Жаңалықтар! Djurgårdens IF – Швецияның Стокгольм қаласындағы кәсіби хоккей клубы. 16 рет Швеция чемпионы, HockeyAllsvenskan лигасында өнер көрсетеді. Хоккей, Стокгольм.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стокгольмдегі мұз үстіндегі хоккей клубы, Швеция ерлер командасы.
Ice hockey club in Stockholm, Sweden
the men's team
Djurgårdens IF Ishockeyförening клубы, көбінесе Djurgårdens IF, Djurgården Hockey, Djurgården деп аталады, Швецияның Стокгольм қаласындағы кәсіби мұз үстіндегі хоккей командасы және Djurgårdens IF бас ұйымымен байланысты. Djurgården Швецияның екінші деңгейлі мұз үстіндегі хоккей лигасы – HockeyAllsvenskan турнирінде өнер көрсетеді. Ерлер командасы – Швеция тарихындағы ең табысты мұз үстіндегі хоккей командасы, ол 16 рет Швеция чемпионы атанды, 12 рет күміс жүлдегер болды, 26 рет финалға шықты және Швеция хоккейінің жоғары лигасындағы ұзақ мерзімді кестеде көшбасшы. Мұз үстіндегі хоккей секциясы алғаш рет 1922 жылы құрылды және содан бері швед лигасында ойнап келеді, 1930 жылдары хоккей секциясы уақытша таратылған төрт жылды есептемегенде. Djurgården өз үй ойындарын негізінен 1950 жылдары салынған, 8,094 орындық ескі Hovet аренасында өткізеді, бірақ AIK-қа қарсы дербилер және плей-офф сияқты маңызды матчтар 13,850 орындық Avicii Arena-да өтуі мүмкін. Djurgården тарихында тоғыз ойыншының жейдесі зейнеткерлікке жіберілді, ал 2-нөмірлі жейде екі рет зейнеткерлікке жіберілді, себебі Роланд Стольц және Чарльз Берглунд бұл нөмірді Швецияда жейделерді зейнеткерлікке жіберу кең таралғаннан бұрын киген. Команданың ең көп қолданылатын лақап аттары – "Järnkaminerna" (Темір пештер), "Stockholms stolthet" (Стокгольмнің мақтанышы) және "Mesta mästarna" (Ең көп чемпиондық жеңгендер). Djurgården футбол секциясымен бірлесе Järnkaminerna деп аталатын жанкүйерлер клубына ие.
Djurgårdens IF Ishockeyförening, commonly known as Djurgårdens IF, Djurgården Hockey, Djurgården , is a professional ice hockey team based in Stockholm, Sweden, affiliated with the Djurgårdens IF umbrella organization. Djurgården compete in the Swedish second tier ice hockey league, the HockeyAllsvenskan. The men's team is the most successful Swedish ice hockey team of all time, as 16 time Swedish champions, 12 time runners up, 26 time finalists, and leaders of the marathon table for the top flight of Swedish hockey. The ice hockey section was first established in 1922 and has since been playing in the Swedish league system, with the exception of four years in the 1930s when the hockey section was temporarily dissolved. Djurgården primarily play their home games at Hovet, an older arena built in the 1950s with a capacity of 8,094, but high profile matches such as derbies against AIK and playoff games may be played in Avicii Arena with its larger capacity of 13,850. Djurgården have retired nine players' jerseys in their history, and have retired the number 2 twice, since both Roland Stoltz and Charles Berglund had worn the number before retiring jerseys became well established in Sweden. The most common nicknames for the team are "Järnkaminerna" (The Iron Stoves), "Stockholms stolthet" (The Pride of Stockholm) and "Mesta mästarna" (The Winners of Most Championships). Djurgården also has a supporters' club called Järnkaminerna, which it shares with the football section.
Тарих
Дюргарденс ИФ командасы 1891 жылғы 12 наурызда Альберге 4А мекенжайындағы кафеде құрылды. Швецияда хоккей 1921 жылы енгізілді, ал клубтың хоккей бөлімі 1922 жылы ИК Гёта ойыншысы Вильгельм Арве көмегімен құрылды. Сол жылы клуб алғашқы Швеция чемпионатында қатысып, жартылай финалда Хаммарбиден жеңілді. Команда құрамында бар болғаны алты ойыншы болды, бірақ келесі маусымда бес жаңа ойыншы қосылды. Дюргарден осы маусымда ИК Гётаға қарсы финалға жетті, бірақ бұл қиын болды және Дюргарден Стокгольм Олимпиада стадионында 3:0 есебімен жеңілді. 1924 жылы осы процедура қайталанды, ал Дюргарден 1926 жылға дейін күтіп, Ле Мат кубогын алғаш рет 7:1 есебімен Вестерос ИК-қа қарсы жеңіп алды. Команданың бастапқы жетістіктері болды, төрт Дюргарден ойыншысы 1924 жылғы Қысқы Олимпиадаға Швеция құрамасына шақырылды. 1926 жылғы Швеция чемпионатында командада Вильгельм Арве, Эрнст Карлберг және Рубен Аллингер сияқты үш ойыншы болды. 1930 жылдардың басында Дюргарденнің 1920 жылдардағы сәттілігі төмендеді. Жоғары шығындар мен төмен қатысу хоккей бөліміне де, негізгі клубқа да әсер етті. Сонымен қатар, Дюргарденге жаңа басшылар немесе ойыншылар келген жоқ. 1934 жылы команда екінші дивизионға түскенде, хоккей бөлімі таратылды. Оның орнына, назар банди бөліміне ауыстырылды және хоккей бөлімінің ресурстары берілді. Бөлім 1938 жылы алтыншы дивизионда (VI класс) қайта құрылды, командаға Эйнар "Стор Клас" Свенссон және Густаф "Лулле" Йоханссон сияқты бұрынғы ойыншылар кірді. Клуб жаңа ойыншыларды тартқанда қиындықтар туды. Командаға қосылуды сұрағандар бұл сұрақты әзіл деп ойлады. Алайда клуб келесі маусымдағы матчтарға қатысу үшін жеткілікті ойыншыларды жинауға қол жеткізді. Бұл ойыншылар хоккей командасына келгенге дейін көбінесе банди және футбол ойнаған. Келесі маусымдарда клуб қайтадан жоғары дивизионға көтерілгенге дейін жыл сайын көтерілуді жоспарлады. Осылайша 1940 жылдар негізінен лига жүйесінде көтерілуден тұрды. Бесінші дивизионда үш жыл қатарынан Skuru IK лига кестесінде Дюргарденнен озып кетті. Алайда, әр дивизионнан екі команда көтерілгендіктен, бұл алаңдатушы болған жоқ. 1942–43 жылғы маусым жылы ауа райына байланысты аяқталмады, бірақ 1943–44 жылғы маусымда ұлттық 2-ші дивизион алты лигаға дейін кеңейтілді, сондықтан Дюргарден мен Скуру екеуі де жоғары дивизионға көтерілді. Бұл Дюргарденнің жергілікті Стокгольм лигаларынан шығып, ұлттық лигаға өткенін білдірді. Дюргарден 1947 жылға дейін күтіп, содан кейін дивизионды жеңіп алды, бірақ іріктеу ойындарында Atlas Diesel және Västerås SK командаларынан жеңілді. 1950 жылдар Дюргарден үшін жақсы басталды. Лигада Хаммарбиді жеңе алмаса да, Швеция чемпионаты басқаша болды. Форшага ИФ-ке қарсы жеңіспен команда жартылай финалға өтті. 1930 және 1940 жылдардағы үстемдік еткен командалар 3:1 есебімен жеңілді, егіздер Ханс және Стиг Андерссон бір голдан соқты, ал Карл Эрик Андерссон да бір гол соқты. Дюргарденнің финалдағы қарсыласы Мора ИК оңай қарсылас болды. Гёста "Лилл Лулл" Йоханссон үш гол соқты, ал соңында Мора 7:2 есебімен жеңілді. Бұл клубтың 24 жылдан кейін алғашқы Швеция чемпионатындағы жеңісі болды. 1952–53 жылғы маусымда Швеция чемпионаты жаңадан құрылды. Жалпы сегіз команда қатысатын бірден іріктеу турнирінің орнына, оңтүстік және солтүстік дивизиондардың жеңімпаздары чемпиондықты анықтау үшін екі рет кездесті. Финалдағы Дюргарденнің қарсыласы – Гевле ГИК; бірінші ойын 5:1 есебімен аяқталды, ал екінші ойын 1:1 тең түсті. Свен "Тумба" Йоханссонның 19 голдан тұратын маусымымен жетектелген Дюргарден 1954–55 жылғы маусымдағы барлық он лигалық ойында жеңіс алып, оңтүстік дивизионды жеңіп алды. 1955 жылғы екі финал да Йоханнесховс ИП-де өтті, Дюргарден Хаммарби ИФ-ке қарсы екі ойында да жеңіске жетті, бірінші финалда 6:3, ал екінші финалда 11:2 есебімен. Екінші финал әлі күнге дейін Швеция чемпионатының финалында соғылған голдар саны бойынша рекорд болып табылады. Клубтың маусымдағы мақсаты – лига кестесінде төмендеу аймағынан алыс болу, бұл орындалды. Алайда, 20 жылдан бері алғаш рет Дюргарден плей-оффқа ілікпеді. 2007–08 маусымында олар ресми үй мұз айдынын Стокгольм Globe Arena-дан бұрынғы үй аренасы Hovet-ке ауыстырды. Дегенмен, ойынның едәуір бөлігі үлкен аренада өтті, дәл Глобус дәуірінде Ховеттегі кейбір ойындар сияқты. Дюргарден плей-оффқа өтті, тұрақты маусымда жетінші орынды иеленді. Тұрақты маусымда екінші орынды алған Линчепинг ХК Дюргарденді таңдап, плей-оффтан 4:1 есебімен шығарды. 2008–09 маусымында барлық ойындар Ховетте өтті. Дюргарден көбінесе төмендеу аймағына жақын болды. Жаңа жылдан кейін бес ойынның қатарынан жеңіліс Дюргарденді қауіпсіздікке жеткізді. Алайда, плей-оффқа жақын тұрған командалар жеңіске жеткендіктен, команда лига кестесінде 10-шы орынға түсті. 2009–10 маусымы Nordic Trophy алдын ала маусым турнирімен басталды, оны Дюргарден жеңіп алды. Дюргарден лигада екінші орынды иеленді және финалда HV71-ге жеңілді, Дюргарден бірінші финалда 4:3 есебімен жеңіске жетті, бірақ матчтарда 4:2 есебімен жеңілді. Алты финалдың бесеуі қосымша уақытқа дейін созылды. Бұл Дюргарден үшін 2001 жылғы плей-оффтан бергі алғашқы финал болды. 2011–12 маусымында қиындықтарға тап болған Дюргарден 11-ші орынды иеленді және 2012 жылғы Kvalserien-де ойнауға мәжбүр болды. Нәтижесінде, команда екінші дивизион HockeyAllsvenskan-ға 2012–13 маусымында түсірілді, өйткені Kvalserien-де алғашқы екі орынды ала алмады. Бұл Дюргарден үшін 35 жылдық үздіксіз Elitserien маусымдарының аяқталуын білдірді. Нәтижесінде, Дюргарден бас менеджер Ян Ярлефельтті қызметтен босатып, оның орнына Чарльз Берглундты тағайындады. Ойыншылардың жалақы бюджетінің жартысына дейін қысқарту сияқты үлкен бюджеттік кесімдер де жасалды. Дюргарден келесі маусымда бірден Elitserien-ге оралуды мақсат етті. Команда тұрақты маусымда бесінші орынды иеленді, ал Дюргарден 2013 жылғы Kvalserien-ге іріктеу ойындарын өткізуге мәжбүр болды. Алайда, Дюргарден финалға өте алмады және маусым аяқталды. Команда 2013–14 маусымына жаңартты, тәжірибелі ойыншылар Кристофер Оттоссон, Джимми Ольвестад, Фредрик Бремберг және Кристиан Эклунд зейнеткерлікке шықты. Қараша айындағы алты ойынның қатарынан жеңіліс кезеңіне қарамастан, Дюргарден тұрақты маусымды лига кестесінде үшінші орында аяқтады, бұл 2014 жылғы Kvalserien-ге қатысуға кепілдік берді. Өребродан бұрын квалификацияланған екінші орын үшін күрес шатыр болды және Kvalserien-нің соңғы турында шешілуі керек болды. Дюргарден маусымның соңғы ойынында Вестерос ИК-қа қарсы 6:2 есебімен жеңіп, 17 ұпай жинап, Rögle-ден жақсы гол айырмасымен орынды иеленді. Дюргарден тағы да Швецияның жоғары лигасына оралды. Швеция хоккей лигасының кеңесі 2014 жылдың мамырында Дюргарденнен жаңадан төмендеген қарсылас AIK IF клубына 6 миллион SEK телеарналық спонсорлық қаражатын қайта бөлу туралы шешім қабылдап, дау тудырды. AIK бұл ақшаны SHL-ден HockeyAllsvenskan-ға өтуді жеңілдету үшін алды. Бұл Дюргарден, жанкүйерлер және HockeyAllsvenskan клубтары тарапынан кеңінен сынға алынды.
Djurgårdens IF was founded 12 March 1891 at a café at the address of Alberget 4A on the island Djurgården. Ice hockey was introduced in Sweden in 1921, and the club's hockey section was founded in 1922 with the help of IK Göta player Wilhelm Arwe. The club participated in its first Swedish championship the same year, being beaten by Hammarby in the semifinals. The club's roster consisted of only six players but was reinforced with five new players for the following season. Djurgården managed to reach the final during this season against IK Göta, which proved to be too hard and Djurgården lost 3–0 at Stockholm Olympic Stadium. The procedure was repeated in 1924 and Djurgården had to wait until 1926 to finally lift the Le Mat trophy for the first time, after a 7–1 victory against Västerås IK. The club was successful early on and four Djurgården players were named for the Swedish roster in the 1924 Winter Olympics. At the 1926 Swedish Championship, the team contained three of those players, Wilhelm Arwe, Ernst Karlberg and Ruben Allinger. In the beginning of the 1930s, the success Djurgården had during the 1920s began to fade. High costs and low attendance figures took their toll on the hockey section, and the main club itself. At the same time, no new leaders or players joined Djurgården. When the team was relegated to the second division in 1934, the hockey section was dissolved. Instead, focus was moved to the bandy section and given the hockey section's resources. The section was restarted in 1938 in the sixth division (Klass VI) and the team consisted of former players like Einar "Stor Klas" Svensson and Gustaf "Lulle" Johansson. Problems arose when the club tried to recruit new players. Those who were asked to join the team thought the inquiry was some kind of joke. However, the club managed to gather enough players to take part in the following season's matches. These players had mainly played bandy and football prior to joining the hockey team. The plan for the coming seasons was to get promoted every year until the club reached the highest division again. Thus the 1940s consisted mainly of climbing in the league system. For three years in a row from the fifth division, Skuru IK was always ahead of Djurgården in the league table. However, as two teams were promoted from every division, this was of no concern. The 1942–43 season was never completed due to warm weather, but since the national division 2 were expanded to six leagues for the 1943–44 season, both Djurgården and Skuru were promoted anyway. This meant that Djurgården now had left the local Stockholm leagues and advanced to the national leagues. Djurgården would have to wait until 1947 to finally win a division again, only to be beaten by Atlas Diesel and Västerås SK in the promotion playoffs. The 1950s began well for Djurgården. While the team couldn't beat Hammarby in the league, the Swedish Championship was a different matter. After winning on walkover against Forshaga IF, the team advanced to the semifinals to meet Hammarby. The dominants of the 1930s and the 1940s were beaten 3–1 after one goal each by twins Hans and Stig Andersson, and one goal by Karl Erik Andersson. Djurgården's final opponent Mora IK proved to be an easy task. Gösta "Lill Lulle" Johansson scored three goals and in the end, Mora was beaten 7–2. This was the first Swedish Championship for the club in 24 years. The Swedish championship was remade for the 1952–53 season. Instead of a single elimination tournament with a total of eight teams, the winners of the south and north divisions met each other twice to decide the championship. Djurgården's opponent in the final were Gävle GIK; the first game ended with a 5–1 victory, and the second game ended with a 1–1 draw. Led by Sven "Tumba" Johansson's 19 goal season, Djurgården went on to win the south division by winning all ten league games in the 1954–55 season. Both finals in 1955 were played at Johanneshovs IP and Djurgården won both games against Hammarby IF, 6–3 in the first and 11–2 in the second final. The second final is still a record for the number of goals scored in a Swedish championship final. The club's goal for the season was to stay clear of the relegation positions in the league table, which was accomplished. However, for the first time in 20 years, Djurgården was left outside the playoffs. For the 2007–08 season, they changed their official home ice from the Stockholm Globe Arena to their smaller, former home arena, Hovet. Nevertheless, a significant minority of the games was scheduled for the larger arena, just like some games were played on Hovet during the Globe era. Djurgården reached the playoffs, finishing seventh in the regular season. The runner up of the regular season, Linköping HC, chose Djurgården and knocked them out of the playoffs, 4–1 in games. During the 2008–09 season all games were played at Hovet. Djurgården was often close to the relegation spots. Five straight wins after new year put Djurgården on safe ground. Although as the teams on the last playoff spots kept winning, the team ended up on 10th position in the league table. The 2009–10 season began with the Nordic Trophy pre season tournament, which Djurgården won. Djurgården finished second in the league and lost the finals to HV71, Djurgården won the first final 4–3 but lost 4–2 in matches. Five of six finals went to overtime. This was the first finals for Djurgården since the 2001 playoffs. After struggling through the 2011–12 season, Djurgården finished eleventh and had to play in the 2012 Kvalserien. Subsequently, the team was relegated to the second tier league HockeyAllsvenskan for the 2012–13 season after failing to make the top two spots in the Kvalserien. This ended a 35 year run of consecutive Elitserien seasons for Djurgården. As a result, Djurgården fired general manager Jan Järlefelt and replaced him by Charles Berglund. Big budget cuts were also made, the player salary budget was cut in half. Djurgården set the goal to return to Elitserien immediately the following season. The team reached fifth place in the regular season, and Djurgården had to play qualification games for the 2013 Kvalserien. However, Djurgården failed to reach the final spot and the season was over. The team was renewed for the 2013–14 season, with veteran players Kristofer Ottosson, Jimmie Ölvestad, Fredrik Bremberg and Christian Eklund retiring. Despite a rough period in November with six straight losses, Djurgården finished the regular season on third place in the league table, which guaranteed a spot in the 2014 Kvalserien. The fight for second place after already qualified Örebro was close, and had to be decided in the last round of Kvalserien. Djurgården managed to grab the spot with 17 points, the same number as Rögle but with better goal difference due to a 6–2 win against Västerås IK in the final game of the season. Djurgården was once again a team of Sweden's top tier league. The Swedish Hockey League board stirred up a controversy with the decision to redistribute 6 million SEK of TV sponsorship from Djurgården to newly relegated rival club AIK IF in May 2014. AIK received the money to ease the transition from SHL to HockeyAllsvenskan. This was widely criticised by Djurgården, fans and clubs in HockeyAllsvenskan.
Маусымдық нәтижелер
Бұл «Дюргарденнің» соңғы бес маусымының ішінара тізімі. Толық маусымдық тарихы үшін «Djurgårdens IF хоккей маусымдарының тізімі» бетіне қараңыз. Код түсіндірмесі: GP – Ойнатылған ойындар, W – Жеңістер, L – Жеңілістер, T – Тең ойындар, GF – Соққан голдар, GA – өткізілген голдар, Pts – Ұпайлар. Ең көп ұпай жинаған ойыншы: Ұпайлар (Голдар + Пастар)
This is a partial list of the last five seasons completed by Djurgården. For the full season by season history, see List of Djurgårdens IF Hockey seasons. Code explanation; GP—Games played, W—Wins, L—Losses, T—Tied games, GF—Goals for, GA—Goals against, Pts—Points. Top Scorer: Points (Goals+Assists)
Season League Regular season Post season results Top scorer (regular season) Finish GP W L T GF GA Pts 2018–19 SHL 4th 5223171214912086 Lost in finals, 2–4 (Frölunda HC) J. Lilja 37 (12+25) 2019–20 SHL 6th 5224171113713588 Cancelled due to the COVID 19 pandemic L. Hultström 32 (15+17) 2020–21 SHL 10th 521726913915165 Lost in eighth finals, 1–2 (Frölunda HC) B. Nardella 33 (7+26) 2021–22 SHL 13th 5214271113016958 Lost in Play out, 0–4 (Timrå IK) M. Sörensen 44 (20+24) 2022–23 HockeyAllsvenskan 4th 5225131416212195 Lost in SHL Qualifier Finals, 3–4 (Modo Hockey) M. Krüger 49 (12+37)
Қорытынды
Дюргард жалпы тоғыз ойыншының формасын мәңгілікке сақтап қалды. 5-ші нөмірді 1950-1966 жылдар аралығында 16 маусым Дюргард сапында өткізген Свен "Тумба" Йоханссон киген. 11-ші нөмірді 1979-1997 жылдар аралығында 18 маусым Дюргард клубында ойнаған Йенс Олинг киген. Оның формасы 2002 жылдың 24 қаңтарында зейнеткерлікке шығарылды. 12-ші нөмірді Ларс Бьорн киген, ол 1949-1966 жылдар аралығында Дюргард сапында 18 маусым ойнады. 16-шы нөмірді 1995-2011 жылдар аралығында Дюргард сапында 16 маусымда 751 ойын өткізген Никлас Фальк киген. Фальктің формасы 2017 жылдың 12 қазанында зейнеткерлікке шығарылды. 22-ші нөмірді 1977-1991 жылдар аралығында 14 маусым ойнаған Хокан Сёдергрен киген. 25-ші нөмірді 1985 жылы клубқа қосылған Микаэль Йоханссон киген. Йоханссон Швейцарияның Ұлттық лигасы А-дағы EHC Kloten клубына қосылғанға дейін жеті маусым ойнады. 1997 жылы Дюргардқа оралып, клубта тағы сегіз маусым ойнады. Йоханссонның формасы 2007 жылдың 15 ақпанында зейнеткерлікке шығарылды. 27-ші нөмірді Томас Эриксон киген, ол 1976 жылы Дюргардқа қосылды және Филадельфия Флайерс клубына қосылғанға дейін төрт маусым ойнады. 1981 жылы қайта оралып, Филадельфияға қайта оралғанға дейін екі маусым ойнады. 1986 жылы Эриксон Дюргардқа оралып, тағы сегіз маусым ойнады. Дюргардтың төрт ойыншысы және екі қайраткері IIHF Даңқ залына енді. 1997 жылы клубтың ұзақ жылдар бойы төрағасы болған Арне Грунандер де осы құрметке ие болды. Грунандер 1978-1983 жылдар аралығында Швеция мұз хоккей федерациясының төрағасы болды. Арне Стромберг 1956-1960 жылдар аралығында команданың бас бапкері, ал 1960-1971 жылдар аралығында Швеция құрамасының бас бапкері болды. Сол жылы Швеция құрамасының шабуылшысы Свен "Тумба" Йоханссон төрт Олимпиада ойынында және 14 IIHF әлем чемпионатында ел намысын қорғады. Ол барлығы 245 ойын өткізіп, ұлттық құрама үшін 186 гол соқты, бұл оны Швеция құрамасының барлық уақыттағы ең көп гол соққан ойыншысы етеді. Қорғаушы Ларс Бьорн 1998 жылы Швеция атынан үш Олимпиада ойынында және 9 әлем чемпионатында өнер көрсетті. Ұлттық құрама сапында 217 ойын өткізді. Қорғаушы Роланд Стольц 1999 жылы Швеция құрамасының атынан үш Олимпиада ойынында және 12 әлем чемпионатында өнер көрсетті. Ұлттық құрама сапында 218 ойын өткізді. Шабуылшы Кент Нильссон 2006 жылы Даңқ залына енді. Ол 1973 жылы Дюргардқа қосылып, үш маусым бойы командада ойнады. Солтүстік Америкада 11 маусым және Италия мен Швейцарияда қысқа уақыт өткеннен кейін, Нильссон 1988 жылы бір маусымға Дюргардқа оралып, Швеция чемпионатында жеңіске жетті. 1992 жылы Дюргардта соңғы және бесінші маусымын ойнағанға дейін Швейцарияда тағы бір маусым өткізді. Нильссон Швеция құрамасы сапында 94 ойын өткізді.
Djurgården has honoured a total of nine player numbers. The number 5 worn by Sven "Tumba" Johansson, who spent 16 seasons with Djurgården between 1950 and 1966. The number 11 worn by Jens Öhling, who spent 18 seasons with Djurgården between 1979 and 1997. His number was retired on 24 January 2002. The number 12 worn by Lars Björn, who spent 18 seasons with Djurgården between 1949 and 1966. The number 16 worn by Nichlas Falk, who played a total of 16 seasons and 751 games with Djurgården between 1995 and 2011. Falk's number was retired on 12 October 2017. The number 22 worn by Håkan Södergren, who played 14 seasons with Djurgården between 1977 and 1991. The number 25 worn by Mikael Johansson, who joined the club in 1985. Johansson played seven seasons before joining EHC Kloten in the Swiss National League A. He returned to Djurgården in 1997 and played eight more seasons in the club. Johansson's number was retired on 15 February 2007. The number 27 worn by Thomas Eriksson, who joined Djurgården in 1976 and played four seasons before joining Philadelphia Flyers. He returned in 1981 and played two seasons before moving back to Philadelphia once more. In 1986, Eriksson returned to Djurgården and played an additional eight seasons. Four Djurgården players and two builders has been inducted into the IIHF Hall of Fame. Arne Grunander, longtime chairman of the club, was inducted in 1997. Grunander was also the chairman of Swedish Ice Hockey Association between 1978 and 1983. Arne Strömberg, head coach of the team between 1956 and 1960, and head coach of team Sweden between 1960 and 1971. Forward Sven "Tumba" Johansson was inducted the same year, and represented team Sweden in four Olympic Games and 14 IIHF World Championships. He played a total of 245 games and scored 186 goals for the national team, which makes him team Sweden's scoring leader of all time. Defenceman Lars Björn was inducted in 1998, representing Sweden in three Olympic Games and 9 World Championships. He played a total of 217 games for the national team. Defenceman Roland Stoltz was inducted in 1999, representing team Sweden in three Olympic Games and 12 World Championships. He played a total of 218 games for the national team. Forward Kent Nilsson was inducted in 2006. He joined Djurgården in 1973 and played for the team during three seasons. After 11 seasons in North America and a short stint in Italy and Switzerland, Nilsson returned to Djurgården for one season in 1988, winning the Swedish championship. He had another stint in Switzerland before playing his last and fifth season in Djurgården in 1992. Nilsson represented team Sweden in 94 games.