Лос-Анджелес қаласының Валь-Верде ауданы

Кіріспе

Лос-Анджелес округінің құрамына кірмейтін елді мекен, Калифорния штаты

Валь-Верде ("Жасыл аңғар" деген мағынадағы испан тілінен аударғанда) – оңтүстік-шығыс Топатопа тауларының етегінде және Лос-Анджелес округінің солтүстік-батысында орналасқан құрамына кірмейтін елді мекен. Валенсия (Ньюхолл ранчосы) құрамына кірмейтін елді мекені оңтүстік-шығыста, ал Санта-Кларита қаласы – елді мекеннің шығысында орналасқан. 2010 жылғы халық санағы бойынша халқы 2468 адамды құрады, 2000 жылғы халық санағында 1472 адам болған. Статистикалық мақсаттар үшін Халық санағы бюросы Валь-Вердені халық санағына арналған белгіленген аудан (CDP) деп белгіледі.

География

Вал-Верде Топатопа тауларының оңтүстік-шығыс етегіндегі Сан-Мартинес Чикито каньонында орналасқан. Каньонда ара-тұра ағатын өзен бар, ол қоғамдастық арқылы өтеді. Бұл Лос-Анджелес қаласының орталығындағы округ орталығынан солтүстік-батысқа қарай шамамен 50 мильдей жерде, сондай-ақ Валенсия қауымдастығы мен Санта-Кларита қаласының батысында орналасқан.

Өсімдіктер

Бұл аймақ жағалаулық шағала бұталары мен шапарраль мекендеу ортасы. Аймақты жасы жеткен ағаштар қоршап тұр, оның ішінде жергілікті жағалаулық тірі емендер мен Калифорниялық сикоморлар, сондай-ақ Вал-Верде паркіне отырғызылған өзендік шей қарағай, деодар кедр, жібек қарағай және күл ағаштары сияқты әкелінген ағаштар бар.

Испан және Мексика дәуірі

Испанияның аймақты отарлауы 1700-ші жылдардың соңында басталды. 1797 жылы Сан-Фернандо-Рей-де-Испания миссиясы құрылғанда, испандықтар "фернанденос" деп атаған миссия маңындағы жергілікті халықтар өздерінің ата-бабаларының қоныстарынан, "ранчерия" деп аталатын жерлерден, көшірілді. Олар христиан дініне өтуге және ассимиляциялауға мәжбүр етіліп, сондай-ақ міндетті еңбекке тартылды. 1810 жылға қарай Татавиам халқының көбі миссия жеріне көшіріліп, испан миссиялық жүйесі бойынша крещениеден өтті. 1804 жылы Санта-Кларита аймағын испандықтар қолданды, Сан-Фернандо миссиясы үшін ауыл шаруашылығы және мал өндірісін арттыру мақсатында, жергілікті еңбек күшін пайдалана отырып, Санта-Клара және Кастаик өзендерінің қосылған жеріне Сан-Франциско Ксавьер Эстанциясын құрды. Мексика тәуелсіздік алғаннан кейін миссиялар секуляризация процесінен өтті, миссия жерлері тізімделді және үкімет тарапынан "ранчо" ретінде сатылды. Жерлер миссияға қатысы бар жергілікті тұрғындарға қайтарылуы тиіс еді, бірақ бұл қағида сақталмады. Бұрынғы Эстанция жерлері 1839 жылдың 22 қаңтарында Калифорния губернаторы Хуан Баутиста Альварадо тарапынан өзінің досы, лейтенант Антонио дель Валлеге "Ранчо Сан-Франциско" ретінде сатылды. Валь-Верде алғашқы қонысы – колониялық мексикалық қоныс жайлаушылар салған, қысқа ғұмырлы дамыған қала болды. Мексика-Америка соғысы кезінде Дель Валле, АҚШ-тың оған бақылау орнатуына жол бермеу үшін кенішті жойды. Ранчо 1862 жылға дейін Альта-Калифорнияны АҚШ басып алу және аннексиялау кезеңінде дель Валле отбасының меншігінде болды. Содан кейін, су тасқыны мен құрғақшылық салдарынан туған экономикалық қиындықтар оны жердің көп бөлігін спекулянттарға сатуға мәжбүр етті, нәтижесінде ол Генри Ньюхоллдың қолына өтті.

Валь-Верде ранчосы

1900 жылдардың басында Джейнс отбасы қазіргі елді мекен орналасқан 10 200 акрлық Вал-Верде ранчосына ие болды. Пасадена қаласынан келген бай ақ әйел Лаура С. Джейнс 1910 жылдары африкалық американдықтарға ранчосын ашты. Бұл олардың қоғамдық демалыс орындарынан шеттетіліп, кейбір аймақтарда мүлікке ие болуы мен дамытуына тыйым салынған дискриминацияға жауап ретінде жасалды. Осы сегрегация және дискриминация жағдайында Лос-Анджелестегі афроамерикандық қауымның көрнекті өкілдері отбасылары үшін демалыс орны құру үшін жер іздеді. Топты жылжымайтын мүлік кәсіпкері Сидни Престон Донс және Норман О. Хьюстон, Шарлотта Басс және Хэтти С. Болдуин сияқты басқа инвесторлар жетекшілік етті. Ақырында, топ Лаура С. Джейнспен байланыс орнатты.

Эврика Вилла және Валь-Верде

1924 жылы қазіргі елді мекенді Сидни П. Донс және оның инвесторлар тобы құрды. Ол «Еурека вилласы» деп аталды. Бұл елді мекен афроамерикандықтар үшін демалыс орны ретінде жоспарланған, себебі сол кезде афроамерикандықтарға көптеген қоғамдық жағажайлар мен бассейнге кіруге тыйым салынған. Қала «Қара Палм-Спрингс» деп танылды. 1930 жылдары бұл аймақ өте танымал болды, себебі афроамерикандықтар демалуға баратын сирек орындардың бірі осы болды. Оңтүстік Калифорниядағы басқа да мақсатты жерлерге Риверсайд округіндегі Эльсинор көлі, Венеция жағалауының бір бөлігі, Оңтүстік шығанақтағы Брюс жағалауы және Пасаденадағы бір күні ғана қара нәсілділерге ашық болатын саябақ кіретін. Екі жер учаскесі сатылымға қойылды: бірі – «Еурека вилласы» учаскесі, екіншісі – «Валь-Верде» учаскесі. «Еурека вилласы» Чикито каньоны жолының шығыс жағында солтүстік-оңтүстік бағытта созылса, «Валь-Верде» шығыс-батыс аумақты қамтыды. Газеттердегі жарнамалар афроамерикандықтарға арналған және оларды демалыс үйлерін салу үшін осы жерге инвестиция салуға шақырды. 50x80 фут және одан да үлкен учаскелер 75 доллардан бастап сатылды, бұл бағаға толық құжаттары мен меншік құқығы және қауымдық клубқа өмір бойы мүшелік кіретін. Ақырында, Донс және оның тобы Джейнспен бірге «Валь-Верде» учаскесінің сатуын басқаруды тоқтатып, тек «Еурека вилласына» назар аударды, ал Гарри М. Уотерман, бұл жерді дамыту және басқаруға үлкен үлес қосқан тағы бір ақ нәсілді жер иесі «Валь-Вердемен» айналысты. Кафелер, мейрамханалар, түнгі клубтар, сондай-ақ мотельдер, пансионаттар мен кемпингтер ашылды. Элла Фицджеральд пен Лена Хорн сияқты әртістер қалада өнер көрсетті. 1960 жылы Джеймс Барксдейл денсаулығының нашарлауына байланысты отставкаға кеткеннен кейін Валь-Верде сауда палатасы Маргарита Каррды президент етіп тағайындады. Ол 1952 жылдан бастап аймақтағы түрлі нәсілдік топтардың өкілдерін біріктіру мақсатымен паркте алғашқы Достық күнін ұйымдастырды. 1956 жылдың маусымында қауымдастықта пошта бөлімшесі ашылуына да үлкен үлес қосты. 1970 жылдары халық саны 500-ге жуықтады. 1973 жылы 126 жаңа үй салынды. 1971 жылдың қараша айында Калифорния өнер институты Валенсия кампусын ашты, оқытушылар мен түлектер бұл аймаққа көшіп келді. 1980 жылдары халық саны 600-1000 адамға дейін өсті, оның 10-15% ақ нәсілділерді құрады. Аймақ демалыс үйлерінің тозуына байланысты құлдырауға бет бұрды, олар тұрақты тұруға арналмаған. 1980 жылы қалалық шенеуніктер үйлердің жартысы стандартқа сай емес деп хабарлады. Көптеген үйлер жалға берілді. 2011 жылы Verizon Wireless Валь-Вердеде, көршілес үйден 50 футтан кем қашықтықта 30 000 ваттты, 12 панельді антенна тірегін салуға тырысты. Verizon Wireless және оның мердігерлері ұялы байланыс тірегінің басты себебі Валь-Верде қауымы үшін екенін мәлімдеді, бірақ сұраулар жасалды және ұялы байланыс тірегі көршілес Валенсия сауда орталығының өнеркәсіптік паркіндегі, Хейсли Хиллз тұрғын үй ауданындағы байланыс аймақтарын жабуға және Валь-Вердеден тыс болашақ дамуға арналған. Жергілікті тұрғындар бірігіп, ұялы байланыс тірегіне қарсылық көрсетті, үлкен бизнес Валь-Верде шағын қауымдастығының үстінен жүруге тырысып жатыр деп мәлімдеді. 2013 жылдың басында Verizon Wireless ұялы байланыс тірегін салмайды және тіректі үйлерден алыс, төбеге орнатуға шешім қабылдады. 2017 жылдың 16 мамырында Лос-Анджелес округінің шериф департаменті Валь-Вердедегі Джексон көшесіндегі ранчода әтешпен күресетін 7000 құсты тәркіледі. 2007 жылы осы жерден 2700 құс тәркіленгенімен, 2017 жылғы рейд «АҚШ тарихындағы ең ірі әтеш-қарақ шабуылы» болды, деп хабарлады «Лос-Анджелес таймс». Нәсілдік идентификацияның құрамы: 819 (34,1%) ақ, 627 (26,1%) испан тілді емес; 73 (3%) афроамерикандық; 42 (1,8%) америкалық үндістер; 70 (2,9%) азиялық; 4 (0,2%) Тынық мұхиты аралдары. 892 (37,2%) басқа нәсілге жататын, ал 499 (20,8%) екі немесе одан да көп нәсілге жататын. 1549 (64,6%) – испаниялық немесе латиноамерикандықтар. 105 (4,3%) афроамерикандық, 26 (1,1%) америкалық үндістер, 48 (1,9%) азиялық, 1 (0,0%) Тынық мұхиты аралдары, 732 (29,7%) басқа нәсілдер және 152 (6,2%) екі немесе одан да көп нәсілдер. Испан немесе латиноамерикандықтардың саны 1507 адамды (61,1%) құрады. Халық санағы мәліметтері бойынша 2466 адам (халықтың 99,9%) үй шаруашылығында, 2 адам (0,1%) мекемелік емес топтық жатақтарда тұрады және ешкім мекемеде тұрмады. 671 үй шаруашылығының 331-інде (49,3%) 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 404 (60,2%) – әртүрлі жынысты үйленген жұбайлар бірге тұрады, 87 (13,0%) – күйеуі жоқ әйел, ал 43 (6,4%) – күйеуі жоқ ер адам. 37 (5,5%) – некеде тұрмаған әртүрлі жынысты серіктестіктер, ал 1 (0,1%) – бір жынысты үйленген жұбайлар немесе серіктестіктер. 90 (13,4%) үй шаруашылығында бір адам тұрады, ал 22 (3,3%) үй шаруашылығында 65 жастан асқан жалғыз адам тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 3,68 адамды құрайды. 534 отбасы (үй шаруашылығының 79,6%) бар, ал отбасының орташа мөлшері 4,00 адамды құрайды. Жас құрамы: 706 адам (28,6%) 18 жасқа дейін, 288 адам (11,7%) 18-24 жас аралығында, 726 адам (29,4%) 25-44 жас аралығында, 624 адам (25,3%) 45-64 жас аралығында және 124 адам (5,0%) 65 жастан асқан. Медианалық жас 31,7 жас. Әр 100 әйелге 102,1 ер адам келеді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 106,1 ер адам келеді. 715 тұрғын үй бар, олардың орташа тығыздығы шаршы мильге 278,7 құрайды. Салынған тұрғын үйлердің 521-і (77,6%) меншікке алынған, ал 150-і (22,4%) жалға берілген. Тұрғын үйлердің бос тұру деңгейі 3,2%, жалға берілген тұрғын үйлердің бос тұру деңгейі 2,6%. 1873 адам (халықтың 75,9%) меншікке алынған тұрғын үйлерде, ал 593 адам (24,0%) жалға берілген тұрғын үйлерде тұрады. 2010 жылғы АҚШ халық санағы мәліметтері бойынша Валь-Вердедегі үй шаруашылығының орташа табысы 58 971 долларды құрады, халықтың 18,6% федералдық кедейлік шегінен төмен өмір сүрді. 424 үй шаруашылығының 50,2%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 58,3%-ы бірге тұратын үйленген жұбайлар, 9,7%-ы күйеуі жоқ әйел, ал 25,0%-ы отбасы емес. Үй шаруашылығының шамамен 16,0%-ы бір адамнан тұрады, ал 2,1%-ы 65 жастан асқан жалғыз адамнан тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 3,47 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,89 адамды құрайды. Жасы бойынша құрамы: 33,4% 18 жасқа дейін, 12,4% 18-24 жас аралығында, 36,0% 25-44 жас аралығында, 15,0% 45-64 жас аралығында және 3,2% 65 жастан асқан. Медианалық жас 27 жас. Әр 100 әйелге 105,3 ер адам келеді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 107,2 ер адам келеді. Үй шаруашылығының медианалық табысы 52 593 долларды, ал отбасының медианалық табысы 53 843 долларды құрады. Ер адамдардың медианалық табысы 30 583 долларды, ал әйелдердің медианалық табысы 24 861 долларды құрады. Адам басына шаққандағы табыс 15 626 долларды құрады. Отбасылардың шамамен 3,6%-ы және халықтың 6,4%-ы кедейлік шегінен төмен өмір сүрді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің ешқайсысы да және 65 жастан асқандардың 37,1%-ы.

In 1924, the modern settlement was founded by Sidney P. Dones and his group of investors. It was named Eureka Villa. That settlement was designed as a resort community for African Americans, as in that period, African Americans were frequently barred from public beaches and swimming pools. The town became known as the "Black Palm Springs". By the 1930s, the area was wildly popular, mainly because it was one of only a few places blacks could go for recreation. Other Southern California destinations included Lake Elsinore reservoir in Riverside County, a section of Venice Beach, Bruce's Beach in the South Bay, and a park in Pasadena only open to blacks one day a year. Two land tracts were being sold, one was the Eureka Villa Tract and the other was the Val Verde Tract. Eureka Villa was the land running north south along the east side of Chiquito Canyon Road while Val Verde covered the east west area of land. Newspaper promotions focused on Black Angelenos and encouraged them to invest in these properties to build vacation homes. 50 feet by 80 feet and larger sites were offered starting at $75, including the full deed and title and a paid lifetime membership to the community club. Eventually, Dones and his group along with Janes discontinued their management of sales for the Val Verde Tract, focusing only on Eureka Villa and Harry M. Waterman, another white landowner who was instrumental in the development and management of the lots, took charge of Val Verde. Cafés, restaurants, and nightclubs were opened along with motels, lodges, and campgrounds. Entertainers like Ella Fitzgerald and Lena Horne made appearances in the town. The Val Verde Chamber of Commerce appointed Marguerite Carr as president in 1960 after James Barksdale resigned due to declining health. She had promoted the park's first Goodwill Relationship Day to bring together members of different racial groups in the area starting in 1952. She was instrumental in the establishment of a post office branch in the community in June 1956. By the 1970's the population was nearing 500. In 1973, 126 new homes were built. In November 1971, the California Institute of the Arts established their Valencia campus and instructors and alumni moved to the area. In the 1980s, the total population had risen to between 600 and 1,000 people with 10% to 15% being white. The area began to decline as vacation homes that weren't intended to be permanent became dilapidated. In 1980, city officials reported that half of the houses were deemed sub standard. Many of the dwellings were rented out. In 2011, Verizon Wireless attempted to build a 30,000 watt, 12 panel antenna array cell site in Val Verde, less than 50 ft from an adjacent residence. Verizon Wireless and its contractor claimed that the main reason for the cell site was for community of Val Verde, but inquiries were made and the cell site is designed to fill coverage holes in the adjacent Valencia Commerce Center industrial park, Hasley Hills housing tract, and for future developments outside of Val Verde. Local residents banded together and protested the cell site, claiming that big business was trying to run rampant over the little community of Val Verde. As of early 2013, Verizon Wireless has not built the cell tower, and has decided to build the tower on a hillside away from homes. On May 16, 2017, the Los Angeles County Sheriff's Department seized 7,000 cockfighting birds at a ranch on Jackson Street in Val Verde. Although 2,700 birds had been seized from the same location in 2007, the 2017 raid was the "largest cockfighting bust in U. S. history" according to The Los Angeles Times,

The makeup of racial identification was: 819 (34.1%) White with 627 (26.1%) Non Hispanic; 73 (3%) African American; 42 (1.8%) Native American; 70 (2.9%) Asian; 4 (0.2%) Pacific Islander. 892 (37.2%) identified as some other race and 499 (20.8%) identified with two or more races. 1,549 (64.6%) identified as Hispanic or Latino. 105 (4.3%) African American, 26 (1.1%) Native American, 48 (1.9%) Asian, 1 (0.0%) Pacific Islander, 732 (29.7%) from other races, and 152 (6.2%) from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1,507 persons (61.1%). The census reported that 2,466 people (99.9% of the population) lived in households, 2 (0.1%) lived in non institutionalized group quarters, and no one was institutionalized. Of the 671 households, 331 (49.3%) had children under 18 living in them, 404 (60.2%) were opposite sex married couples living together, 87 (13.0%) had a female householder with no husband present, and 43 (6.4%) had a male householder with no wife present. There were 37 (5.5%) unmarried opposite sex partnerships, and 1 (0.1%) same sex married couples or partnerships. 90 households (13.4%) were one person and 22 (3.3%) had someone living alone who was 65 or older. The average household size was 3.68. There were 534 families (79.6% of households); the average family size was 4.00. The age distribution was 706 people (28.6%) under 18, 288 people (11.7%) aged 18 to 24, 726 people (29.4%) aged 25 to 44, 624 people (25.3%) aged 45 to 64, and 124 people (5.0%) who were 65 or older. The median age was 31.7 years. For every 100 females, there were 102.1 males. For every 100 females age 18 and over, there were 106.1 males. There were 715 housing units at an average density of 278.7 per square mile, of the occupied units 521 (77.6%) were owner occupied and 150 (22.4%) were rented. The homeowner vacancy rate was 3.2%; the rental vacancy rate was 2.6%. 1,873 people (75.9% of the population) lived in owner occupied housing units and 593 people (24.0%) lived in rental housing units. According to the 2010 United States Census, Val Verde had a median household income of $58,971, with 18.6% of the population living below the federal poverty line. Of the 424 households, 50.2% had children under the age of 18 living with them, 58.3% were married couples living together, 9.7% had a female householder with no husband present, and 25.0% were not families. About 16.0% of households were one person, and 2.1% were one person aged 65 or older. The average household size was 3.47, and the average family size was 3.89. The age distribution was 33.4% under the age of 18, 12.4% from 18 to 24, 36.0% from 25 to 44, 15.0% from 45 to 64, and 3.2% 65 or older. The median age was 27 years. For every 100 females, there were 105.3 males. For every 100 females age 18 and over, there were 107.2 males. The median household income was $52,593 and the median family income was $53,843. Males had a median income of $30,583 versus $24,861 for females. The per capita income for the CDP was $15,626. About 3.6% of families and 6.4% of the population were below the poverty line, including none of those under age 18 and 37.1% of those age 65 or over.

Дін

2021 жылғы мәліметтер бойынша, қауымда екі шіркеу бар: Кастаик қауымдық Африкалық методистік епископтық шіркеуі және Мәсіхтің Құдай шіркеуі – Македония. АҚШ Өкілдер палатасында Валь-Верде аймағында еріктілерден құралған азаматтық бірлестік бар – Валь-Верде азаматтық бірлестігі (VVCA). Ол LA округінің 5-ші округінің бақылаушысы, қауымдық көшбасшылар және тұрғындар арасында байланыс қызметін атқарады. VVCA – 501(c)(4) коммерциялық емес корпорация болып табылады және сайланған алты мүшеден тұратын директорлар кеңесі мен тағайындалған үш мүшеден тұратын қосымша кеңес мүшелері бар. Ай сайынғы жиналыстар әр айдың екінші бейсенбісінде кешкі сағат 7-де қауымдық клубта өтеді. Қонақ спикерлер өрт қауіпсіздігі, CERT, Қоғамдық жұмыстар департаменті, Бақылаушы кеңсесінің және Шериф кеңсесінің өкілдері, ТЖҚ жаңартулары және Су шаруашылығы ауданы сияқты мәселелер бойынша қауымдық тұрғындарға баяндама жасайды. Тұрғындар қауым туралы ақпарат алып, өз пікірлерін білдіруге мүмкіндік алады. Chiquita Canyon компаниясы 1997 жылғы келісімнің аясында Валь-Верде қауымдық пайда табу қорына (CBFC) 2015 жылы 350 000 доллардан астам сомада жылдық грант берді. Валь-Верде қауымы 15 жылдан бері Chiquita компаниясынан қаржы алуда. CBFC полигоннан түсетін қаражатты мектептен кейінгі үйірмелерді, қосымша сабақтарды, стипендияларды, автобус билеттерін, мұқтаж отбасыларға азық-түлік, жастар спорты және т.б. үшін, барлығы Валь-Верде тұрғындарына жұмсайды. Валь-Верде Кастаик аймақтық кеңесінде (CATC) екі орынға ие. CATC – LA округінің 5-ші округінің бақылаушысы, қауымдық көшбасшылар және Кастаик аймағының 5 аймағының тұрғындары арасындағы байланысшы. CATC әр айдың үшінші сәрсенбісінде кешкі сағат 6:30-да Кастаик мектеп округі кеңсесінде жиналыс өткізеді. Жергілікті тұрғындар жиналысқа шақырылады, өйткені жергілікті шенеуніктер кеңеске және қатысушыларға баяндама жасайды.

Инфрақұрылым

Көлік құралдары қауымдастыққа солтүстік және оңтүстік жақтан екі екіжолақты асфальтталған жол арқылы кіруге мүмкіндік береді. Чикито каньоны жолы 126 мемлекеттік трассасынан бөлініп шығады, бұл жерде ол Генри Майо драйв деп аталады, және оңтүстіктен қауымдастыққа кіреді; солтүстіктен Дель-Валле жолы Хасли каньоны жолынан бөлініп қауымдастыққа кіреді. Бұл мемлекеттік жолдардан басқа, айналасындағы тауларға шұғыл жағдайда кіруге мүмкіндік беретін топырақты тау жолдары бар. Көптеген мемлекеттік тұрғын үй жолдары асфальтталған, бірақ жартылай ауылдық қауымдастықта асфальтталған тротуарлар жоқ. Басты шығыс-батыс бағыты – Сан-Мартинес жолы. Үйлердің құрылысы ағаш қаңқалы, штукатурланған фасадтары бар үйлерден бастап, кең, көп бөлмелі үйлерге дейін жетеді. Тұрғындар канализация жүйесі ретінде септиктерді пайдаланады, бұл жерді дамытуға кедерес келтіреді.