«Көріністі қабықша» (1990) – қорқыныш, драма, мистикалық фильм. 1950-ші жылдардағы АҚШ, балалық шақ қиялдары, құпиялар мен діни фанатизм. Виго Мортенсен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1990 жылғы британдық-канадтық драмалық қорқынышты фильм
1990 British Canadian dramatic horror film
"Көрінетін бейне" – Филип Ридлидің сценарийін жазып, режиссерлік еткен, Джереми Купер, Вигго Мортенсен және Линдси Дунканның басты рөлдерде ойнаған 1990 жылғы британдық-канадтық драмалық қорқынышты фильм. Режиссер бұл фильмді балалық шақтың "мифологиялық интерпретациясы" деп сипаттаған. Фильм 1950 жылдардағы Америкадағы әсерге ұшыраған жас баланың көзқарасы мен қиялы арқылы вампиризм, сюрреализм, қара юмор, символизм және діни фанатизм элементтерін өріп суреттейді. "Көрінетін бейне" фильмінің көп бөлігі Айдахо штатының қираған шаруашылықтары мен бидай егістіктерінде түсірілген. Күн сәулесіндегі көркем түсірілім кейіпкерлер мен сюжеттің құпияларын жасырады.
The Reflecting Skin is a 1990 British Canadian dramatic horror film written and directed by Philip Ridley and starring Jeremy Cooper, Viggo Mortensen and Lindsay Duncan. Described by its director as a "mythical interpretation" of childhood, the film weaves elements of vampirism, surrealism, black comedy, symbolism, and religious zealotry throughout its narrative about the perceptions and fantasies of an impressionable young boy in 1950s America. The Reflecting Skin places the majority of its action outdoors around the dilapidated farms and in the wheat fields of Idaho shot in idyllic sunlight which belies the dark secrets of the characters and plot.
Сюжет
Сегіз жасар Сет Доув 1950 жылдары Американың шалғай даласында өмір сүреді. Фильм Сет пен оның достары Эбен мен Ким Сет даладан тапқан бақамен ойнап жатқанда басталады. Балалар бақаны анасына қамыс құйып, жолдың жағасына тастап, көтереді. Жергілікті ағылшын жесірі, Dolphin Blue, оны тексеруге тоқтағанда, Сет көтеретін жабақты сүлгімен атып, оны Dolphin үстінде жарылдырады. Сет жұмыссыз, қатал, мұңлы Рут анасымен және ұялшақ, жабық, тәуелсіз Люк әкесімен тұратын шағын май стансасына қайтқан. Сеттің ағасы Камерон Тынық мұхит теңізінде әскери қызметте (Рут оларды "жақсы аралдар" деп атайды). Сет қара Кадиллакпен жүретін жас жігіттердің құпия тобына газ құяды, олар оны жақын арада қайта көруге уәде береді және кетеді. Сет Дельфиннің үйіне бақа шалақыны үшін кешірім сұрауға жіберіледі. Дельфинді күйеуінің өлімі есіне түсіреді, ол үйлену тойынан кейін бір аптадан кейін өзін-өзі атып өлтірді. Күйеуінің отбасының киік аулау тарихындағы артефактілермен қоршалған Сет өзінің кейбір өзін-өзі аяу пікірлерін (оның айтуынша, "екінші жүз жаста") сөзбе-сөз қабылдайды. Әкесінен вампирлер туралы білгеннен кейін Сет Дельфиннің вампир болуы керек деп сенуді бастайды. Эбен жоғалғаннан кейін Сет пен Ким Дельфиннің үйіне барып, тергеу жүргізеді, өйткені Сет оның жоғалуына жауапты деп санайды. Олар Дельфиннің бөлмесіне барып, оның заттарын талқандайды. Олар төменгі қабатта "Дельфиннің" даусын естиді. Балалары оның креслода отырып, ыңқылдап, өзін-өзі ұстап тұрғанын аңдып отырады. Ұсталғаннан кейін, жігіттер айқайлап, сыртқа қашады. Сет бұрынғы қара Кадиллакты көріп, үйге қашады да, кейіннен су қоймасында жүзіп жатқан Эбеннің өлі денесін табады. Жергілікті билік Сеттің әкесі Люктің жасөспірім баламен жыныстық қатынасқа түскені үшін жауапты деп санайды. Камерон ағасы Сетке қарау үшін үйге оралады, ал Рут күйеуінің өзін-өзі өртеп жібергенінен кейін шоққа ұшырады. Қабырғаға бара жатып, Кэмерон Дельфинмен кездеседі, екеуінің арасында романтика пайда болады, бұл Сеттің қорқынышына әкеледі. Жақын маңдағы қорада Сет пен Ким сүйектелген өлі ұрықты табады, оны Сет үйіне алып кетеді, ол құлаған періште ретінде тән алған Эбен деп санайды. Камерон Сетке радиациялық уланудан өліп жатқан сәбидің суретін көрсетеді, бұл Сетті қызықтырады және алаңдатады. Келесі күні Сет Кэмеронды Дельфиннің үйіне ертіп барады, онда Кэмеронның атом бомбасын сынауда кінәлі екенін Дельфинге эмоционалды түрде мойындағанын байқайды. Кэмерон мен Дельфин махаббатқа түседі; Сет үйден қорқып қашады, ол Кадиллактағы жігіттердің Кимді ұрлап әкеткенін көреді. Камеронның денесі радиациялық аурудан нашарлай бастайды, Сет оны Дельфиннің вампиризмге деген көзқарасына байланысты деп санайды. Келесі күні Кимнің денесі табылды, ал құқық қорғау органдары Люк әлі де тірі және жауапты деп санайды. Кэмерон мен Дельфин бір-біріне жақындап, бірге қашуды жоспарлап жатқанда, Сет ашуын Дельфинге бағыттайды. Ол сол түні ұрық "аңгел Эбен"мен кеңес алады, онымен қалай күресу керектігі туралы. Келесі күні, ол олардың көлікпен жүруіне дайын болған кезде, ол Дельфинге қара Кадиллактағы ер адамдар туралы ескертті. Дельфиннің денесі табылды, Камерон Сеттің алдында күйреп қалады. Сет ағасының жүрегін талқандағанын білген соң, жақын маңдағы далаға жүгіріп барып, ашуынан қысылып, күн батып бара жатқанда айқайлайды.
Eight year old Seth Dove lives in an isolated American prairie community in the 1950s. The film opens with Seth and his friends, Eben and Kim, playing with a frog Seth has found in the fields. The boys inflate the frog by inserting a reed up its anus and leave it by the side of the road. When a local English widow, Dolphin Blue, stops to inspect it, Seth shoots the inflated frog with a slingshot, causing it to explode over Dolphin. Seth retreats back to the small gas station where he lives with his overworked, harsh, longing mother Ruth and shy, closeted, detached father Luke. Seth's older brother, Cameron, is away on military service in the Pacific (Ruth refers to them as "the pretty islands"). Seth serves gas to a mysterious group of young men driving a black Cadillac, who promise to see him again soon and drive off. Seth is sent to Dolphin's house to apologise for the frog prank. Dolphin is haunted by the memory of her dead husband, who hanged himself for unknown reasons a week after their wedding. Surrounded by artefacts from her husband's family's whaling past, Seth takes some of her self pitying remarks (she claims to be "two hundred years old") literally. After having just learned about vampires from his father, Seth begins to believe that Dolphin must be a vampire. After Eben goes missing, Seth and Kim go to Dolphin's house to investigate, because Seth believes she is responsible for Eben's disappearance. They go up to Dolphin's bedroom and demolish her belongings. They later hear Dolphin downstairs. The boys proceed to spy on her as she sits on a chair, moaning and touching herself. After getting caught, the boys scream and run outside. Seth sees the same black Cadillac from before, after which he runs home and later finds Eben's dead body floating in the water cistern. The local authorities believe that Seth's father, Luke, is responsible due to Luke’s previous sexual encounter with a teenaged boy; believing himself to be doomed, Luke douses himself with gasoline and incinerates himself. Cameron returns home to look after his brother Seth, as Ruth has become shell shocked following her husband's self immolation. Whilst visiting his grave, Cameron meets Dolphin, and romance sparks between the two, much to Seth's horror. In a nearby barn, Seth and Kim discover an ossified dead fetus, which Seth takes home with him, believing it to be Eben incarnate as a fallen angel. Cameron shows Seth a photograph of a baby dying from radiation poisoning, which both fascinates and disturbs Seth. The next day, Seth follows Cameron to Dolphin's house, where he observes Cameron emotionally confessing to Dolphin his culpability in atomic bomb experiments. Cameron and Dolphin begin to make love; running in terror from the house, Seth witnesses the men in the Cadillac abducting Kim. Cameron's body begins to deteriorate from radiation sickness, which Seth attributes to Dolphin's supposed vampirism. Kim's body is discovered the next day, and law enforcement authorities still believe that Luke is alive and responsible. As Cameron and Dolphin grow closer and plot to run away together, Seth focuses his rage at Dolphin. He consults with the fetus "angel Eben" that night on how to deal with her. On the spur of the moment the next day, as she is about to get a ride from them, he does not warn Dolphin of the men in the black Cadillac. Dolphin's body is found, and Cameron breaks down in front of Seth. Realizing he has effectively broken his brother, Seth runs to a nearby field and, overwhelmed with anger, screams at the setting sun.
Өндіріс
Филип Ридли «Көрінетін тері» фильмінің сценарийін жазуға Сент-Мартин өнер мектебінде оқып жүргенде «Американдық готика» атты суреттер сериясын аяқтағаннан кейін шабыттанды. «Мен бала кезімде көптеген американдық әдебиеттерді оқыдым және көптеген американдық фильмдерді көрдім, сондықтан «Көрінетін тері» фильмінде, әсіресе, Американың балалар көзімен қандай болатынын тамашаладым – бұл бір кездері болмаған мифтік әлем, онда жігіттер Марлон Брандо мен Элвис Преслиге ұқсайды, ал әр нәрсе бидай даласында орналасқан және бәрі өте американдық готикаға ұқсайды». Екі қысқа фильмді («Мырза Бикке сапар» және «Дермот Финннің әлемі») түсіргеннен және «Крейлер» фильмінің сценарийін аяқтағаннан кейін (Питер Медак режиссерлік етті), Ридли BBC, British Screen және Zenith Productions компанияларынан 1,5 миллион доллар қаржы алды, ол «Көрінетін теріні» Канаданың Альберта штатындағы Кроссфилд қаласында түсіруге жұмсалды. Оператор Дик Поуппен бірлесіп, Ридли өзінің көркемдік ықпалдарын (Эндрю Уайет және Эдвард Хоппер сияқты) пайдаланып, «баланың өміріндегі мифтік, галлюциногенді жаздың» гиперреалистік көрінісін жасады. Кейбір сыншылар фильмнің «әдеттен тыс жағдайлары мен қайғылы кейіпкерлеріне» наразы болғанмен, «Көрінетін терінің» ең белгілі жанкүйерлерінің бірі Роджер Эберт болды, ол: «Бұл маған «Жыбырлаған көктем» және Дэвид Линчтің басқа туындыларын еске салды, бірақ менің ойымша, бұл одан да жақсы. Бұл Америка туралы емес, бұл жаман түс туралы, мен оны оңай ұмыта алмаймын» деді. Питер Траверс Rolling Stone журналына жазған мақаласында: «Ридли – көреген режиссер, ал Дик Поуп түсірген оның әсерлі фильмі гипнотикалық тартымдылыққа ие» деп жазды. Лос-Анджелес таймс газетінің жазушысы Кевин Томас оны «күнәсіз, жарқын актерлік ойынмен және қарақылды юмормен толы таңғажайып фильм деп атады, ол әр қадамында шектен шығу қаупін сезіндіреді, бірақ бірдей шабыттандырып, бақылайды, сондықтан ол бәріне жете алады». «Көрінетін тері» соңғы жылдары «өткен онжылдықтардағы маңызды көркем фильмдер мен қорқыныш фильмдерінің бірі» ретінде қайта қарастырылды. Rotten Tomatoes фильмдерді шолу жинақтағышы 17 шолу негізінде 88% мақұлдау рейтингін және 7/10 орташа рейтингін көрсетеді. 2015 жылғы қалпына келтірілген нұсқасын Twitchfilm үшін қарап, Джейсон Горбер оны «көптеген сұрақтарға жауап бермейтін, бірақ кейде керемет фильм» деп сипаттады. Оның түсі мен актерлік шеберлігі ондаған жылдар өткен соң да ерекше болып көрінеді». The Guardian газеті үшін жазған Роуэн Ригелато оны «көңілді, готикалық шедевр деп сипаттады, ол көбінесе назардан тыс қалады». BBC News арнасында Blu-ray арнайы нұсқасын қарап, Марк Кермод: «Филип Ридли – ерекше режиссер. Бұл жылдар бойы өз аудиториясын тапқан өте ерекше, қызықты, алаңдататын, жаңартпа фильм. Міне, нағыз культты фильмнің қалай болатыны».
Philip Ridley was inspired to write the screenplay for The Reflecting Skin after completing a sequence of artworks titled American Gothic whilst studying at St Martin's School of Art. "I read a lot of American literature when I was a child growing up and saw a lot of American films so what I did, particularly in The Reflecting Skin, is that I created a fabulous child eyed view of what I imagined America to be like – it's a kind of mythical once upon a time never world, where guys look like Marlon Brando and Elvis Presley, and everything is set in a Wheatfield and it all looks very American gothic." Upon directing two short films (Visiting Mr. Beak and The Universe of Dermot Finn) and completing the screenplay for The Krays (directed by Peter Medak), Ridley received $1.5 million of funding from the BBC, British Screen and Zenith Productions to shoot The Reflecting Skin in Crossfield, Alberta, Canada. In collaboration with director of photography Dick Pope, Ridley channelled his artistic influences (including Andrew Wyeth and Edward Hopper) to create a hyper realised vision of a "mythical, hallucinogenic summer in the life of a child." Although some critics were outraged by the film's "abnormal situations and morbid characters", among the more prominent admirers of The Reflecting Skin was Roger Ebert, who said it "reminded me of Blue Velvet and the other works of David Lynch, but I think it's better it's not really about America at all, it's about nightmares, and I'm not easily going to forget it." Writing for Rolling Stone, Peter Travers wrote that "Ridley is a visionary, and his haunting film, luminously shot by Dick Pope, exerts a hypnotic pull." Kevin Thomas of the Los Angeles Times called it "an amazing film, studded with selfless, luminous performances and shot through with dark humor, that risks sheer over the top outrageousness at every turn but is so simultaneously inspired and controlled that it gets away with everything." The Reflecting Skin has been reappraised in recent years as "one of the essential art film/horror hybrids from the past few decades." Film review aggregator Rotten Tomatoes reports an approval rating of 88%, based on 17 reviews, with a rating average of 7/10. Reviewing the 2015 restoration for Twitchfilm, Jason Gorber described it as a "strange, at times wonderful film, one that leaves more questions open than answers. Its palate and performances collide in ways that seem unique decades on." Writing for The Guardian, Rowan Righelato described it as "stunningly beautiful a gothic masterpiece that is often strangely overlooked." Reviewing the special edition Blu ray on BBC News, Mark Kermode said "Philip Ridley is an extraordinary filmmaker A really strange, interesting, disturbing, weird piece of work that has found its audience over the years. That's what a proper cult film looks like."
Марапаттар
1990 жылы Локарно халықаралық кинофестивалінде Ридли үш жүлде алды: C. I. C. A. E. жүлдесі, FIPRESCI сыйлығы және Silver Leopard. 1990 жылы Ситжес – Каталон халықаралық кинофестивалінде Линдсей Дункан «Үздік әйел актер» жүлдесін, ал Дик Поуп «Үздік операторлық» жүлдесін жеңіп алды. 1990 жылы Стокгольм кинофестивалінде Ридли FIPRESCI сыйлығымен марапатталды.
At the 1990 Locarno International Film Festival, Ridley won three awards, C. I. C. A. E. Award, the FIPRESCI Prize, and Silver Leopard. At the 1990 Sitges – Catalan International Film Festival, Lindsay Duncan won the Best Actress award and Dick Pope the award for Best Cinematography. At the 1990 Stockholm Film Festival, Ridley received the FIPRESCI Prize.
Үй медиасы
"The Reflecting Skin" фильмі алғашқы рет Ұлыбританияда немесе АҚШ-та VHS форматында шыққаннан кейін көп жыл бойы үйдегі видеода қолжетімді болмады. 2005 жылы Жапонияда кең экранды DVD жарық көрді, бірақ ол тез арада басылымнан шығып, бірнеше жыл бойы тек төмен сапалы неміс Blu-ray нұсқасы және Echo Bridge Entertainment компаниясының толық форматты американдық DVD-сі ғана қолжетімді болды. 2015 жылы Ұлыбритания дистрибьюторы Soda Pictures 30 қарашада фильмнің шектеулі Blu-ray Steelbook нұсқасын шығаратынын хабарлады. Бұл нұсқада жаңа режиссер бекіткен HD ремастер, режиссердің түсіндірмелері, екі жаңа деректі фильм, Филип Ридлидің ерте туындылары ("Мистер Бикке сапар" және "Дермот Финннің әлемі") және оның "Fetal Blossom" картинасының жеке қол қойылған суреті бар еді, бұл картина фильмге шабыттандырған туындылардың бірі болды. Кейіннен дистрибьютор 2016 жылдың 14 наурызында фильмнің стандартты Blu-ray және DVD нұсқасын шығарды, онда қол қойылған сурет картасы немесе Steelbook қаптамасы болмаған, бірақ шектеулі нұсқаның барлық мүмкіндіктері сақталды. 2016 жылы Ридли бекіткен фильмнің ремастерленген нұсқасы BFI Player платформасында жарық көрді, онда оны онлайн көруге болады. 2019 жылы Soda Pictures фильмді АҚШ және Канадада Blu-ray және DVD форматында кең экранды нұсқада шығарды. 2020 жылы The Criterion Channel стриминг сервисінде фильмді 1978 жылғы "Жаратылыс күндері" фильмімен бірге "Көңілге қарсы" атты қос фильм ретінде ұсынды. Екі фильм де "Сиқырлы сәт қара сиқырмен кездеседі" және "көктемнің алтын сәулесінде шағылысқан бидай далаларының арасында орналасқан Американың екі көркем кескіні" деп сипатталды.
The Reflecting Skin was unavailable on home video for many years following its initial VHS release in the UK or USA. A widescreen DVD was released in Japan in 2005, but quickly went out of print, leaving only a poor quality German Blu ray and a fullframe American DVD release from Echo Bridge Entertainment as the only available releases for several years. In 2015, UK distributor Soda Pictures announced a release of the film in a limited Blu ray Steelbook edition on 30 November 2015, featuring a new director approved HD remaster, director's commentary, two new documentaries, Philip Ridley's early short films (Visiting Mr. Beak and The Universe of Dermot Finn), and a personally signed art card of his painting Fetal Blossom, which was one of the artworks that inspired the film. The distributor later released a standard edition Blu ray and DVD of the film on 14 March 2016, containing all the features of the limited edition except for the signed art card or steelbook packaging. In 2016, Ridley's approved remaster of the film was released on BFI Player, where it was made available for online streaming. In 2019 Soda Pictures released the movie on Blu ray and DVD in the US and Canada in a widescreen version. In 2020, The Criterion Channel added the film on the streaming service as part of the double feature "Against the Grain" with 1978's Days of Heaven. Both films were described as "Magic hour meets black magic" and as "two visually stunning slices of Americana set amid rippling wheat fields and bathed in sunset’s golden glow."
Туынды шығармалар
Фильм элементтері көптеген басқа көркем туындыларда, әсіресе музыкада сілтеме ретінде қолданылған және пайдаланылған. Британдық культ тобы Coil 1992 жылы шыққан Stolen & Contaminated Songs альбомындағы Omlagus Garfungiloops әнінде фильмнен диалог үзінділерін пайдаланды. Шотландиялық River Head тобы 1992 жылы шыққан 7 дюймдік Was Away / Haddit EP-нің обложкасында фильмнен кадр қолданды. Канадалық музыкант Фил Уэстерн 1998 жылғы The Escapist альбомында фильмнен диалог үзінділерін пайдаланды. Индустриалдық/шулы рок дуэті Uniform 2017 жылғы Wake in Fright альбомындағы The Light at the End (Effect) трегінде фильмнен диалог үзіндісін пайдаланды.
Elements of the film have been referenced and used in a number of other artistic works, particularly in music. The cult British band Coil used dialogue excerpts from the film on the track Omlagus Garfungiloops on their 1992 album Stolen & Contaminated Songs. The Scottish band River Head used a still from the film on the cover of their 1992 single sided 7 inch EP Was Away / Haddit. The Canadian musician Phil Western used dialogue excerpts from the film in his 1998 Album The Escapist. The industrial/noise rock duo Uniform used a dialogue excerpt from the film on the track The Light at the End (Effect) on their 2017 LP Wake in Fright.