Дестрой қаласының «Newsradio 950 WWJ» радио стансасы

Кіріспе

Детройт, Мичиган штатындағы радиостанция

WWJ (950 кГц) – Мичиган штатының Детройт қаласына қызмет етуге лицензиясы бар коммерциялық AM радиостанциясы, "Newsradio 950 WWJ" деп аталатын жаңалықтар форматында хабар таратады. Audacy, Inc. компаниясына тиесілі станция Metro Detroit аймағын қамтиды, CBS News Radio-ның аймақтық серіктесі және Мичиган спорт желісінің бас станциясы болып табылады. Өңірлік тарату жиілігінде жұмыс істейтін станцияның студиясы Саутфилд қаласындағы Panasonic ғимаратында орналасқан. Станцияның тарату мұнарасы Ньюпорт қаласының жанында орналасқан. WWJ күндіз 50 000 ватт қуатпен бес мұнаралы бағытталған антенна жүйесін, ал түні – толық алты мұнаралы массивін пайдалана отырып, үздіріссіз хабар таратады. WWJ-де түнгі режимде 1 км қашықтықтағы ең жоғары өріс күші – 7980 мВ/м – бар, бұл көрсеткішпен АҚШ-тың барлық AM станциялары арасында бірінші орында тұрады. Күшті сигналы негізінен солтүстікке бағытталғандықтан, станция түнгі уақытта Мичиганның солтүстік аймақтарында, соның ішінде Жоғарғы жартыаралда және Макинак аймағында, ал күндіз Мичиганның оңтүстік бөлігінің көп бөлігінде естіледі. WWJ Федералды байланыс комиссиясынан HD Radio форматында хабар таратуға лицензия алған және WXYT FM станциясының HD 2 қосалқы арнасында бір уақытта таратылады. Бір ғасырдан астам уақыттан бері эфирде жүрген WWJ 1920 жылдың 20 тамызында "Детройт жаңалықтарының радиофоны" ретінде күнделікті хабарларын бастады, ол кезде "8MK" шақыру таңбасымен әуесқой радио лицензиясы бойынша жұмыс істеді. Содан бері станция "Американың алғашқы радиостанциясы" және "коммерциялық радио хабар таратуының басталу орны" деген атақтарға ие болды.

Бағдарламалау

WWJ – Мичиган штатындағы жалғыз жаңалықтар радиостанциясы және тәулігіне 24 сағат бойы "сегіз минутқа" әр он минут сайын "көлік және ауа райы" туралы хабарлар береді. Бірақ тікелей эфирде спорттық іс-шаралар кезінде бұл үзіледі, алайда олар жиі (бірақ әрдайым емес) бағдарламаға қосылады. WWJ – Мичиган Вулверийнс футбол командасының бас станциясы. Егер кестеде қақтығыстар туындаса, ол әдетте бауырлас станциялар трансляциялайтын спорттық іс-шараларды да көрсетеді. (Мысалы, WWJ Detroit Tigers бейсбол ойындарын эфирге шығарады, ал WXYT FM Detroit Red Wings хоккейін көрсетеді.) Мұндай жағдайларда, тұрақты жаңалықтар бағдарламасын онлайн тыңдауға болады. 2005 жылдың наурыз айында WWJ өзінің бағдарламаларын интернет арқылы трансляциялауды бастады. 2005 жылдың тамызында станция жаңалықтар жасаушылардың подкасттарын, сұхбаттарды және станцияның кейбір арнайы бағдарламаларын ұсына бастады. 2006 жылдың тамызынан бастап HD Radio форматында хабар тарата бастады. WWJ бағдарламалары 2015 жылдың шілдесіне дейін тәулігіне 24 сағат тікелей эфирде болды, содан кейін шығындарды қысқарту мақсатында түнде алдын ала жазылған хабарларды таратуды бастады. 2016 жылы станция тәулік бойы тікелей жаңалықтарды беруге қайта оралды. WWJ – Мичиган жаңалықтар желісінің бас станциясы, Мичиган штатындағы 50-ден астам серіктес радиостанциялар желісі, WWJ жаңалықтар тобы дайындаған жаңалықтар мен спорттық хабарларды эфирге шығарады.

Тарих

1960 жылы станция тарихын қарастырғанда Синтия Бойз Янг: "Детройт Ньюс радиостанциясының, кейін WWJ деп аталған, нақты басталуы сол кезде тіркелмеген, сондықтан оның тарихын радио пионерлерінің естеліктерінен ғана жартылай құрастыруға болады" деп ескерткен. Үш жыл өткен соң Роберт Престон Раймс "үзінді-үзінді, толық емес және кейде қате деректер бар тарихтар кездесетінін" анықтады.

Дайындықтар

WWJ 1920 жылдың 20 тамызын құрылған күні ретінде дәстүрлі түрде мойындайды. Осы күні «Детройт Ньюс» газеті Лафайетт және 2-авеню бұрышында орналасқан газеттің бас кеңсесінде құрылған студиядан күнделікті хабарларын таратуды бастады. Бұл алғашқы хабарлар сол кезде «Детройт Ньюс радиофоны» деп аталған және «8MK» шақыру таңбасымен жұмыс істейтін әуесқой станцияның лицензиясы бойынша жіберілді. «Детройт Ньюс радиофоны» қызметін құруға ең жауапты адам газеттің вице-президенті және басқарушы директоры Уильям Э. Скриппс болды. Скриппс отбасы радионың дамуына ұзақ жылдар бойы қызығушылық танытқан. 1902 жылы Томас Э. Кларк Ұлы көлдер аймағындағы кемелерді радио (сол кезде «сызбай» деп белгілі) байланыс жабдықтарымен қамтамасыз ету үшін «Томас Э. Кларк сымсыз телефон телеграф компаниясын» құрды. Уильям Э. Скриппстің әкесі және кейін «Детройт Ньюс» газетінің баспашысы Джеймс Э. Скриппс ұлын демонстрацияға алып барды және Кларк компаниясына алғашқы инвесторлардың бірі болды. 1906 жылдың 4 сәуірінде «Ньюс» газеті радиотелеграф арқылы «Сити оф Детройт» пароходының жарнама бөліміне түскен тапсырыс туралы хабарлады. Алайда, Кларк ақырында Біріккен сымсыз телеграф компаниясының жыртқыш саясатымен бәсекелесе алмады және шамамен 1910 жылы Ұлы көлдердегі орналымдарды тоқтатты. Кейін ол Детройтте электр дүкенін ашты және Скриппс отбасымен байланыста болды. 1917 жылдың сәуір айында АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына байланысты жеке азаматтардың радио қабылдағыштарына ие болуына тыйым салынды. Бұл соғыс уақытындағы тыйым 1919 жылдың 15 сәуірінде күшін жойды, ал Уильям Э. Скриппстің ұлы Уильям Дж. Скриппс радиоға қызығушылық танытып, алыс станцияларды тыңдауға сағаттар жұмсады. Бұл кезде радио хабарларының көп бөлігі әлі де Морзе кодінің нүктелері мен сызықтарымен жіберіліп тұрды. Алайда, Уильям Э. Скриппс кейінірек ұлының аудио хабарды қысқаша қабылдауының «Ньюс» өз радиостанциясын құруға бола ма екенін алғашқы зерттеуіне себеп болғанын айтты. Томас Э. Кларктен кеңес алып, Скриппс бұл идеяның іс жүзінде мүмкін екенін анықтады, негізінен радио хабар таратушы технологиясының соңғы жетістіктеріне, әсіресе вакуумдық түтіктерді пайдаланатын хабар таратушылардың дамуына байланысты. 1919 жылы Скриппс пен Кларк газеттің директорлар кеңесіне ұсынған кең ауқымды ұсыныс дайындады, Ұлы көлдер аймағында қызмет көрсете алатын қуатты радиостанция құруға қаржы сұрады. Бастапқыда қарсылық білдіргенімен, кеңес ақырында өтінішті мақұлдады. Алайда бастапқы жоспарға елеулі өзгерістер енгізу қажет болды. Ұсыныста 3000 ватттық бергіш көрсетілген, оны Кларк компаниясының Tecla компаниясы General Electric CG 4000 бергішінің дизайнына негізделген жергілікті жерде құру керек болды. Скриппс кейін Кларкты General Electric штаб-пәтеріне, Нью-Йорктің Шенектади қаласына одан әрі келісімдер жасауға жіберді, бірақ ол келісімге қол жеткізе алмады. Осыдан кейін Кларк қатысудан бас тартты, сондықтан ол станцияға алғаш рет 1937 жылға дейін сапар шекпеді. Осы кезде жаңа топ адамдар қатыса бастады. 1907 жылдан бастап өнертапқыш Ли де Форест АҚШ-та ұйымдастырылған радио хабарларын таратуды, әсіресе газеттер арқылы енгізуге тырысқан жетекші жақтас болды. Алайда, техникалық және қаржылық мәселелерге байланысты ол бұл идеяны қабылдауға көптеген адамдарды иккелеуге жеткізе алмады. 1916 жылдың соңында DeForest Radio Telephone & Telegraph Company Нью-Йорк қаласының Highbridge ауданында орналасқан 2XG эксперименталды стансасынан түнгі «сызбай газет» ойын-сауық және жаңалықтар бағдарламасын хабарлай бастады. Бұл станция Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жұмысын тоқтатуға мәжбүр болды, бірақ 1919 жылдың 1 қазанында азаматтық станцияларға соғыс уақытындағы тыйым алынғаннан кейін қайта жаңғыртылды. 1920 жылдың басында Нью-Йорктегі Ли де Форесттің серіктесі Кларенс «С. С.» Томпсон және Джон Ф. Хаббард 1920 жылдың наурыз айында газеттермен жұмыс істейтін радиостанцияларды насихаттауды қолға алған Radio News & Music, Inc. компаниясын құрды, жергілікті франшизаларды ұсынды және ұлттық жарнамаларда «Сіздің газетіңіз жаңалықтар мен музыканы сымсыз таратудың алғашқыларының бірі бола ма?» деп сұрады. «Детройт Ньюс» Radio News & Music-тің алғашқы және ақырында жалғыз газет клиентіне айналады. 1920 жылдың 28 мамырында «Ньюс» радио хабарларын тарату қызметін дамыту үшін «DeForest OT 10» радио хабар таратушысын «Radio News & Music» арқылы жалға алу туралы келісім жасады. 28 мамырда жіберілген жүк ешқашан келмеді, сондықтан оны 15 шілдеде Нью-Йорктен алмастырып жіберді. Лионс бастапқы монтаждау жұмыстарын жүргізгеннен кейін, оның және газет басшылығы арасында қаржылық дау туындады, сондықтан «Ньюс» инженерлік міндеттерді өз мойнына алу үшін Фрэнк Эдвардсты жалдады. Ол жақсы сөйлеу және ән айту дауысына ие болған, болашақ жаңалықтарды оқушы Элтон М. Плант диктор ретінде таңдалды. Де Форест 1917 жылы радио патенттеріне коммерциялық құқықтарды American Telephone & Telegraph Company (AT&T) компаниясына сатқан. Алайда, ол «әуесқой және эксперименталдық пайдалану» үшін жабдықты сату құқығын сақтап қалды, сондықтан станция стандартты әуесқой радио лицензиясы бойынша, «8MK» шақыру таңбасымен жұмыс істеді. Уильям Э. Скриппс жобаға өте ынталы болды және жабдықтар сынақтан өткенде жақыннан қадағалады. Алайда, жұмыс өте шектеулі жариялылықпен жүргізілді, және газеттегі кейбір адамдар радиостанция газет сатылымын нашарлатады деп алаңдады, сондықтан Скриппс отбасының тікелей қатысуын жасыру шаралары қабылданды, соның ішінде бастапқыда 8MK лицензиясын Майкл ДеЛизл Лионстың атынан рәсімдеу. Скриппс жасаған бастапқы ұсыныста 600-ден 1600 метрге (500-ден 187,5 кГц) дейінгі жиілікте, әдетте үкіметтік станцияларға арналған, кедергісіз жиілікте жұмыс істеу көзделген. Сонымен қатар, OT 10 бергішінің қуаты 20 ваттқа ғана бағаланған, бұл Скриппс жасаған бастапқы ұсыныста көзделген 3000 ватттан әлдеқайда аз. 8MK 1920 жылдың 20 тамызында жабдықтар тұрақты қызметке дайын екенін тексеру үшін түнгі сынақ хабарларын таратуды бастады. Алайда, станция әлі жарияланбағандықтан, бастапқы аудиториясы тек қызығушылық танытқан жергілікті әуесқой радио әуесқойларынан ғана тұрды. Сынақ бағдарламалары қанағаттанарлық болды, сондықтан 1920 жылдың 31 тамызында «Детройт Ньюс» газеті бірінші бетінде сол күні басталатын түнгі (жексенбіні қоспағанда) хабарлар «Детройт Ньюс радиофоны» қызметі арқылы таратылатынын жариялады. Осы кешкі дебюттік бағдарламада сол күні өткен алдын ала сайлаудың үнемі жаңартылатын нәтижелері, сондай-ақ Лоис Джонсонның ән орындауы көрсетілді. «Детройт Ньюс» газетінің басқарушы директоры Малькольм Бингей хабардың төрешісі болды. Келесі күнгі «Ньюс» газетінің бірінші бетінде сайлау кешкі хабарының сәттілігі туралы қуантарлық есептер жарияланды, ол «сағат 8:10-да дәл басталды», газет былай деп мәлімдеді: ««Детройт Ньюс радиофоны» арқылы сайлау нәтижелерін тарату сейсенбі күні романтикамен толы болды және адамның табиғатты бағындыру тарихындағы алып қадам ретінде жазылуы керек». Газет сондай-ақ ««Ньюс» кеңсесіне аппарат туралы мәліметтер сұрап, көптеген телефон қосылдары түскенін» хабарлады. Қыркүйек айы бойына күндізгі хабарлар, көбінесе сағат 7 мен 8 аралығында жалғасты. Бастапқы бағдарламалар көбінесе жаңалықтар хабарларымен араластырылған грампластинкалардан тұрды, сонымен қатар 6 қыркүйекте Джек Демпси мен Билли Миске арасындағы ауыр салмақ чемпиондығы жекпе-жегінің нәтижелері және қазан айында Кливленд Индианс командасы Бруклин Доджерс командасын 1920 жылғы бейсбол чемпионатында жеңгені туралы тікелей хабарлар берілді. 23 қыркүйекте апталық ән концерттері Мейбел Нортон Айерс басқаруымен басталды. Қазан айының соңына қарай газет «жүздеген Детройт тұрғындары енді сымсыз қабылдағыш жиынтықтарына ие, олардың көмегімен ...» деп мақтанды.

WWJ has traditionally recognized August 20, 1920, as its founding date. This was the day that the Detroit News inaugurated daily broadcasts from a studio established in the newspaper's headquarters building, located at the corner of Lafayette and 2nd Avenues. These initial broadcasts, by what was then called the "Detroit News Radiophone", were sent under an amateur station license operating with the call sign "8MK". The person most responsible for establishing the Detroit News Radiophone service was the newspaper's vice president and managing director, William E. Scripps. The Scripps family had a long history of interest in radio developments. In 1902 Thomas E. Clark founded the Thomas E. Clark Wireless Telephone Telegraph Company, to supply vessels in the Great Lakes region with radio (then commonly known as "wireless") communication equipment. James E. Scripps, father of William E. Scripps and then publisher of the Detroit News, took his son to witness a demonstration, and was also an early investor in Clark's company. On April 4, 1906, the News publicized the receipt of an order, via radiotelegraphy, by the advertising department from the Clark equipped steamer City of Detroit. However, Clark was ultimately unable to compete with the predatory practices of the United Wireless Telegraph Company, and around 1910 ceased the Great Lakes installations. He subsequently opened an electrical shop in Detroit, and remained in contact with the Scripps family. In April 1917, due to the entrance of the United States into World War One, it became illegal for private citizens to own radio receivers. This wartime ban was lifted effective April 15, 1919, and William E. Scripps' son, William J. Scripps, became interested in radio as a hobby, spending hours listening for distant stations. Most radio transmissions at this time were still being sent with the dots and dashes of Morse code. However, William E. Scripps later stated that it was his son's brief reception of an audio transmission that led to his initial investigation whether the News could set up its own broadcasting station. Drawing on advice from Thomas E. Clark, Scripps soon determined that the idea was in fact practical, primarily due to recent advances in radio transmitter technology, especially the development of vacuum tube transmitters. Sometime during 1919 Scripps and Clark prepared an expansive proposal that was brought before the newspaper's board of directors, requesting financing for the building of a powerful radio station capable of providing service throughout the Great Lakes region. Although initially resistant, the board eventually approved the request. However, significant modifications had to be made to the original plan. The proposal specified a 3,000 watt transmitter that would be constructed locally by Clark's Tecla Company, based on the design of General Electric's CG 4000 transmitter. Clark was subsequently sent by Scripps to General Electric's headquarters at Schenectady, New York to make further arrangements, but he was unsuccessful in reaching an agreement. After this Clark largely withdrew from participation, to the degree that his first visit to the station did not take place until 1937. At this point a new group of individuals became involved. Beginning in 1907, inventor Lee de Forest had been the leading proponent in the United States trying to introduce organized radio broadcasting, especially by newspapers. However, due to technical and financial issues, he had made little progress in making converts to the idea. In late 1916 the DeForest Radio Telephone & Telegraph Company began broadcasting a nightly "wireless newspaper" entertainment and news program from its experimental station, 2XG, located in the Highbridge section of New York City. This station had to suspend operations during World War One, but was revived shortly after the October 1, 1919, lifting of the wartime ban on civilian stations. In early 1920 Clarence "C. S." Thompson, a New York City associate of Lee de Forest, and John F. Hubbard formed Radio News & Music, Inc., which in March 1920 took up the promotion of newspaper run broadcasting stations, offering local franchises and asking in national advertisements "Is Your Paper to be One of the Pioneers Distributing News and Music by Wireless?" The Detroit News would become Radio News & Music's first – and ultimately only – newspaper customer. In a May 28, 1920, letter, the News made arrangements to lease a DeForest OT 10 radio transmitter through Radio News & Music, to develop a broadcasting service. The May 28 shipment never arrived, so a replacement was sent from New York on July 15. After Lyons did some initial installation work a financial dispute broke out between him and the newspaper's management, so the News hired Frank Edwards to take over engineering responsibilities. Elton M. Plant, an aspiring reporter who had a good speaking and singing voice, was drafted as an announcer. De Forest had sold the commercial rights to his radio patents to the American Telephone & Telegraph Company (AT&T) in 1917. However, he retained the right to sell equipment for "amateur and experimental use", so the station operated under a standard amateur radio license, with the call sign 8MK. William E. Scripps was very enthusiastic about the project, and kept close track as the equipment was being tested. However, the work was done with very limited publicity, and there are reports that some at the newspaper worried that a radio station might adversely affect paper sales, thus measures were taken to hide the direct involvement of the Scripps family, including originally licensing 8MK in Michael DeLisle Lyons' name. Scripps' original proposal had envisioned operating on an uncongested frequency somewhere within the 600 to 1600 meter (500 to 187.5 kHz) band normally reserved for government stations. In addition, the OT 10 transmitter was only rated for 20 watts, far less than the 3,000 watts contemplated in Scripps' original proposal.]] 8MK began nightly trial broadcasts on August 20, 1920, to check if the equipment was ready for regular service. However, because the station was still unpublicized the original audience consisted only of a small number of interested local amateur radio enthusiasts. The test programs proved satisfactory, so, on August 31, 1920, the Detroit News announced on its front page that, starting that evening, nightly (except Sunday) broadcasts would be transmitted by the "Detroit News Radiophone" service. That evening's debut program featured regularly updated returns for a primary election held that day, plus vocal performances by Lois Johnson. Malcolm Bingay, managing director of the Detroit News, was the broadcast's master of ceremonies. The front page of the next day's News contained enthusiastic reports attesting to the success of the election night broadcast, which had begun "promptly at 8:10 p. m.", with the newspaper declaring: "The sending of the election returns by The Detroit News Radiophone Tuesday night was fraught with romance and must go down in the history of man's conquest of the elements as a gigantic step in his progress." The paper also reported receiving "numberless telephone calls to The News office asking for details of the apparatus". Daily broadcasts, most commonly between 7 and 8 pm, continued through September. Although the initial programs consisted mostly of phonograph records interspersed with news announcements, programming also included fight results from the heavyweight championship bout between Jack Dempsey and Billy Miske on September 6, and, in October, play by play accounts as the Cleveland Indians bested the Brooklyn Dodgers in the 1920 World Series baseball championship. Weekly vocal concerts were begun on September 23, with Mabel Norton Ayers as the first featured artist. By late October, the paper was boasting that "hundreds of Detroiters are now the possessors of wireless receiving sets by which they get the news bulletins, music and other features sent out by The News Radiophone", as the station prepared to broadcast returns for that year's presidential election on November 2.

Алғашқы жылдар

1921 жылдың 1 желтоқсанынан бастап АҚШ үкіметі алғаш рет "радиохабар тарату станцияларын" ресми түрде анықтаған ережелерді қабылдады. 360 метрлік толқын ұзындығы (WBL және тағы сегіз станция лицензия алған) ойын-сауық хабарларын таратуға белгіленді, ал 485 метр (619 кГц) ресми ауа райы және басқа да үкіметтік хабарламалар үшін резервтелді. 1922 жылдың 3 наурызында WWJ станциясына бастапқы 360 метрлік жиілігіне қосымша 485 метрлік жиілікте хабар таратуға рұқсат берілді. 1922 жылы радиохабар тарату станцияларының саны күрт өсті, көпшілігі бір аймақтағы станциялар арасында уақытты бөлісу кестесін күрделендіретін 360 метрлік жалғыз ойын-сауық толқын ұзындығын пайдаланды. Сол жылдың мамыр айында "The News" газеті өзінің бәсекелесі "Detroit Free Press"-тің эфир уақытын бөліп беруді талап етуіне наразылық білдірді, "The News" газетінің сөзімен айтқанда, ол өзінің WCX (қазіргі WJR) станциясын құру арқылы "енуге" шешім қабылдады. "The News" газетінің бірінші бетінде жарияланған "түсіндірме" мақаласында "ерекше, салауатты және қызықты ойын-сауық" бағдарламаларын қысқартуға шағымданылды. 1922 жылдың қыркүйек айының соңында "B класты" станциялар үшін екінші ойын-сауық толқын ұзындығы – 400 метр (750 кГц) қолжетімді болды, олар жоғары қуатты және жақсы сапалы жабдықтармен және бағдарламалармен жабдықталған. WWJ және WCX екеуі де уақытты бөлісу негізінде осы жаңа толқын ұзындығын пайдалануға құқылы болды. 1923 жылдың басында АҚШ радиостанцияларды 550-ден 1350 кГц-ге дейінгі үздіксіз жолаққа бөліп берді. Жаңа бөліністерге сәйкес, 580 кГц (516,9 метр) жиілігі "Детройт/Дирборн" аймағындағы білікті станцияларға арналды, ал WWJ және WCX осы жиілікке тағайындалды. 1925 жылдың қаңтарында WWJ 850 кГц (352,7 метр) жиілігіне қайта тағайындалды. Үкімет радиохабар тарату жолағын толысқан ортаға бейімдеуге тырысқандықтан, бірнеше қайта тағайындаулар жасалды. 1928 жылдың 11 қарашасында Федералды радио комиссиясы 40-шы жалпы бұйрықтың ережелеріне сәйкес АМ жолағын қайта ұйымдастырды. Бұл қайта бөлу станцияларды үш классқа – "Clear" (Ашық), "Regional" (Аймақтық) және "Local" (Жергілікті) – бөлді. WWJ уақытша түрде 820 кГц ашық арна жиілігіне тағайындалды, бұл 50 000 ваттқа дейін қуатпен жұмыс істеуге мүмкіндік беретін еді. Алайда, станция басшылығы үлкен передатчиктерді жаңарту шығындарын көтере алмады және аймақтық жиіліктердің біріне – 920 кГц (325,9 метр) – 1000 ватт қуатпен тағайындалуға келісті, бұл аймақтық жиіліктер үшін рұқсат етілген ең жоғары қуат еді.

Effective December 1, 1921, the U. S. government for the first time adopted regulations formally defining "broadcasting stations". The wavelength of 360 meters (for which WBL and eight other stations already held licenses) was designated for entertainment broadcasts, while 485 meters (619 kHz) was reserved for broadcasting official weather and other government reports. On March 3, 1922, WWJ was granted permission to transmit on 485 meters, in addition to its original 360 meter assignment. 1922 saw a rapid expansion in the number of broadcasting stations, most sharing the single entertainment wavelength of 360 meters, which required progressively more complicated time sharing schedules among stations in the same region. That May the News bristled at having to suffer the "handicap" of being required to give up some airtime to its competitor, the Detroit Free Press, which had, in the words of the News, decided to "break in" by establishing its own station, WCX (now WJR). A front page "explanation" in the News complained about having to reduce its schedule of "unique, wholesome and delightful entertainment". In late September 1922 a second entertainment wavelength, 400 meters (750 kHz), was made available for "Class B" stations, which had higher powers and better quality equipment and programming. Both WWJ and WCX qualified to use this new wavelength, on a timesharing basis. In early 1923 the United States further expanded the broadcast station allocations into a continuous band from 550 to 1350 kHz, with stations now using a single frequency, no longer having to broadcast entertainment and official reports on separate frequencies. Under the new allocations the Class B frequency of 580 kHz (516.9 meters) was designated for use by qualified stations in the "Detroit/Dearborn" area, and both WWJ and WCX were assigned to this frequency. In January 1925 WWJ was reassigned to an exclusive Class B frequency, 850 kHz (352.7 meters). A series of reassignments followed, as the government struggled to structure the broadcast band to accommodate an increasingly congested environment. On November 11, 1928, the Federal Radio Commission implemented a major AM band reorganization, under the provisions of its General Order 40. This reallocation divided stations into three classes, which became known as "Clear", "Regional" and "Local". WWJ was tentatively assigned to a clear channel frequency of 820 kHz, which would have permitted operation with up to 50,000 watts. However, the station's management was unprepared to bear the cost of a major transmitter upgrade, and instead settled for assignment to one of the regional frequencies, 920 kHz (325.9 meters), with a transmitter power of 1,000 watts, the maximum permitted at the time for regional frequencies.

1930 және 1940 жылдар

1937 жылы WWJ өңірлік жиіліктер үшін жаңа максимум – 5000 Вт қуатты арттырған алғашқы стансалардың бірі болды. 1941 жылғы 29 наурызда Солтүстік Америка аймақтық хабар тарату келісімінің (NARBA) жиіліктеріне қайта тағайындау аясында станция 950 кГц жиілігіне көшті және осы күнге дейін сол жиілікте жұмыс істеп келеді. Осы кезеңдегі бағдарламалар әртүрлілікке бағытталған. 1940 жылдары WWJ NBC Red Network желісінің көп бөлігін, сондай-ақ жергілікті жаңалықтарды, ойын-сауық және музыкалық бағдарламаларды эфирге берді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, әсіресе теледидардың үйлерге таралуы мен танымалдылығы артқан кезде, музыка мен тұрақты жергілікті жаңалықтар оның форматтың басым бөлігін құрады, себебі теледидар радиодағы әртүрлі бағдарламаларға қолдауды азайтты және радионың алтын ғасыры біртіндеп аяқталды. Федералды байланыс комиссиясы (FCC) хабар таратушы стансалардың санын арттыруға мүдделі болды және бастапқы AM диапазонынан жоғары жиіліктерде жұмыс істейтін «Apex» станцияларына лицензия беруді бастады. 1936 жылғы 29 қаңтарда Detroit News өзінің Apex станциясы W8XWJ-ді іске қосты, ол бастапқыда 31,6 МГц жиілігінде хабар таратты және WWJ бағдарламаларын қайта берді. WWJ сияқты, W8XWJ де амплитудалық модуляцияны (AM) пайдаланды, бірақ ол жоғары сапалы беру үшін де жасалған. FCC екінші хабар тарату диапазоны жиіліктік модуляцияны (FM) қолданатынына шешім қабылдады, сондықтан W8XWJ 1940 жылдың басында жұмысын тоқтатты, ал News оны FM станциясымен алмастыруға дайындалды. 1941 жылғы 10 мамырда бұл жаңа станция, W45D, Мичиган штатының алғашқы FM станциясы ретінде эфирге шықты, кейіннен WXYT FM болып өзгеруден бұрын WENA, WWJ FM, WJOI, WYST және WKRK деген бес шақыру таңбасын қабылдады. WWJ сондай-ақ теледидардың жаңа саласына қадам басты, WWDT 1946 жылғы 23 қазанда бір күндік демонстрациялық бағдарламамен эфирге шықты. Тұрақты бағдарламалау 1947 жылғы 4 наурызда басталды, ал шақыру таңбалары екі айдан кейін, 15 мамырда радиостанцияға сәйкес WWJ TV-ге өзгертілді. WWJ радиосының NBC радио желісімен ұзақ жылдар бойы байланысы болғандықтан, ол эфирге қосылған сәттен бастап NBC телеарнасының желісіне қосылды. Станция 1978 жылы WDIV TV деп аталатын шақыру таңбасын өзгертті және Мичиган штатының алғашқы телеарнасы болды.

In 1937 WWJ became one of the first stations to increase its power to the new maximum of 5,000 watts for regional frequencies. On March 29, 1941, as part of the North American Regional Broadcasting Agreement (NARBA) frequency reassignments, the station moved to 950 kHz, where it remains to this day. The programming throughout this time was focused on variety. During the 1940s, WWJ transmitted most of the NBC Red Network schedule, along with locally produced news, entertainment and music programming. After World War II, especially as television grew in household reach and popularity, music and regularly scheduled local news would make up a larger portion of its format as television eroded support for variety programming on radio and the Golden Age of Radio gradually ended. The Federal Communications Commission (FCC) was interested in increasing the number of broadcasting outlets, and began licensing "Apex" stations, operating on higher transmitting frequencies than the original AM band. On January 29, 1936, the Detroit News activated its own Apex station, W8XWJ, initially broadcasting at 31.6 MHz and relaying WWJ's programs. As with WWJ, W8XWJ used amplitude modulation (AM), but it was also engineered to transmit in high fidelity. The FCC ultimately decided that the second broadcast band would use frequency modulation (FM), so W8XWJ ceased operating in early 1940, as the News prepared to replace it with an FM station. On May 10, 1941, that new station, W45D, debuted as Michigan's first FM station, which would later undergo five call letter changes – to WENA, WWJ FM, WJOI, WYST and WKRK – before becoming WXYT FM. WWJ also got into the nascent medium of television when WWDT began service on October 23, 1946, for one day of demonstrative programming; regular programming commenced on March 4, 1947, with the call letters changing to match the radio station, WWJ TV two months later on May 15, and has been affiliated with the NBC television network since its sign on, owing to WWJ radio's longtime association with the NBC Radio Network. The station changed its call letters to WDIV TV in 1978, and was Michigan's first TV station.

Жаңалықтар мен әңгімелер форматын қабылдау

FM радиосының және стерео хабар таратудың танымалдылығы артуымен, 950 WWJ 1971 жылдың мамыр айында күндізгі орташа деңгейдегі музыкалық бағдарламасын тоқтатып, күндізгі уақытта жаңалықтар мен әңгімелерге толық көшті (бірақ жаңалықтар форматының алғашқы жылдарында станция түнгі уақытта WWJ FM 97.1 әдемі музыкалық форматын бір уақытта эфирге шығарды). WWJ-дегі жаңалықтар форматы содан бері сақталып келеді, бұл станцияға ересек тыңдаушылар арасында Детройт аймағындағы ең танымал станциялардың қатарында тұрақты орын алуға мүмкіндік берді, кейде соңғы сауалнамаларда бірінші орынды иеленді. 1987 жылы Дэвид Херриман басқаратын Federal Broadcasting Corporation, WWJ және оның FM әріптесі WJOI станцияларын The Detroit News-тің жаңа иесі Gannett Company-ден сатып алды. Федералды байланыс комиссиясы сол кездегі кросс-меншік ережелеріне байланысты станцияларды дереу сатуды талап еткендіктен, бұл сатып алу қажет болды. 1989 жылдың 9 наурызында CBS станцияларды сатып алды, ал меншік құқығы 1996 жылы CBS компаниясы осы топты сатып алғаннан кейін Infinity Broadcasting компаниясына ауыстырылды. (Infinity кейіннен CBS Radio атауын қайта пайдалануға көшті.) "97.1 The Ticket" станциясымен бірге WWJ 2009 жылдан 2014 жылға дейін Детройт Пистонс баскетбол командасының ресми радиостанциясы болды. 2013 жылы Детройттегі барлық CBS радиостанциялары Саутфилдтегі бұрынғы Panasonic ғимаратына көшірілді. 2017 жылдың 2 ақпанында CBS Radio, Entercom компаниясымен бірігу туралы хабарлады. Бірігу 2017 жылдың 9 қарашасында мақұлданды және 17 қарашада аяқталды. Компания 2021 жылы Audacy, Inc. болып өзгерді.

WWJ (AM) хабар таратушысын ауыстыру және сигналды жаңарту

1995 жылы CBS WGPR TV станциясын сатып алғанда, оның шақыру белгілерін WWJ TV-ге өзгертті (жоғарыда аталған бұрынғы WWJ TV станциясымен ешқандай қатысы жоқ, қазір WDIV деп аталады) және UHF телеарнасының таралу аймағын кеңейту үшін жаңа тарату мұнарасы орналасқан жер қажет болды. Осыған байланысты, Оук-Парктегі WWJ радио хабар тарату станциясының бір бөлігі (соның ішінде ең биік солтүстік мұнарасы) алынып, телемұнараға орын жасалды. Ал AM хабар тарату қондырғысы 1998 жылдың соңында Ньюпорт маңындағы Монро округіндегі жаңа алты мұнаралық жүйеге көшірілді. Жаңа орналасқан жер WWJ-ге қуатын 5000 Вт-тан 50000 Вт-қа дейін арттыруға мүмкіндік берді, бұл Downriver айманындағы түнгі сигналды күрт жақсартты. Бұрынғыда 950 кГц жиілігіндегі басқа станциялардың, соның ішінде Чикагодағы WNTD, Денвердегі KKSE, Хьюстондағы KPRC және Филадельфиядағы WKDN станцияларының таралу аймақтарын қорғау үшін бағытталған антенна қолданылғандықтан сигнал әлсіз болған. Бірақ көшудің де кемшіліктері болды, себебі жаңа орналасқан жердің коммерциялық маңызы бар Оукленд округінен алыс болуына байланысты, сигнал үйде және ашық ауада тыңдау үшін жеткілікті болғанымен, кеңсе ғимараттарының ішінде қабылдау қиын болды. WWJ енді АҚШ-тағы AM станцияларына рұқсат етілген ең жоғары қуатты пайдаланғанына қарамастан, 950 AM жиілігі АҚШ-та өңірлік жиілік ретінде жіктеледі және оған тек B және D сыныптағы станциялар ғана тағайындалуы мүмкін болғандықтан, ол әлі де өңірлік станция саналды.

Пионерлік станция мәртебесі

WWJ кеңінен ізашарлық хабар тарату станциясы ретінде танылса да, оның басқа ертедегі АҚШ станцияларымен салыстырғанда, әсіресе қазіргі уақытта Audacy-ге тиесілі Питтсбургтегі KDKA, шамамен бір ғасыр бойы дау-дамайға себеп болды. (KDKA 1920 жылы 2 қарашада "8ZZ" ретінде уақытша "Арнайы әуесқой" рұқсатымен жұмыс істей бастады). WWJ мен KDKA арасындағы келіспеушілік ұзақ уақыттан бері жалғасып келеді және кейбір адамдар араласудан аулақ болу үшін көп күш жұмсады. Бұл 1945 жылдың 3 қыркүйегіндегі "Time" журналының қысқаша жазбасына сәйкес, Ұлттық хабар таратушылар қауымдастығы (NAB) жақында WWJ-дің "дүниедегі алғашқы коммерциялық радиостанция екендігіне" қолдау білдірді, бұл KDKA "он жарым апта жас" деген қорытындыға келді. Бұл мәлімдеме NAB президенті J. Гарольд Райанның тез жоққа шығаруын әкелді, ол журналға хат жіберіп, Time қауымдастықтың жіберген ақпараттық материалдарын қате түсінгенін айтты және: "Бұл NAB-тің ниеті емес, сонымен қатар екі ізашар радиостанцияның салыстырмалы талаптарын шешуге тырысудың артықшылығы жоқ". Бір күрделі фактор - АҚШ үкіметінде бастапқыда "радио хабарларын тарату" деген сөздің ресми анықтамасы немесе нақты ережелері болмаған. Әсіресе, әуесқойлық немесе тәжірибелік лицензиялар бойынша жұмыс істейтін радио хабар тарату станцияларына шектеулер жоқ. Тек 1921 жылдың 1 желтоқсанында ғана радио хабарларын тарату станцияларына арналған ресми стандарттар қабылданды, бұл, негізінен, радио хабарларын тарату қызметінің анықтамасын қолданыстағы шектеулі коммерциялық лицензия категориясына тағайындалған станциялар таңдалған санына берілген рұқсаттар ретінде енгізді. 1921 жылдың 15 қыркүйегінде Спрингфилдте (Массачусетс штаты) WBZ-ге берілген шектеулі коммерциялық лицензияға сілтеме жасалды, бұл станция тек қана хабар тарату үшін пайдаланылатынын, ал 360 метрлік жиілікте хабар тарататынын, бұл 1921 жылдың 1 желтоқсанындағы ережелерде белгіленген стандартты "ойын-сауық" толқын ұзындығына айналатындығын алғаш рет мәлімдеген сияқты. Алайда бұл түсінік кеңінен қолданылған жоқ. 1977 жылы Journal of Broadcasting журналында Джозеф Э. Бодино мен Джон М. Китросс жазған "Broadcasting's Oldest Stations: An Examination of Four Claimants" атты зерттеу жарияланды, онда АҚШ-тың төрт алғашқы станциясы – KDKA, WWJ, WHA Мэдисон, Висконсин және KCBS Сан-Францискода "елдегі ең көне [өмір сүруші] станциясы" атағына таласып отырды. Авторлар ақыр соңында KDKA-ға жақтады. Сол кездегі шектеулі ақпаратқа сүйене отырып, авторлар "8MK лицензиары мен WBL лицензиары арасындағы тікелей қарым-қатынастың дәлелі өте әлсіз" деген негізде WWJ-ді алып тастады, өйткені WWJ-ді ең көне АҚШ станциясы ретінде қолдау "саудалау арқылы ғана жүзеге асырылуы мүмкін". Олар сондай-ақ Detroit News радио хабарларын таратумен 1921 жылы 13 қазанда WBL-дің алғашқы лицензиясын беруден бұрын маңызды қатысы жоқ деген қорытындыға келді. Баудино мен Китросс 8MK мен WBL / WWJ арасында "қате" байланыс бар деген пікір жарты ғасырдан астам уақыт бойы WWJ қызметкерлері айтқанның қарама-қарсысы болды. Detroit News WWJ-ді жүргізген жылдары газеттің шолуларында 8MK және WBL / WWJ бір станция екендігі әрқашан айтылған. Шақыру белгісі мен лицензиясы өзгерген болса да, 1920 жылдың 20 тамызына дейінгі "Detroit News Radiophone" ретінде үздіксіз тарихқа ие болды. 8MK-нің DeForest OT 10 таратушысын Radio News & Music арқылы жалға алғаннан кейін газет радиостанцияны салу мен басқару, оның ішінде инженерлер мен қызметкерлерді жалдау үшін толық жауапкершілікті өз мойнына алды. 8MK лицензиясынан WBL лицензиясына ауыстырудың әсері аз болды. Дефорест OT 10 бергіші де сол жерде жұмыс істеді және 8MK хабарларын тарату үшін жауапты болған Детройт News қызметкерлерінің бақылауында болды. Сонымен қатар, 8MK-дан WBL-ге ауысқан кезде, News оқырмандарына қоңырау белгісі мен жұмыс жиілігі өзгергеніне қарамастан, газеттің хабар тарату қызметі жалғасатындығын және "The Detroit News радиостанциясы бұрынғыдай хабар тарататынын" хабарлады. (Осы уақытта 8MK/WWJ және 8ZZ/KDKA, KZY-ден бұрын Калифорнияның Оукленд қаласында тағы бір радиостанция болды, ол эксперименттік станцияның қайта лицензиясы болды: Сан-Францискодағы 6XC, сонымен қатар "Калифорния театр станциясы" деп аталады. 6XC 1920 жылдың сәуір айында күнделікті хабар таратудың кең ауқымын таңдап алды, ал 1921 жылы Ли де Форест бұл "жалпы жұртшылыққа хабар таратуға арналған алғашқы радиотелефон станциясы" деп жазды. Алайда, 1923 жылдың басында КЗЯ жойылады.) Кейінгі сын-тексерулер өздерінің мәлімдемелерінде кеңірек болды. 1934 жылы WWJ-дің жарнамасында "Американың пионерлік радиостанциясы" делінген. Херрольдтың Сан-Хоседегі хабарларын таратуы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ үкіметі азаматтық радиостанциялардың жұмысына тыйым салғанда тоқтатылды, ал соғыс аяқталғаннан кейін ол 1921 жылдың мамыр айына дейін эфирге оралмады. Оның тәжірибелік станциясы 1921 жылдың желтоқсанында KQW ретінде қайта лицензияланды, кейін Сан-Францискоға көшіп, 1949 жылы KCBS атанды. Баудино мен Китросс соғыстан кейінгі үзіліс KCBS-ті "ең көне станция" қарастырудан шығарады деп мәлімдеді, бірақ KQW не KCBS бұған келіспеді, өйткені 1925 жылы KQW бағдарламаларында "Дүниежүзілік пионерлік хабар тарату станциясы" деген слоган болды. 2009 жылы KCBS өзінің 100 жылдығын бүкіл Bay Area бойынша өткізілген бір жылдық іс-шаралар сериясымен атап өтті, соның ішінде "Дүниежүзілік алғашқы хабар тарату станциясының ғасырлық тойына" арналған тақтаның ресми ашылуы болды. Сонымен қатар, KCBS "Дүниежүзілік алғашқы хабар тарату станциясы" деген слоганды қабылдады.

Although WWJ is widely recognized as a pioneer broadcasting station, its exact status compared to other early U. S. stations, especially KDKA in Pittsburgh, also currently owned by Audacy, has been a source of contention for nearly a century. (KDKA began operating on November 2, 1920, initially under a temporary "Special Amateur" authorization as "8ZZ"). The disagreement over WWJ and KDKA has been long standing, and controversial enough that some have gone out of their way to avoid becoming involved. This was on public display after the September 3, 1945, issue of Time magazine included a short note that the National Association of Broadcasters (NAB) had recently endorsed WWJ's "claim to being the world's first commercial radio station," by concluding that KDKA "was ten and a half weeks younger." This assertion brought a quick denial from NAB President J. Harold Ryan, who sent a letter to the magazine stating that Time had misconstrued informational material sent out by the association, and: "It was not the intention, nor is it the prerogative of the NAB to attempt to decide the relative claims of two pioneer broadcasting stations." One complicating factor is that the U. S. government initially did not have a formal definition of "broadcasting" or any specific regulations. In particular, there were no restrictions about broadcasting stations operating under amateur or experimental licenses. It was only effective December 1, 1921, that formal standards for broadcasting stations were adopted, which essentially grafted a broadcasting service definition onto the existing Limited Commercial license category, as an authorization issued to a select number of designated stations. a reference to the September 15, 1921, Limited Commercial license issued to WBZ in Springfield, Massachusetts, which appears to be the first to have stated that the station would be used exclusively for broadcasting, while transmitting on 360 meters, which would become the standard "entertainment" wavelength designated by the December 1, 1921, regulations. However, this particular interpretation has not been widely adopted. In 1977, the Journal of Broadcasting published a study, "Broadcasting's Oldest Stations: An Examination of Four Claimants," authored by Joseph E. Baudino and John M. Kittross, which reviewed four early U. S. stations — KDKA, WWJ, WHA in Madison, Wisconsin and KCBS in San Francisco — contending for the title of the "oldest [surviving] station in the nation." The authors ultimately favored KDKA,

Based on the somewhat limited information available at the time, the authors eliminated WWJ on the grounds that "the evidence of a direct relationship between the licensee of 8MK and the licensee of WBL is very tenuous", and because supporting WWJ as the oldest U. S. station could only be done through "tortured reasoning." They also concluded that the Detroit News had not been significantly involved with radio broadcasting prior to the issuance of WBL's first license on October 13, 1921. Baudino and Kittross' contention that there was only a "tenuous" relationship between 8MK and WBL/WWJ was the opposite of what WWJ staff had been saying for over half a century. During the years that the Detroit News operated WWJ, the newspaper's reviews had always stated that 8MK and WBL/WWJ were effectively the same station, which, although there had been call sign and license changes, had a continuous history as the "Detroit News Radiophone" dating to August 20, 1920. After leasing 8MK's DeForest OT 10 transmitter through Radio News & Music, the newspaper had assumed total responsibility for constructing and running the radio station, including hiring engineers and staff. The transfer from operating under 8MK's license to that of WBL's had minimal effect. The same DeForest OT 10 transmitter was being used, operating from the same location, and under the control of the same Detroit News employees who had been responsible for the 8MK broadcasts. Moreover, at the time of the switchover from 8MK to WBL, the News had informed its readers that, although the call sign and operating frequency were changing, the paper's broadcast service would continue, and "The Detroit News radio station will transmit as before." (At this time there was at least one other broadcasting station with a strong claim to predate both 8MK/WWJ and 8ZZ/KDKA, KZY in Oakland, California, which was a re licensing of an experimental station: 6XC in San Francisco, also known as the "California Theater Station." 6XC had begun a wide ranging selection of daily broadcasts around April 1920, and in 1921 Lee de Forest wrote that this was the "first radio telephone station devoted solely" to broadcasting to the public. However, KZY would be deleted in early 1923.) Later reviews became more sweeping in their claims. In 1934, an advertisement for WWJ included the contention that it was "America's Pioneer Broadcasting Station." Herrold's San Jose broadcasts were suspended during World War One when the U. S. government prohibited the operation of civilian radio stations, and after the war ended he did not return to the airwaves until May 1921. His experimental station was re licensed in December 1921 as KQW, which later moved to San Francisco and became KCBS in 1949. Baudino and Kittross argued that this post World War One gap disqualified KCBS from "oldest station" consideration, something neither KQW nor KCBS has agreed with, as program schedules for KQW appearing in 1925 included the slogan "Pioneer Broadcasting Station of the World." In 2009 KCBS celebrated its 100th birthday with a yearlong series of events throughout the Bay Area, including the public dedication of a plaque commemorating the "Centennial Celebration of the World's First Broadcasting Station." At the same time, KCBS adopted the slogan "The World's First Broadcasting Station".