Сиэтл қаласының Рейниер алқабының тарихы мен мәдениеті

Кіріспе

Сиэтлдегі аудан

Рейнир аңғары (/r/eɪ/'/n/ɪər/ rayNEER) – Сиэтлдің оңтүстік-шығысындағы аудан. Ол Бикон Хиллдің шығысында, Бейкер тауының, Севард паркінің және Лешидің батысында, Орталық ауданның солтүстігінде және Рейнир Бичтің оңтүстігінде орналасқан. Бұл Сиэтлдің Оңтүстік аймағының бір бөлігі.

Тарих

Ақ зерттеушілер мен қоныс аударушылар алғаш рет 1850 жылдары бұл аймаққа келді, ал 1850 жылы Исак Эби атты зерттеуші аймақты зерттеді, оның бағалауы Орегон газетінде жарияланып, басқа қоныс аударушыларды қызықтыруға арналды. Қоныс аударушылар келгенге дейін, аймақта үндістердің бірнеше лагерьлері және аңғардың оңтүстік жағындағы тұрақты ауылы болған. 20-шы ғасырдың басында итальяндықтар Солтүстік аңғарда көптеп қоныстанды, ал Орталық аңғарды негізінен Сиэтлдің көп бөлігіне қоныстанған солтүстік еуропалық иммигранттар (атап айтқанда, британдықтар мен скандинавиялықтар) мекендеді. Жапон шаруалары аңғардың құрылысынан бастап өмір сүрді және Мизуки мен Холли Парк сияқты екі тарихи жапон-американдық балабақшасын құрды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Холли Парк және Рейнер Виста атты екі тұрғын үй жобасы аяқталды. Бұл тұрғын үй жобаларын Сиэтл тұрғын үй басқармасы соғыс кезінде Боинг және кеме құрылысымен айналысатын жұмыскерлерді орналастыру үшін аяқтады. Соғыстан кейін, 1971 жылғы Боинг авиакомпаниясының апаттан кейін, аңғар орта тапқа арналған тұрғын үй құрылысымен гүлденді, және осы құрылыстардың нәтижесінде аңғар өзінің тарихи әртүрлілігін сақтап қалды. 1950 жылдары нәсілдер аралық жұптар аңғарды қаланың солтүстік жартысына қарағанда көбірек қабылдады, себебі Оңтүстік аймақта "құжаттағы келісімдердің" (1960 жылдары АҚШ Жоғарғы соты конституциялық емес деп таныған келісімдер) салыстырмалы түрде аз болуына байланысты. Азаматтық құқықтар туралы заң, тарихи әртүрлілігіне қарамастан, аңғардан "ақтардың қашуын" жеделдетті. 1960 жылдардың ортасында басталған аңғардан, Бикон-Хиллден және Севард-парктен ақтардың жалпы көшіп кетуі 1980 жылдардың ортасында аяқталды, сол кезде аңғардың тарихи "балалары" оған қайта орала бастады, сондай-ақ басқа да жаңа тұрғындар да келді. 1975 жылы Вьетнам соғысы аяқталғаннан кейін, вьетнамдық иммигранттар толқыны Мартин Лютер Кинг атындағы көшенің оңтүстік жағындағы тасталған аудандарда бизнес ашты, бұл аудан Оңтүстік Джексон көшесіндегі ресми Кіші Сайгон ауданынан оңтүстікке қарай төрт шақырымға созылды. Филипин азаматтарының келуімен де халық санының өсуі байқалды, бірақ олардың бизнесі аз болды. Сент-Эдвард Рим-католик шіркеуі аңғардағы филипин қауымының мәдени орталығы болып табылады. Рейниер даңғылының оңтүстігінде орналасқан аймақтар, 1892 жылы Сиэтлдің орталығын Колумбия қаласына және кейіннен Рентонға байланыстырған тарихи трамвайдың (1937 жылы алынып тасталған) жанында орналасқандықтан, Сиэтлдің басқа кез келген бөлігімен салыстырғанда ең көне болып саналады, бұл трамвай "Райниер аңғары мен Рентон темір жолы" деп аталды. Темір жол, Дууамиш өзенінің бағытын өзгерту және Вашингтон көлінің деңгейінің төмендеуі (көлдің оңтүстікке емес, батысқа қарай Юнион көлі мен Кеме каналы арқылы ағып кетуіне себеп болды) аңғарды құрылысқа мүмкіндік беретіндей құрғақ етті, содан кейін ол Аляска алтын асығынан бастап 1930 жылдардағы депрессияға дейін Сиэтлдің қалған бөлігімен бірге гүлденді. 1889 жылғы Аляска алтын асығына дейін Сиэтл кішкентай ауыл болғандықтан, Рейниер аңғарының тарихи бөліктерін Сиэтлдің басқа тарихи аудандарынан ажырату қиын. Рейниер даңғылынан алыс, дамудың көп бөлігі соғыстан кейінгі кезеңде болды, аңғар "Боинг гүлінің" бөлігі ретінде толықтырылды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы тарихи тұрғын үйлерді аңғардың барлық бөлігінде табуға болады, мұнда бұл әсем үйлер бір кезде кейіннен бөлініп сатылған үлкен жерлерге ие болған. Мұндай мүліктердің бірі 1902 жылдан 1916 жылға дейін Ж. Уолтер Нордстром атты белгілі бір құрғақ тауарлар сатушыға тиесілі болды, ол өзінің үш баласы бар жас отбасын осында тәрбиеледі, бұл туралы 2017 жылы Рейниер аңғарының тарихи қоғамы мәлімдеді (мүлік Оңтүстік Джуноу көшесінің 3700 блогында орналасқан). Сиэтлдің көп бөлігінен айырмашылығы, аңғарда соғыстан бұрынғы және соғыстан кейінгі үйлердің ерекше үйлесімі бар (Сиэтлдің тұрғын үй стилінде), тек Колумбия қаласын қоршаған аудан ғана Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы үйлерге толығымен толы.

White explorers and settlers first arrived in the area in the 1850s, and an explorer named Issac Ebey surveyed the area in 1850, with Ebey's assessment printed in an Oregon newspaper to entice other settlers. Native Americans had several encampments in the area prior to the settlers, and a permanent village at the south end of the valley. Italians were prominent in the north Valley in the early 20th century, the Central Valley was mostly settled by the same settlers and northern European immigrants (primarily British and Scandinavian) who settled most of Seattle. Japanese farmers lived in the Valley since its inception and established two historic Japanese American nurseries in the Valley Mizukis and Holly Park, with Holly Park Nursery. Two housing projects were completed in the Valley during World War II named; Holly Park and Rainier Vista. The housing projects were completed by the Seattle Housing Authority to house Boeing and shipyard workers during the war. Following the war through the Boeing crash of 1971, the Valley boomed with middle class residential construction and with all of this construction, the Valley continued its historic diversity. Interracial couples in the 1950s found the Valley more accepting than the northern half of the city because of the relative lack of "deed covenants" found in the South End (covenants ruled unconstitutional by the United States Supreme Court in the 1960s). The Civil Rights Act precipitated a "white flight" from the valley despite its historic diversity. The general exodus of whites from the valley, Beacon Hill, and Seward Park, which began in the mid 60s, was primarily over by the mid 80s, when some historic "children of the Valley" began to return to it, as well as other new residents. With the end of the Vietnam War in 1975, a wave of Vietnamese immigrants opened businesses along abandoned areas of Martin Luther King Jr. Way South, extending four miles south of the official Little Saigon neighborhood on South Jackson Street. Additional population growth was seen with the arrival of Filipinos throughout the Valley, though their businesses are fewer. St. Edward Roman Catholic Church is the cultural heart of the Filipino community in the Valley. The Valley neighborhoods lying along Rainier Avenue South rival any other part of Seattle for age, since they are near the historic streetcar (removed in 1937) that in 1892 connected downtown Seattle to Columbia City and then later to Renton, known as the "Rainier Valley and Renton Railroad." The railroad, the reorientation of the Duwamish River and the lowering of Lake Washington, which caused the lake to drain west through Lake Union and the Ship Canal rather than south, made the valley dry enough to allow building, where it boomed along with the rest of Seattle on and after the Alaskan Gold rush right up to the Depression of the 1930s. Because Seattle was a hamlet before the 1889 Alaskan Gold Rush, there is little to distinguish the historic parts of Rainier Valley from other historic neighborhoods in Seattle. Away from Rainier Avenue South, a fair amount of the development is postwar, when the Valley was filled out as part of the "Boeing boom," but historic pre World War II housing can be found in every part of the Valley, where these often imposing homes once commanded large spreads that were later subdivided and sold off. One such estate was owned from 1902 to 1916 by a certain up and coming dry goods purveyor by the name of J. Walter Nordstrom, who brought up his young family of three children there, as documented by the Rainier Valley Historical Society in 2017 (the estate was at the 3700 block of South Juneau Street). Unlike most of Seattle, then, the Valley has an interesting mix of pre and post war houses cheek to jowl (in Seattle residential style), with only the neighborhood immediately surrounding Columbia City almost exclusively pre World War II.

География

Рейнир аңғарының ішінде бірнеше анықталатын аудандар бар, соның ішінде (солтүстіктен оңтүстікке қарай) "Сарымсақ шатқалы" (немесе солтүстік аңғар, Дирборннан MLK және Рейнирдің қиылысына дейін), "Генеси" (қиылыстан Аляскаға дейін), Колумбия қаласы (Аляскадан Доусонға дейін), Хиллман қаласы (Даусоннан Грэмге дейін), Брайтон (Грэмнен Кенионға дейін), Дунлап (Кенионнан Кловердейлге дейін) және Рейнир Бич, бұл қаланың қара американдықтар көпшілікті құрайтын жалғыз ауданы, 55%. Аңғар Рейнир даңғылы Оңтүстік және Мартин Лютер Кинг ЖШ Оңтүстік жолының шамасында орналасқан, олардың негізгі (солтүстік-батыс және оңтүстік-шығыс бағытты) магистральдары. Рейнир даңғылы Оңтүстік және аңғардың өзі "сәтті географиялық оқиғаның" арқасында Рейнир тауына қарай бағытталған, сол себепті де осылай аталған. Рейнир даңғылы Оңтүстік Рентонға қарай оңтүстік-шығысқа қарай ирелісе келе бірнеше ерекше кезеңдерден өтеді: солтүстік бөлігі көбінесе коммерциялық, орталық (Колумбия қаласы) бөлігі тығыз орналасқан тарихи аудан, ал оңтүстік бөлігі азырақ тығыз бизнес, пәтерлер мен үйлер жиынтығы. Мартин Лютер Кинг ЖШ Оңтүстік жолы (көбінесе "MLK Way" деп қысқартылады), бұрын Empire Way деп аталған (1980 жылдары қайта аталды), енді аңғардың бойымен Сиэтлдің жеңіл рельстік жолын солтүстік Бикон Хилл маңына, СоДо өнеркәсіптік аймағына және Сиэтл қаласының орталығына дейін жеткізеді. Жеңіл рельстік жол және оған қоса жасалған жақсартулар (әсіресе жер астына прокладкаланған электр сымдары) ондаған жылдар бойы Сиэтлдің ең қиын жағдайдағы магистральдарының бірі саналған Мартин Лютер Кинг ЖШ Оңтүстік жолына жаңа өмір сыйлады. Жеңіл рельстік жолдың салынуы Колумбия қаласы мен Отелло станцияларында жаңа тұрғын үйлер мен коммерциялық құрылыстардың пайда болуына әкелді.

Демография

Бұл Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы ең әртүрлі мәдени және экономикалық аудандардың бірі. Ауданның халқы 34 241 адамды құрайды, оның ішінде азиялықтар ең көп санды топты құрайды (олардың ішінде филиппиндер ең ірі топ). Дегенмен, афроамерикалықтар мен еуропалық америкалықтар да көптеп кездеседі. Оның пошталық коды 98118, ол Райнер аңғарының шығысында орналасқан Севард Паркі ауданын да қамтиды. Батыстағы Бикон-Хилл көбінесе 98108 пошталық кодына жатады. "Greater Rainier Valley" Лейквуд/Севард Паркінің батыс беткейі мен Бикон-Хиллдің шығысқа қарай көтерілген бөлігін қамтиды деп есептеуге болады. Рейнир аңғарының нәсілдік құрамы: 20,9% еуропалықтар, 32% афроамерикалықтар, 34,1% азиялықтар, 1% американдықтар, 1,6% Тынық мұхиты аралдарының тұрғындары, 6,5% аралас нәсілділер және 3,4% басқа нәсілдер. Халықтың 7,2% латын американдықтары немесе испандықтар. Отбасылардың 11,1%-ы және халықтың 13,9%-ы кедейлік шегінен төмен деңгейде өмір сүреді. Рейнир аңғарында қала халқының шамамен төрттен бір бөлігін құрайтын афроамерикалықтар тұрады.

Қоғамдық қауіпсіздік

1960 жылдардан бастап Рейнир алқабы "қауіпті" деп қарастырыла бастады, бұл пікір 1980 жылдары ең жоғары деңгейге жетті. Алқапта Рейнер Виста және Холли Парк деген екі тұрғын үй кешені орналасқан. Бұл аймақ – бір-бірімен және басқа аудандардағы топтармен қарым-қатынасы шиеленіскен ұйымдасқан топтардың мекені. 2008 жылы Сиэтл қаласында болған 28 қаныштың алтауы Рейнир алқабында тіркелді. 2006 жылы Сиэтл полиция департаменті Рейнир алқабына кіретін Оңтүстік бөлімшеде 2006 жылдың алғашқы он айында қылмыс деңгейі 8%-ға төмендегенін хабарлады. Автокөлік ұрлықтары және жалпы ұрлықтар азайды, бірақ тонау және топтардың қызметі туралы хабарламалар көп болды.

Экономика

Көршілес ауданда тағам сатып алуға арналған көптеген түрлі орындар бар, олардың ішінде көптеген шағын дүкендер, нан пісіретін орындар және мейрамханалар кездеседі.