Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1839 жылғы аумақтық дау
1839 territorial dispute
Бал соғысы – 1839 жылы Айова территориясы мен Миссури арасындағы шекарасы үшін болған қан төгілмеген аумақтық дау. Миссури конституциясының шекаралар туралы нақты емес тұжырымдары, Луизиананы сатып алу туралы мәліметтерді зерттеудегі қателіктер және жергілікті американдықтармен жасалған келісімдерді дұрыс түсінбеу салдарынан туған, шекараның бойымен 15 шақырымға созылған аймаққа қатысты дау АҚШ Жоғарғы сотының Айованың пайдасына шешім шығаруымен аяқталды. Шешімге сәйкес, Айова штатының оңтүстік-шығысы мен Миссури штатының солтүстік-шығысындағы шекарадағы түзу сызықтан 48 шақырымға жуық бұрылыс расталды, бұл қазір Айованың ең оңтүстік нүктесі болып табылады. Дау шешілмес бұрын екі тараптың әскерлері шекарада бір-біріне қарсы тұрды, Миссури шерифі Айовада салық жинағаны үшін тұтқындалды және аралары бар үш ағаш кесілді.
The Honey War was a bloodless territorial dispute in 1839 between Iowa Territory and Missouri over their border. The dispute over a 9.5 mile (15 km) strip running the entire length of the border, caused by unclear wording in the Missouri Constitution on boundaries, misunderstandings over the survey of the Louisiana Purchase, and a misreading of Native American treaties, was ultimately decided by the United States Supreme Court in Iowa's favor. The decision was to affirm a nearly 30 mile (48 km) jog in the nearly straight line border between southeast Iowa and northeast Missouri at Keokuk, Iowa that is now Iowa's southernmost point. Before the issue was settled, militias from both sides faced each other at the border, a Missouri sheriff collecting taxes in Iowa was incarcerated, and three trees containing beehives were cut down.
Американың түпкүллі халқы туралы келісімдер
Луизиананы сатып алғаннан кейін түпкілікті американдықтармен жасалған алғашқы маңызды келісімдер 1803 жылы жасалған Сент-Луис келісімі (1804 ж.), онда Сак және Фокс тайпалары солтүстік-шығыс Миссуринің көп бөлігін, сондай-ақ оңтүстік Висконсин және солтүстік Иллинойс аймақтарын берді, және 1808 жылғы Форт-Кларк келісімі, онда Осадж ұлты Миссури мен Арканзас штаттарының көп бөлігін берді. АҚШ жерді ресми түрде зерттеуге күш салған жоқ. 1812 жылғы соғыс кезінде түпкілікті американдықтар британдықтардың жағына қосылды. Соғыс тепе-тең аяқталғаннан кейін, 1815 жылғы Гент келісімінде тайпаларды соғысқа дейінгі жағдайларына қайтару талап етілді. 1815 жылы түрлі тайпалар АҚШ өкілдерімен Миссури штатындағы Портаж-Де-Сиу қаласында кездесіп, соғысты ресми түрде аяқтады. Портаж-Де-Сиу келісімдерінің көпшілігі тұрақты достық туралы сөздерді қамтитын зиянсыз келісімдер болғанмен, Сак, Фокс және Осадж тайпаларымен жасалған келісімдерде бұрынғы келісімдерді сақтауға келісім білдіретін бап та бар еді. Осы шарттар орындалғаннан кейін АҚШ өзінің аумағын зерттеу жоспарларын бастады. Форт-Кларк келісімінде Осадж тайпасы Миссури штатындағы Сибли қаласына жақын орналасқан Форт-Кларктан шығысқа қарайғы барлық жерді берген. Келісім АҚШ-қа жаңа жерді зерттеуге рұқсат берді және олар Канзас-Ситидегі Миссури өзенінің бойындағы Кау-Пойнтке қарама-қарсы жағалауға дейін 23 миль (37 км) батысқа қарай шекараны "реттеуге" кірісті.
The first major Native American treaties following the Louisiana Purchase in 1803 were the Treaty of St. Louis in 1804 in which the Sac and Fox ceded much of northeast Missouri as well as southern Wisconsin and northern Illinois and the Treaty of Fort Clark in 1808 in which the Osage Nation ceded most of Missouri and Arkansas. The United States made no formal efforts to survey the land. During the War of 1812 Native Americans sided with the British. When the war turned out to be a stalemate, the Treaty of Ghent in 1815 required that the tribes be returned to the same status they had before the war. Various tribes met with United States representatives at Portage Des Sioux, Missouri, in 1815 to formally end the war. While most of the Treaties of Portage des Sioux were innocuous treaties with wording about lasting friendship, the treaties with the Sac, Fox and Osage also included a paragraph indicating agreement to abide by the earlier treaties. With that in place, the United States began plans to survey its territory. In the Treaty of Fort Clark, the Osage had ceded all land east of Fort Clark near Sibley, Missouri. The treaty permitted the United States to survey the new land and they were to "adjust" the boundaries for a starting point 23 mile (37 km) west to the mouth of the Kansas River with the Missouri River in Kansas City, Missouri on the far bank opposite Kaw Point.
Салливан зерттеуі
1816 жылы АҚШ геодезисі Джон С. Салливанға ауыздан солтүстікке қарай 100 миль (161 км) қашықтыққа сызық жүргізу және содан кейін шығысқа қарай Дес-Мойн өзеніне дейін бару тапсырылды. 100 миль (161 км) сызық, дөңгелек сан болумен қатар, 1816 жылғы Үнді шекара сызығы ретінде белгіленді және шығыста Миссисипи өзеніндегі 2,4 фут (1 метр) тереңдіктегі Де-Мойн шағылыстарымен (рапидтерімен) дәл келіп жатты. Бұл шағылыстар Форт Мэдисон, Айова қаласының оңтүстігінде орналасқан Миссисипидегі кеме жүрудің соңғы нүктесі болатын. Сонымен қатар, бұл сызық 1808 жылы Сак тайпасы басқарған Гасконад өзенінің аузынан бағытталған шекарамен де сәйкес келді. Дес-Мойн өзенінің шығыс жағында берілмеген Сак тайпасының ауылы орналасқан еді. Салливан бұл сызық бойына геодезиялық белгілер орнатты. Миссури штатының солтүстік-батыс бұрышы Миссури штатының Шеридан қаласының жанындағы белгіде анықталды. Одан ол шығысқа қарай Салливан сызығын Айова штатының Фармингтон қаласының оңтүстігіндегі Дес-Мойн өзеніне дейін салған, онда ол ешқандай шағылысты байқамады және оны "суы тұщы, ағысы баяу кішкентай өзен" деп сипаттады. Ол зерттеуін тағы 20 миль (32 км) қашықтықтағы Миссисипи өзеніне дейін жалғастырды. Миссисипидегі Де-Мойн шағылыстары және Дес-Мойн өзеніндегі шағылыстар туралы түсініспеушілік шекарадағы қақтығысқа себеп болды.
In 1816 United States surveyor John C. Sullivan was instructed to survey a line north from the mouth for 100 mile (161 km) and then proceed east to the Des Moines River. In addition to being a round number, the 100 mile (161 km) line Indian Boundary Line (1816) also lined up in the east with the 2.4 feet (1 m) deep Des Moines Rapids on the Mississippi River just south of Fort Madison, Iowa, that was the northern end of navigation on the Mississippi and it also lined up with the westward adjusted boundary from the mouth of the Gasconade River the Sac had ceded in 1808. The land on the east side of the Des Moines River was the site of a Sac village which had not been ceded. Sullivan erected survey markers along the line. The northwest corner of Missouri was established in a marker near Sheridan, Missouri. From there he continued east establishing the Sullivan Line to the Des Moines River just south of Farmington, Iowa, where he made no note of rapids and called it a "small river with shallow gentle water." He did continue his survey another 20 mile (32 km) to the Mississippi. Confusion over the terms of the Des Moines Rapids on the Mississippi and the phrase rapids on the Des Moines River was to contribute to the border skirmish.