Кіріспе

Калифорниядағы қорғалған жабайы аймақ, АҚШ

Станислаус ұлттық орманның Көшпелі жабайы аймағы – Сьерра-Невададағы жабайы аймақ. Ол оңтүстікте Йосемити ұлттық паркімен, шығыста Тоябе ұлттық орман және Гувер шөлдігімен, ал солтүстікте Сонора асуы арқылы өтетін 108 мемлекеттік тас жолымен шектеседі. Бұл созылған аймақ солтүстік-шығысқа қарай шамамен 40 шақырымға дейін (25 миль) ұзындығымен және 24 шақырымға дейін (15 миль) енімен созылады. Су жинау алаптары Станислаус және Туолумн өзендеріне құйылады. Мұздық ландшафт болып табылатын Көшпелі жабайы аймақ толығымен Калифорния штатының Туолумн округінде орналасқан және Сан-Францискодан шамамен 225 шақырым (140 миль) шығысқа қарай, ал Тахо көлінен 80 шақырым (50 миль) оңтүстікке қарай жатыр. Шөл даланың солтүстік-шығыс бөлігінің үштен бірін жанартау қырқалары мен шыңдары құрайды; қалған аумақтар көбінесе азын-малын өсімдіктермен жабылған, гранитті қырқалардан тұрады, олардың арасында көптеген көлдер мен шалғындықтар кездеседі. Биіктік Cherry Reservoir маңындағы 1524 метрден (5000 фут) басталып, Leavitt Peak-те 3527 метрге (11570 фут) жетеді, бірақ ең танымал аудандардың көпшілігіндегі биіктік диапазоны шамамен жылдық жауын-шашынның орташа мөлшері, оның 80% қар түрінде жауады. Қар қабаттары әдетте маусым айына дейін сақталады, ал өте ылғалды қыстардан кейін одан да кешігіп жатады. Жазда ауа райы көбінесе құрғақ және қоңыл, бірақ кейде түстен кейін нөсер жауады және түнгі температура кез келген уақытта нөл градустан төмен түсуі мүмкін.

Тарих

Түрлі жергілікті халықтар осы аймақты 10 000 жыл бойы мекендеп, жаз және күздің басында жоталы жерлерде аң аулап, Сьерра-Неваданың шығыс жағындағы топтармен сауда жасаған. Ең соңғы топтар – батыс беткейдегі Сьерра-Мивок және Ұлы Бекендегі Пьютер. 1848 жылы алтынның табылуынан кейін, көптеген кеншілер мен қоныс аударушылар Сьерраға келді, ал жергілікті мәдениеттер тез құлдырады. 1852 жылдың қыркүйек-қазан айларында Кларк Скидмор тобы Батыс Уокер жолымен Эмигрант асуы арқылы саяхат жасаған алғашқы эмигрант тобы болды, олар қазіргі Эмигрант даласының бір бөлігі арқылы жолын жалғастырды. 1853 жылы Сонораның шенеуніктері осы жолды пайдалануға тағы бірнеше эмигрант тобын итермеледі, бірақ ол көптеген қиындықтарға толы және өте қиын болды, сондықтан көп ұзамай тасталды. Релиф Долы мен Релиф су қоймасы осы аймаққа көшіп келгендерге Сонора аймағының тұрғындары көмек көрсеткендіктен осылай аталып кетті. 1931 жылы АҚШ Орман шаруашылығы қызметі бұл аймақты бастапқы басқару үшін "Эмигрант бассейні" деп белгіледі. 1975 жылдың 4 қаңтарында Эмигрант бассейні бастапқы аймағы Эмигрант даласы деп жарияланды.

Дамбалар туралы дау

1975 жылдан бері Эмигрант даласындағы 18 шағын бөгет шешілмеген саяси пікірталас тудырып келді. Бөгеттерді балықшылар жақын жердегі тастар мен тасбақаларды тығыз үйіп салған. Кейбіреулер бөгеттерді сақтауды қолдайды, ал басқалары Далалық заңға сәйкес бөгеттердің табиғи түрде құлауына рұқсат беру керек деп есептейді. 2006 жылы сот Станислаус ұлттық орманның кейбір бөгеттерді табиғи жолмен тозуға қалдырып, қалғандарын күтіп ұстау туралы келісімді жойды, осылайша дау-жанжал қайтадан жанданды. Орман шаруашылығы қызметі бұл шешімге шағымданудан бас тартты, нәтижесінде бөгеттер біртіндеп жойылатын болады.

Демалыс

Солтүстіктегі Сонора асуынан басталатын Тынық мұхитының жотасы Эмигрант даласының шығыс жиегімен, Левитт шыңынан өтетін биік қырқа бойымен көркем жолмен жүреді, Кеннеди каньонынан Бонд асуына қарай шығысқа бұрылып, содан кейін Джек-Майн каньонымен оңтүстікке қарай төмен түседі. Эмигрант даласында көптеген басқа да жолдар кесіп өтеді, олар шығыс жағындағы Левитт шалқымасынан, батыс жағындағы Кеннеди шалқымасынан және басқа да бастапқы нүктелерден басталады. Көрікті жерлерге Гранит күмбезі аймағындағы тік жарлар, сондай-ақ Эмигрант көлі, Хаклберри көлі және Лертора көлі сияқты көлдер жатады.