Кіріспе

Edward II (EII, сондай-ақ бұрын Edward the Second and the Red Hot Polkas және e2K) – әлемдік музыка, ағылшын халық музыкасы және реггидің қосындысын орындайтын ағылшын тобы. 1980 жылдан бері белсенді болып келген топ, 1999 жылы бірнеше маңызды мүшелерін жоғалтқаннан кейін тарады, ал 2000 жылы "e2K" деген атпен қайта құрылды. 2003 жылы топ тағы бір рет тарады, бірақ 2009 жылы "Edward II" деген атпен бір жылдық қайта қосылу концертін өткізіп, бастапқы топтың таралуының он жылдығын тойлады. 2015 жылы жаңа материалдар мен кітапты шығаруды қамтитын «Манчестердің күнделікті жақсаруы» жобасын жүзеге асыру үшін қайта құрылды. Жоба Манчестерде өнеркәсіптік революция кезінде жазылған, «Broadsides» деп жарияланған және қазіргі уақытта Манчестер орталық кітапханасында сақталатын әндер жинағын тойлау мақсатында жасалған. 2021 жылы Edward II «Dancing Tunes» альбомын шығарды, ол реггиден бұрын пайда болған дәстүрлі және тарихи Ямайка калипсосы мен менто әндерінің жинағына өзінің ерекше стилін қосты.

Эдуард ІІ және қызыл қызыл полькалар

1980 жылы Глостерширдің Челтенхэм қаласында құрылған топ, The Victory Club-та ай сайынғы билерге ойнау мақсатымен құрылды. Топтың негіз қалаушылары Лиззи Хоу Пелант (мелодеон) және Дион Кокрейн (тенор банджо) болатын, оларға Пол Берджесс, Флос Хедфорд және Джон Гилл (скрипкалар), Мартин Бринсфорд (саксофон) және Дейв Хейнс (мелодеон және концертина) қосылды. Сондай-ақ, Ричард Валентин фортепианода орындаушы және шақырушы ретінде шақырылды. Осы құрамда шамамен бір жыл бойы жұмыс істеді. Топ құрамы жылдар өте келе бірте-бірте өзгерді. 1983 жыл шамасында, жаңадан Old Swan Band тобынан бөлінген Род Страдлинг (2 қатарлы мелодеон) және Дэнни Страдлинг (перкуссия) шақырылды, ал Джон Гилл скрипкадан бас гитараға ауысты. Осы құраммен 1985 жылы Demos деп аталатын кассета, ал 1986 жылы Promos деп аталатын екінші кассета жазылды. Осы кезде Дион топтан кетіп, оның орнына Джон Мур (жетекші гитара) келді, сондай-ақ Том Гринхолг (Mekons тобынан) және Барн Страдлинг екі ритм-гитарашы ретінде қосылды. 1986 жылдың соңында тағы 6 трек жазылды, олар 5 Promos тректерімен бірге Ethos альбомы ретінде жарияланды. 1987 жылы Стив Гулдинг (барабан) топқа қосылды және осы құраммен 1987 жылы Let's Polkasteady: Edward the Second, Cooking Vinyl COOK 007 альбомы жазылды. Сол кезде дамып келе жатқан фолк-рок қозғалысы кеңірек фолк-жанданудың бір бөлігі ретінде гүлденген кезде, топ панк-роктан гөрі Ямайканың регги музыкасымен табиғи байланыс орнатуға шешім қабылдады. Бұл шешімге екі музыкалық стильдің гармониялық ұқсастығы, екеуінің де халықтық музыка екендігі, екі елдің теңізшілік тарихы және, ең бастысы, Ұлыбритания әрқашан иммигранттардың аралы болған және бұл Ұлыбританияның музыкалық мұрасында көрініс тапқан деген саяси аргумент себеп болды. Сонымен қатар, Уиндраш көшіп-қонуының нәтижесінде Ұлыбританияға келген Батыс Үндістан қауымдастықтарының британдық қалалық мәдениетке баяу және тұрақты әсерінің күшті екені де айқын болды. Эдуард II тобының алғашқы мүшелері жаңадан пайда болған антифашистік Rock Against Racism қозғалысына белсенді қатысты. Топ 1987 жылы британдық дуб продюсері Mad Professor-мен бірлесіп Let's Polka Steady! альбомын шығарды, онда реггиден шабыт алған бірнеше инструменталды тректер бар және ол бастапқы құрамның ең жақсы жұмысы деп есептеледі. Алайда, олар Ұлыбритания мен Еуропа бойынша фестивальдерде өткізген концерттер сериясы арқылы өздерінің танымал есімдеріне ие болды. 80-ші жылдардың соңында топ құрамына Нил Йейтс (труба), Лорна Бейли (вокал), Джон Харт (тромбон), Гэвин Шарп (тенор саксофон) және Алтон Зебби (барабан) қосылды, олардың барлығы екінші альбомы Two Step To Heaven (1989) альбомында дебют жасады. Топтың орталық нүктесі Джон Гиллмен (бас гитарашы, продюсер және Never Mind the Bollocks альбомының инженерінің көмекшісі) Манчестерге көшіп барды, онда ол көп ұзамай Moss Side аймағындағы регги музыканттарымен және әсіресе Растафари ұйымы The Twelve Tribes of Israel-мен байланыс орнатты. Осы құнарлы ортадан (және Джон Гиллдің кеткенінен кейін) 90-шы жылдар бойы топты ұзақ жылдар бойы қолдаған тыңдармандарға таныс болған тұрақты құрам қалыптасты.

Эдуард II

90-шы жылдардың басында топ өз атын Edward II, кейін EII деп қысқартып алды, Мур, Ятс, Шарп, Харт және Зеббиге Ти Карти (бас), Глен Латуш (вокал), Рис Вессон (мелодеон/аккордеон) және рэпер Маккилла 1991 жылы шыққан Wicked Men тобы қосылды. Бұрынғы Albion Band мүшесі Саймон Кер (мелодеон) 90-шы жылдардың ортасында Edward II тобына қосылып, Zest және This Way Up студиялық альбомдарында ойнады. Соңғы альбомында таза регги әндері де болды, оның ішінде «Don't Let the Fire Go Out» әні бар, бірақ альбомда мәдени біріккен әндер де сақталды. Топ Fairport Convention жыл сайын өткізетін Cropredy фольклорлық фестивалінде екі рет өнер көрсетті, ал осы өнер көрсетулерінің бірі Live at Cropredy (2000) атты CD-де жарық көрді. 1999 жылдың 19 қарашасында Лестердегі Де Монфорт залында өткен толық сатылған концерттен кейін Зебби, Латуш және Карти топтан кетуге келісті, осылайша бұл құрам таратылды.

e2K

Мур, Ятс және Кер жаңа мыңжылдықта e2K тобын қайта құрды, оған Ганалық музыкант Кваме Ебоа және Albion Band тобының жетекші әншісі мен гитарисі Келли Уайлды қосты. Африка және дәстүрлі британдық фольклорлық ықпалдың жаңа толқыны топты тағы екі альбом жазуға жігерлендірді: Shift (2001) және If Not Now (2003). Әуесқойлар бұл құрам EII кезеңінің шығармашылығы мен күшін толыққанды қайтаруға жете алмады деп санайтын болса, олар музыкасын бағалап, оны "21-шы ғасырдың көпмәдениетті тобы" деп сипаттады. Ал белгілі фольклор сыншылары Living Tradition олардың соңғы альбомы "If Not Now" туралы былай деді: "Бұл альбом көптеген шекараларды бұзады және фольклор әлемі оларды өздерінің бірі санағанымен мақтан тұтуға тиіс". 2003 жылы гастрольден кейін топ таратылды.

Реюнион

Соңғы концертінің он жылдығын мерекелеу үшін EII тобының соңғы құрамы 2009 жылы қайта қосылу концерттерінің сериясын өткізді. 2009 жылы екі дискілі "ең жақсы" альбомы шықты, ол "Эдвард II: The Definitive Collection" деп аталды. Альбом "Эдвард II" деген атпен шығарылған, бірақ e2K есімін қоспағанда, топтың барлық аттарымен жасалған мансабын қамтиды. 1-дискіде "Эдвард Екінші" және "Red Hot Polkas" аттарымен жазылған әндер бар, ал 2-дискіде "Эдвард II" тобының әндері жинақталған.

Манчестерде күн сайын жағдай жақсарып келеді

2015 және 2016 жылдары топ Манчестер Броудсайдтары деп аталатын репертуарды және әндердің артындағы тарих пен оқиғалардан шабыт алып, қайта бірікті. Манчестерде өнеркәсіптік революция кезінде жасалған бұл материал 19 ғасырдағы ауыр тұрмыс, саясат, әлеуметтік әділдік және қуанышты шақтарды көрсетеді. Көбінесе жаңалықтарды тарату, шараларды, орындарды немесе бизнесті жарнамалау, сондай-ақ саяси немесе әлеуметтік хабар тарату үшін қолданылған бұл әндердің қызмет ету мерзімі қысқа болғандықтан, арзан қағазға басылып, қаланың қазіргі солтүстік бөлігіндегі базарларда таратылды. Манчестерде туған палестиналық әнші Рием Келаниге 2007 жылы Манчестер халықаралық фестивалі 30 минуттық шығарма жазуды, сондай-ақ жергілікті мигранттардан құралған «Beating Wing» оркестрімен оны оркестрлеуді және орындауын басқаруды тапсырды. Оның «Жат жұмағы» оркестр мүшелерінің әртүрлі шығу тегінен алынған әуендік режимдер мен ырғақты үлгілерді қамтиды. Соңғы бөлімінде Келани 1859 жылғы «Солдаттың Манчестермен қоштасуы» әнімен бастады, ал шығарма 1830 жылғы «Манчестер күнделікті жақсарып келеді» әнінен бүкіл актерлік құрамның әуелімен аяқталды. Музыка сыншысы Майк Батлер Манчестер Metro басылымында былай деп жазды: «Келани соңғы бөлімде манчестерлік балладаны 6/8 уақытында бейімдеу арқылы ең үлкен күтпегенді жасады. Бұл оның ең керемет дауысының толыққанды дебюті болды және ол өзінің туған жерімен келісімге келгенін көрсетті: Рием Келани – Манчестерде туған әлемдегі ең танымал палестиналық әнші. Бұл әсер әншілер біріге айтқанда расталды: «Ән айт, гей, ән айт, хо, ән айт, гей, Манчестер күнделікті жақсарып келеді». Шеттелудің де жарқын сәттері болады».

Топ мүшелері

Лиззи Хоу Пелант (мелодеон), Дион Кохран (тенор банджо), Пол Берджес (скрипка), Флос Хедфорд (скрипка), Джон Гилл (скрипка, кейін бас), Мартин Бринсфорд (саксофон, перкуссия), Дейв Хейнс (мелодеон, концертина, мелодика, бас кларнет), Ричард Валентин (пиано), Род Страдлинг (мелодеон), Дэнни Страдлинг (перкуссия), Барн Страдлинг (гитара), Майк Хирст (мелодеон), Ти Карти (бас), Глен Латуш (вокал), Гэвин Шарп (саксофон, клавиатура), Джон Харт (тромбон), Саймон Кер (мелодеон), Нил Йейтс (труба, гитара), Джон Мур (гитара), Алтон Зебби (барабандар), Стив Гулдинг (барабандар), Том Гринхалг (гитара), Лорна Бейли (вокал), Маккилла (рэп), Рис Уэссон (мелодеон, мелодика, бэк-вокал), Нил Фэрклаф (бас), Пэт Иллингворт (барабан), Энди Морель (саксофон), Келли Уайт (вокал), Кваме Йебоа (вокал), Гарет Уоррен (мелодеон), Пол Фрэнсис (барабан), Роберт Форджур (барабан).