Lucien Carr

Кіріспе

Американдық журналист

Люсьен Карр (1 наурыз 1925 – 28 қаңтар 2005) 1940 жылдары Нью-Йорк қаласындағы Бит буынының алғашқы топтарының маңызды мүшесі болды, сонымен қатар ол қасақана кісі өлтіргені үшін сотталған. Кейін көп жылдар бойы United Press International агенттігінде редактор болып жұмыс істеді.

Ерте өмір

Карр Нью-Йорк қаласында дүниеге келді; оның ата-анасы Марион Хоуленд (қыздығы Грац) және Рассел Карр екеуі де әлеуметтік жағынан белгілі Сент-Луис отбасыларының ұрпағы болды. Оның анасының әкесі Бенджамин Гратц, Сент-Луис капиталисі, арқан дайындау бизнесімен айналысқан және Филадельфияның алғашқы еврей қоныстанушыларының бірі, сондай-ақ Филадельфияның қоғамдық өмірінде белгілі болған Майкл Гратцтың ұрпағы еді. 1930 жылы ата-анасы ажырасқаннан кейін, жас Люсьен анасымен бірге Сент-Луиске қайтып келді; Карр балалық шағының қалған бөлігін сол жерде өткізді. 12 жасында Карр Дэвид Каммерермен (1911 ж.т.) танысты, ол оның өміріне зор әсер ететін адам болды. Каммерер ағылшын тілінің мұғалімі және Сент-Луистегі Вашингтон университетінде дене шынықтыру оқытушысы болды. Каммерер Карр отбасын білетін, Сент-Луис байлығының тағы бір ұрпағы Уильям С. Берроуздың балалық шағындағы досы еді. Берроуз бен Каммерер бастауыш мектепте бірге оқыған, ал жас шақтарында бірге саяхаттап, Париждің түнгі өмірін зерттеген: Берроуз Каммерердің «әрқашан өте көңілді, нағыз кештің жарық жұлдызы және орташа таптың моралінен мүлдем безген» екенін айтқан. Каммерер Каррмен ол балалардың скаут тобын басқарып тұрған кезде танысты, және ол балаға тез ғашық болды. Келесі бес жыл ішінде Каммерер Каррдың соңынан қуып, жас жігіт қай мектепте оқыса да сонда барып жүрді. Кейін Карр, оның достары мен отбасысы сияқты, Каммерердің Каррды жыртқышпен қудалағанын, қазіргі кезде аңқу деп есептелетін жағдайды тудырғанын айтты. Оның он төрт жасқа үлкен ер адамның назары кәмелетке толмаған Карр үшін қорқынышты немесе құлшыныс тудырды ма, жоқ па, бұл мәселе Бит буынының тарихын зерттеушілер арасында пікірталас тудырып отыр. Каррдың мектептен мектепке жылдам ауысқаны даусыз: Массачусетс штатының Андовер қаласындағы Филлипс академиясынан Мэн штатының Брансуиктегі Боудоин колледжіне, содан кейін Чикаго университетіне, ал Каммерер оның ізімен әрқайсысына ерді. Екеуі кейде бірге уақыт өткізді. Карр әрқашан және Берроуз да олар Каммерермен жыныстық қатынаста болмағанына сенді; Джек Керуактың өмірбаянының авторы Дэннис МакНалли Каммерерді «Люсьеннің жыныстық тілегін қанағаттандырмайтын екіұстама, олардың байланысы қиындықтарға толы, алаңдатарлық жағдайды сездіретін мазасыздықтардың жиынтығы» деп жазды. Каррдың Чикаго университетіндегі оқуы газ пешіне басын салғаннан кейін күрт аяқталды. Ол бұл әрекетті «өнер туындысы» деп түсіндірді, бірақ Каррдың отбасы Каммерердің ықпалымен болған өзін-өзі өлтіруге талпыныс деп сенді, бұл Кук округі ауруханасының психиатриялық бөлімінде екі апталық емдеуге әкелді. Каррдың анасы Нью-Йоркке көшіп келген соң, ұлын да сол жерге алып келіп, үйіне жақын орналасқан Колумбия университетіне оқуға берді. Егер Марион Карр ұлын Дэвид Каммерерден алыстатуға тырысқан болса, ол сәттілікке жете алмады. Ол жұмысынан кетіп, Каррдың соңынан Нью-Йоркке көшіп келді, Вест-Виллидждегі Мортон көшесіндегі пәтерге қоныстанды, бұл Уильям Берроуздың үйінен бір блок қашықтықта болды; екі үлкен адам достас болып қалды.

Carr was born in New York City; his parents, Marion Howland (née Gratz) and Russell Carr, were both offspring of socially prominent St. Louis families. His maternal grandfather was Benjamin Gratz, a St. Louis capitalist who was engaged in the rope making business and was descended from Michael Gratz, who was among the first Jewish settlers of Philadelphia and was prominent in Philadelphia's social life. After his parents separated in 1930, young Lucien and his mother moved back to St. Louis; Carr spent the rest of his childhood there. At the age of 12, Carr met David Kammerer (b. 1911), a man who would have a profound influence on the course of his life. Kammerer was a teacher of English and a physical education instructor at Washington University in St. Louis. Kammerer was a childhood friend of William S. Burroughs, another scion of St. Louis wealth who knew the Carr family. Burroughs and Kammerer had gone to primary school together, and as young men they traveled together and explored Paris's nightlife: Burroughs said Kammerer "was always very funny, the veritable life of the party, and completely without any middle class morality." Kammerer met Carr when he was leading a Boy Scout Troop of which Carr was a member, and quickly became infatuated with the child. Over the next five years, Kammerer pursued Carr, showing up wherever the young man was enrolled at school. Carr would later insist, as would his friends and family, that Kammerer had been hounding Carr sexually with a predatory persistence that would today be considered stalking. Whether the attentions of a man fourteen years his senior were frightening or flattering to the underage Carr is now a matter of some debate among those who chronicle the history of the Beat Generation. What is not in dispute is that Carr moved quickly from school to school: from the Phillips Academy in Andover, Massachusetts, to Bowdoin College in Brunswick, Maine, to the University of Chicago, and that Kammerer followed him to each one. The two of them socialized on occasion. Carr always insisted, and Burroughs believed, that he never had sex with Kammerer; Jack Kerouac biographer Dennis McNally wrote that Kammerer "was a Doppelgänger whose sexual desires Lucien would not gratify; their connection was an intertwined mass of frustration that hinted ominously of trouble." Carr's University of Chicago career abruptly ended after he put his head into a gas oven. He explained away this act as a "work of art," but the apparent suicide attempt, which Carr's family believed was catalyzed by Kammerer, led to a two week stay in the psychiatric ward at Cook County hospital. Carr's mother, who had moved to New York City, brought her son there and enrolled him at Columbia University, close to her home. If Marion Carr had sought to distance her son from David Kammerer, she did not succeed. He soon quit his job and followed Carr to New York, moving into an apartment on Morton Street in the West Village, one block from William Burroughs' residence; the two older men remained friends.

Риверсайд паркіне қастандық

1944 жылдың 13 тамызында Карр мен Керуак Нью-Йорктен Францияға сауда кемесімен кетуге тырысты. Олар француз (Керуак) және оның саңырау-ақау досы (Карр) рөлінде Францияны аралап саяхаттау арманымен жүрген, одақтастар Парижді азат еткен кезде онда болуды үміттенеді. Соңғы сәтте бірінші офицер оларды кемеден шығарып тастады, содан кейін екеуі Бейтс-тің таңдаған бары, Вест-Эндте, бірге іштім. Керуак бірінші болып кетіп, Каммерерге кездесті, ол Карр қайда екенін сұрады; Керуак оған айтты. Каммерер Каррмен Вест-Эндте кездесіп, екеуі серуендеп, Манхэттеннің Верхний Вест-Сайдтағы Риверсайд паркіне жетті. Каррдың айтуынша, ол және Каммерер Батыс 115-ші көшеге жақын жерде демалып отырғанда Каммерер тағы да жыныстық қатынасқа ұсыныс жасаған. Карр одан бас тартқанда, Каммерер оған физикалық күш көрсеткенін, күресте дене бітімі арқасында басымдық алғанын айтты. Карр өте қорқып, үрейленгендіктен, Сент-Луистегі бала кезінен қалған бойскаут пышағымен оны жарақаттады. Содан кейін Карр шабуылшысының қолы-аяғын байлап, Каммерердің белбеуін қолына орап, денесін тастармен сақтап, жақын жердегі Гудзон өзеніне лақтырып жіберді. Соңында Карр анасының үйіне, содан кейін Нью-Йорк округінің прокурорының кеңсесіне барып, өзінің жасаған ісін мойындады. Прокурорлар оқиғаның рас екеніне көз жеткізбегендіктен, қылмыс жасалған-жасалмағанын да білмегендіктен, Каммерердің денесі табыларша оны қамауда ұстады. Карр мәйітті танып, полицияны Морнингсайд паркінде Каммерердің көзілдірігін жерлеген жерге жетеледі. Босатылғаннан кейін ол Мичиган штатының Грос-Понт-Парк қаласына, Паркердің туған жеріне көшіп кетті. Олардың некесі 1948 жылы жойылды. Карр екінші дәрежелі кісі өлтірумен айыпталды. Бұл оқиға баспасөзde жақсы танымал, дарынды студент, көрнекті отбасынан шыққан, Нью-Йорктің жетекші университетінің түлегі және зорлау мен гомосексуализмнің даулы мәселелерін қамтитындықтан, тығыз бақыланды. Каррдың Каммерермен бес жылға созылған қарым-қатынасының нюанстарына газеттер мән бермеді. Карр бірінші дәрежелі адам өлтіруді мойындады, ал сотта анасы Каммерердің жыртқыш мінез-құлқы туралы куәлік берді. Карр бір жылдан жиырма жылға дейін түрмеге кесілді. Ол Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Эльмира түзеу мекемесінде екі жыл өтті және босатылды. 2013 жылы түсірілген «Сенің сүйіктілеріңді өлтір» фильмі Риверсайд паркіндегі өлтіру оқиғасының көркемделінген нұсқасы болып табылады, ондағы кісі өлтіру оқиғасы «Және бегемоттар өз бактарында қайнатылды» кітабындағы оқиғаға ұқсас. Фильмде Каммерер Каррға қатты ғашық, тіпті мания деңгейіне жетеді. Карр Каммерерге деген сезімдерімен күресіп, одан ажырасуға тырысатын жас жігіт ретінде бейнеленеді. Олардың қарым-қатынасы Каррдың Каммерерді мектеп эсселерін жазуға пайдалануымен және Каммерердің Каррға жақын болу үшін эсселерді пайдалануымен одан да күрделенеді.

On August 13, 1944, Carr and Kerouac attempted to ship out of New York to France on a merchant ship. They were aiming to fulfill a fantasy of travelling across France in character as a Frenchman (Kerouac) and his deaf mute friend (Carr) and hoped to be in Paris in time for the liberation by the Allies. Kicked off the ship by the first mate at the last minute, the two men drank together at the Beats' regular bar, the West End. Kerouac left first and bumped into Kammerer, who asked where Carr was; Kerouac told him. Kammerer caught up with Carr at the West End, and the two men went for a walk, ending up in Riverside Park on Manhattan's Upper West Side. According to Carr's version of the night, he and Kammerer were resting near West 115th Street when Kammerer made yet another sexual advance. When Carr rejected it, he said that Kammerer assaulted him physically, and gained the upper hand in the struggle due to his larger size. In desperation and panic, Carr said, he stabbed the older man by using a Boy Scout knife from his St. Louis childhood. Carr then tied his assailant's hands and feet, wrapped Kammerer's belt around his arms, weighted the body with rocks, and dumped it in the nearby Hudson River. Finally, Carr went to his mother's house and then to the office of the New York District Attorney, where he confessed. The prosecutors, uncertain whether the story was true or whether a crime had even been committed, kept him in custody until they had recovered Kammerer's body. Carr identified the corpse and led police to where he had buried Kammerer's eyeglasses in Morningside Park. and after his release, he moved to Grosse Pointe Park, Michigan, Parker's hometown. Their marriage was annulled in 1948. Carr was charged with second degree murder. The story was closely followed in the press since it involved a well liked, gifted student from a prominent family, New York's premier university, and the scandalous elements of rape and homosexuality. If there were subtle shadings to the tale of Carr's five year saga with Kammerer, the newspapers ignored them. Carr pleaded guilty to first degree manslaughter, and his mother testified at a sentencing hearing about Kammerer's predatory habits. Carr was sentenced to a term of one to twenty years in prison. He served two years in the Elmira Correctional Facility in Upstate New York and was released. The 2013 film Kill Your Darlings is a fictionalized account of the killing in Riverside Park that tells a version of the murder similar to the version that is portrayed in And the Hippos Were Boiled in Their Tanks. In the film, Kammerer is portrayed as deeply in love with Carr to the point of obsession. Carr is portrayed as a young man who is very conflicted by his feelings towards Kammerer and struggles to break ties. Their relationship is further complicated by Carr using Kammerer to write his school essays and Kammerer using the essays to stay attached to Carr.

Үйлену

Түрмеде отырғаннан кейін Карр United Press (UP) компаниясына жұмысқа орналасты, кейін ол United Press International (UPI) болып өзгерді, онда ол 1946 жылы көшірмеші болып жұмысқа қабылданды. Ол Beat тобындағы достарымен жақсы қарым-қатынаста болды және 1950 жылы қарашада Керуак Джоан Хавертиге той жасағанда куәгер болды. Кейде Карр Керуакқа UP кеңсесінен "ұрланған" телепринтер қағазының рулонын бергені айтылады, содан кейін Керуак кофе, стимуляторлар мен марихуананың көмегімен 20 күндік марафонда "Жолда" романының бірінші нұсқасын жазды. Карр UP/UPI компаниясының адал және жауапкер қызметкері болды. 1956 жылы Гинзбергтің "Аулауы" және Керуактың "Жолда" туындылары елге танымал бола бастағанда Карр түнгі жаңалықтар редакторы болып тағайындалды. Жастық шағындағы өзіне назар аударуын доғарып, Карр жеке өмірін қадірлеуге үйренді. Бір мәрте Карр Гинзбергтен "Аулау" өлеңінің басындағы арнаудан өзінің есімін шығарып тастауын өтінді. Ақын келісті. Карр тіпті Гинзбергтің өмірінде сақтандырушы дауысқа айналып, оған "алдамшылар мен паразиттерден қашық болуға" кеңес берді. Люсьен Карр UPI компаниясында 47 жыл бойы, өзінің барлық кәсіби өмірін жұмыс істеді және 1993 жылы зейнетке шыққанға дейін бас жаңалықтар бөлімін басқарды. Егер ол жас кезінде жарқын стильімен және ерекше сөздік қорымен танымал болса, редактор ретінде кері стильді қалыптастырып, өзіне шәкірт болған жас журналистердің қатарында лаконизм дағдыларын дамытты. Ол жиі айтатын: "Неге екінші абзацтан бастамассың?" Карр 2005 жылдың қаңтарында Вашингтон қаласындағы Джордж Вашингтон университетінің ауруханасында сүйек рагымен ұзақ күрескеннен кейін қайтыс болды.