Кіріспе

Атлантик-Сити желісі (ACL) – АҚШ-та Филадельфия, Пенсильвания және Атлантик-Сити, Нью-Джерси арасында NJ Transit (NJT) компаниясы басқаратын, Ақ Ат Пайк дәлізі бойымен жүретін жолаушылар темір жолы. Ол Пенсильвания темір жолы (PRR) және Пенсильвания Reading Seashore Lines компанияларының бақылауында болған учаскелер арқылы өтеді. Солтүстік-Шығыс дәлізінде (NEC) SEPTA және Amtrak-пен рельстерді бөліседі, Делавэр өзенінен Нью-Джерсиге Конрельс Делаир көпірі арқылы өтеді. Атлантик-Сити желісі сонымен қатар Хэддонфилд пен Линденволд, Нью-Джерси арасындағы PATCO Speedline желісімен жол құқығын бөліседі. Күн сайын әр бағытта 14 рейс орындалады. Conrail жүк тасымалы үшін желінің қысқа бөлімдерін де пайдаланады (бұл тасымалдар бөлек жүзеге асырылады), соның ішінде NEC Delair көпірінің учаскесін Нью-Джерси штатының Камден қаласындағы негізгі жүк ауласына дейін пайдаланады. Басқа барлық NJT темір жол желілерінен өзгеше, Атлантик-Сити желісінде дәстүрлі жұмыс сағаттарындағы қызмет жоқ. Нью-Джерси транзиті жүйесінің карталарында Атлантик-Сити желісі қою көк түспен көрсетілген, ал желінің символы – Абсекон маяғына құрмет білдіру.

Тарих

XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында Атлантик-Сити Филадельфия аймағының әулетті де, қара жұмысшы табының да теңіз жағасындағы басты демалыс орны болды. Нью-Йорктегі Кони-Айленд сияқты, Атлантик-Ситидің танымалдығы теміржол көлігінің арқасында мүмкін болды, ол адамдар тұратын қала мен ойын-сауық құратын теңіз жағалауы арасындағы үнемді қызмет көрсетуді қамтамасыз етті. 1920 жылдардағы өркендеу кезеңінде Атлантик-Сити курортымен Филадельфияны байланыстыратын кемінде үш бәсекелес теміржол магистралі болды: Atlantic City Railroad (ACRR), Reading Company компаниясына тиесілі, Camden and Atlantic (C&A) және West Jersey and Seashore (WJ&S), екеуі де PRR компаниясына тиесілі. Бәсекелестік күшті болды, ACRR және C&A желілері әлемдегі ең жылдам пойызбен мақтанды, ал WJ&S теміржол электрлендіруінің алғашқы үлгісі болды. Ұлы депрессия түрлі бәсекелес желілердің бірігуіне әкелді, нәтижесінде жаңа Pennsylvania Reading Seashore Lines (PRSL) құрылды, бірақ соғыстан кейінгі автомобильдің дамуы және Атлантик-Сити экспресс-жолы адамдарды теміржолдан басқа көлік құралдарына көшуге және Атлантик-Ситиден экзотикалық демалыс орындарына аттануға итермеледі. 1960 жылдардың соңына қарай, бұрынғы Камден және Атлантик магистралі Нью-Джерси Көлік департаменті (NJDOT) қаржылаған жолаушылар қызметіне дейін қысқартылды, ол Lindenwold станциясының жанындағы PATCO терминалынан Budd RDC вагондарымен жұмыс істеді. 1976 жылы Conrail PRSL-ден істі қабылдап, Lindenwold, Atlantic City, Ocean City және Cape May арасындағы қызметті сақтап қалды. 1981 жылы NJDOT Оңтүстік Джерсидегі нашар өнім көрсеткен теміржол қызметтерін тоқтатты. Дерлік бірден Атлантик-Ситиге бағытты қайта жаңарту туралы әңгімелер тарады. Казино бизнесі қартайған курортты қаржылық құлдыраудан құтқарып, жергілікті саясаткерлер штаттың солтүстік, көбірек халқы бар бөлігіне басымдық берілген теміржол жобаларына наразылық білдірді. Amtrak компаниясымен келісімге келді, онда ондаған жылдар бойы күтімсіз қалған және кейбір жерлерде толығымен тасталған желі, жаңа Amtrak қызметі үшін толығымен қайта жаңартылатын болды. "Гамблер экспресі" деп аталған қызмет Атлантик-Ситиді Солтүстік-Шығыс дәлізінің бойындағы қалалармен, сондай-ақ NJT жүргізетін қалалық жолаушылар қызметімен байланыстырды.

1989 жылғы қайта жаңғыру

Жол 1989 жылғы 23 мамырда Нью-Йорк, Филадельфия және Вашингтон қалаларынан Amtrak Atlantic City Express қызметімен қайта ашылды. Біраз уақыттан соң қызмет Спрингфилд (Массачусетс), Ричмонд және тіпті қысқа мерзімге Филадельфия халықаралық әуежайына дейін созылды. Атлантик-Сити мен Линденвольд арасындағы NJT жолаушылар тасымалы қыркүйек айында басталды. Линденвольдта жолаушылар PATCO желісіне ауысуы тиіс болды. 1994 жылы Amtrak Атлантик-Сити жоспарының тиімсіз сатылғанын және жоғары бағалардың потенциалды жолаушыларға зиян келтіргенін анықтады. Осының салдарынан 1995 жылғы 1 сәуірден бастап Amtrak қызметін тоқтату туралы хабарланды. Алғашқыда Amtrak жолды күтіп-жөндеуге көмектескендіктен, NJT-нің өз отын құю стансасын сатып алуға мәжбүр боларына байланысты NJT-нің де жұмысын тоқтатуы мүмкін деген алаңдаушылық туды. Алайда, NJT теріс таңдау жасап, қызметін жалғастырды, себебі бұл желі Оңтүстік Джерсидегі NJT-нің жалғыз қалалық желісі болды. 1996 жылғы наурыз айында 1 миллион АҚШ долларына субсидияны қысқарту мақсаты қойылды. NJT ақырында Филадельфияға (Amtrak-тың 30-шы көше станциясы арқылы) қызмет көрсетуге көшті және Нью-Джерси штатының Черри-Хилл қаласында жаңа станция салынды. Жолаушылар саны артты және NJT желідегі жолаушылар ағыны белгіленген көрсеткіштерге жеткенін мәлімдегеннен кейін желіні сақтап қалу туралы шешім қабылдады. Содан бері Атлантик-Сити теміржол терминалы мен қаланың казинолары арасында тегіс ауысу қызметі ұйымдастырылды. Тегін шаттлдар жолаушыларды жағалауға және әртүрлі казиноларға жеткізеді. 2012 жылғы 29-30 қазанда болған «Сэнди» даулы желіге зақым келтірді, нәтижесінде дауыл басылғаннан кейін қызмет тоқтатылды. Алайда, зақым штаттың солтүстік бөлігіндегі басқа NJT теміржол желілеріндегідей ауыр болған жоқ, және 4 қарашада теміржол қызметі толығымен қалпына келтірілді, бұл штаттың NJT теміржол желілерінің арасында ең жылдам жаңару болды. Кейін NJ Transit Атлантик-Сити желісін Камденнен Трентонға дейін созылатын Ривер желісімен байланыстыратын Пеннсаукенде ауысу станциясын салды, ол солтүстік-шығыс дәлізінің Нью-Йоркке дейінгі пойыздарымен кездеседі. Бұл Атлантик-Сити жолаушыларына Пенсильваниядағы ауысуларсыз, New Jersey Transit теміржолы мен жеңіл теміржолы арқылы толығымен Нью-Йоркке саяхаттауға мүмкіндік берді. Пеннсаукен транзиттік орталығы 2013 жылғы 14 қазанда жолаушыларға ашылды. Желі бойымен жүріп, бірақ тоқтамайтын Atlantic City Express Service (ACES) де жұмыс істеді, бұл Caesars Entertainment және Borgata компанияларына тиесілі болған және келісімшарт бойынша NJ Transit басқарған бағыт. Бұл бағыт Атлантик-Сити теміржол терминалы мен Манхэттеннің орталық бөлігіндегі Пенсильвания станциясы арасында жұмыс істеді. Бұл қызмет 2009 жылғы ақпанда басталды және 2012 жылғы наурызда тоқтатылды. 2018 жылғы 4 қыркүйекте NJ Transit жолдың бір бөлігін ауыстыру және Федералдық теміржол әкімшілігінің 31 желтоқсанға дейінгі талабына сәйкес оң жақтан бақылау жүйесін орнату үшін желі жабылды. Бұл Нью-Джерсидегі толығымен жабылған жалғыз желі болды, бұл тұрғындардың наразылығын тудырды. Желі жабық тұрған кезде NJ Transit маршрут бойымен автобус қызметін ұйымдастырды. 2019 жылғы 12 мамырда қызмет, Филадельфияға қосымша таңертеңгілік сапарды қоса алғанда, Принстон тармағымен бірге қайта басталды.

Ұсынылған станциялар

2009 жылдың 12 мамырында Нью-Джерси губернаторы Джон С. Корзин Делавэр өзенінің порттық басқармасымен (PATCO Speedline-ді басқаратын агенттік) бірлесіп, Атлантик-Сити желісін кеңейту және жақсарту жолдарын қарастыру жоспарларын жариялады. Осы жоспарға сәйкес, DRPA «ПАТКО Вудкрест станциясында Трансфер стансасын салуды қоса алғанда, жүйені жақсарту мүмкіндіктерін зерттейді, бұл PATCO, Нью-Джерси Транзиті арасында және I 295 тас жолына қосылуда ыңғайлы трансферлерге мүмкіндік береді» және «жиілігі жоғары, сенімді қызмет көрсетуді қамтамасыз ету және Атлантик-Сити әуежайы терминалына жақсы байланыс құру үшін жолдарды жақсартуды анықтайды». Бұл зерттеу Оңтүстік Джерси үшін жасалған кешенді көлік жоспарының бөлігі болады, ол Камден мен Глассборо қалалары арасында жаңа дизельдік жеңіл теміржол желісін және NJ 42 және NJ 55 тас жолдары бойымен экспресс-автобус қызметін қамтиды. Атлантик-Сити әуежайы станциясының құны 2013 жылы 32 миллион долларға бағаланған. Алайда, 2014 жылы мемлекеттік бюджет тартылуына байланысты, зерттеуде қарастырылған сағаттық қызмет жиілігін арттыру және жоспарланған Вудкрест және Әуежай трансферлік станцияларын салу жоспарлары тоқтатылды. 2016 жылы екі штат жиналысының депутаты – Тим Юстас және Джон Висневски Атлантик-Сити әуежайында теміржол станциясын салуды міндеттейтін заң жобасын ұсынды, бірақ бұл заң жобасы дауысқа қойылған жоқ. 2021 жылы NJT және SJTA әуежайға жақын, Ақ ат пикісі бойындағы, болашақта аралас мақсатта пайдаланылатын құрылысқа іргелес станса салу үшін зерттеу тапсырды. Зерттеуге әуежайға жететін қосымша теміржол желісін салу немесе жоспарланған стансадан әуежайға жол жүзер автобус желісін құру мүмкіндігі де қарастырылды. 2022 жылдың мамыр айында Нью-Джерси Сенаты казиноды қайта инвестициялауды дамыту органына ұсынылған әуежайға байланыс құруға қаржы жұмсауға рұқсат беретін заң жобасын қабылдады.

Операциялар

Бастапқыда бұл желі екі рельсті болған, бірақ қазір бір рельсті болып жұмыс істейді, оның бойында 5000 фут (1524 м) ұзындығындағы өткізу тіректері орналасқан. Атлантик-Сити теміржол терминалында жанармай құю қондырғысы бар, және пойыздар түскі рейстер арасында жанармаймен толықтырылады. Күнделікті тексерулер мен жеңіл күтім жұмыстарын Herzog Transit Services Атлантик-Сити теміржол терминалында жүргізеді, ал күрделі жөндеу жұмыстары Солтүстік Джерсидегі NJT мекемесінде жүргізілуі тиіс. Қызмет көрсетуге қатысқан вагондар мен локомотивтер демалыс күндері Амтрактың Солтүстік-Шығыс дәлізінде жуу және қажет болған жағдайда күрделі жөндеу үшін жоғары-төмен қозғалады. Амтрак қайта жаңарту кезінде, желінің көп бөлігі кабиналық сигнализациямен жабдықталды және 4-сыныптық рельс стандарттарына сәйкес салынды, бұл жылдамдықты арттырды. Абсекон маңындағы 10 миль (16 км) тік учаске 5-сыныптық стандарттарға сәйкес салынды, бұл одан да жоғары жылдамдыққа мүмкіндік берді. Амтрак желідегі жұмысын тоқтатқаннан кейін бірнеше жыл өткен соң, NJT техникалық қызмет көрсету шығындарына байланысты бұл учащені 4-сыныпқа төмендетті. 1995 жылға дейін Amtrak-тың E бөлімі Филадельфиядағы 30th Street станциясынан желіні басқарды, бірақ NJT жүйесіне қосылғаннан кейін басқару Hoboken терминалына, кейін Медоус күтім кешеніне көшірілді. 1995 жылғы сатып алуға дейін Lindenwold станциясында аяқталатын NJT пойыздары қазіргі Cherry Hill станциясынан шығысқа қарай, ең жақын өткізу тірегі орналасқан жерге дейін жүретін, бұл "Gambler's Express" пойыздары үшін жолды босату және экипажға бағытты өзгертуге мүмкіндік берді. Терминал 30th Street станциясына көшірілгеннен кейін, NJT жолаушылар пойыздары станция платформаларының оңтүстік жағына тоқтады, бұл дизельдік локомотивтердің ашық ауада газ шығаруына мүмкіндік берді (30th Street станциясының төменгі жағындағы шектеулі кеңістікте емес).