Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мэриленд штатының АҚШ сенаторы (1800–1858)
U. S. Senator from Maryland (1800–1858)
Дэвид Стюарт (13 қыркүйек, 1800 – 5 қаңтар, 1858) – Мэриленд штатының Балтимор қаласынан шыққан заңгер және саясаткер. Демократ, ол Мэриленд Сенатындағы қызметімен және 1849 жылдан 1850 жылға дейін АҚШ Сенаторының уақытша қызметімен ерекше көзге түсті. Стюарт Балтиморда туып өскен, 1819 жылы Юнион колледжін бітірген және құқық тағылымдамасын оқыған. 1821 жылы адвокаттыққа қабылданды және Балтиморда қызмет етті. Стюарт саясатқа белсенді қатысты, бастапқыда Демократиялық-Республикалық, содан кейін Ұлттық-Республикалық және Виг партияларында, ақырында Демократ болып қайта құрылды. Виг партиясынан ол 1838 жылдан 1840 жылға дейін Мэриленд Сенатында Балтимор қаласын өкілдік етті. Демократ ретінде 1849 жылдың соңында АҚШ Сенатындағы бос орынды уақытша толтыруға тағайындалды және 1850 жылдың басына дейін қызмет етті. Стюарт 1858 жылдың 5 қаңтарында Балтиморда қайтыс болды. Ол Балтимордағы "Ескі Вестминстер" зиратында жерленді.
David Stewart (September 13, 1800January 5, 1858) was an attorney and politician from Baltimore, Maryland. A Democrat, he was most notable for his service in the Maryland Senate and his brief service as an interim U. S. Senator from 1849 to 1850. Stewart was born and raised in Baltimore, graduated from Union College in 1819, and studied law. He was admitted to the bar in 1821 and practiced in Baltimore. Stewart was active in politics, first as a Democratic Republican, then as a National Republican and a Whig, and finally as a Democrat. As a Whig, he represented Baltimore in the Maryland Senate from 1838 to 1840. As a Democrat, in late 1849 he was appointed to temporarily fill a vacancy in the U. S. Senate, and he served until early 1850. Stewart died in Baltimore on January 5, 1858. He was buried at "Old Westminster" Burying Ground in Baltimore.
Ерте өмір
Стюарт 1800 жылдың 13 қыркүйегінде Мэриленд штатының Балтимор қаласында Джон Стюарт пен Хелен Уэсттің жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Оның анасы Филадельфиядағы белгілі отбасынан шыққан; оның әкесі Уильям Уэст Америка революциясы кезінде патриоттарды қолдағандығымен танымал болды. Одан кейін ол заңды оқып, 1821 жылы адвокаттыққа қабылданды және Балтиморда қызметін бастады. Бұған қоса, Стюарт Мэриленд ополченнясының 27-ші полкінде қызмет етті, бастапқыда капитан Джон М. Кейн басқаратын ротада бірінші лейтенант болып, кейін полктің 5-ші ротасының командирі және капитан шеніне ие болды.
Stewart was born in Baltimore, Maryland on September 13, 1800, the only child of John Stewart and Helen West. His mother was from a prominent Philadelphia family; her father, William West, was known for supporting the Patriot cause during the American Revolution. He then studied law, attained admission to the bar in 1821, and commenced practice in Baltimore. In addition, Stewart served in the 27th Regiment of the Maryland Militia, first as a first lieutenant in the company commanded by Captain John M. Kane, and later as commander of the regiment's 5th Company with the rank of captain.
Еңбек жолын бастауы
1822 жылы Стюарт Мэриленд штатының делегаттар палатасына демократиялық-республикалық партиядан үміткер болып, сәтсіз аяқтады. 1826 жылы Стюарт Балтимор қаласының мэрі болып қайта сайлануға үміткер болған демократиялық-республикалық Джон Монтгомериді қолдаушылардың жиналысының хатшысы болып тағайындалды. 1830-жылдардың басында Стюарт президент Эндрю Джексонның саясатына қарсы болды және Ұлттық республикалық партиямен байланысты болды. Ол 1832 жылы сайлаушылар алқасының мүшелігіне кандидат болды, ал ұлттық республикалық Генри Клей Мэриленд штатының сайлаушы дауыстарын жеңіп алды, бірақ Стюарт сайлаушы ретінде таңдалмады. 1838 жылы Мэриленд Сенаты округтерді құруға және тікелей сайлау жүргізуге мүмкіндік беру үшін реформаланды. Стюарт, енді Виг партиясымен байланысты болды, 1838 және 1839 жылдары Балтимор қаласын өкілдік етті. Стюарт кейде өздері сатып алып босануға тырысқан құлдардың мүддесін қорғайтын, осы өкілдік оған иелерімен сату шарттарын келісуді талап ететін. Efn|Jones Дэвид Стюарттың заң серіктесі Джон Стюартты Дэвидтің бауыры деп жаңылыстырады. 1840 жылы Стюарт Уильям Генри Харрисон мен Джон Тайлердің Виг партиясынан президенттік үміткерлерін қолдады және Балтимордың Типпекану клубының бірі ұйымдастырған сайлау митингінде сөз сөйледі.
In 1822, Stewart was an unsuccessful Democratic Republican candidate for the Maryland House of Delegates. In 1826, Stewart was selected to serve as secretary of a meeting of supporters of Democratic Republican John Montgomery, who was running for reelection as mayor of Baltimore. In the early 1830s, Stewart was an opponent of President Andrew Jackson's policies, and was identified with the National Republican Party. He was a candidate for member of the electoral college in 1832, and National Republican Henry Clay won Maryland's electoral votes, but Stewart was not chosen as an elector. In 1838, the Maryland Senate was reformed to allow for districts and direct election. Stewart, now identified with the Whig Party, was elected to represent the city of Baltimore in 1838 and 1839. Stewart sometimes represented slaves who sought manumission by self purchase; this representation usually required him to negotiate terms of sale with the owners. Efn|Jones incorrectly identifies David Stewart's law partner John Stewart as David's brother. In 1840, Stewart campaigned for the Whig presidential ticket of William Henry Harrison and John Tyler, and was a featured speaker at a campaign rally sponsored by one of Baltimore's Tippecanoe clubs.
Еңбек жолы
1844 жылы Стюарт вигтерден Демократиялық партияға өтті. 1845 жылы ол Эндрю Джексонның қайтысын еске алу үшін азаматтық құрметтер ұйымдастыру үшін Балтимор демократтары құрған комитеттің мүшесі болды. 1846 жылдың мамырында Стюарт Мексика-Америка соғысына АҚШ-тың қатысуын қолдау мақсатында өткізілген қоғамдық жиналыстарға қатысты. 1846 жылдың маусым айында Стюарт Балтимор қалалық Демократиялық конвенцияның екінші вице-президенті болып сайланды. Сол жылдың тамызында ол Балтимор Демократиялық партиясының отырысында вице-президент болды, онда 1842 жылғы тарифті жоюға дауыс бергені үшін вице-президент Джордж М. Даллас мақталып, Балтиморға келесі сапарында онымен кездесуге рұқсат беру туралы өтініш қабылданды. 1848 жылдың басында Стюарт Балтимордағы Демократиялық партияның Мексикамен соғыстағы американдық жеңісті тойлау үшін өткізген кешін ұйымдастырушылардың бірі болды. 1848 жылдың ортасынан соңына дейін ол Льюис Касс пен Уильям О. Батлердің президенттік үміткерлігі үшін Балтимордағы науқанды ұйымдастырған көрнекті демократтардың бірі болды. Стюарт қоғамдық мәселелермен де белсенді айналысты; 1848 жылдың мамырында ол Балтимордағы 60 үй мен бірнеше коммерциялық ғимаратты қиратқан жақындағы өрттен зардап шеккендерге көмек көрсетуді жоспарлау және іске асыру үшін өткізілген жаппай қоғамдық жиналыстың жетекшілерінің бірі болды. 1848 жылдың тамызында ол Балтимордың Ирландия достарының вице-президенті болып тағайындалды, бұл ұйым 1845-1852 жылдардағы ашаршылық кезінде ирланд халқына көмек көрсету үшін құрылған. 1849 жылдың маусым және шілде айларында Стюарт бұрынғы президент Джеймс К. Полктің қайтысын еске алу рәсімдерін ұйымдастыруға және өткізуге қатысқан Балтимор демократтарының бірі болды. 1849 жылдың желтоқсанында Стюарт Реверди Джонсонның отставкасынан босаған орынды толтыру үшін АҚШ Сенатына тағайындалды. Одан кейін Стюарт Балтиморда заңгерлік тәжірибесін жалғастырды. 1850 жылдың қаңтарында қалалық кеңес Стюартты Балтимор және Огайо темір жолы директорлар кеңесінің Балтимордан сайланған мүшесі етіп тағайындады. 1850 жылдың ортасында Стюарт 1850 жылғы келісімді қолдады және құл иеленуші штаттардың бөлінуіне жол бермеу мақсатында вигтер мен демократтардың делегаттарынан құралған Про-одақтық конвенцияларға қатысты. 1850 жылдың қыркүйегінде Стюарт Балтимор Демократиялық партиясының митингісінде сөз сөйледі, ол сол жылғы күзгі науқанды ашты. Стюарт 1850-1851 жылдардағы Мэриленд штатының Конституциялық конвенциясына делегат болды. 1851 жылдың ақпанында ол АҚШ пен Либерия арасындағы тұрақты кеме қатынасын қамтамасыз ету үшін Конгреске үндеу жасаған Балтимордың бірнеше көрнекті тұрғындарының бірі болды, бұл колонизация қозғалысының бір бөлігі болды. 1851 жылдың қыркүйегінде Стюарт сол жылғы штаттық демократиялық конвенцияға делегат болды, онда қарашадағы сайлауда штаттық лауазымдарға үміткерлерді ұсыну жоспарланған, және ол кездесуді уақытша төраға ретінде ашты. Стюарт 1851 жылдың қазан айында Балтимордағы демократиялық митингтерде белсенді сөз сөйледі, олар қарашадағы сайлауларға дейін өткізілді. Сол айда Стюарт АҚШ-қа келген венгр революционері Лайош Коссутты құрметтеу үшін қоғамдық қабылдауды ұйымдастыру үшін құрылған мэрлік комитеттің мүшесі болып тағайындалды. 1851 жылдың желтоқсанында Стюарт қалалық Демократиялық комитеті ұйымдастырған кештің ұйымдастырушыларының бірі болды, онда жаңа жыл тойланды және Коссут құрметтелді.
By 1844, Stewart had left the Whigs for the Democratic Party. In 1845, he was a member of the committee Baltimore's Democrats formed to arrange civic honors to commemorate the death of Andrew Jackson. In May 1846, Stewart took part in public meetings intended to demonstrate popular support for U. S. participation in the Mexican–American War. In June 1846, Stewart was elected second vice president of the Baltimore City Democratic Convention. In August of that year he was a vice president of the Baltimore Democratic Party meeting that passed resolutions commending Vice President George M. Dallas for voting to repeal the Tariff of 1842 and requesting that a delegation be permitted to call on him when he next visited Baltimore so they could express their appreciation in person. In early 1848, Stewart was one of the managers of a Baltimore Democratic Party ball held to celebrate American success in the war with Mexico. In mid to late 1848, he was one of the prominent Democrats who organized the Baltimore campaign for the presidential ticket of Lewis Cass and William O. Butler. Stewart was also active in civic causes; In May 1848, he was one of the leaders of a mass public meeting held to plan and implement relief efforts for victims of a recent fire that had destroyed 60 Baltimore homes and several commercial buildings. In August 1848, was named a vice president of Baltimore's Friends of Ireland, an organization created to provide aid to the Irish people during the famine of 1845 to 1852. In June and July 1849, Stewart was one of the Baltimore Democrats who took part in organizing and conducting honors to commemorate the death of former president James K. Polk. In December 1849, Stewart was appointed to the United States Senate to fill the vacancy caused by the resignation of Reverdy Johnson. Stewart then resumed practicing law in Baltimore. In January 1850, the city council appointed Stewart as one of Baltimore's members of the Baltimore and Ohio Railroad board of directors. In mid 1850, Stewart publicly supported the Compromise of 1850 and took part in Pro Union conventions of delegates from the Whig and Democratic parties that sought to prevent the secession of slaveholding states through passage of the compromise measures. In September 1850, Stewart was a featured speaker at the Baltimore Democratic Party rally which opened that year's fall campaign. Stewart was a delegate to the Maryland Constitutional Convention of 1850–1851. In February 1851, he was among several prominent Baltimore residents who publicly petitioned Congress for regular steamship routes between the U. S. and Liberia as part of the colonization movement. In September 1851, Stewart was a delegate to that year's state Democratic convention, which was held to nominate candidates for statewide offices in that November's elections, and he called the meeting to order as its temporary chairman. Stewart was a prominent speaker at Democratic rallies in Baltimore during October 1851, which were held prior to the elections scheduled for that November. During that month, Stewart was also named a manager of the mayoral committee created to organize a public reception for Hungarian revolutionary Lajos Kossuth, who was then visiting the United States. In December 1851, Stewart was one of the managers of a ball sponsored by the city Democratic committee which celebrated the new year and also honored Kossuth.
Кейінгі мансап
Стюарт Демократиялық партияда белсенділігін жалғастырып, көптеген ұйымдық жиналыстар мен съездерге офицер және делегат ретінде қатысты. 1852 жылы ол Франклин Пирс пен Уильям Р. Кингтің Демократиялық партиясынан президенттікке кандидаттығын қолдады және 1850 жылғы келісімді іске асыруды жақтады. Пирс 1852 жылғы қарашадағы сайлауда жеңіске жеткеннен кейін, желтоқсан айында Стюарт Балтимор Демократиялық партиясы ұйымдастырған мерекелік балды ұйымдастырушылардың бірі болды. 1853 жылғы қазан айында штат заң шығарушы органына орын алу үшін өткен науқан барысында Стюарт Балтимордың бірнеше ауданындағы Демократиялық партияның науқандық митингілерінде сөз сөйледі. Стюарт 1854 жылғы мамыр айында Балтиморға келген бұрынғы президент Миллард Филлмордың құрметіне өткізілген салтанатты шараларды жоспарлауға қатысты. 1854 жылғы қыркүйекте Стюарт 1814 жылғы Солтүстік Пойнт шайқасының жылдығын атап өту үшін Демократиялық митингті ұйымдастыруға көмектесті. Бұл 1812 жылғы соғыстағы шайқас британдықтардың шабуылын тоқтатты, осы арқылы американдықтар Балтимор шайқасына дайындалуға мүмкіндік алды. 1854 жылғы қазан айында ол сол жылғы қарашадағы сайлауға дейін Балтимордың аудандарындағы Демократиялық партияның науқандық митингілерінде сөз сөйледі. 1855 жылғы шілдеде Стюарт Балтимор Демократиялық партиясының сол жылғы штаттық конвенцияға делегаттарды сайлаған конвенциясына делегат ретінде қатысты; ол штаттық конвенцияға делегат болуға үміткер болды, бірақ сайланбады. 1856 жылғы наурызда Мэриленд штатының 4-ші сайлау округінің демократтары 1856 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияға делегаттарды сайлағанда Стюарттың кандидатурасын қарастырды, бірақ ол сайланбады. 1856 жылғы сәуірде Стюарт сол жылғы штаттық Демократиялық конвенцияға делегаттарды сайлаған қалалық Демократиялық конвенцияға қатысты және штаттық конвенцияға делегат ретінде сайланды. 1856 жылғы тамызда Стюарт "Know Nothing" партиясына қарсы шыққан қала тұрғындарының жаппай митингін ұйымдастырғандардың бірі болды. 1856 жылғы қыркүйекте Стюарт Балтимор қаласының мэріне Роберт Клинтон Райтты ұсынған қалалық Демократиялық конвенцияның төрағасы болды; науқан бірнеше тәртіпсіздіктерге толы болды, нәтижесінде Райт "Know Nothing" партиясынан келген Томас Суоннан жеңіліс тапты. 1857 жылғы қаңтарда Стюарт Балтимор демократтарының комитетінің жетекшілерінің бірі болды, ол Джеймс Бьюкенен мен Джон С. Брекинридждің құрметіне бал ұйымдастырды. Бұл екеуі 1856 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Демократиялық партиядан кандидаттар болды және президенттік және вице-президенттік лауазымдарына 4 наурызда кірісетін болды.
Stewart continued to remain active in the Democratic Party, and took part in numerous organizational meetings and conventions as an officer and delegate. In 1852, he supported the Democratic presidential ticket of Franklin Pierce and William R. King and continued to advocate for implementation of the 1850 compromise. After Pierce won the November 1852 election, in December Stewart was one of the organizers of a celebratory ball sponsored by Baltimore's Democratic Party. During the October 1853 campaign for seats in the state legislature, Stewart was a featured speaker at Democratic campaign rallies in several Baltimore neighborhoods. Stewart was one of the planners of May 1854 ceremonies held to honor former president Millard Fillmore during Fillmore's visit to Baltimore. In September 1854, Stewart took part in organizing a Democratic rally to commemorate the anniversary of the 1814 Battle of North Point, a War of 1812 action that delayed the attacking British so the Americans could prepare their defenses for the subsequent Battle of Baltimore. In October 1854, he was a featured speaker at neighborhood Democratic campaign rallies in advance of that year's November elections. In July 1855, Stewart was a delegate to the Baltimore Democratic nominating convention that chose delegates to that year's state nominating convention; he was a candidate for delegate to the state convention, but was not selected. In March 1856, Stewart's name was in consideration when the Democrats of Maryland's 4th congressional district selected delegates to the 1856 Democratic National Convention, but he was not selected. In April 1856, Stewart took part in the city Democratic convention that chose delegates to that year's state Democratic convention, and was selected as one of the state convention delegates. In August 1856, Stewart was one of the organizers who sponsored a mass meeting of city residents opposed to the Know Nothing Party. In September 1856, Stewart was president of the city Democratic convention that nominated Robert Clinton Wright for mayor of Baltimore; In a campaign that was marred by multiple riots, Wright lost the election to Thomas Swann, the Know Nothing candidate. In January 1857, Stewart was one of the leaders of a committee of Baltimore Democrats that organized a ball in honor of James Buchanan and John C. Breckinridge, the Democratic ticket in the 1856 United States presidential election, whose terms as president and vice president were scheduled to start on March 4.
Мұра
Стюарт Балтимордың батыс жағында алып үй салды. Ол Upton деп аталды, бұл атау сол жерде бұрын болған Upton Park деген үйдің құрметіне берілген.
Stewart constructed a mansion in the western part of Baltimore. Called Upton, it was named for a previous home that had existed on the same site, Upton Park.