайына айналдыру туралы ұсынысқа қызығушылық танытқандарын және құрылысшылармен бірге институт ғимараттарды басқару немесе пайдалану мүмкіндігін зерттеуді үміттенедінін айтты. Спэри Хикске «Кооперативтік сақтандыру қоғамы» Ltd аймақты дамыту жоспарына қатысты шағымдануда екенін, бірақ егер олар сотта жеңіске жетсе, Гандел мұражайын құру идеясын қарастыратынын хабарлады. Хикс Уақытша кеңестің жоспарларын бөлісіп, егер Гандел мұражайы 25 Брук-стритінде ашылса, онда Ганделдің өмірі мен заманымен байланысты музыкалық және жеке заттар қойылғанын атап өтті. Сондай-ақ, егер ол Ганделді зерттеу орталығы болса, онда микрофильм оқырман, архив шкафтары, ксерокс машинасы және таспа мен диск ойнату құрылғылары сияқты сәнді грузиндік интерьерге сәйкес келмейтін жабдықтар қажет болады деді. Оның пікірінше, бірінші қабатты көрме ретінде, ал жоғарғы қабаттарды зерттеу және әкімшілік жұмыстары үшін пайдалануға болады. Соңында Хикс аймаққа қатысты жоспарлардың белгісіздігін және Гандел үйінің ең ертесі 1989 жылға дейін қолжетімді болмайтынын ескере отырып, Уақытша кеңес нақты бір орынмен байланыстырмай, өз жоспарларын іске асыруға көшпекші екенін мәлімдеді. Спэридің 1984 жылдың маусым айында Хикске берген жауабында, жоспарларға қатысты белгісіздікке және Гандел үйі қолжетімді болатын уақытқа қарамастан, мәселені мүмкіндігінше мұқият зерттеудің қажеттілігі баса айтылды. Ол бұрын ештеңе жасалмағанына таңғалып, бірнеше көрнекті Гандел сарапшыларының кездесіп, тұжырымдаманы жан-жақты қарастыруын қажет еткенін атап өтті. 1990 жылдардың басында Стэнли Сейди және оның әйелі Энн «Хандел Хаус» қорын құрды, ол үйді мұражайға айналдыруды бақылаған қайырымдылық ұйымы болды. «Heritage Lottery Fund» гранты арқылы қаражат жинағаннан кейін, олар 1971 жылдан бері «Кооперативтік сақтандыру қоғамына» тиесілі болған 25 Брук-стриттің иелігіне ие болды. Ұзақ және кең ауқымды жөндеу жұмыстарынан кейін, 25 Брук-стрит 8 қарашада 2001 жылы «Хандел Хаус» мұражайы ретінде есігін ашты.
The museum was opened in 2001 by the Handel House Trust following four decades of tireless and dedicated hard work. The idea first sparked in 1958 when Leslie Sparey, a dentist from the Lake District, made arrangements with Viyella, who occupied 25 Brook Street at the time, for a special visit with his family. A year later musicologist and Handelian Stanley Sadie had the same idea when he attended a commemoration held there for the bicentenary of Handel's death. Sparey’s quest for a Handel Museum started when he began writing letters to a few eminent musicians, most of this early correspondence now lost apart from a letter from Sir Keith Faulkner, Director of the Royal College of Music, written on 18 April 1972 in response to a letter he had received from Sparey on 11 April. Sir Keith apologised for not being able to meet during Sparey’s recent visit to London, commented that no one appeared to be willing to take action, and further apologised for having no time to take on the project himself. In January 1983 Sparey drew up a detailed memorandum on the subject of Handel’s house in which he mentioned that despite being a Grade 1 listed building, planning permission had been sought in 1982 for the demolition of five Grade 2 listed buildings, substantially affecting several listed buildings including Handel’s house. Sparey noted that although planning permission had been refused, he understood that the Co operative Insurance Society, who had acquired 25 Brook Street in 1971, intended to appeal. His memorandum also mentioned that a few years earlier he had helped set up a committee specifically for promoting a Handel museum, with representatives from the Royal College of Music, the Royal Academy of Music, the Arts Council and interested others; having noted that the project had been shelved, Sparey finished his memorandum by pointing out the urgent need in ensuring the permanent preservation of Handel's House. When he mailed the memorandum to a number of prominent musicians and personalities, the following responded favourably: Sir Charles Mackerras, Sir Charles Groves, Christopher Hogwood, Neville Marriner, Richard Baker and Edward Heath. By 1983 the idea of forming The Handel Museum Trust Fund had been mooted, and as a result of a meeting with the Charity Commissioner a draft statement was issued in January 1984, setting out the objects and aims which involved creating a Handel museum in which articles of musical and personal interest from the period would be available for public display, organising events including exhibitions, seminars and concerts, creating scholarships, bursaries and fellowships, and raising funds for making all these aims possible. In April 1984 Sparey received a letter from Handel scholar Anthony Hicks, secretary of the Provisional Council for a Handel Institute. In his letter Hicks explained that the Institute consisted of a group of musical scholars, one of them Stanley Sadie, who wished to form a group in order to promote and support Handel studies with the aim of increasing public knowledge of Handel’s life and music. Hicks further explained that although their concept of a Handel Institute wasn’t dependent on a specific location, they were interested to hear about the proposal to turn the upper floors of 25 Brook Street into a Handel Museum, whilst hoping to explore with the developers the possibility of the Institute administering or making use of the premises. In Sparey's reply he informed Hicks that the Cooperative Insurance Society Ltd were appealing against the rejection of their development plan for the area, but with the assurance that if they won their case they would be interested in the idea of creating a Handel Museum. Hicks responded by sharing the Provisional Council’s plans, pointing out that should a Handel Museum materialise at 25 Brook Street, it should incorporate articles of musical and personal interest connected to the life and times of Handel; he also mentioned that if it were to be a centre for Handel studies it would need equipment out of keeping with an elegant Georgian interior, such as microfilm readers, filing cabinets, a xerox machine and tape and disc playing facilities. A compromise, he added, would be use of the first floor as a public exhibition and the upper floors for study and administration. Finally, Hicks stated that in view of the uncertainty concerning plans for the area and that the Handel house would not be available before 1989 at the earliest, the Provisional Council would focus on their own plans without associating with a particular location. Sparey's response to Hicks in June 1984 stressed his sense of urgency in exploring the matter as thoroughly as possible despite the uncertainty regarding plans and the length of time before Handel’s house would become available, and having expressed surprise that nothing had been attempted before, he emphasized the need for a few eminent Handel experts to meet and consider the whole concept in depth. In the early 1990s Stanley Sadie and his wife Anne set up the Handel House Trust, the charity which eventually oversaw the conversion of the house into a museum. Having raised funds through a Heritage Lottery Fund grant they were able to purchase the lease of 25 Brook Street from the Co operative Insurance Society, who had held the freehold since 1971. Following a long period of extensive renovation work, 25 Brook Street finally opened its doors as the Handel House Museum on 8 November 2001.
Мұражай
Үй 1723 жылдан 1759 жылға дейін Гендел 36 жыл тұрған кездегі түріне келтірілді. 18-ғасырдың басындағы Лондонның әдеттегі қабатты үйі, оның жертөлесі, үш негізгі қабаты және шатыры бар, ал Гендель оның алғашқы тұрғыны болды. Кейіннен шатыр төртінші толық қабатқа айналдырылды. Бірінші қабат мұражаймен байланысы жоқ дүкен, ал жоғарғы қабаттар «Гендель үйі тресті» деп аталатын қайырымдылық қорына жалға берілген және 2001 жылдың 8 қарашасынан бері жұртшылыққа ашық. Ішкі кеңістіктер Георг дәуірінің қарапайым стиліне келтірілді, көбінесе басқа жерлерден әкелінген сәулеттік элементтер қолданылды, себебі баспалдақтан басқа бастапқы интерьердің көп бөлігі сақталған жоқ. «Гендель үйі жинағы» қоры Гендел туралы естеліктер жинағын құрастырды, оның ішінде 1998 жылы сатып алынған бірнеше жүз заттан тұратын Бёрн жинағы да бар.
The house has been restored to look as it did during Handel's 36 year occupancy from 1723 to 1759. A typical early 18th century London terrace house, it comprises a basement, three main storeys and an attic, and Handel was the first occupant. The attic was later converted into a fourth full floor. The ground floor is a shop not associated with the Museum, and the upper floors are leased to a charity called the Handel House Trust, and have been open to the public since 8 November 2001. The interiors have been restored to the somewhat spartan style of the Georgian era, using mostly architectural elements from elsewhere, since, apart from the staircase, few of the original interior features survived. The Handel House Collection Trust has assembled a collection of Handel memorabilia, including the Byrne Collection of several hundred items, which was acquired in 1998.
25 Брук көшесінің тарихы
Гендель 1723 жылдың жазында 25 Брук-стритті сатып алды, Георг II оны Корольдік капелланың композиторы етіп тағайындағаннан кейін көп ұзамай, оған жылына 400 фунт төленді. Үй 1717 және 1726 жылдар аралығында Джордж Барнс салып, Ганновер алаңын Гросвенор алаңымен байланыстыратын Брук-стриттің жоспарланған кеңейтуінің бір бөлігі болды. Бастапқыда, шетелдік азамат болғандықтан, Гендель Лондонда мүлікті ұзақ мерзімге жалға алуға немесе сатып алуға құқылы болмады; тіпті ол 1727 жылы британдық азаматтық алғаннан кейін де мүлікті қысқа мерзімді жалға алуды жалғастырды. Ол өмірінің соңына дейін, шамамен 40 жыл бойы сол жерде тұрғаны таңғаларлық, өйткені сол кездегі опера композиторлары көшпенді өмір салған; осыған дейін Гендель достары мен демеушілерінің үйлерінде тұрған. 38 жасында Гендель британдық қоғамның жоғары эшелондарында қабылдалып, олармен еркін араласа бастады. Оның екі жағындағы көршілері жоғарғы орта тапқа жатқан, ал бастапқыда Парламент мүшесі Джон Монктон болды, ол кейіннен 1727 жылы Галвейдің бірінші виконты атанды. Бөлмелердің орналасуы қарапайым грузин стиліндегі қалалық үйге сәйкес келді: жертөледе ас үй орналасқан, үш қабаттың әрқайсысында алдыңғы бөлме және іргелес шкафты кішкентай артқы бөлме болды, ал шатыр астында қызметшілерге арналған мансардалар орналасқан. Үлкен алдыңғы бөлме репетициялар үшін пайдаланылды және, мүмкін, клавесин мен кішкентай камералық орган болды. Қазіргі уақытта мұражайда фламандтық Ruckers фирмасының клавесинінің көшірмесі бар; 1998 жылы Хендел Хаус Траст үшін орган жасаушылар Ричард Бридж және Томас Паркердің жобалары негізінде камералық органның көшірмесі жасалды. Мұражайда тұрақты түрде көрсетіліп тұратын экспонаттардың бірі – Хендрикске тиесілі ескі пластинкалар жинағы. Екі үйдің де фасадында олардың тұрғындарына арналған көк тақта орнатылған.
Handel acquired 25 Brook Street in the summer of 1723, shortly after having been appointed by George II as composer to the Chapel Royal, for which he was paid £400 per annum. The house had been newly built with Nos. 23, 27/29 and 31 by George Barnes as part of the planned extension of Brook Street, linking Hanover Square with Grosvenor Square, between 1717 and 1726. Originally, as a foreign national, Handel was not eligible to buy or take long term leases on property in London; and even when he acquired British nationality in 1727, Handel continued renting the property on short term leases. The fact that he remained there for the rest of his life, almost 40 years, is remarkable, since opera composers at the time were rarely of fixed abode; prior to that, Handel had been lodged in the homes of friends and patrons. At the age of 38, Handel had become accepted within the higher echelons of British society, with whom he freely mixed. His immediate neighbours on either side were from the upper middle classes and initially included the Member of Parliament, John Monckton, who later became the first Viscount Galway in 1727. The layout of the rooms followed the conventions for a modest Georgian townhouse: the basement contained the kitchens; on each of the three floors above, there was a front room and a smaller back room with an adjacent closet; under the roof were garrets for servants. The larger front first room was used for rehearsal and probably contained a harpsichord and a small house chamber organ. The museum currently contains a reproduction of a period harpsichord of the Flemish firm Ruckers; a reproduction of a period chamber organ, based on the designs of the
organbuilders Richard Bridge and Thomas Parker, was made for the Handel House Trust in 1998 One exhibit permanently on display here is a collection of Hendrix's old records. Both houses have blue plaques for their respective occupants.
Ашылу уақыты мен іс-шаралар
Үй аптасына бес күн, сәрсенбіден жексенбіге дейін жұртшылыққа ашық. Музейде тікелей музыка, ауыспалы көрмелер, дәрістер және балаларға арналған оқу шаралары сияқты қызықты іс-шаралар бағдарламасы бар. Әр ай сайын барокко музыкасының бірнеше өнеркөрсетулері ұйымдастырылады, кейде концерттер жұмыс уақытында өткізіледі, бірақ көбінесе кешкі уақытта, жеке төлеммен.
The house is open to the public five days a week, Wednesday Sunday. The museum has a lively events programme including live music, changing exhibitions, lectures and children's educational events. Several performances of baroque music are staged each month, recitals are sometimes during opening hours, but more usually in the early evening for a separate charge.