2002 жылғы хоккейден әлем чемпионатының финалдық сериясы
2002 Stanley Cup Finals
2002 жылғы NHL чемпионаты: «Детройт Ред Уингс» командасы «Каролина Харрикейнз»-ты 5 ойында жеңіп, 10-рет Кубок иегері атанды. Хоккей, финал, нәтижелер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2002 жылғы хоккей чемпионаты сериясы
2002 ice hockey championship series
2002 жылғы Стэнли кубогының финалы – Ұлттық хоккей лигасының (NHL) 2001–02 маусымдағы чемпионаты сериясы және 2002 жылғы Стэнли кубогы плей-оффының қорытындысы болды. Бұл кездесуде Батыс конференциясының чемпионы «Детройт Ред Уингс» және Шығыс конференциясының чемпионы «Каролина Харрикейнз» командалары бақ сынасты. «Детройт» үшін финалдағы жиырма екінші қатысу болды, алдындағы қатысулары 1998 жылы жеңіспен аяқталған еді. «Каролина» франшиза тарихында алғаш рет финалға шықты. «Детройт» бес ойынның ішінде «Каролинаны» жеңіп, франшиза тарихындағы оныншы Стэнли кубогын иеленді. «Ред Уингс» плей-оффты өз алаңында екі жеңіліспен бастап, Кубокты жеңіп алған NHL тарихындағы алғашқы команда атанды. Конференция ширек финалында «Ванкувер Канукс» командасына екі ойында жеңіліс тапқаннан кейін, «Ред Уингс» келесі 21 ойынның 16-сында жеңіске жетіп, жаттықтырушы Скотти Боуман үшін 1997 жылдан бергі үшінші Кубокты жеңді. Боуман бас жаттықтырушы ретінде тоғызыншы Кубогын жеңіп алды (бұрын ол 1973, 1976, 1977, 1978 және 1979 жылдары «Монреаль Канадиенс» командасымен, 1992 жылы «Питтсбург Пингвинз» командасымен, ал 1997 және 1998 жылдары «Детройт» командасымен жеңіске жеткен болатын), бұл көрсеткішпен Монреаль жаттықтырушысы То Блейкпен бірге бөлісіп отырған ең жоғары нәтижені арттырды. Бұл «Ресейлік Бес» құрамының мүшелері қатысқан «Детройттың» соңғы чемпионаты болды, себебі Сергей Федоров пен Игорь Ларионов әлі де команда құрамында болды.
The 2002 Stanley Cup Finals was the championship series of the National Hockey League's (NHL) 2001–02 season, and the culmination of the 2002 Stanley Cup playoffs. It was contested by the Western Conference champion Detroit Red Wings and the Eastern Conference champion Carolina Hurricanes. It was Detroit's twenty second appearance in the Finals, their previous appearance being a win in 1998. It was Carolina's first appearance in the Finals in franchise history. Detroit defeated Carolina in five games to win their tenth Stanley Cup championship in franchise history. The Red Wings became the first team in NHL history to win the Cup after starting the playoffs with two losses at home. After losing the first two games in the Conference Quarterfinals to the Vancouver Canucks, the Red Wings won 16 of their next 21 games en route to win their third Cup since 1997 for coach Scotty Bowman. Bowman won his ninth Cup as a head coach (he had previously won it in that capacity with the Montreal Canadiens in 1973, 1976, 1977, 1978, and 1979, with the Pittsburgh Penguins in 1992, and with Detroit in 1997 and 1998), surpassing the mark he held jointly with Montreal coach Toe Blake. It was the last Detroit championship to feature members of the Russian Five, as Sergei Fedorov and Igor Larionov were still with the team.
Финалға жету жолы
Каролина финалға өту үшін Нью-Джерси Девилз, Канадцы және Торонто Мейпл Лифс командаларын бес ойында жеңді. Детройт Ванкувер Канукс 4–2, Сент-Луис Блюз 4–1 және Кубоктың қазіргі чемпионы Колорадо Аваланш 4–3 есебімен жеңіп, финалға өтті.
Carolina defeated the New Jersey Devils, the Canadiens, and the Toronto Maple Leafs in six games apiece to advance to the Finals. Detroit defeated the Vancouver Canucks 4–2, the St. Louis Blues 4–1 and the defending Cup champion Colorado Avalanche 4–3 to advance to the Finals.
Ойын қорытындылары
Бұл «Харрикенз» (бұрынғы «Хартфорд Уэйлерз») командасының Стэнли Кубогы финалындағы алғашқы қатысуы болды, олар Кубокқа күтпеген жолмен ілесіп келді. Олар дивизион жеңімпазы ретінде үшінші орын алғанмен, шығыс конференциясында ғана емес, бүкіл НХЛ-де де плей-офф командалары арасында екінші ең төмен ұпай жинады (91 ұпай, «Монреаль» командасынан жоғары). НХЛ тарихында олар осы маусымға дейін тек бір плей-офф сериясын жеңіп алған (1986 жылы «Уэйлерз» ретінде) және плей-оффқа қатыспаған бес және алты маусымды бастан өткерген. «Ред Уингс» 116 ұпаймен Президенттер кубогын жеңіп алғандықтан, 25 ұпай айырмасы 1994 жылдан бері Стэнли Кубогы финалында екі команда арасындағы ең үлкен айырмашылықты құрады, ол кезде «Нью-Йорк Рейнджерс» (112 ұпай) пен «Канукс» (85 ұпай) арасында 27 ұпай болған. «Харрикенз» бірінші ойында Рон Фрэнсистің қосымша уақытта соққан голының арқасында «Ред Уингс» командасын таң қалдырды. Бұл Каролинаның сериядағы жалғыз жеңісі болды, себебі «Ред Уингс» төрт ойынды қатарынан жеңіп алды, соның ішінде үшінші ойында үш еселенген қосымша уақыт соңғы жеңіске жетті. Кубок жеңісі команданың көптеген тәжірибелі ойыншылары үшін алғашқы болды, олардың ішінде қақпашы Доминик Хасек, шабуылшы Люк Робитайл және қорғаушылар Стив Дюшен (осы маусымнан кейін карьерасын аяқтаған) және Фредрик Олауссон бар. Бұл Крис Челиос үшін Кубок жеңісінің екіншісі болды, ол 1986 жылы «Монреаль Канадиенс» командасының құрамында алғаш рет Кубок жеңгеннен кейін он алты жыл өткен соң тағы да Кубок иегері атанды.
This was the first appearance in the Stanley Cup Finals for the Hurricanes (formerly the Hartford Whalers), who made an unlikely run to the Cup. While they were seeded third as a division winner, they actually had the second lowest point total (91) for a playoff team not only in the Eastern Conference, but also the whole NHL (ahead of only Montreal). In their whole NHL history, they had only won one playoff series prior to this season (as the Whalers in 1986) and had streaks of five and six seasons in which they did not make the playoffs. As the Red Wings won the Presidents' Trophy with 116 points, the 25 point differential was the largest between two teams in a Stanley Cup Finals since 1994 when there were 27 points between the New York Rangers (112) and the Canucks (85). The Hurricanes stunned the Red Wings in the first game on the strength of Ron Francis's overtime goal. That would be Carolina's only win in the series as the Red Wings won four straight, including a triple overtime win in game three. The Cup win was the first for many veterans on the team, including goaltender Dominik Hasek, forward Luc Robitaille, and defencemen Steve Duchesne (who retired after this season) and Fredrik Olausson. It was the second Cup win for Chris Chelios, sixteen years after he first won the Cup as a member of the Montreal Canadiens in 1986.
Хабар тарату
Канадада, сериал ағылшын тілінде CBC арнасында көрсетілді. Бұл SRC арнасы үшін соңғы финалдық трансляция болды, себебі келесі маусымда француз тіліндегі трансляцияны RDS жүзеге асырды. АҚШ-та ESPN бірінші екі ойынды көрсетсе, ABC серияның қалған бөлігін эфирге шығарды.
In Canada, the series was televised in English on CBC. This would end up being the last finals broadcast by SRC, as RDS would pick up the French language broadcast for the next season. In the United States, ESPN aired the first two games while ABC broadcast the rest of the series.
Салдары
Келесі жылы "Қызыл қанаттар" "Анахаймның күшті қаздарынан" бірінші раундта таза жеңіліске ұшырады. Детройт финалға алты жылдан кейін ғана қайта оралды, онда Питтсбург Пингвинстерін жеңіп, жалпы он бірінші Стенли кубогын жеңіп алды. Ал Каролиналық "Харрикейнз" келесі маусымда плей-оффқа ілікпеді. "Харрикейнз" төрт жылдан кейін ғана финалға оралды, ол кезде жеті ойынның соңында Эдмонтон Ойлерсін жеңіп, алғашқы Стенли кубогын ұтып алды.
The following year, the Red Wings got swept in the first round by the Mighty Ducks of Anaheim. Detroit would not return to the Finals until six years later when they defeated the Pittsburgh Penguins for their eleventh overall Stanley Cup championship. As for the Carolina Hurricanes, they missed the playoffs the following season. The Hurricanes would not return to the Finals until four years later when they captured their first Stanley Cup championship over the Edmonton Oilers in seven games.