Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кубалық импровизациялық джем сеансы
Cuban improvised jam session
Дескарга (испан тілінде сөзбе-сөз "ағызу" деген мағынада) – куба музыкасының тақырыптарындағы вариациялардан тұратын, негізінен сон монтуно, сондай-ақ гуахира, болеро, гуарача және румба стиліндегі импровизациялық джем сеансы. Бұл жанрға джаз үлкен әсер еткен және ол 1950 жылдары Гаванада дамыған. Жанрдың қалыптасуына Кубада Качао, Хулио Гутьеррес, Бебо Вальдес, Перучин және Нино Ривера, ал Нью-Йоркте Тито Пуэнте, Мачито және Марио Бауза үлкен үлес қосты. Алғашқыда "descarga" атауымен Panart, Maype және Gema сияқты жазба компаниялары кубалық джем сеанстарын жарнамалаған. 1960 жылдардан бастап "descarga" форматын көбінесе үлкен сальса тобы, әсіресе Fania All Stars қабылдады.
A descarga (literally discharge in Spanish) is an improvised jam session consisting of variations on Cuban music themes, primarily son montuno, but also guajira, bolero, guaracha and rumba. The genre is strongly influenced by jazz and it was developed in Havana during the 1950s. Important figures in the emergence of the genre were Cachao, Julio Gutiérrez, Bebo Valdés, Peruchín and Niño Rivera in Cuba, and Tito Puente, Machito and Mario Bauzá in New York. Originally, descargas were promoted by record companies such as Panart, Maype and Gema under the label Cuban jam sessions. From the 1960s, the descarga format was usually adapted by large salsa ensembles, most notably the Fania All Stars.
Шығуы: соль, филин және джаз
[[Файл:Таңға пианино гуахео. jpg|350px|thumbnail|right|Марио Баузаның "Таңға" композициясындағы пианино гуахео. Бұл күй афрокубалық джаздың алғашқы туындысы саналады. Сондықтан, 1949 жылы Мачито және оның "Афрокубалықтар" тобының осы әнді жазуы descarga форматының дамуына үлкен әсер етті. Шындығында, "Таңға" сияқты шығармалар көбінесе джем-сессияларда орындалған. Алайда, сол кезде descarga термині son montuno және басқа да афрокубалық ырғақтар негізіндегі джем-сессияларын сипаттау үшін басқа мағынада қолданыла бастады.]
[[File:Tanga piano guajeo. jpg|350px|thumbnail|right|Piano guajeo in the Mario Bauzá composition "Tangá". This tune is considered the first Afro Cuban jazz piece. As such, the 1949 recording of this song by Machito and his Afro Cubans was an important factor in the development of the descarga format. In fact, pieces such as "Tangá" were commonly performed in jam sessions. At this time, however, the term descarga began to be used in a different way to describe jam sessions based on the son montuno and other Afro Cuban rhythms.
1950 жылдар: Панарт сессиясы
350px|төменгі сурет|оң жақ|Качао және оның тобы, 1961 жылғы наурыздағы кубалық "Show" журналында бейнеленген. Солдан оңға қарай: Качао (бас), Густаво Тамайо (güiro), Тата Гуинес (tumbadora), Алехандро "Эль Негро" Вивар (труба), Рохелио "Ейо" Иглесиас (бонго) және Гильермо Баррето (тимбале). Бұл сурет "Cuban Jam Sessions in Miniature" альбомының обложкасына түсірілген фотосессия кезінде түсірілген. Коммерциялық сәттілікке ие болған descarga джем-сессияларының алғашқы сериясы көбінесе 1956 және 1958 жылдар аралығында Гаванадағы Panart студиясында жазылған. I томдағы джемдер canción, mambo, chachachá және conga тақырыптарына негізделген; ең ұзақ трек, "Бейнеге арналған Opus", 10 минутқа созылады. II том 17 минуттық "Descarga caliente" монтуно джемімен басталады, ал B жағында румба, чачача және Сантерия ритуалы орындалады. III том (1958, қызыл обложка) тресеро Нино Ривераның режиссерлігімен жасалған. Онда үш монтуно трекі, сойласу, гуахира және чачачамен үйлесімде, сонымен қатар гуагуанко компарсасы бар. Бұл charanga форматындағы алғашқы descarga альбомы және онда джазға шабыттанған мамбо, чачача, гуахира және монтуно тректері бар. Сол жылы Чико О'Фаррилл өзінің All Stars Cubano тобымен, бас партиясында Качаоның қатысуымен екі descarga – "Descarga Número 1" және "Descarga Número 2" жазды. О'Фарриллдің жазбалары Gema лейблі арқылы жеке ән ретінде шығарылды, кейіннен "Los mejores músicos de Cuba" (1959) көп орындаушысы бар LP-ге енді. Качао 1958 және 1960 жылдар аралығында лидер ретінде descarga сессияларын жазды: "Jam Session with Feeling" (Maype), "Descarga" (Maype), "Cuban Music in Jam Session" (Bonita) және "Descargas con el ritmo de Cachao" (Modiner). Сонымен қатар, Качао Эрнесто Дуартедің Producciones Duarte лейблі үшін дәстүрлі танзондардың сессияларын жазды, нәтижесінде Kubaney таратқан екі альбом пайда болды: "Con el ritmo de Cachao" ("Camina Juan Pescao" ретінде қайта шығарылды) және "El gran Cachao" ("Cachao y su Típica Vol. 2" ретінде қайта шығарылды), бұл альбомдар Arcaño y sus Maravillas тобының бұрынғы мүшелерін қамтиды. Дегенмен, мансабының кейінгі кезеңдерінде ол осы танзондардың көптеген түрлерін ("Avance Juvenil", "Ahora sí" және т.б.) кеңейтілген, descarga стилінде жазды. Гаванадағы Panart студиясынан жасалған жазбалармен бір мезгілде Тито Пуэнте 1956 жылы "Puente in Percussion" толық descarga альбомын жазды. Бұл альбом Моңго Сантамария, Уилли Бобо және Карлос "Патато" Вальдестің қатысуымен жасалған, перкуссияға көп көңіл бөлінген descargas жиынтығы. "Cuban Jam Session Vol I" сияқты, бұл альбомда мамбо тақырыптарының вариациялары бар, бірақ Титоның жазбаларының негізгі назары перкуссиялық бөлімге аударған, гуахео ойнауға пианист болмаған. Альбомда қонақ бас-гитарист Бобби "Big Daddy" Родригес бірнеше тректе тумбао орындады. 1957 жылы Пуэнте өзінің сынға алынған "Top Percussion" альбомын жазды, ол "Puente in Percussion" альбомының жалғасы болды. Онда Монго Сантамария, Уилли Бобо, Франсиско Агуабелла және Джулито Коллазо қатысты. Альбомның соңғы трегі 7 минуттық джаздық descarga, онда жетекші трубада Doc Severinsen қонақ ретінде орындады. 1958 жылы Уолфредо де лос Рейес, "Cuban Jam Session Vols I және II" тимбалеросы, пианист Йойо Кастелейро, мүйіз секциясы және әншілер Кико Родригес пен Марта Рамспен "Sabor cubano" альбомын жазды. Альбомға Чико О'Фарриллдің "Descarga", Марио Баузаның "Mambo Inn" және Рафаэль Эрнандеске жатқызылған "Cuban Jam Session" атты гуарача кірді.
350px|thumbnail|right|Cachao and his band, as depicted on the March 1961 edition of the Cuban "Show" magazine. Left to right: Cachao (bass), Gustavo Tamayo (güiro), Tata Güines (tumbadora), Alejandro "El Negro" Vivar (trumpet), Rogelio "Yeyo" Iglesias (bongos) and Guillermo Barreto (timbales). This picture was taken during the same photo shoot that yielded the cover of Cuban Jam Sessions in Miniature. The first series of commercially successful descarga jam sessions were recorded mostly between 1956 and 1958 at the Panart studios in Havana. The jams in Volume I revolve around canción, mambo, chachachá and conga themes; the longest track, "Opus for Dancing", lasts 10 minutes. Volume II kicks off with "Descarga caliente", a 17 minute montuno jam, while side B features a rumba, a chachachá and a Santería ritual performance. Volume III (1958, red cover) was directed by tresero Niño Rivera and it comprises three montuno tracks combined with swing, guajira and chachachá, plus a guaguancó comparsa. It was the first descarga album in the charanga format and it features jazz inspired mambos, chachachás, guajiras and montunos. The same year, Chico O'Farrill directed two descargas, namely "Descarga Número 1" and "Descarga Número 2" with his all star group, All Stars Cubano, featuring Cachao on bass. O'Farrill's recordings were released by Gema as a single and later included in the multi artist LP Los mejores músicos de Cuba (1959). Cachao continued to record descarga sessions as a leader between 1958 and 1960: Jam Session with Feeling (Maype), Descarga (Maype), Cuban Music in Jam Session (Bonita) and Descargas con el ritmo de Cachao (Modiner). At the same time, Cachao recorded sessions of traditional danzones for Ernesto Duarte's label Producciones Duarte, yielding two albums that were distributed by Kubaney: Con el ritmo de Cachao (reissued as Camina Juan Pescao) and El gran Cachao (reissued as Cachao y su Típica Vol. 2), featuring former members of Arcaño y sus Maravillas. Nonetheless, later in his career he would record many of these danzones ("Avance Juvenil", "Ahora sí", etc.) in an extended, descarga like format. Simultaneously with the Panart recordings from Havana, Tito Puente recorded a full descarga album in 1956, Puente in Percussion. It is a percussion heavy set of descargas featuring Mongo Santamaría, Willie Bobo and Carlos "Patato" Valdés. Like Cuban Jam Session Vol I, the album features variations on mambo themes, although the focus of Tito's recordings is the percussion section, lacking a pianist to play the guajeos. The album featured guest bassist Bobby "Big Daddy" Rodríguez to play tumbaos on a couple of tracks. In 1957, Puente recorded his critically acclaimed Top Percussion, the follow up to Puente in Percussion. It features Mongo Santamaría, Willie Bobo, Francisco Aguabella and Julito Collazo. The album closer is a 7 minute descarga jazz with guest Doc Severinsen on lead trumpet. In 1958, Walfredo de los Reyes, the timbalero in Cuban Jam Session Vols I and II, recorded Sabor cubano with pianist Yoyo Casteleiro, a horn section, and singers Kiko Rodríguez and Martha Rams. The album included Chico O'Farrill's "Descarga", Mario Bauzá's "Mambo Inn" and a guaracha titled "Cuban Jam Session" credited to Rafael Hernández.
1960 жылдар: Гаванадан Нью-Йоркке дейін
1960 жылы Уолфредо де лос Рейес жетекші ретінде екінші descarga LP-ін жазды – «Кубалық джаз». Алдыңғы альбомынан айырмашылығы, бұл альбомында Лос Папинес тобының арқасында күшті перкуссиялық бөлім болды. Сонымен қатар, Качао бас-гитарада орындады. Сол жылы трубашы Роландо Агило Maype лейблында «Кубалық джем сессиясы» атты екі альбом шығарды. Оның стилі «жұмсақ мамбо» және ча-ча-чаға бейімделгенімен, сессиялары Хуанито Маркестің электр гитарадағы орындалуы үшін мақталды. Кейбір сыншылар LP-де авторлық құқық көрсетілмегендіктен оны «күңкіреген гитарист» деп атады. Шамамен сол кезде трубашы Карлос Арадо басқарған ансамбль «Кубалық джем сессиясы» атты тағы бір альбомды жазды. Качао 1962 жылы Кубадан кетіп, Нью-Йоркке көшуден бұрын бір жыл Мадридте тұрды, онда ол Тито Родригестің оркестріне қосылды. Качаоның ықпалы «Descarga Cachao» және «Descarga Malanga» сияқты джемдерде байқалады. Сол уақытта Качао Джо Кейннің оркестрімен бірге американдық және кубалық музыканттардың қатысуымен бірқатар descarga үлгілесіндегі әндерді жазды. Нәтижесінде шыққан «Latin Explosion» альбомы «Cuban Jam Sessions in Miniature» альбомымен бірге «From Havana to New York» деген атпен CD-де қайта шығарылды. 1960 жылдардың басында Нью-Йоркте Alegre All Stars жанры descarga жанрын жаңғыртты, бұл Alegre Records тізіміндегі ең табысты суретшілерді біріктірген ансамбль болды. Альбомдарды Аль Сантьяго продюсерлік етті, ол музыкалық жетекші ретінде Чарли Палмиериді таңдады, және олар сальсаның дамуына үлкен әсер етіп, Джонни Пачеко, Чео Фелисиано және Барри Роджерс сияқты суретшілердің мансабын бастады. Палмиери өзінің чарангасы La Duboney-дің тұңғыш альбомы үшін «Pacheco's Descarga» деген бір descarga әнін жазған еді, онда Пачеко флейтада орындады. Кейін Пачеко 1965 жылғы «Pacheco, His Flute and Latin Jam» альбомына арналған өзінің descarga сессиясын өткізді. Сондай-ақ 1965 жылы Alegre Kako-мен бірге Пуэрто-Рико All Stars альбомын шығарды, ол 1963 жылғы ақпанда жазылған және Франсиско Анхель Бастардың жетекшілігімен өткен, онда Рафаэль Итьер және Роберто Роэна және басқалар қатысты. Көп ұзамай Alegre-нің ең ірі бәсекелесі Tico өзінің «үй тобын» – Tico All Stars-ты құрды, ол «Нью-Йорк» (Nuyorican) стиліндегі descargas-ты орындады. Осы уақытта Al Santiago Alegre All Stars жобасын әртүрлі атаулармен жалғастырды, атап айтқанда Cesta All Stars және Salsa All Stars. 1968 жылы Джерри Масуччи мен Джонни Пачеко, Нью-Йорктің жетекші сальса лейблі Fania Records-тың иелері, Alegre All Stars дәстүрінде, бірақ басқа тәсілмен жаңа жобаны бастауға шешім қабылдады: музыка енді 1950 жылдардағы Panart студиялық descarga стиліне емес, тікелей орындалатын үлкен ансамбль сальсасының айналасында құрылатын болды. The Fania All Stars тобы 1968 жылы Гринвич Виллидждегі Red Garter клубында дебют жасады, құрамында Рей Барретто, Джо Батан, Уилли Колон, Бобби Валентин және Ларри Харлоу, сондай-ақ қонақтар Эдди Палмиери, Тито Пуэнте және Ричи Рэй болды. Концерт жазылып, екі LP-ге бөлінді – «Live at the Red Garter Volumes I және II», олар орташа деңгейде сәттілікке жетті.
In 1960, Walfredo de los Reyes recorded his second descarga LP as a leader, Cuban Jazz. Unlike his previous album, this one featured a heavy percussion section courtesy of Los Papines. In addition, Cachao performed on bass. That same year, trumpeter Rolando Aguiló released two albums entitled Cuban Jam Session on Maype. Although his style has been described as leaning towards "soft mambo" and cha cha cha, his sessions have been praised due to Juanito Márquez's performance on electric guitar, cited by some critics as a "mystery guitarist" due to the absence of credits on the LP. Around the same time, another LP by the title of Cuban Jam Session was recorded by an ensemble directed by trumpeter Carlos Arado, who like Aguiló had been a member of Orquesta Hermanos Castro, for the label Sirena. Cachao left Cuba in 1962, staying in Madrid for a year before moving to New York, where he joined Tito Rodríguez's orchestra. Cachao's influence is notable in jams such as "Descarga Cachao" and "Descarga Malanga". Around the same time, Cachao recorded a series of descarga like tunes with Joe Cain's orchestra, which featured a mix of American and Cuban musicians. The resulting album, Latin Explosion, was re released on CD together with Cuban Jam Sessions in Miniature under the title From Havana to New York. During the early 1960s, the descarga genre was revitalized in New York by the Alegre All Stars, an ensemble featuring the most successful artists in the Alegre Records roster. The albums were produced by Al Santiago, who chose Charlie Palmieri as music director, and they would have a major influence on the development of salsa, launching the careers of artists such as Johnny Pacheco, Cheo Feliciano and Barry Rogers. Palmieri had already recorded one descarga tune, "Pacheco's Descarga", for the debut album of his charanga La Duboney, which featured Pacheco on flute. Pacheco later directed his own descarga session for his 1965 album Pacheco, His Flute and Latin Jam. Also in 1965, Alegre released Puerto Rican All Stars featuring Kako, a jam session recorded in February 1963 and led by prolific timbalero Francisco Ángel Bastar "Kako" which featured Rafael Ithier and Roberto Roena among others. Soon, Alegre's biggest competitor, Tico, launched its own "house band", the Tico All Stars, playing the same style of "Nuyorican" descargas. Meanwhile, the Alegre All Stars project was continued by Al Santiago under different names, namely Cesta All Stars and Salsa All Stars. In 1968, Jerry Masucci and Johnny Pacheco, the owners of New York's leading salsa label, Fania Records, decided to start another project in the vein of the Alegre All Stars but with a different approach: the music would now revolve around large ensemble salsa played live instead of the 1950s Panart studio descarga style. The band, the Fania All Stars, debuted in 1968 at the Red Garter in Greenwich Village with a lineup that included Ray Barretto, Joe Bataan, Willie Colón, Bobby Valentín and Larry Harlow among others, plus guests Eddie Palmieri, Tito Puente and Richie Ray. The concert was recorded and divided into two LPs, Live at the Red Garter Volumes I and II, which were moderately successful.
1970 жылдар: сальса-дураның шыңы
1970 жылы Эдди Палмиери «Superimposition» атты LP-ді шығарды, онда «Шоколадты балмұздақ» және «17.1» сияқты дескаргалар бар еді, оларда Альфредо «Шоколад» Арментерос трубада орындады. Кейін Арментерос музыкатанушы және продюсер Рене Лопес құрған «Grupo Folklórico y Experimental Nuevayorquino» ансамбліне қосылды. Топ қазіргі заманғы сальса дыбысымен ұзақ дескаргалар орындады. Концерт сальса тарихындағы маңызды сәттердің бірі ретінде жиі айтылады, ол 1970 жылдары жанрдың табысына дескарга форматының маңыздылығын көрсетті. 1977 жылы Качао музыкатанушы Рене Лопес оны «Salsoul» лейблі үшін екі жаңа альбом – «Cachao y su Descarga 77» және «Dos» жазу үшін студияға әкелді. Жазылған тректердің жартысы Качаоның мансабының басында жазылған данзондардан, ал қалған жартысы Качаоның мансабының кейінгі кезеңдеріндегідей афро-кубалық дескаргалардан тұрды. Жазу сессияларында Алехандро «Эль Негро» Вивар, Альфредо «Шоколад» Арментерос, Карлос «Патато» Вальдес және Джулито Коллазо сияқты «бірінші буын» дескарга орындаушыларынан, сондай-ақ Барри Роджерс, Нельсон Гонсалес және Энди Гонсалес сияқты дескарга және сальса музыканттарының «екінші буынының» мүшелері де болды. 1977 жылдың 18 қыркүйегінде Монтерей джаз фестивалінде Тито Пуэнте вибрафоншы Кал Тьядермен бірлесіп, Марселино Гера жазған классикалық «Pare cochero» әнінің 10 минуттық орындалуымен джаз тыңлаушыларына дескарганы алғаш рет таныстырды. 1979 жылдан бастап Хуан Пабло Торрес басқарған «Estrellas de Areito» кубалық жұлдыздар ансамблі тек дескаргалардан тұратын бес альбом шығарды. Бұл жазбалардың жинағы «Los héroes» деп аталды және 1999 жылы «World Circuit» компаниясы оны қайта шығарды, ол сыншылар тарапынан жоғары бағаланды.
In 1970, Eddie Palmieri released Superimposition, an LP with descargas such as "Chocolate Ice Cream" and "17.1", which featured Alfredo "Chocolate" Armenteros on trumpet. Armenteros would later join Grupo Folklórico y Experimental Nuevayorquino, an ensemble founded by musicologist and producer René López. The group played extended descargas with a modern salsa sound. The concert is often cited as one of the most crucial moments in the history of salsa, highlighting the importance of the descarga format in the success of the genre during the 1970s. In 1977, Cachao was brought to a studio by musicologist René López to record two new albums for the Salsoul label: Cachao y su Descarga 77 and Dos. Half of the recorded tracks were danzones composed by Cachao during his early career, whereas the other half consisted of Afro Cuban descargas, as in the later stages of Cachao's career. The recording sessions featured prestigious musicians including "first generation" descarga artists such as Alejandro "El Negro" Vivar, Alfredo "Chocolate" Armenteros, Carlos "Patato" Valdés and Julito Collazo, as well as members of the "second generation" of descarga and salsa musicians such as Barry Rogers, Nelson González and Andy González. On September 18, 1977, at the Monterey Jazz Festival, Tito Puente in collaboration with vibraphonist Cal Tjader introduced descarga for the first time to the mainstream jazz audience with his closing 10 minute rendition of the classic son "Pare cochero" (written by Marcelino Guerra). Starting in 1979, the Cuban all star ensemble Estrellas de Areito directed by Juan Pablo Torres released five albums consisting exclusively of descargas. A compilation of these recordings entitled Los héroes was later reissued by World Circuit in 1999 to critical acclaim.
1980 жылдардан қазіргі уақытқа дейін: қайта жаңғыру және сыншылардың мақтанышы
350px|төбешік|оң|2012 жылы Лориан қаласында «Buena Vista Social Club» клубының өнер көрсетуі. Суретте тромбоншы Хесус «Агуахе» Рамос бейнеленген, ол ансамбльдің директоры ретінде Хуан де Маркос Гонсалестің орнын басты. Ол топтың репертуарына Generoso Jiménez-дің «Trombón majadero» сияқты классикалық descarga-ларды жиі қосады. 1981 жылы Вальфредо де лос Рейес, Качао және Пакито Хечаваррия бірігіп, «Танья» лейблі арқылы «Walpataca» альбомын жазды. Альбом Latin Beat Magazine журналының «100 үздік тәуелсіз жазба» тізімінде 60-шы орынға ие болды (2004 жылғы маусым/шілде). Сол топ (қосымша музыканттармен) «Танья» үшін «Walpataca II» (1985) және «Maestro de Maestros» (1986) жаздырды. Екі альбом да салмақты афро-кубалық перкуссиядан сальса мен гуарашаға дейінгі әртүрлі тақырыптардағы джаз джемдерінің сериясын қамтиды. Екі альбомның ішінде «Bocachaby» және «Walpataca II» тректері бар. «Maestro de Maestros» альбомында флейташы Хосе Фахардо және перкуссионист Нельсон «Флако» Падрон қатысты. 1990 жылдары descarga форматы әлемдік деңгейде танымал болды, себебі бірнеше өте табысты альбомдар шықты. 1993 жылы Кубада туған актер Энди Гарсия Качаоның өмірі мен шығармашылығы туралы «Como su ritmo no hay dos» атты деректі фильмін шығарды. Келесі жылы Качао Billboard Latin Music Hall of Fame-ге алғаш рет (Селия Крузбен бірге) енгізілді. Содан кейін Гарсия Качаоны жазу студиясына шақырды, ол ішінара оның әкесінің (Качаоның отбасымен дос болған) және оның туған қаласы Бежукалдың құрметіне арналған жазбалар жасады, онда оның әкесі «алқалы» (мэр) ретінде танымал болған. «Master Sessions Vol. I» атты альбом 1995 жылғы наурыз айында Billboard Latin 50 тізіміне еніп, «Үздік тропикалық латын альбомы» үшін Грэмми сыйлығын жеңіп алды. 1996 жылдың басында кубалық музыканттар іріктелді, ал африкалық музыканттар Кубаға баруға дайын болды, бірақ виза алудағы қиындықтарға байланысты олар бара алмады. Содан кейін Голд Ры Кудер мен оның ұлы Жоахимді сессияға қатысуға шақырды; Ры гитарада, ал Жоахим африкалық перкуссияда орындады. Альбомда классикалық кубалық trova және filin жанрлары қарқынды descarga джеммен үйлесім тапты. Көрмеге Пио Лейва, Чучо Вальдес, Орландо «Марака» Валле, Бамболео, Франсиско Агуабелла және Мигель «Анга» Диас қатысты. 2000 жылдары Cachao тропикалық латын альбомдары санатында тағы үш Грэмми сыйлығын жеңіп алды. Біріншісі джаз альбомы үшін берілген болса да, «El Arte del Sabor» (2001), Bebo Valdés және Carlos «Patato» Valdés қатысуымен, қалған екеуі descarga-дан тұрды: «Ahora sí!» (2004) және оның өлімнен кейінгі «The Last Mambo» (2011) альбомы, 2007 жылдың қыркүйегінде жазылған. Сальсаның пайда болуымен descarga басқа латын Америкасы дәстүрлерінің элементтерін, әсіресе Пуэрто-Рико, Колумбия және Панамадан енгізе бастады. Мысалы, Рубен Блэйдстің «Tiburón» әні кубалық типикалық румба перкуссиясын Пуэрто-Риконың seis жанрымен біріктіреді, онда Yomo Toro cuatro-да ойнайды, сондай-ақ сальса дураның тромбон бөлімі де бар.
350px|thumbnail|right|Buena Vista Social Club performing in Lorient in 2012. The image shows trombonist Jesús "Aguaje" Ramos, who replaced Juan de Marcos González as the director of the ensemble. He often includes classic descargas such as Generoso Jiménez's "Trombón majadero" in the reperoire of the group. In 1981, Walfredo de los Reyes, Cachao and Paquito Hechavarría came together to record Walpataca, a descarga album released by Tania Records. The album was listed as number 60 in Latin Beat Magazine's "Top 100 Independent Recordings" (June/July 2004). The same group (with additional musicians) would record Walpataca II (1985) and Maestro de Maestros (1986) for Tania. Both albums comprise a series of jazzy jams with a variety of themes, from heavy Afro Cuban percussion to salsa and guaracha. Both albums include the tracks "Bocachaby" and "Walpataca II". Maestro de Maestros featured flautist José Fajardo and percussionist Nelson "Flaco" Padrón. During the 1990s the descarga format gained worldwide popularity due to the release of several highly successful albums. In 1993, Cuban born actor Andy García released a documentary about the life and works of Cachao entitled Como su ritmo no hay dos. The following year, Cachao became the first inductee (together with Celia Cruz) in the Billboard Latin Music Hall of Fame. Shortly after, García brought Cachao to a recording studio to record a descarga album, partly in honour of his father (who was friends with Cachao's family) and his hometown, Bejucal, where his father was known as el alcalde (the mayor). The album, entitled Master Sessions Vol. I, became a success, charting in the Billboard Latin 50 and winning the Grammy Award for Best Tropical Latin Album in March 1995. By early 1996, the Cuban musicians had been already selected and the African musicians were about to travel to Cuba, but due to difficulties in obtaining visas they could not make it. Gold then invited Ry Cooder and his son Joachim to participate in the sessions; Ry would play guitar and Joachim African percussion. The album directly combined classic Cuban trova and filin with intense descarga jamming. Among the artists featured were Pío Leyva, Chucho Valdés, Orlando "Maraca" Valle, Bamboleo, Francisco Aguabella and Miguel "Angá" Díaz. In the 2000s, Cachao achieved three more Grammys in the Tropical Latin Album category. Although the first one was awarded for a jazz album, El Arte del Sabor (2001), with Bebo Valdés and Carlos "Patato" Valdés, the other two consisted of descargas, Ahora sí! (2004) and his posthumous release The Last Mambo (2011), recorded in September 2007. With the advent of salsa, descargas began to include elements from other Latin American traditions, especially from Puerto Rico, Colombia and Panamá. An example is Rubén Blades' "Tiburón", which combines typical Cuban rumba percussion with the seis genre from Puerto Rico featuring Yomo Toro on cuatro, as well as the characteristic trombone section of salsa dura.