Кингстон Таун – Австралияның асыл тұқымды шабысқы жол тартқышы
Kingston Town (horse)
Кингстон Таун – австралиялық шампион тұқымды жүгіргі ат. 3 рет Кокс Плейт жеңімпазы, 11 топтық жарыс чемпионы. Тегі, анасы және жетістіктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралияда өсірілген таза тұқымды жылқы
Australian bred Thoroughbred racehorse
Kingston Town (31 тамыз 1976 – 1991 наурыз) – үш рет Кокс Плате жеңіп, тағы 11 топтық жарыста жеңіс тойқаған, 1980 жылғы Австралияның жылқы жарысы чемпионы.
Kingston Town (31 August 1976 – March 1991) was a champion Australian Thoroughbred racehorse who won three Cox Plates and 11 other Group One races and was the 1980 Australian Champion Racehorse of the Year.
Өмірбаян
Ол Блетчинглиден таратылған, кейіннен Австралиядағы жетекші тұқымдық бие болған, ал анасы Ада Хантер (Германия) Андреа Мантеньядан (Франция) туған. Ада Хантер тоғыз жорғалауаттың анасы болды, бірақ Жеке Ойлар (Кингстон Таунның бауыры) оның тағы бір жүлделі туындысы еді. Кейін ол АҚШ-қа экспортталды. Кингстон Таунды Дэвид Хейнс өсірді, ол жылқы бір жастағы кезінде күтілген бағаға сатылмағаннан кейін Г. Монсборо мен оның әйеліне үлесін сатты.
He was by Bletchingly, later a Leading sire in Australia, his dam, Ada Hunter (GER) was by Andrea Mantegna (FR). Ada Hunter was the dam of nine foals, but Private Thoughts (a brother to Kingston Town) was her only other stakes winner. She was later exported to the United States. Kingston Town was bred by David Hains, who sold a share in him to G. Monsborough and his wife after the horse failed to reach his reserve as a yearling.
Жарыс мансабы
Ол өзінің мансабының барысында Томми Смитпен жаттықтырылды және 30 жеңістің 25-інде Малкольм Джонстонмен бірге қатысты. Кингстон Таун екі жасында дебют жасады және жалғыз торы ретінде соңғы орында келді, бірақ маусымның соңында Розехиллде өткен дөңгелек үстел мүгедектігіне қатысып, 33/1 коэффициентімен жеңіске жетті. Бұл оның алғашқы топтық жеңісімен аяқталған алты жарыстың қатарына бастама болды. «Сидней чемпионы» атанған ол Мельбурнға жіберілді, бірақ Каулфилд Гвинеясында үшінші, Каулфилд Кубогында төртінші және Виктория Дербиінде екінші орынға ие болды. Сиднейдегі тұрақты табыстар мен Мельбурндағы әртүрлі нәтижелер үлгісі оның мансабы бойына қайталанды: Кингстон Таун 1979 жылдың маусымы мен 1982 жылдың тамызы аралығында Сиднейде 21 жарыста жеңіске жетті, Мельбурнға төрт сапар жасады, онда 13 жарыстың бесеуінде жеңіске жетті. Үш жасар маусымының күзінде Кингстон Таун қатарынан алты жарыста жеңіске жетті, соның ішінде Роузхилл Гвинеясы, Танкред Стакс, AJC Дерби және Сидней кубогы. Брисбендегі қысқы фестивальде ол жеңіс сериясын сегіз жарысқа дейін ұзартты, оның ішінде Квинсленд дербиінде екі рет жеңіске жетті. Маусым соңында ол 18 старттың 14-інде жеңіске жетіп, Австралияның үздік жарыс аттарының чемпионы атанды. Кингстон Таунның мансабының соңғы 23 старты, одан әрі 16 жеңіске жеткізді, ерекшелігі сол, ол тек 1980, 1981 және 1982 жылғы көктемгі фестивальдарда ғана қатысты, ал жарақат 1981, 1982 немесе 1983 жылғы күзгі фестивальдарда қатысуына кедергі келтірді. Үш дайындықтың әрқайсысы Сиднейдегі салмақты жарыстарда жеңіске жетуден тұрды, мысалы Уорвик Стакс және Джордж Мейн Стакс, көбінесе шағын топтарға қарсы, содан кейін Мельбурнда жарысу. Үш жылдың әрқайсысында ол Мони Вэллидегі Кокс Плейтті жеңіп алды және 1981 және 1982 жылдары Каулфилд Стакс-та қатарынан жеңіске жетті, бірақ Каулфилд және Мельбурн кубоктарын бірнеше рет жеңуге тырысып, сәтсіз аяқтады. 1980 жылы Каулфилд кубогында үшінші, 1981 жылы Мельбурн кубогында 20-шы орын алды және 1982 жылы 59 кг салмақпен мойнына дейін жеңіліп, екінші орынға ие болды. Кингстон Таун Сиднейде 21 рет қатарынан жүлделі жарыстарда жеңіске жетті, одан кейін 24 рет қатарынан жеңіске жеткен Винкс осы көрсеткішті арттырды. 1982 жылғы Кокс Плейтте Кингстон Таунның жеңісі Билл Коллинстің «Кингстон Таун жеңе алмайды» деген қате болжамымен есте қалды, ол асығыс түрде «ол чемпионды жеңуі мүмкін, бірақ Кингстон Таун оларды басып алады» деп түзетілді. The Age газетінің Гленн Лестердің айтуынша, «бұл шақыру «Корольдің» тарихымен тығыз байланысқан үшінші Кокс Плейт жеңісі, сондықтан жарыстың қайсысы ең есте қаларлық екенін анықтау қиын: тікелей эфирдегі хабарламасы ма, жеңісі ме». Дегенмен, басқа жерлерде бұл «қателік» деп сипатталған, ал қайталау осы пікірді растайды, өйткені Кингстон Таун сол кезде көшбасшыдан бірнеше ұзындыққа жуық болды. Алайда, Грег Майлз, ұзақ жылдар бойы құрметті жарыс комментаторы және 1982 жылғы Кокс Плейтті де тікелей эфирде жариялаған, ол да Коллинс сияқты бірдей мәлімдеме жасады деп мәлімдеді. 1982 жылдың қарашасында Австралиядағы соңғы жарысын өткізгеннен кейін, Кингстон Таун 1984 жылдың 15 ақпанында аяқ проблемаларын жеңу үшін Америкаға жіберілді, бірақ ол АҚШ-та жарыспады. Ол Австралияға қайтарылды және 1985 жылы оның мансабын жандандыруға тырысты, бірақ ол жоспарланған жарыстан шығарылып, зейнеткерлікке шықты.
He was trained throughout his career by Tommy Smith and ridden in 25 of his 30 wins by Malcolm Johnston. Kingston Town made his debut as a two year old, and, in his only start as a colt, ran last, but returned as a gelding in the final weeks of the season to win the Round Table Handicap at Rosehill at odds of 33/1. This was the beginning of a six race winning run, which culminated in his first Group One win, the Spring Champion Stakes. Sent to Melbourne, the 'Sydney Champion', as he was dubbed, could only finish third, fourth, and second, respectively, in the Caulfield Guineas, the Caulfield Cup, and the Victoria Derby. The pattern of consistent success in Sydney and mixed fortunes in Melbourne would be repeated throughout his career: Kingston Town won 21 races from as many starts in Sydney between June 1979 and August 1982, interspersed with four trips to Melbourne, where he won five of his 13 starts. In the autumn of his three year old season, Kingston Town won six races in a row, including the Rosehill Guineas, the Tancred Stakes, the AJC Derby, and the Sydney Cup. At the Brisbane winter carnival, he extended his winning run to eight races by winning twice more, including the Queensland Derby. At season's end, his record stood at 14 wins from 18 starts, and he was named Australia's champion racehorse. The final 23 starts of Kingston Town's career, which produced a further 16 wins, were unusual in that he only raced at the spring carnivals of 1980, 1981, and 1982, and injury prevented him from campaigning at the 1981, 1982, or 1983 autumn carnivals. Each of the three preparations consisted of winning weight for age races in Sydney, such as the Warwick Stakes and the George Main Stakes, often against small fields, before racing in Melbourne. In each of the three years, he won the Cox Plate at Moonee Valley, and recorded back to back wins in the Caulfield Stakes in 1981 and 1982, but tried and failed to win the Caulfield and Melbourne Cups on multiple occasions. He was third in the 1980 Caulfield Cup, 20th in the 1981 Melbourne Cup, and runner up in 1982 beaten a neck carrying 59 kg. Kingston Town won 21 successive stakes races in Sydney beaten by Winx who retired winning her last 24 starts in succession. Kingston Town's win in the 1982 Cox Plate was marked by Bill Collins's famously incorrect prognostication that 'Kingston Town can't win', which was hastily revised to ' he might win yet the champ Kingston Town's swamping them Kingston Town ' According to The Age's Glenn Lester, 'the call is so intricately woven into the "King's" history making third Cox Plate win that it's difficult to decide which was the most memorable element of the race: the broadcast or the victory itself'. Elsewhere, however, it is described as a 'gaffe', and the replay supports this view in that Kingston Town was within a few lengths of the lead at the time. Greg Miles, however, a well respected racecaller of longstanding, who was also broadcasting the Cox Plate of 1982, states that he also made the same claim as Collins at almost the same time. After running his last race in Australia, in November 1982, Kingston Town was sent to America on 15 February 1984 in an attempt to overcome his leg problems, but he did not race in the United States. He was returned to Australia, and, in 1985, an attempt was made to resurrect his career, but he was scratched from his scheduled race and retired.
Зейнеткерлік
Карбин, Фар Лэп, Бернборо және Туллохпен қатар Кингстон Таун Австралия жарыс даңқы залына алғашқы бес енгізілгендердің бірі болды. 41 рет қатысып, 30 жеңіс және 7 жүлделі орын алған Кингстон Таун $1,605,790 сыйлық ақша жеңіп алды және Австралияда миллион долларлық шекараны алғашқы рет басып өткен жылқы болды. Оған ерекше Timeform рейтингісі 137 берілді – бұл (1950 жылдардан бастап) кез келген австралиялық жылқының екінші ең жоғары көрсеткіші. Кингстон Таунның рейтингісі Каулфилд және Мельбурн кубоктарының жеңімпаздарының, оның ішінде Сентли, Майт Энд Пауэр, Нортерли және Макиби Диваның көрсеткіштерінен әлдеқайда жоғары. 1991 жылдың наурыз айында Кингстон Таун басқа жылқымен ойнаған кезде алған аяқ жарақатынан айығуға мүмкін болмағандықтан өлтірілді, ол оның ең жақын серігі еді.
Along with Carbine, Phar Lap, Bernborough, and Tulloch, Kingston Town was one of five inaugural inductees into the Australian Racing Hall of Fame. From 30 wins and seven placings from 41 starts, Kingston Town won $1,605,790 in prize money, and was the first horse in Australia to pass the million dollar barrier. He was given the extraordinary Timeform Rating of 137 the second highest of any Australian horse in the period (1950s onward). Kingston Town's rating remains well above those of several Cox Plate winners who have won either or both the Caulfield and Melbourne Cups, including Saintly, Might And Power, Northerly, and Makybe Diva. In March 1991, Kingston Town was put down after failing to recover from a leg injury that he suffered while playing with another horse, his favourite paddock mate.