Арнольд Тейлор: Оңтүстік Африкалық боксшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Оңтүстік Африкалық боксшы, осы атпен танымал ортағасыр тарихшылары

Арнольд Тейлор (15 шілде 1945 – 22 қараша 1981) – 1973 жылы жеңіл салмақтағы (Lineal) және WBA чемпионы болған Оңтүстік Африкалық боксшы.

Өмірбаян

Тейлор апартеид кезеңінде өмір сүрді; 1945 жылдың 15 шілдесінде Мюриел мен Джо Тейлордың отбасында дүниеге келген. Оңтүстік Африкалық ақ нәсілді. Тейлор білікті кондитер болған, күндіз Йоханнесбургтегі жергілікті нан пісіру орнында жұмыс істесе, кешке оқуға дайындалған.

Кәсіби мансабы

Арнольд Тейлор кәсіби бокс мансабын 1967 жылғы 20 мамырда Трансвальда Рей Баттлға қарсы өткізді, алты раундтан кейін тең түсті. Оның алғашқы үш жекпе-жегі Баттлға қарсы болды; ол сол жылдың 30 маусымында Йоханнесбургте өткен екінші жекпе-жегінде Баттлды тоғызыншы раундта нокаутқа жіберіп, Трансваалдың батамвейт титулын жеңіп алды. 11 желтоқсанда ол Баттлды тағы да Йоханнесбургте титулсыз жекпе-жекте сегіз раундтан кейін жеңіске жетті. 1968 жылғы 19 ақпанда ол Оңтүстік Африка батамвейт титулын жеңді; тек төртінші жекпе-жегінде Андри Стейнді он екі раундтан кейін шешіммен жеңді. Екі жеңістен кейін ол титулын жоғалтып, 1 шілдеде Деннис Адамс бірінші раундта нокаутқа ұшыраған кезде мансабындағы алғашқы жеңілісін көріп отырды. Осы жеңілістен кейін ол сегіз жекпе-жекте жеңіске жетті, оның ішінде үш рет Герби Кларкқа қарсы (бір рет нокаутпен, бір рет алты раундта дисквалификациямен және бір рет шешіммен), сондай-ақ Эдвард Мбунгаға қарсы (1968 жылғы 7 қыркүйекте, Свазилендте өткен алғашқы шетелдік жекпе-жегінде) және Лесотода Энтони Мородиге қарсы. Кларкқа қарсы үшінші жеңісі, 12 мамыр 1969 жылы он екі раундтық шешіммен, оған Оңтүстік Африканың жеңіл салмақ дивизионын сыйлады, бұл оның табиғи салмағынан 15 фунт (шамамен 1,1 тас) артық болды. Содан кейін Адамспен реванш болды. Тейлор Адамспен Оңтүстік Африканың қауырсын салмақтағы титулы үшін күресу үшін салмағын төмендетті және ол өзінің алғашқы жеңілісін кектеді, үшінші аймақтық титулын жеңіп алды, Адамсты сегізінші раундта нокаутқа жіберді, жеңіл салмақ титулын жеңіп алғаннан тура он екі күн өткен соң. Ол қауырсын салмақтағы титулын босатып, жеңіл салмақтағы титулын қорғауға көңіл бөлді, бірақ ол бұл титулды алғашқы қорғанысында, 1969 жылғы 4 шілдеде Стейнмен реванш кезінде сегізінші раундта нокаутпен жоғалтты. Екі жеңіске және бір жеңіліске жеткеннен кейін ол 6 желтоқсанда Оңтүстік Африканың батамвейт титулы үшін реванш матчта Рей Баттлдың ағасы Майк Баттлмен күресті. Ол Майк Баттлды үш апта бұрын жеңіп, бесінші раундта нокаутқа жіберген еді. Реванш тағы бір раундқа созылды, Тейлор алтыншы раундта нокаутпен чемпиондық атағын қайтарып алды. Тейлор 1970-ші жылдарды қарсыластардың сапасын жақсартумен бастады, ол 11 сәуірде 1970 жылы Йоханнесбургте Австралиялық батамвейт чемпионы Джонни Фамечонмен күресті. Алғашқы жекпе-жегінде Тейлор бұрынғы немесе болашақ әлем чемпионымен он раундтық шешіммен жеңіліп қалды. Келесі жекпе-жегінде ол тағы да Рей Баттлмен кездесті, бұл жолы 15 тамызда тоғызыншы раундта нокаутпен жеңіске жетіп, Оңтүстік Африканың қауырсын салмағындағы титулын қайтарып алды. Бұл оның қатарынан он тоғыз жеңіске жетуінің бастамасы болды, оның ішінде Австралияда бес рет (1971 жылдың бірінші жартысында ол сол жерде тұрды) және Зимбабведе бір рет. Ол қатарынан он алты жеңіске жеткеннен кейін, оған әлем чемпионы атағына бірінші рет қол жеткізу мүмкіндігі берілді. 1973 жылғы 3 қарашада Тейлор Стенли Кристодулу төрелік еткен матчта Мексиканың Ромео Анаямен кездесті. Көптеген адамдар бұл жекпе-жекті бокстың классикалық жекпе-жектерінің бірі деп санайды. Оңтүстік Африканың бір спорт журналисі оны "Оңтүстік Африка бокс тарихындағы ең қанды жекпе-жек" деп атады. Тейлор кесінді алды және бесінші раундта бір рет, сегізінші раундта үш рет нокаутқа ұшырады (WBA содан бері егер бір раундта үш рет нокаутқа ұшыраса, жекпе-жекші автоматты түрде нокаутпен жеңілген деп жарияланады деген ереже қабылдады). Дегенмен, Тейлор чемпионды да соқтырды, ал он төртінші раундта оң қолымен Анаяның жауырына тиіп, оны жерге жіберді. Бұл оның әлем чемпионы болу сәті екенін сезінген Тейлор жаттықтырушыларына: "Ол кетті!" - деп айқайлады. бейтарап бұрыштан. Анаяның орнынан тұруы екі минутқа созылды, ал Тейлор батамвейт бойынша әлем чемпионы атанды. Екі жеңімпаз атанбағаннан кейін (оның ішінде болашақ Карлос Зараттың қарсыласы Пол Феррериге қарсы бір рет) Тейлор өзінің титулын жалғыз рет қорғады, ол 1974 жылғы 3 шілдеде, сонымен қатар Дурбанда Су Хван Хонға қарсы болды. Көптеген адамдар бокстың тағы бір классигі деп санайтын жарыста Тейлор тағы да төрт рет жеңілді. Ол жекпе-жектің басында үш рет жеңіліп, оннан он беске дейінгі раллиді ұйымдастырды, үнемі сыншыны рингтің бұрыштарына және арқандарына қарсы ұстады, бірақ он төртінші раундта төртінші рет жеңіліп, он бесінші раундтың бір ауыз шешімінен титулын жоғалтты. Оның қалған мансабы негізінен ерекшеленбеді. Ол төрт жекпе-жекте жеңіске жетті, бірақ екі жекпе-жекте жеңіліске ұшырағаннан кейін, мансабын аяқтауға шешім қабылдады. Оның соңғы алты жекпе-жегінің арасында екі жекпе-жек ерекше көзге түсті: Анаяға қарсы реванш, оны ол Йоханнесбургте 27 маусым 1975 жылы сегізінші раундта нокаутпен жеңді, және оның соңғы жекпе-жегі, ол 24 қараша 1976 жылы Вернон Солласпен сегізінші раундта нокаутқа ұшырады. Оның соңғы екі жекпе-жегі Норвегияда және Англияда өтті.

Arnold Taylor made his professional boxing debut on 20 May 1967, against Ray Buttle, against whom he drew after six rounds in Transvaal. His first three fights were against Buttle; he won the Transvaal Bantamweight title with a ninth round knockout of Buttle in his second fight, held on 30 June of the same year, at Johannesburg. On 11 December, he outpointed Buttle over eight rounds in a non title bout, also at Johannesburg. On 19 February 1968, he won the South African Bantamweight title; in only his fourth fight, beating Andries Steyn over twelve rounds by decision. After two non title wins, he lost the title, and suffered his first career defeat, when he was knocked out in the first round by Dennis Adams on 1 July of the same year. After that defeat, he had eight wins in a row, including three against Herby Clark (one by knockout, one by disqualification in six rounds and one by decision), and one each over Edward Mbongwa (on 7 September 1968, in what was his first fight abroad, fought in Swaziland) and one in Lesotho over Anthony Morodi. His third win over Clark, a twelve round decision on 12 May 1969, actually gave him the South African Lightweight division, 15 pounds (about 1.1 stone) over his natural fighting weight. Next was a rematch with Adams. Taylor lost weight to fight Adams for the South African Featherweight title, and he avenged his first defeat, conquering his third regional title along the way, by knocking Adams out in round eight, exactly twelve days after conquering the Lightweight title. He decided to vacate the Featherweight title and concentrate on defending his Lightweight title, but he lost that title on his first defense, when rematched with Steyn, on 4 July 1969, by a knockout in round eight also. Two wins and one defeat later, he fought Ray Buttle's brother, Mike Buttle, in a rematch for the South African Bantamweight title, on 6 December; he had beaten Mike Buttle by a fifth round knockout three weeks before. The rematch lasted one more round, as Taylor regained the title with a sixth round knockout. Taylor began the 1970s with an upgrade in opposition quality, when he fought fellow world Bantamweight champion Johnny Famechon, of Australia, on 11 April 1970, at Johannesburg. In his first fight against a former or future world champion, Taylot lost a ten round decision. In his next fight, he faced Ray Buttle once again, this time winning again with a ninth round knockout, on 15 August, to regain the South African Featherweight title. This began a streak of nineteen wins in a row, including five in Australia (where he lived for the first half of 1971), and one in Zimbabwe. After he had reached sixteen wins in a row, he was given his first world title shot. On 3 November 1973, Taylor met the Lineal and WBA World Bantamweight champion, Mexico's Romeo Anaya, in a match refereed by Stanley Christodoulou. The fight is considered by many one of boxing's classic fights. One South African sportswriter called it "the bloodiest fight in South African boxing history". Taylor suffered a cut and was knocked down once in round five and three times in round eight (the WBA has since adopted a rule where a fighter is automatically declared a knockout loser if he or she is knocked down three times in the same round). Nevertheless, Taylor also cut the champion, and, in round fourteen, he connected with a right hand to Anaya's jaw, sending him to the floor. Feeling that this was his moment to become a world champion, Taylor screamed to his trainers: "He's gone!" from a neutral corner. It took Anaya two minutes to get up, and Taylor won the World Bantamweight crown. After two non title wins (including one over future Carlos Zarate challenger Paul Ferreri), Taylor defended his title for the only time, against Soo Hwan Hong, on 3 July 1974, also at Durban. In what is also considered by many to be another boxing classic, Taylor was once again dropped four times. He was dropped three times early in the fight, and he staged a rally from rounds ten to fifteen, constantly pinning the challenger against the ring's corners and ropes, but he was dropped for a fourth time in round fourteen, and ended up losing the title by a fifteen round unanimous decision. The rest of his career was mostly undistinguished. He won four fights in a row, but, after losing two fights back to back, he decided to retire. Two fights that stand out among his last six fights were a rematch with Anaya, whom he beat again, by knockout in eight rounds at Johannesburg on 27 June 1975, and his last fight, when he was knocked out in eight rounds by Vernon Sollas, on 24 November 1976. His last two fights took place in Norway and England, respectively.

Өлім

Тейлор 1981 жылғы 22 қарашада қайтыс болды. Ең үлкен қызы Шармейнге тиесілі мотоциклді басқарып бара жатып, апатқа ұшырады, соққыға ұшырап, оқиға орнында көз жұмды.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ. (No) НәтижеЖазуТәжірибелесушінің типіРаундКүніОрынЕскертулер50Жаңылды40–8–1 Вернон СолласRTD8 (10)24 қараша 197649Жаңылды40–7–1 Свейн Эрик ПолсенPTS1021 қазан 197648Жеңіс40–6–1 Дэйв НидхэмPTS108 мамыр 197647Жеңіс39–6–1 Ромео АнаяKO8 (10)27 маусым 197546Жеңіс38–6–1 Лотар АбендRTD3 (10)5 мамыр 197545Жеңіс37–6–1 Джон МитчеллTKO4 (10)22 ақпан 197544Жаңылды36–6–1 Хонг Су ХванUD153 шілде 197443Жаңылды36–5–1 Лоренцо ТрухильоPTS1031 мамыр 197442Жеңіс36–4–1 Пол ФеррериPTS1018 наурыз 197441Жеңіс35–4–1 Гай КодронPTS1016 ақпан 197440Жеңіс34–4–1 Ромео АнаяKO14 (15)3 қараша 197339Жеңіс33–4–1 Билли ВэйтPTS1016 маусым 197338Жеңіс32–4–1 Джимми БеллPTS1028 сәуір 197337Жеңіс31–4–1 Эван АрмстронгKO4 (10)28 қазан 197236Жеңіс30–4–1 Ханси ван РуйенKO6 (10)13 мамыр 197235Жеңіс29–4–1 Ханси ван РуйенPTS1227 наурыз 197234Жеңіс28–4–1 Уго ПолиKO4 (10)29 қаңтар 197233Жеңіс27–4–1 Крис НельRTD7 (10)27 қараша 197132Жеңіс26–4–1 Луис АйсаPTS1030 қазан 197131Жеңіс25–4–1 Альберто ЖангалайPTS1030 тамыз 197130Жеңіс24–4–1 Мемо ЭспиносаPTS103 тамыз 197129Жеңіс23–4–1 Турори ДжорджPTS1014 маусым 197128Жеңіс22–4–1 Вилли КордоваPTS1017 мамыр 197127Жеңіс21–4–1 Вилли КордоваPTS103 мамыр 197126Жеңіс20–4–1 Крис НельTKO10 (10)29 желтоқсан 197025Жеңіс19–4–1 Крис НельRTD7 (8)21 қыркүйек 197024Жеңіс18–4–1 Рэй БаттлTKO8 (12)15 тамыз 197023Жаңылды17–4–1 Джонни ФеймешонPTS1011 сәуір 197022Жеңіс17–3–1 Майк БаттлTKO6 (12)6 желтоқсан 196921Жеңіс16–3–1 Майк БаттлTKO5 (8)15 қараша 196920Жаңылды15–3–1 Джон О'БрайенPTS1030 тамыз 196919Жаңылды15–2–1 Андрис СтейнRTD8 (12)4 шілде 196918Жеңіс15–1–1 Деннис АдамсRTD8 (12)24 мамыр 196917Жеңіс14–1–1 Херби КларкPTS1212 мамыр 196916Жеңіс13–1–1 Херби КларкDQ6 (10)11 сәуір 196915Жеңіс12–1–1 Анри НесиPTS1015 ақпан 196914Жеңіс11–1–1 Колин ЛейкDQ3 (10)2 қараша 196813Жеңіс10–1–1 Роберт ТроттTKO3 (6)7 қазан 196812Жеңіс9–1–1 Энтони МородиPTS65 қазан 196811Жеңіс8–1–1 Эдвин МбонгвеPTS67 қыркүйек 196810Жеңіс7–1–1 Роберт ТроттPTS826 тамыз 19689Жеңіс6–1–1 Херби КларкTKO9 (10)12 тамыз 19688Жаңылды5–1–1 Деннис АдамсKO1 (12)18 маусым 19687Жеңіс5–0–1 Джерри Джой МакбрайдPTS103 маусым 19686Жеңіс4–0–1 Бобби ДэвисPTS1029 сәуір 19685Жеңіс3–0–1 Андрис СтейнPTS1219 ақпан 19684Жеңіс2–0–1 Рэй БаттлPTS811 желтоқсан 19673Тешеуші шешім жоқ (No decision)1–0–1 Роберт ТроттND425 қараша 19672Жеңіс1–0–1 Рэй БаттлTKO9 (10)30 маусым 19671Тең0–0–1 Рэй БаттлPTS620 мамыр 1967

No. (Number)ResultRecordOpponentTypeRoundDateLocationNotes50Loss40–8–1 Vernon SollasRTD8 (10)24 Nov 197649Loss40–7–1 Svein Erik PaulsenPTS1021 Oct 197648Win40–6–1 Dave NeedhamPTS108 May 197647Win39–6–1 Romeo AnayaKO8 (10)27 Jun 197546Win38–6–1 Lothar AbendRTD3 (10)5 May 197545Win37–6–1 John MitchellTKO4 (10)22 Feb 197544Loss36–6–1 Hong Soo hwanUD153 Jul 197443Loss36–5–1 Lorenzo TrujilloPTS1031 May 197442Win36–4–1 Paul FerreriPTS1018 Mar 197441Win35–4–1 Guy CaudronPTS1016 Feb 197440Win34–4–1 Romeo AnayaKO14 (15)3 Nov 197339Win33–4–1 Billy WaithPTS1016 Jun 197338Win32–4–1 Jimmy BellPTS1028 Apr 197337Win31–4–1 Evan ArmstrongKO4 (10)28 Oct 197236Win30–4–1 Hansie van RooyenKO6 (10)13 May 197235Win29–4–1 Hansie van RooyenPTS1227 Mar 197234Win28–4–1 Ugo PoliKO4 (10)29 Jan 197233Win27–4–1 Chris NelRTD7 (10)27 Nov 197132Win26–4–1 Luis AisaPTS1030 Oct 197131Win25–4–1 Alberto JangalayPTS1030 Aug 197130Win24–4–1 Memo EspinosaPTS103 Aug 197129Win23–4–1 Turori GeorgePTS1014 Jun 197128Win22–4–1 Willie CordovaPTS1017 May 197127Win21–4–1 Willie CordovaPTS103 May 197126Win20–4–1 Chris NelTKO10 (10)29 Dec 197025Win19–4–1 Chris NelRTD7 (8)21 Sep 197024Win18–4–1 Ray ButtleTKO8 (12)15 Aug 197023Loss17–4–1 Johnny FamechonPTS1011 Apr 197022Win17–3–1 Mike ButtleTKO6 (12)6 Dec 196921Win16–3–1 Mike ButtleTKO5 (8)15 Nov 196920Loss15–3–1 John O'BrienPTS1030 Aug 196919Loss15–2–1 Andries SteynRTD8 (12)4 Jul 196918Win15–1–1 Dennis AdamsRTD8 (12)24 May 196917Win14–1–1 Herby ClarkePTS1212 May 196916Win13–1–1 Herby ClarkeDQ6 (10)11 Apr 196915Win12–1–1 Henri NesiPTS1015 Feb 196914Win11–1–1 Colin LakeDQ3 (10)2 Nov 196813Win10–1–1 Robert TrottTKO3 (6)7 Oct 196812Win9–1–1 Anthony MorodiPTS65 Oct 196811Win8–1–1 Edwin MbongwePTS67 Sep 196810Win7–1–1 Robert TrottPTS826 Aug 19689Win6–1–1 Herby ClarkeTKO9 (10)12 Aug 19688Loss5–1–1 Dennis AdamsKO1 (12)18 Jun 19687Win5–0–1 Gerry Joey McBridePTS103 Jun 19686Win4–0–1 Bobby DaviesPTS1029 Apr 19685Win3–0–1 Andries SteynPTS1219 Feb 19684Win2–0–1 Ray ButtlePTS811 Dec 19673ND (No decision)1–0–1 Robert TrottND425 Nov 19672Win1–0–1Ray ButtleTKO9 (10)30 Jun 19671Draw0–0–1Ray ButtlePTS620 May 1967