Кіріспе

Британдық әнші Линда Томпсон (туған аты Петифер, 23 тамыз 1947 жылы туған) – ағылшын әнші-әндер авторы. Томпсон 1970-ші және 1980-ші жылдардағы британдық фолк-рок қозғалысының ең танымал есімдерінің және дауыстарының бірі, ол британдық фолк-рок музыканты, гитарист Ричард Томпсонмен бірлесіп жұмыс істеген, оған он жыл үйленген, ал кейін жеке әртіс ретінде танылды.

Алғашқы жылдар

Лондонның Хакни қаласында дүниеге келген ол, алты жасында отбасымен бірге анасының туған қаласы Глазгоға (Шотландия) көшіп барды. Актер Брайан Петтифер (1953 жылы туған) – оның ағасы. 1966 жылы ол халық клубтарында ән айта бастады, ал 1967 жылы Лондон университетінде заманауи тілдерді оқуға түсті, бірақ төрт айдан кейін оқуды тастады. Ол өзінің есімін Линда Питерс деп өзгертті. Күндіз ол жарнамалық әндер орындады, оның ішінде Манфред Манннің әні де бар еді. 1968 жылы Пол МакНилл мен Линда Питерстің MGM лейблінен шыққан "You Ain't Goin' Nowhere" әнін жазды, бұл Боб Диланның әні болатын. МакНилл – Сэнди Денни мен Алекс Кэмпбеллдің тағы бір досы еді. Олар 1969 жылы Page One лейблінде "Paul and Linda" деген атпен екінші сингл шығарды, онда Джон Д. Лудермилктің "You're Taking My Bag" әні орындалды. Ол 1969 жылы Ричард Томпсонмен танысты, бірақ олар 1972 жылға дейін бірге жазба жасаған жоқ. Оның танымал болуы оны "The Bunch" фолк-рок әртістерінің еркін супертобына шақыруға себеп болды, оның құрамында бұрынғы Fairport Convention мүшелері Сэнди Денни, Ричард Томпсон және Эшли Хатчингс бар еді. Олар "Rock On" атты альбом жазды. Бұл 1950 жылдардың рок-н-ролл классикасының жинағы еді. Альбомнан "When Will I Be Loved" синглы шықты, бұл The Everly Brothers тобының хиті және Линда мен Сэндидің дуэті болды. Көп ұзамай Линда жеке орындаған "The Loco Motion" атты екінші сингл жарық көрді. Екі нұсқасы бар: біреуі "Sweet Little Rock 'n' Roller" әнімен бірге және суретті мұқабасымен, екіншісі "Don't Be Cruel" әнімен бірге. 1972 жылы Линда мен Ричард Санди Деннидің "Sandy" жеке альбомында қосымша вокалмен қатысты. Линда Саймон Никол мен Ричардпен (Fairport Convention тобынан кеткеннен кейін) бірігіп, "Hokey Pokey" деп аталды және трио ретінде гастрольдік сапарға шықты. Линда мен Ричард 1972 жылы үйленді. Линда Fairport тобының "Rosie" (1973) альбомында Линда Питерс ретінде ән орындады. Келесі альбом, "I Want to See the Bright Lights Tonight" (1974) "Richard and Linda Thompson" деп аталды. 1975 жылы "Hokey Pokey" және "Pour Down Like Silver" атты екі альбом шықты. 1973 жылы Ричард суфизмге, исламның мистикалық түріне қызығушылық таныта бастады. Гастрольден кейін жұбайлар Шығыс Англиядағы суфилер қауымында алты ай тұрды, содан кейін Майда Вейлдегі тағы бір қауымға барды. Ричард енді ешқашан ойнамайтынын мәлімдеді, бірақ үш жылдан кейін қайта ойнауға көшті. Линда барлық тағамды әйелдер дайындаған қауымда өмір сүрді. Оның сөзінше, қауым мүшелері "өздерін және басқаларды жазалауға тырысатын ақ орта таптық адамдар еді. Бұл маған көп нәрсе үйретті. Көптеген жағдайда секталардан аулақ болу керек".

Жарықтарды қайтадан қосу және сөндіру

Олардың қайта оралған альбомы "First Light" (1978) деп аталды. Ричардтың шығармаларында атақ-даңққа, байлыққа және дүниелік құндылықтарға деген жеккөрушілік сезімі күшті, сонымен қатар саяси екіжүзділікке шабуылдар жиі кездеседі, көбінесе өте абстрактілі метафоралар арқылы. 1979 жылы "Sunnyvista", ал 1982 жылы "Shoot Out the Lights" жарық көрді. "Shoot Out the Lights" Америкада күтпеген үлкен сәттілікке ие болды, және Томпсондардың қарым-қатынасының қиын жағдайда болғанына қарамастан, оларға АҚШ бойынша ұзақ және табысты гастрольдер ұсынылды. Саймон Никол 1982 жылғы жазғы соңғы гастрольді "арқанда жүргендей" деп сипаттады, және оның айтуынша, сахнаға шыққандағы алғашқы әрекеті "шығу жолын іздеу" болды. Америкалық турне басталған кезде жұбайлар бұрыннан ажырасып кеткен және мүлдем бір-бірімен сөйлеспейтін. Турдың соңғы концерті Лос-Анджелесте өтті. Линда содан кейін досы Линда Ронштадтпен бірге тұруға кетті. Жазбалар 2010 жылдың қазан айында "Shoot Out The Lights" жинағында жарық көрді, бірақ турдің басындағы "Walking on a Wire" әнінің нұсқасы "Free Reed RT" жинағында бар. Ричард Линданы тастап кеткенде, ол үшінші баласы Камила дүниеге келген болатын.

Линда жалғыз

Линда келесі екі жыл бойы спазмодикалық дисфония салдарынан дауысын жоғалтты. Ол 1984 жылы Ұлттық театрдың "Сырлар" қойылымында "Home Service" әнін орындап, жаңа бастама жасады. 1985 жылы ол жеке альбомын шығарды – "One Clear Moment", содан кейін он бір жыл үнсіздік сақтады. Альбомнан "Telling Me Lies" атты әнді, Бетси Кукпен бірге жазған, 1987 жылы Emmylou Harris, Dolly Parton және Линда Ронштадт олардың "Trio" альбомы үшін жазды. Бұл жазу ең жақсы кантри әні номинациясы бойынша "Грэмми" сыйлығына ұсынылды. Линда музыкадан зейнеткерлікке шығып, Лондонның орталық бөлігіндегі Бонд-стритте антикварлық әшекейлер дүкенін ашты. Ол Уильям Моррис компаниясының американдық продюсер агенті Стив Кениске үйленді. Линданың бұрынғы жұмыстарының жинағы "Dreams Fly Away" (1996) бұрын жарық көрген әндерді және оның ең танымал әндерінің баламалы нұсқаларын қамтыды. Жинақ жақсы қарсы алынды, бірақ жақсы сатылмады. 1999 жылы Линданың анасы қайтыс болды. Бұл оны терең қайғыға батырып, ән айтуға деген құштарлығын қайта ояртты. Линдаға спазмодикалық дисфония диагнозы қойылды, ол ән айтуына кедергі келтірді. Бірақ уақытша ем табылды. Ол тамағына ботокс инъекциясы жасату арқылы бірнеше айға даусының қалыпты күйін қайта алды. "Give Me a Sad Song" (2001) альбомына жағымды пікірлер жазылды. 2002 жылы ол жаңа CD шығарды – "Fashionably Late", онда бірнеше отбасы мүшелері, соның ішінде ұлы Тедди Томпсон және қызы Камила Томпсон, сондай-ақ Ричард Томпсонның бір әнінде қатысты. Линда 2003-2006 жылдары Леонард Коэннің музыкасына арналған Хал Вилнердің "Came So Far For Beauty" құрметтік концерттерінде ұлы Теддимен, достары The McGarrigles және Кейт МакГарриглдің балалары Марта Уэйнрайт пен Руфус Уэйнрайтпен (басқалармен бірге) бірге өнер көрсетті. Линда Коэннің "A Thousand Kisses Deep" және "Alexandra Leaving" әндерін орындады. Ол Тедди Томпсонмен бірге The McGarrigles және Wainwrights-пен бірнеше отбасылық концерттерінде, соның ішінде McGarrigle Christmas шоуларында да өнер көрсетті. 2007 жылы Линда тағы бір түпнұсқа әндер мен каверлер жинағын шығарды – "Versatile Heart". "Fashionably Late" сияқты, бұл да негізінен ұлы Тедди Томпсонмен бірлескен жұмыс болды, ал CD-де отбасы мен достарының қолдаушы тобы да бар. Диск баспада жақсы қабылдады. Диск Тедди Томпсонның "Stay Bright" аспаптық пьесасының екі әр түрлі ұсынылымымен басталады және аяқталады, біріншісі акустикалық нұсқа, ал екіншісі Ник Дрейктің әйгілі серігі Роберт Кирби жасаған скрипкалық квартет үшін жасалған нұсқа. Ол Primal Scream альбомының "Beautiful Future" (2008) альбомындағы "Over & Over" трегіне вокалмен үн қосты. Линда мен Ричард Томпсон 12 маусымда 2010 жылы Кейт МакГарриглге арналған Мельтдаун фестивалінің құрметтік концертінде дуэт орындады, оны Ричард ұйымдастырды. Линданың төртінші жеке альбомы "Won't Be Long Now" 2013 жылдың 15 қазанында жарық көрді. Альбомда Тедди Томпсон мен оның әпкелерінің композициялары мен қосымша вокалы, сондай-ақ Ричард Томпсонның гитаралық жұмысы бар.