АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Марблхед» канонерлік кемесі
USS Marblehead (1861)
USS Marblehead – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің атықтық кемесі. Азамат соғысындағы рөлі, Йорк қаласын атқылауы, және конфедерат шабуылына қарсы тұруы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің канонерлік қайығы
Gunboat of the United States Navy
USS Marblehead – АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін Азамат соғысы кезінде салынған кеме. Marblehead 1861 жылдың 16 қазанында Джордж В. Джекман-кіші (Ньюберипорт, Массачусетс) жасағанда суға түсірілді; ал 8 наурызда қолданысқа берілді, командир лейтенант-командир Сомервилл Николсон басқаруымен.
USS Marblehead was a built for the United States Navy during the American Civil War. Marblehead was launched by George W. Jackman Jr., Newburyport, Massachusetts, 16 October 1861; and commissioned on 8 March 1862; Lieutenant Commander Somerville Nicholson in command.
Қызмет тарихы
Алдымен Солтүстік Атлантика блокадалау эскадрильясына тағайындалды, Марблхед Вирджиниядағы Йорк және Памунки өзендері бойындағы операцияларға қатысты. 1862 жылдың 1 мамырында ол Йорктаунда Конфедерациялық позицияларды атқылауға қатысып, генерал Джордж Макклелланның Ричмондқа қарайғы жорылысын қолдады. Марблхед Памунки өзенінде тоқтағанда, Конфедерация кавалериясының қолбасшысы Дж.Е.Б. Стюарт оңтүстік жақтан кемеге шабуыл жасауға бұйрық берді, бірақ олар Одақ теңізшілері мен морпештері тарапынан анықталды, олар от ашты. Конфедерациялық атты әскер артиллериясы, майор Джон Пелхам басқаруымен, қаруларын дайындап, кеме жүріске шыққанда Марблхедке атыс ашты. Кеме жылдамдық алғанда және теңізшілер қайта кемеге шақырылғанда, Пелхамның артиллериясы кеменің жылдамдығымен жарысып, аттардың мүмкіндігіне дейін атыс жүргізді. Марблхед қашып құтылды және Оңтүстік Атлантика блокадалау эскадрильясына қайта тағайындалды, Конфедерацияның шығыс жағалауында Конфедерациялық кемелерді іздеу мақсатында патрульдеуді бастады. 1863 жылдың ақпан айының басында «Пасаик» мониторымен бірге, ол Джорджия штатындағы Уилмингтон өзенін барлап, «CSS Атланта» (бұрынғы «Фингал») темір кемесін табуға сәтсіз тырысты. Айдың соңында, 23-і күні, ол «Глайд» кемесі мен оның мақта жүгін иеленді, ол АҚШ жағалау зерттеу шхуналары «Касвелл» және «USC&GS Араго» Джорджиядағы Тайби сағасының кіреберісінде, Нассауға бағыт алғанда ұстаған болатын. Жағалау өзендерін патрульдеу кезінде Марблхед Оңтүстік Каролинадағы Стоно өзенінде Джеймс аралының Одақ қорғаушыларын қолдау үшін операцияларға белсенді қатысты. 1863 жылдың 16 шілдесінде Конфедерация күштері осы позицияға шабуыл жасағанда, канонерлік қайық Гримболлдің қонуында оңтүстік батареяларынан отқа ұшырады. Өзен бойымен одан әрі ығыстырылып, ол оттық қолдауын жалғастырды және Конфедерациялық күштердің шабуыл тобының негізгі күштеріне жетуіне кедергі келтірді. Содан кейін ол Оңтүстік Каролинаның Чарльстон портындағы форттарды бомбалауға қатысып, жөндеу үшін солтүстікке бет бұрды. Қараша айында «Пауни»мен бірге Стоно өзеніне оралған ол 24-і күні Оңтүстік Каролина штатының Легаревилл қаласының үстіндегі өзенде кедергілер ретінде үйінділерді бастырған әскерге жамылғы берді. Келесі айда, Рождество күні Конфедерациялық батареялар екі канонерлік қайыққа атыс ашып, Марблхед пен Паунидің көрсеткен көмегін жоюға тырысты. 20 соққыға ұшырағанмен, Марблхед солтүстікке жөндеуге және қайта орналастыруға қайта оралғанға дейін жаудың 8 дюймдік теңіз жағалауы гаубицаларының екеуін жойды. Оның төрт теңізшісі осы ұрыста көрсеткен батылдығы үшін Құрмет медалімен марапатталды: контрабандашы Роберт Блейк, ботсвайннің серігі Уильям Фарли, квартермейстер Джеймс Миллер және лэндсман Чарльз Мур.
First assigned to the North Atlantic Blockading Squadron, Marblehead took part in operations along the York and Pamunkey Rivers in Virginia. On 1 May 1862, she participated in the shelling of Confederate positions at Yorktown, supporting General George McClellan's drive up the Peninsula toward Richmond. In an unusual engagement, the Marblehead was docked in Pamunkey River, Confederate cavalry commander J. E. B. Stuart ordered a detachment of southerners to attack the docked ship, but were discovered by Union sailors and marines, who opened fire Confederate horse artillery, under Major John Pelham unlimbered his guns and fired on Marblehead as the ship got under way and the bluecoats called back onto the ship, Pelham's guns raced the ship, firing at it as long as the horse can keep up with it. The Marblehead escaped, and was reassigned to the South Atlantic Blockading Squadron and commenced patrols off the Confederate east coast in search of Confederate vessels. With monitor Passaic in early February 1863, she reconnoitered the Wilmington River, located in Georgia, in an unsuccessful attempt to locate the ironclad ram CSS Atlanta (ex Fingal). Later in the month, on the 23rd, she took possession of the prize Glide and her cargo of cotton which had been captured by the United States Coast Survey schooners Caswell and USC&GS Arago at the entrance of Tybee Creek, in Georgia, while en route to Nassau. During her patrols of the coastal rivers, Marblehead periodically engaged in operations on the Stono River, South Carolina, in support of the Union defenders of James Island. On 16 July 1863, during an assault by Confederate forces on that position, the gunboat came under fire from Southern batteries at Grimball's Landing. Forced further down river, she continued to provide fire support and prevented Confederate reinforcements from reaching the main body of their attack force. She then joined in the bombardment of forts in Charleston, South Carolina harbor before heading north for repairs. Back on the Stono River with Pawnee by November, she provided cover for Army troops as they sank piles as obstructions in the river above Legareville, South Carolina, on the 24th. The following month, on Christmas Day, Confederate batteries fired on the two gunboats in an effort to dislodge the assistance provided by Marblehead and Pawnee. Despite taking 20 hits, Marblehead was still able to take two of the enemy's 8 inch seacoast howitzers before heading back up north for repairs and reassignment. Four of her sailors were awarded the Medal of Honor for their actions during this engagement: Contraband Robert Blake, Boatswain's Mate William Farley, Quartermaster James Miller, and Landsman Charles Moore.