Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы ересектер футбол клубы
Шотландиядағы футбол клубы
the 19th century senior football club
Association football club in Scotland
Вишоу футбол клубы (бұрын Вишоу Джуниорс деп аталған) – Шотландияның Солтүстік Ланаркшир қаласы Вишоуда орналасқан футбол клубы. Қазіргі уақытта клуб .
Wishaw Football Club (previously known as Wishaw Juniors) is a Scottish football club based in the town of Wishaw, North Lanarkshire. The club currently competes in the .
Тарих
Клуб 1903 жылы «Wishaw Amateurs» ретінде құрылды, ол «Wishaw United F. C.» клубы тарағаннан кейін пайда болды. Бұл клуб қаланың ірі клубтарының қалдықтарынан құрылған еді. Клуб бастапқыда Мидленд лигасынде ойнады және 1906 жылы атауын «Wishaw Thistle» деп өзгертті. 1907 жылы клуб Шотландия футбол одағында «Stenhousemuir F. C.» клубының орнын басып, бірнеше рет Шотландия кубогына қатысты, бірақ ешқашан турнирдің негізгі кезеңіне іліге алмады. Дегенмен, клуб 1909 жылы Шотландияның жұбаныш кубогын (іріктеу кезеңдерінен шығарылған клубтар үшін) жеңіп алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс футболға зор әсер етті, бірақ клуб біраз уақыт бойы жұмыс істей берді, кейде «қонақ ойыншыларды» шақырып алатын, яғни «Tottenham Hotspur» және «Manchester City» сияқты Англияның жетекші клубтарының бұрынғы ойыншылары, сол кезде әскерде болғандарды пайдаланды. «Wishaw Thistle» клубының капитаны, Карлайк қаласының Уильям Ангус, сонымен қатар «Glasgow Celtic» командасының да ойыншысы болған, соғыстың басында Франциядағы әрекеттерге қатысты және 1915 жылдың 12 маусымында Гивенши-ле-Басседе офицері, лейтенант Уильям Мартинды (сонымен қатар Карлайктан) құтқарып, британдық сарбаздың ең батыл ерлігі деп танылғандықтан «Виктория кресімен» марапатталды. Уильям Ангус құтқару операциясы кезінде ауыр жарақат алды және өмірі бойы футболға деген қызығушылығын жоғалтпады, кейін «Carluke Rovers» клубының президенті болды, бірақ ойыншылық мансабын қайта бастай алмады. Георг V патшадан медаль алғаннан кейін, жарақат алған Ангус Шотландияға Ұлттық батыр ретінде оралды және «Parkhead» («Glasgow Celtic») мен «Ibrox Park» («Glasgow Rangers») стадиондарында көптеген жанкүйерлердің алдында құрметпен қарсы алынды, екі стадионда да тұрғызып шапалақтар қосылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін футбол қайта басталғанда, «Wishaw Thistle» клубы ірі клуб ретінде қайта құруға тырысты, бірақ сәтті болмады, содан кейін «Wishaw YMCA Juniors» жастар клубы ретінде қайта құрылды, бұл қаладағы 30 жылдан астам ірі футбол тарихына нүкте қойды. Ірі клуб ретінде өткен жылдары «Wishaw Thistle» бірнеше кубок жеңіп алды және достық матчтарда «Liverpool», «Everton», «Stoke», «Sunderland» және «Notts County» сияқты Англия клубтарын қабылдады. Сондай-ақ, клуб әлемдік даңқты «Forth Railway Bridge» көпірінің ашылуына арналған Эдинбург қалалық кеңесі ұйымдастырған «Халықаралық көрменің» шақыру футбол турниріне қатысты, сонымен қатар Шотландия футбол одағының (S. F. A.) Шотландия кубогында бүгінгі таңдағы көптеген ірі шотланд клубтарымен ойнады, тіпті бір рет «Glasgow Celtic» клубын «Wishaw» қаласында қабылдады. Клубтың бірнеше ойыншысы одан әрі атақты клубтарда ойнады. Бір ойыншы, Дэвид Кальдерхед, кейін «Chelsea F. C.» клубының бас жаттықтырысы болды, ол осы лауазымда шамамен 25 жыл бойы жұмыс істеді; ол Лондондық клубты салыстырмалы түрде шағын клубтан Англия футболының маңызды күшіне айналдырғаны үшін мақталады. «Wishaw Thistle» футболдың көрермендер арасында жылдам дамыған кезеңде жақсы қолдауға ие болған клуб болды, ал ірі матчтарда төрт және тіпті бес тамырлы көрермендер жиі кездесетін.
The club was founded in 1903 as Wishaw Amateurs, itself formed after the collapse of Wishaw United F. C., a club made from the remnants of the town's senior clubs Wishaw Thistle F. C. and Wishaw F. C., both of which were wound up in 1900. The club originally played in the Midland League and changed its name to Wishaw Thistle in 1906. The club replaced Stenhousemuir F. C. in the Scottish Football Union in 1907, and entered the Scottish Cup on a number of occasions, but never made the tournament proper. The club however won the Scottish Consolation Cup (for clubs eliminated from the qualifying rounds) in 1909. The First World War had a dramatic effect on football but the club managed to continue to operate for a time, sometimes fielding 'guest players', i. e. service personnel who had been players with top English sides such as Tottenham Hotspur and Manchester City, but were stationed locally. Wishaw Thistle's Club Captain, William Angus of Carluke who had also turned out for Glasgow Celtic, was to see action in France very early on in the war and was awarded the Victoria Cross for what was described as the most heroic deed ever by a British soldier in rescuing his officer, Lt William Martin (also from Carluke) on 12 June 1915 at Givenchy lès la Bassée. William Angus was badly injured in the course of the rescue and although retaining a keen interest in football throughout his life – later being president of Carluke Rovers – he was unable to resume playing. After being presented with his medal by King George V, the injured Angus returned to Scotland a National Hero and was presented to packed attendances at Parkhead (Glasgow Celtic) and Ibrox Park (Glasgow Rangers) receiving standing ovations at each stadium. When football re commenced at the end of World War I Wishaw Thistle attempted unsuccessfully to restart as a senior club then appears to have re invented itself as a Junior club in the form of Wishaw YMCA Juniors bringing to an end over 30 years of Senior football in the town. During its Senior years, Wishaw Thistle won a number of trophies and played host to visiting English Clubs Liverpool, Everton, Stoke, Sunderland and Notts County in friendly matches. It also took part in the Invitation Football Tournament at the 'International Exhibition' held by Edinburgh City Council to commemorate the opening of the world famous Forth Railway Bridge and also played against many of today's current senior Scottish clubs in the S. F. A. Scottish Cup including, on one occasion hosting Glasgow Celtic in Wishaw. A number of the club's players went on to play for more illustrious clubs. One player, David Calderhead, was later to become manager of Chelsea F C, a position he held for about 25 years; he is credited with turning the London side from being a relatively small club into a major force in the English game. Wishaw Thistle was a well supported club in an era when football was growing rapidly as a spectator pastime and high four and even five figure crowds were not uncommon for major matches.
Вишоу-Жүніорс
Вишоу футбол клубы 1919–20 жылдары Шотландия Жасөспірімдер лигасының мүшесі ретінде "Юниор" клубы ретінде екінші "жаңаруын" бастады, "Wishaw YMCA Juniors" деген атпен. Клуб Шотландия Жасөспірімдер лигасының Жеңіс кубогы мен Хозиер кубогын (сэр Уинстон Черчилльдің әйелі леди Хозиердің құрметіне аталған) жеңіп, ерте табысқа жетті. Келесі маусымда тағы бір Хозиер кубогы қосылды. 1924 жылы клуб атауы "Wishaw Juniors" деп қысқартылды және Ланаркшир Жасөспірімдер футбол лигасына көшті. Кейін клуб 1920-ші жылдардың соңында ойыншылардың келісім-шарттарына байланысты болған қақтығыс ("Орталық дау") салдарынан Шотландия Жасөспірімдер футбол федерациясынан бөлініп кеткен көптеген клубтардың бірі болды. Олар бірнеше маусым Батыс Орталық лигасының Шығыс дивизионында ойнады, содан кейін дау шешілгеннен кейін 1930–31 жылдары Ланаркшир Жасөспірімдер лигасына қайта оралды және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін сол лигада қалды. Соғыс елдегі футболға үлкен әсер етті, көптеген клубтар мен лигалар жабылды – олардың көптегені қайта ашылмады. Алайда, Вишоу жұмысын жалғастыра алды, соғыс жылдарында Ланарк және Лотиан лигасының қысқа ғасырлық турнирінде қатысты, онда Ланаркшир командалары Батыс Лотиан командаларымен бірікті. Осы кезеңде Вишоу Шығыс Шотландия кубогының финалына жетті және Шотландия, Батыс және Шығыс кубоктарының барлығында ойнаған жалғыз команда болып ерекшеленді. Сондай-ақ, клуб Шығыс Жасөспірімдер клубтары арасындағы ең беделді турнирлердің бірі саналатын Сент-Майкл кубогын жеңіп алды. Соғыс аяқталғаннан кейін Вишоу Ланаркшир Жасөспірімдер лигасына қайта оралды. 1968 жылы Шотландия Жасөспірімдер футболын қайта ұйымдастыру Ланаркшир Жасөспірімдер лигасының тарауына әкелді, себебі жасөспірімдер футболы төмендеп, қалған Ланаркшир клубтары Глазго аймағындағы клубтармен бірігіп, Орталық Жасөспірімдер футбол лигасы құрды. Wishaw жаңа Орталық Жасөспірімдер лигасының жоғары "А" дивизионында бастады, Ланаркширдің күшті командаларының бірі болды, бірақ түрлі себептерге байланысты өз позициясын сақтай алмады және бірнеше жыл бойы төменгі "С" дивизионына түсіп қалды. Жасөспірімдер футболын одан әрі қайта ұйымдастыру кезінде Орталық лига 2002 жылы SJFA Батыс аймағын құру үшін Айршир Жасөспірімдер футбол лигасымен бірікті. Клуб тағы да кеңейтілген "Аймақтық" құрылымның төменгі сатысында, Central District Division 2-де ойнады. Келесі он екі маусым бойы күрескеннен кейін, Вишоу 2013/14 жылы сол кездегі бас бапкер Джон МакКеоунның басшылығымен төменгі дивизионнан жоғары көтерілді. МакКеоун көп ұзамай Айрширдің Cumnock Juniors клубының бас бапкері болып тағайындалды. Wishaw көптен бері жеңіске жетпеді, бірақ клубтың қазіргі төменгі лига мәртебесіне қарамастан, ол 2014–15, 2015–16 және 2016–17 маусымдарында Секциялық лига кубогының жартылай финалына және 2015–16 жылы беделді Батыс Шотландия Жасөспірімдер кубогының жартылай финалына жетті. 2017–18 маусымда Вишоу үшінші лигада ойнағанына қарамастан, Шотландия Жасөспірімдер кубогының жартылай финалына жетіп, Айрширдің "Херлфорд Юнайтед" клубына қарсы екі ойынның қорытындысы бойынша бір голмен жеңілді.
Wishaw's football club started its second 'incarnation' as a 'Junior' Club under the name of Wishaw YMCA Juniors in 1919–20 as members of the Scottish Junior League, enjoying early success in winning the Scottish Junior League Victory Cup and also the Hozier Cup (named after Lady Hozier, wife of Sir Winston Churchill). A second Hozier Cup was added the following season. The name was then shortened to Wishaw Juniors in 1924 and the club switched to the Lanarkshire Junior Football League. The club were then one of a large number of rebel clubs which broke away from the Scottish Junior FA in the bitter player contract based 'Intermediate dispute' in the late 1920s – playing for several seasons in the East Division of the Western Intermediate League before returning to the Junior fold once again after the dispute was resolved in 1930–31 as members of the Lanarkshire Junior League where the club remained until World War II. The war had a major impact on football across the country with many clubs and Leagues closing down – many never to return However, Wishaw managed to continue in operation, competing in the short lived Lanark and Lothians League which lasted during the War years with a number of Lanarkshire teams joining with their counterparts in West Lothian. During this period Wishaw reached the final of the East of Scotland Cup and have the unusual claim to be the only team to have played in the Scottish, West and East Cup finals. The club also won the St Michael's Cup one of the most prestigious trophies played for by East Junior Clubs. After the end of the War, Wishaw returned to the Lanarkshire Junior League when it reformed. Re organisation of Scottish Junior football in 1968 saw the end of the Lanarkshire Junior League which had been losing clubs as junior football declined with the remaining Lanarkshire clubs joining with those from the greater Glasgow area to form the Central Junior Football League. Although Wishaw did start out in the top 'A' Division of the new Central Junior League, being one of the stronger Lanarkshire sides – for various reasons the club was unable to sustain its position and dropped to the bottom 'C' division where it remained for a number of years. Further re organisation of Junior football saw the Central League amalgamate with the Ayrshire Junior Football League to form the SJFA West Region in 2002. The club once again found itself stranded in the bottom tier of an expanded 'Regional' structure playing in the Central District Division 2. After struggling for most of the next dozen seasons, Wishaw finally achieved promotion out of the bottom Division in 2013/14 under then manager John McKeown. McKeown was to leave shortly thereafter to take over as manager of top Ayrshire side Cumnock Juniors. It has been many years since Wishaw tasted success but despite the club's current lower league status it has nevertheless managed to reach the Sectional League Cup Semi finals in each of seasons 2014–15, 2015–16 and 2016–17 and the Semi final of the prestigious West of Scotland Junior Cup in 2015–16. In season 2017–18 Wishaw belied their third tier status by reaching the semi final of the Scottish Junior Cup losing by a single goal in a two leg tie against Ayrshire side Hurlford United.
Жақында болған тарих
1960 жылдардың соңынан бастап, “Уишау” клубы жасөспірімдер футболындағы ұзақ және қиын кезеңге тап болды. Осы кезеңде клуб ғана емес, үй стадионы мен жанкүйерлердің көп бөлігін жоғалтты, сонымен қатар бірнеше рет толық тарап кетуге жақын болды. Клубтың туған қаласы 1970 жылдардан бастап ауыр экономикалық жағдайға түсті, дәстүрлі өнеркәсіптердің, әсіресе болат өндіру және ауыр машина жасау салаларының құлдырауынан жоғары жұмыссыздық деңгейіне жетті. Соңында, ғасырдың басында еріктілердің шағын тобы клубты басқаруды өз қолына алды. Шектеулі бюджетке қарамастан, клубты қайта құруда баяу, бірақ тұрақты прогресс жасалды. “Белтайн” стадионына көшкеннен кейін, “Уишау” клубы 2013/14 маусымында S.J.F.A. Батыс аймағының ең төменгі лигасынан жоғары көтерілді. Сол кездегі бас жаттықтырушы Джон МакКеоун маусым соңында клубты тастап, “Камнок Джуниорс” клубының бас жаттықтырушысы болды. Клуб тез арада жаңа бас жаттықтырушы тағайындады, ал 2014 жылдың қазан айынан 2017 жылдың тамызына дейін бұрынғы “Данфермлин Атлетик” клубының жартылай қорғаушысы Крис Макгроарти клубты басқарды. Бірнеше маңызды ойыншыларын жоғалтқанына қарамастан, Крис өзінің алғашқы маусымында клубты 1-ші дивизионда сақтап қана қоймай, 2015/16 маусымында жаңа деңгейге көтерілуге күшті үміткер болатын тартымды команда құрды, бірақ мақсатына жете алмады. Команда 2016/17 маусымын сәтті бастады және Шотландия жасөспірімдер кубогының 1-ші туры аясында өз алаңында “Камнок Джуниорс” клубымен кездесіп, Премьер лига командасын 2:0 есебімен жеңді. Алайда, клуб маусымды жоғарылау позициясында аяқтамады. 2017 жылдың тамызында Крис Макгроарти, оның ассистенті Глен Уэйр және жаттықтырушы Марк Дейли клубты тастап, “Килсит Рейнджерс” клубына қосылды. “Уишау” клубы бұрынғы кәсіби футболшы Джон Броганды жаңа бас жаттықтырушы етіп тағайындады. Броган Шотландияның “Сент-Джонстон” (онда клубтың рекордтық гол соққан ойыншысы болған), “Хиберниан” және “Гамильтон Академикалс” клубтарында ойнаған, сонымен қатар жасөспірімдер футболы клубтарын басқарған тәжірибесі де мол. Броган 2018 жылдың ақпан айында отставкаға кетті, ал оның орнына бұрынғы “Хартс” клубының шабуылшысы Дерек Холмс келді. Кейін “Уишау” клубын Киран МакГиннес басқарды, оған Барри Фрейзер мен Пол Финниган көмектесті. Бірақ олар 2019 жылдың желтоқсанында басқа міндеттемелерге байланысты отставкаға кетті. Клуб тез арада әрекет етіп, бұрынғы МакГроарти, Дейли және Уэйр басқарушы командасын қайта шақырып алды, ал Марк Дейли бас жаттықтырушы рөлін атқарды.
Beginning in the late 1960s, Wishaw suffered a prolonged period in the junior football 'wilderness' during which the club not only lost its home ground and most of its support base but also came close to folding completely on several occasions. The club's home town suffered significantly from the 1970s onwards with very high rates of unemployment following the demise of traditional industries locally particularly that of steel making and heavy engineering. Eventually a small group of enthusiastic volunteers took over the running of the club in the early part of the current century and despite very restricted budgets, slow but steady progress was made in rebuilding the club on and off the pitch. After moving to a new home at The Beltane, Wishaw finally secured promotion out of the bottom tier of the S. J. F. A. West Region in season 2013/14 under then manager John McKeown who left the club shortly thereafter to take over as manager of Cumnock Juniors. The club moved quickly to secure a replacement and from October 2014 until August 2017 were managed by former Dunfermline Athletic midfielder, Chris McGroarty. Despite losing several key players, Chris was successful not only in keeping the club in the 1st Division in his first season but also in building an attractive team which was to mount a serious challenge for further promotion in season 2015/16, only to miss out on this by a single point. The team started season 2016/17 well and having been drawn against Cumnock Juniors at home in the 1st Round of the Scottish Junior Cup then defeated the Premier League side by two goals to nil. However, the club failed to end the season in a promotion position. In August 2017 Chris McGroarty and his assistant Glen Weir and coach Mark Daly left the club to join Kilsyth Rangers. Wishaw again moved quickly to appoint former professional footballer John Brogan as their new manager. Brogan played for Scottish senior clubs St Johnstone (where he was that club's record goal scorer), Hibernian and Hamilton Academicals and also had extensive appropriate managerial experience having managed several other Junior Football clubs. Brogan resigned in February 2018 and was replaced by former Hearts striker, Derek Holmes. Wishaw were then managed by Kieran McGuinness, assisted by Barry Fraser and Paul Finnigan until resigning in Dec 2019 citing other commitments. The club then moved quickly bringing back the former McGroarty, Daly, & Weir management team with Mark Daly taking the manager role.
Стадиялар
Wishaw жылдар бойы бірнеше үй стадиондарына ие болды және Стюарттон көшесінде, Ескі Халық саябағында (Басты көшенің сыртында) және бастапқы Белхейвен саябағында (көбінесе бұрынғы Wishaw итттрегінің орны ретінде белгілі және бастапқыда қаланың көптен бұрын таратылған велоспор клубының үйі) ойнады. Бірақ, клубтың көп бөлігі үшін, ол Кирк жолындағы Демалыс саябағында орналасқан. Стадионда тіктеп салынған трибуналар, трибуна және жабық көрермендер аймағы мен Әлеуметтік клуб болды. 1990-шы жылдардың басында клуб стадионды жоғалтты, содан кейін Wishaw үйсіз қалды және бірнеше жыл бойы Newmains-тегі Виктория паркінде Coltness United-пен стадионды бөлісті. 1999 жылға дейін олар Wishaw Sports Centre-де арендаға алғанша. Алайда, бұл келісім сәтті болмады және олар Coltness-пен стадионды бөлісуге қайта оралды. Wishaw кейін Спорт орталығында ойнау үшін екінші келісім жасады, содан кейін 2011–12 маусымының басында жақын жердегі Beltane Park-ке көшті. [2]
Wishaw has had a number of home grounds down the years and has played at Stewarton Street, at the Old Public Park (off Main Street) and at the original Belhaven Park (better known as the site of the former Wishaw Dog Track and originally the home of the Town's long defunct cycling club) but for most of its existence the club was based at Recreation Park at Kirk Road, Wishaw. The ground, which had banked terracing, a grandstand and a covered spectator area and Social Club was lost to the club in the early 1990s and thereafter Wishaw became homeless sharing with Coltness United at Victoria Park, Newmains for a number of years until 1999 when they secured tenancy at Wishaw Sports Centre. This agreement did not work out though and they returned to sharing with Coltness. Wishaw then secured a second deal to play at the Sports Centre, before moving into the nearby Beltane Park for the beginning of the 2011–12 season. [2]
Белтайн саябағы
Белтайн, жергілікті тұрғындардың білуінше, жақын болашақта команданың үй стадионы болуы мүмкін. Бастапқыда ашық алаң болғандықтан, клубтың белсенді шағын комитеті шағын бюджетке қарамастан, Белтайнды мини-стадионға айналдыра алды. Стадион толығымен қоршалған және 1000 адамға арналған тұруға арналған жабық және шөпті орындармен, әйелдер және ерлер дәретханаларымен, жеңіл тамақ сататын орынмен, қонақтарды қабылдау орталығымен, мүгедектерге арналған жабық көру платформасымен және 50-60 адамға арналған шағын жабық қоршаумен жабдықталған. Белтайн 2012 жылғы 28 шілдеде «Мазервелл ФК XI» командасына қарсы өткен матчпен ашылды. Бірнеше жыл бойы рекордтық көрермен саны – 300 адам, ол Шотландия кубогының батыс аймағындағы «Айршир» командасының «Очинлек Талбот» клубына қарсы өткен ойында тіркелді, осы матчты үй командасы екі клуб арасындағы үш дивизиондық айырмашылыққа қарамастан 3:2 есебімен жеңіп алды. Бірақ, 2018 жылғы 14 сәуірде өткен Шотландия жастар кубогының жартылай финалына шамамен 650 адам келді, бұл көрсеткіш бұрынғысын басып өтті. 2010 жылы «Вишоу Джуниорс» клубы Белтайн паркін үй стадионы ретінде пайдалануға 10 жылға жалға алуға келісім жасады. Әйелдер командасы 2011 жылдың ортасында таратылды.
The Beltane, as it is known locally, is likely to be the team's home for the foreseeable future. Originally just an open public pitch, the club's enthusiastic small committee has managed to develop The Beltane into a mini stadium despite only having a very modest budget. The ground is fully fenced off and offers a mixture of hard and grassed standing accommodation for c1,000 persons with Ladies and Gents toilets, Snack Bar, Hospitality Facility, a covered wheelchair viewing platform and a small covered enclosure for 50/60 persons. The Beltane was opened on 28 July 2012 with a match against a Motherwell F. C XI. For a number of years the record attendance was 300 set in a West of Scotland Cup tie against Ayrshire junior giants Auchinleck Talbot which was won 3–2 by the home team despite a three division gap between the two clubs. However, this was surpassed by an attendance of c650 persons who attended a first leg semi final of the Scottish Junior Cup on Saturday 14 April 2018. In 2010, Wishaw Juniors secured a 10 year lease to use Beltane Park as the home ground. The ladies team folded midway through 2011.