Кіріспе

Тед Лайл Симмонс (9 тамыз 1949 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы және бапкер. Екі қолмен соққы беретін Симмонс, өзінің Басты Лига бейсболы (MLB) мансабының көп бөлігінде Сент-Луис Кардиналс (1968–1980), Милуоки Брюэрс (1981–1985) және Атланта Брейвс (1986–1988) командаларында қақпашы болды. Оның күш көрсеткіштері Бенчпен салыстырғанда төмен болғанымен, Симмонс соққы орташасы бойынша жоғары көрсеткіштерге қол жеткізді, тіпті бұл көрсеткіштерді ойыншылар үшін қиын саналатын стадионда ойнаған кезінде де сақтап қалды. Зейнеткерлікке шыққан кезде Симмонс барлық қақпашылардың мансабындағы соққылар мен қос шайбалар бойынша көш бастады, сондай-ақ РБИ бойынша Йоги Беррадан кейін екінші орынды, ал жалпы базалар бойынша Карлтон Фисктен кейін екінші орынды иеленді. Ол сонымен қатар бірнеше жыл Америка лигасында ойнағанына қарамастан, екі қолмен соққы беретін ойыншылар арасында Ұлттық лиганың рекордтық көрсеткішін сақтап қалды. Симмонс жеті рет .300-ге жетті, алты рет 20 хоум-ран соқты және 122 ойында қарсыласқа ұпай беруге жол бермеді, бұл көрсеткіш бойынша ол барлық уақытта сегізінші орында тұр. 2019 жылдың желтоқсанында Бейсбол Даңқы залына сайланды және 2021 жылы ресми түрде оған құрмет көрсетілді. 2021 жылдың 31 шілдесінде Кардиналс командасы оның 23 нөмірі бар жейдесін зейнеткерлікке шығарып, оның мүсінін орнатты.

Ойын мансабы

Симмонс оқыған Southfield High School мектебі Мичиган штатының Саутфилд қаласында, Детройт қаласының солтүстік-батысындағы қала маңында орналасқан. Ол 1967 жылы мектепті бітірді. Сент-Луис Кардиналс командасы Симмонсты 1967 жылғы MLB драфтының бірінші раундында, жалпы есеп бойынша оншы нөмірмен таңдады. Мичиган университетіне түсуге берген уәдесінен бас тарту үшін ол Сент-Луис клубынан 50 000 доллар көлемінде бонус алды. Кәсіби карьерасын Gulf Coast League-де бастады, онда 20 соққыда 7 рет ұрып, (.350) көрсеткіш жасады. Содан кейін Кардиналс оны Class A Midwest League лигасының Cedar Rapids Kernels командасына көшті. 1968 жылы ол Class A California League лигасының Modesto Reds командасы сапында өнер көрсетіп, 136 ойында .331 орташа ұпай жинап, 28 рет үйден шығып, 117 RBI (ұпай) көрсетті. Симмонс 18 жасында Кардиналс командасының негізгі құрамында дебют жасады, 1968 жылғы жеңімпаз маусымда екі ойында қатысты. 1971 жылы Кардиналс Торрени үшінші базалық ойыншы етіп тағайындады, ал Симмонс негізгі қақпашы болды, .304 орташа ұпай жинап, 7 рет үйден шығып, 77 RBI көрсетті. Ол 1971 жылғы Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы сыйлығы үшін өткен дауыс беруде 16-шы орынды иеленді, ал Кардиналс Ұлттық лиганың Шығыс дивизионында Питтсбург Пайретс командасынан кейін екінші орынға табан тіреп тұрды. 1972 жылы Симмонс Кардиналс ұсынған жалақы мөлшеріне келісімшартқа қол қоюдан бас тартты және келісімшартсыз ойнауды жөн көрді. Маусымның ортасында ол келісімшартқа қол қойып, лиганың үздік қақпашыларының бірі ретінде танылды және 1972 жылғы Ұлттық лиганың жұлдыздар командасына резерв ретінде енді. Ол жылды .303 орташа ұпаймен, 16 рет үйден шығып, 96 RBI көрсетіп аяқтады, қақпашылар арасындағы RBI көрсеткіші бойынша Уолкер Купердің командалық рекордын жаңартты және бұрын Джин Оливер мен Тим Маккарвер бірлесіп иеленген қақпашылар арасындағы үйден шығу көрсеткіші бойынша командалық рекордты орнатты. Кардиналс маусымды төртінші орында аяқтағанына қарамастан, Симмонс Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы сыйлығы үшін өткен дауыс беруде 10-шы орынды иеленді. Симмонс 1973 жылы .310 орташа ұпаймен, 13 рет үйден шығып, 91 RBI көрсетіп, шабуылдық көрсеткіштерін жақсарта берді. 1975 жылы Симмонс 18 рет үйден шығып, 100 RBI көрсетіп, карьерасындағы ең жоғары көрсеткіш – .332 орташа ұпай жасады және Билл Мэдлоктан кейін Ұлттық лиганың соққы шеберлігі бойынша екінші орынды иеленді. Сондай-ақ, ол 188 соққымен қақпашылар арасындағы бір маусымдық рекордты орнатты. Симмонс 1978 жылғы жұлдыздар ойынында Ұлттық лиганың негізгі қақпашысы болып сайланды, бұған дейін Джонни Бенч тоғыз жыл бойы осы позицияны басып келген еді. Симмонс 1972 жылдан 1978 жылға дейін әр жыл сайын Кардиналс командасының RBI көрсеткіші бойынша көшбасшысы болды. 1979 жылы Симмонс карьерасындағы ең көп – 26 рет үйден шығып, Кардиналс командасының қақпашысы үшін бір маусымдық рекордты орнатты. 1980 жылы ол тағы да жақсы ойын көрсетіп, .303 орташа ұпаймен, 21 рет үйден шығып, 98 RBI көрсетті және жыл сайын әр позициядағы ең жақсы шабуылдаушы ойыншыға берілетін алғашқы Silver Slugger сыйлығын жеңіп алды. 1970 жылдардың соңында Симмонс әлеуетті база ұрлаушылардың үштен бірінен азын тоқтатып қалды. 1980 жылғы маусымда Кардиналс командасының бас жаттықтырушысы Уайти Херцог Симмонсты бірінші базаға ауыстыруды және Кит Эрнандесті алғашқы алты иннингке алаңнан шығаруды қалаған, бірақ кейін ойынның соңында ол бастапқы позициясына оралып тұратын еді. Симмонстың бас тартуы және Херцогпен болған келіспеушілік салдарынан ол Роли Фингерс және Пит Вуковичпен бірге Сиксто Лезкано, Ларри Соренсен, Дейв Лапойнт және Дэвид Гринге айырбасталып, Милуоки Брюэрс командасына өтті. Бұл ауысу 1980 жылғы қысқы жиналыста 12 желтоқсанда болды. Америка лигасындағы алғашқы маусымында оның соққы беру орташа көрсеткіші .216-ға дейін төмендеді, бірақ ол 1982 жылы .269 орташа ұпаймен, 23 рет үйден шығып, 97 RBI көрсетті және 121 ойында .995 филдлинг пайызымен Америка лигасының қақпашыларының арасында көшбасшы болды. Брюэрс Америка лигасының Шығыс дивизионының чемпионы атанды, содан кейін 1982 жылғы Америка лигасының Чемпионат сериясында Калифорния Энджелс командасын жеңді. Симмонс өзінің бұрынғы командасы – Сент-Луис Кардиналспен 1982 жылғы Әлем сериясында кездесті, екі рет үйден шығып, бірақ Брюэрс жеті ойындық серияда жеңіліске ұшырады. Симмонс 1983 жылы тағы да жақсы ойын көрсетіп, .308 орташа ұпаймен, 13 рет үйден шығып, 108 RBI көрсетті және сегізінші және соңғы жұлдыздар ойынына қатысты. Оның соққы беру орташа көрсеткіші 1984 жылы .221-ге дейін төмендеді, бірақ Симмонс 1985 жылы .273 орташа ұпаймен және 76 RBI көрсетіп, қайтадан жақсарды. 1986 жылдың наурыз айында ол Атланта Брейвс командасына ауыстырылды. Ол үш маусым бойы Брейвс командасының құрамында ойыншы және резерв ретінде ойнады, содан кейін 1988 жылы 38 жасында карьерасын аяқтады.

Мансап статистикасы

21 жылдық үлкен лига мансабында Симмонс 2456 ойын ойнап, 8680 соққы жасағанда 2472 соққы жинады, бұл оның мансаптық соққы көрсеткішінің .285 құрады. Ол сонымен қатар 248 хоум-ран, 1389 ұпай және .348 базаға шығу көрсеткішіне қол жеткізді. Симмонс қақпашылар арасында 2472 мансаптық соққы және 483 даблмен үлкен лига рекордтарын ұстады, бірақ бұл рекордтар Иван Родригеспен бұзылды. Ол барлық уақыттағы қақпашылар арасында 1389 ұпай жинағандары үшін екінші орында, ал 248 хоум-ранмен 10-шы орында тұрады. Бейсбол тарихшысы Билл Джеймс өзінің "The Bill James Historical Baseball Abstract" кітабында Симмонсты барлық үлкен лига қақпашылары арасында 10-шы орынға қойды.

Бейсбол жетекшісі және жаттықтырушы мансабы

1992 жылы Симмонс «Питтсбург Пайрэтс» командасының бас директоры болып тағайындалды. Ол бұл қызметте бір жыл ғана жұмыс істеп, 1993 жылғы маусым айында жүрек талмасынан кейін зейнетке шықты. Сонымен қатар, ол «Кардиналс» және «Сан-Диего Падрес» командалары үшін ойыншы дамыту директоры, ал «Кливленд Индианс» үшін жоғары лига деңгейінде скаут болды. 2008 жылғы маусымнан бастап ол «Милуоки Брюэрс» командасының қақпа бапкері болып тағайындалды. 2008 жылдың 15 қыркүйегінде ұйым ішінде басқа лауазымға ауыстырылды. 2008 жылдың қарашасында Симмонс Бад Блэк басшылығымен «Падрес» командасының орынбасар бапкері болып тағайындалды, ол Крейг Колберттің орнын басты. 2010 жылдың 5 қарашасында ол «Сиэтл Маринерс» командасының бас директоры Джек Здуриенциктің аға кеңесшісі болып жұмысқа қабылданды. Симмонс 2015 жылдың қазан айында «Брэйвс» командасына скаут ретінде қайта оралды.

Атак-даңқ залына кандидат

Симмонс алғаш рет 1994 жылы Бейсбол даңқы залына сайлануға құқылы болды, бірақ алғашқы дауыс беруде 5%-дан аз дауыс алып, Американың Бейсбол жазушылары қауымдастығы арқылы болашақ сайлауға қатысу мүмкіндігінен айырылды. 2017 жылдың желтоқсанында Ветерандар комитеті арқылы даңқ залына сайлануға бір дауыс жетпеді, бірақ 2019 жылдың желтоқсанында 2020 жылғы топ үшін сайланды. Коронавирус пандемиясы салдарынан 2020 жылғы салтанатты шара кейінге жылдырылғандықтан, ол 2021 жылдың 8 қыркүйегінде ресми түрде даңққа ие болды.