Барбара Нессим: Американ суретшісі, иллюстратор және педагогтың өмірі мен шығармашылығы
Barbara Nessim
Барбара Нессим – американ суретшісі, иллюстратор және педагог. 1939 ж. туған, инновациялық гравюраларымен танымал, Pratt институтының түлегі. Сурет өнері, иллюстрация.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Барбара Нессим (1939 жылы туған) – американдық суретші, иллюстратор және педагог.
American artist, illustrator and educator
Barbara Nessim (born 1939) is an American artist, illustrator, and educator.
Ерте өмір
Нессим 1939 жылы Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Кішкентай кезінен өнерге құмар болған ол 1956 жылдан 1960 жылға дейін Нью-Йорктегі Пратт институтында оқыды. Пратт институтын бітіргеннен кейін ол қысқа мерзімге тоқыма дизайны саласында жұмыс істеді, сонымен қатар еркін суретші ретінде мансабын қалыптастырды. Нессим 1960 жылы Иллюстраторлар қоғамының екінші жылдық байқауына қатысуға шақырылды, оның бұрынғы оқытушысы Роберт Уивер оған кеңес берді. Байқауда "Адам және машина" атты жеті инновациялық монотипиялық гравюралар сериясы үшін арнайы мақтауға ие болды. Осы туындыларының бірі Communication Arts Magazine журналының екінші нөмірінің мұқабасына алынды. Нессим сол кездегі жетекші суретшілер, атап айтқанда Esquire журналының Генри Вольф және Роберт Бентон назарына ілікті. Оның иллюстрациялық жұмыстары сол кездегі журналдарда, атап айтқанда Harpers Bazaar, Redbook және Ladies Home Journal, сондай-ақ Escapade және Swank сияқты "төменгі деңгейдегі" журналдарда жарияланды. Нессимнің иллюстрациялық туындылары әрқашан оның студиясында жеке өзі үшін жасайтын көркем өнермен байланысты болды. 1960 жылдары Нессим Леди Ван Хузен үшін киім-кешек желісін және принттерді жасады, оны Леди Вантастик деп атады, сонымен қатар көркем өнерін жасаумен және журналдарға сурет салумен айналысты. 1970 жылдары ол көптеген клиенттер үшін, соның ішінде Линкольн орталығы үшін плакаттарды жобалады және суреттеді. 1973 жылы Италиядағы Карбер аяқ киім компаниясы үшін аяқ киім желісін жасауға кірісті.
Nessim was born in New York City in 1939. Motivated by art from a young age, she studied at the Pratt Institute in New York from 1956 to 1960. After graduating from Pratt she briefly worked in textile design while building her career as a freelance illustrator. Nessim received encouragement from her former teacher, Robert Weaver, to enter the Society of Illustrators 2nd annual competition in 1960 where she was awarded a Special Mention for a series of seven innovative monotype etchings titled, Man and Machine. One of these works was also the cover of Communication Arts Magazine's 2nd issue. Nessim was immediately noticed by leading Art Directors of the day, notably Henry Wolf and Robert Benton from Esquire Magazine. Her illustration work continued to appear in magazines of the time, namely, Harpers Bazaar, Redbook, and the Ladies Home Journal, as well as "low brow" magazine titles such as, Escapade and Swank. Nessim's illustration work was always informed by the fine art that she continued to create for herself in her studio. in the 1960's Nessim also designed her own line of clothing and engineered prints for Lady Van Husen which she named Lady Vantastic, all while continuing to create her fine art, along with illustrations for magazines. By the 1970's she was designing and illustrating posters for many clients, including Lincoln Center. She also embarked on designing a line of shoes in 1973 for the Carber Shoe Company in Italy.
Мансап
Нессим 1960 жылдары АҚШ-та толық уақытпен жұмыс істейтін санаулы кәсіби әйел иллюстраторлардың бірі болды. Ол графикалық дизайннің бәсекелестік саласында өзіне орын жасап, Rolling Stone, Time, Ms, New York Magazine, The Boston Globe, Show and Audience сияқты ірі басылымдар үшін грампластинка мұқабаларын, күнтізбелерді және журнал мұқабаларын салу арқылы танылды. Нессим көптеген жұмыстарын түйіршік және акварельмен жасады, кейіннен компьютерлік графикті өзі игерген құралдарының қатарына қосты. 1980 жылдан бері ол компьютерлік өнерден сабақ беріп келеді. Нессим Нью-Йорктегі Бейнелеу өнері мектебінде, Сән технология институтында және Пратт институтында оқытты. Оның туындылары бүкіл әлемде, соның ішінде Кунст мұражайында және Луврде көрмеге қойылды. Швециядағы Заманауи өнер мұражайы, Вашингтондағы Смитсонов институты, Виктория және Альберт мұражайы және Будапешттегі Венгрия ұлттық галереясы оның туындыларын өздерінің тұрақты коллекцияларында сақтайды.
Nessim was one of very few full time professional women illustrators working in the United States during the 1960s; she was able to carve a niche for her work in the competitive graphic design field, illustrating record album covers, calendars, and magazine covers for major publications such as Rolling Stone, Time, Ms, New York Magazine, The Boston Globe, Show and Audience. Nessim produced many works in ink and watercolor, and later incorporating computer graphics into her arsenal of mediums she mastered. She has been teaching computer art since 1980. Nessim has taught at the School of Visual Arts, Fashion Institute of Technology, and Pratt Institute, all in New York. Her works have been exhibited worldwide, including at the Kunst Museum and The Louvre. The Museum of Modern Art in Sweden, Smithsonian Institution in Washington, DC, the Victoria and Albert Museum and the Hungarian National Gallery in Budapest all hold work of hers in their permanent collections.
Цифрлық өнердің ізашарсы
Барбара Нессим цифрлық өнер мен иллюстрацияны кәсіби түрде дамытқан алғашқы суретшілердің бірі болды. 1980 жылы ол Массачусетс технология институтының Көрнекті тілдер шеберханасына (VLW) қатысуға шақырылды, бұл бағдарлама графикалық зерттеулер үшін тәжірибелер жүргізуге арналған еді. Нессим VLW-ге қатыса алмады, бірақ MIT қызметкерлерімен компьютерлік өнердің мүмкіндіктері туралы әңгімелесу оны қызықтырды. Осының нәтижесінде ол Нью-Йорктегі үйіне жақын компьютер іздеді. Нессим Time Incorporated компаниясының Time Video Information Services (TVIS) бөлімшесінде қолдау тапты. Time-да компьютерлер болды және оны Резидент-суретші ретінде шақырды. Ол компьютерде жұмыс істеуге рұқсат алды, 1983 жылға дейін екі жыл бойы жұмыс істеді. Күрделі бағдарламаларды өздігінен үйрену үшін нұсқаулықтарды пайдаланып, ол компьютерлік өнерді меңгерді және әсерлі сандық туындылар жинағын құрды. Содан бері Нессим компьютерді суретші, иллюстратор, мұғалім және инноватор ретінде пайдаланады. Цифрлық технология оның туындыларын жасау және көрсетудің жаңа тәсілдерін ұсынды, соның ішінде «35 мм слайдтар, CIBA хромы, бейнелер, алғашқы архивтік емес сиялы баспалар, Полароид, сондай-ақ пастельмен қолмен боялған плиткалы үлкен туындылар, 3D стерео жұптар, акрилмен суреттелген өте үлкен модульдік туындылар, матаға басылған бірегей архивтік сиялы баспалар және қабырғаға орнатылған мониторда көрсетілетін «кәдімгідей» қозғалатын бағдарламалық өнер». Екі жылдық жобада фотографпен бірлесіп жұмыс істеді, ол Нессимнің Манхэттендегі студиясында сән үлгісінің суретін түсірді. Нессим суреттерді деконструкциялап, «ерін, шаш, кеуде және аяқтардың кесінділерін зергерлік бұйымдар мен киімдермен үйлестіріп, құштарлық, сұлулық, сән және коммерция туралы қалыптасқан идеяларды қайта қарастырды». Нессимнің тұрақты инсталляциясы «Сұлулық хроникалары» (The Model Project-тің жалғасы) Нью-Йорк қаласындағы Eventi қонақүйі үшін жасалды. Оның орталық бөлігі «Ағымдағы өткен» – 28’ x 12’ алюминийге басылған цифрлық туынды. Цифрлық технологияға ғашық болғанына қарамастан, Нессим қолмен сурет салу және сызу дағдыларын тастаған жоқ. Ол дәстүрлі және цифрлық әдістерді бірге қолданады: «Мен қолмен жұмыс істеуді жақсы көремін, сонымен қатар компьютермен жұмыс істеуді де жақсы көремін. Бұл екі мүлдем әртүрлі нәрсе. Әр туынды үшін қандай көзқарас қабылдағым келеді, соған байланысты». Ол 2003 жылғы сұхбатында иллюстраторлардың технологияға бейімделудегі қиындықтарын мойындады: «Үнемі жаңа нәрселерді үйрену қиын. Бұл – түбі жоқ құдық. Бірақ соған қарамастан, жаңа құралдар мен медиа қолдану шығармашылық процеске дәстүрлі әдістермен қол жеткізе алмайтын жаңа мүмкіндіктер ашады».
Barbara Nessim was one of the first artists to seriously pursue digital art and illustration. In 1980 she was invited to participate in the Massachusetts Institute of Technology's Visible Language Workshop (VLW), a program designed to carry out experiments for advanced graphics research. Nessim was unable to attend the VLW, but her conversations with MIT staff about the possibilities of computer generated art intrigued her. As a result, she searched for a computer to work on near her home in New York City. Nessim found a sympathetic sponsor at Time Incorporated's Time Video Information Services (TVIS). Time had computers and invited her to be an Artist in Residence. She was “allowed to work on the computers from 5 p. m. to 9 a. m., and went there for a period of two years until 1983.” Using manuals to teach herself to navigate the complicated programs, she became proficient at creating computer art and assembled an impressive body of digital work. Since then Nessim has used the computer in her work as an artist, illustrator, teacher, and innovator. Digital technology has provided new ways to create and exhibit her work, including “35mm slides, CIBA chromes, videos, early non archival inkjet prints, Polaroid, as well as pastel hand colored tiled larger artworks, 3 D Stereo pair works, very large modular works hand painted with acrylics, unique archival inkjet prints printed on canvas, and ‘randomly’ moving software art shown on a wall mounted monitor.” The two year project was a collaboration with a photographer, who photographed a fashion model in Nessim’s Manhattan studio loft. Nessim deconstructed the images, “juxtaposing cutouts of lips, hair, breasts and legs with jewelry and clothes to re examine prevailing ideas about desire, beauty, fashion and commerce.” Nessim’s permanent installation, Chronicles of Beauty (an extension of The Model Project) was commissioned for New York City’s Eventi Hotel. Its central piece, A Current Past, is a 28' x 12' digital print on aluminum. Although she is smitten with digital technology, Nessim has not abandoned hands on painting and drawing skills. She has employed both traditional and digital methods to produce her work: “I love working hands on and I love working with the computer. They are two very different things. It would all depend on the approach I wanted to take for each artwork I was doing.” She acknowledged the difficulties illustrators have faced in adapting to the technology in a 2003 interview: “it is challenging to be constantly learning something new all the time. It is a bottomless pit. But that said, using new cutting edge tools and media opens up the creative process to new possibilities you cannot achieve using traditional methods.”
2013 жылдың басында Виктория және Альберт мұражайы «Барбара Нессим, өнерлі өмір» атты кең ауқымды ретроспективалық көрмені ашты. Көрмеде көрсетілген жүз туындының барлығы V&A тұрақты коллекциясының бөлігіне қосылды. Абрамс баспасынан 2013 жылдың ақпан айында осы аттас кітап жарық көрді. V&A көрмесі Нью-Йорктегі Bard Graduate Center галереясына (15.09.2014 – 11.01.2015) көшірілді, онда куратор Дуглас Доддс көрменің ауқымын кеңейтіп, галереяның 3 қабатын қамтыды. Нессим көрменің көптеген туындыларына түсініктемелер жазды, олар онлайн режимінде қолжетімді болды.
In early 2013, the Victoria & Albert Museum opened an extensive retrospective entitled Barbara Nessim, An Artful Life. All of the hundred artworks shown became part of the V&A's permanent collection. A book of the same title, published by Abrams, was released in February 2013. The V&A display traveled to the Bard Graduate Center Gallery in New York City (9/15/2014 1/11/2015), where the curator, Douglas Dodds, vastly expanded the show's scope to occupy 3 floors of the gallery. Nessim also recorded a commentary for many of the works in the exhibition, and this was made available online.