Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық физик (1894–1952)
Dutch physicist (1894–1952)
Хендрик Энтони "Ханс" Крамерс (17 желтоқсан 1894 – 24 сәуір 1952) – электромагниттік толқындардың материямен қалай өзара әрекеттесетінін түсіну үшін Нильс Бормен бірге жұмыс істеген, кванттық механика мен статистикалық физикаға маңызды үлес қосқан голландиялық физик.
Hendrik Anthony "Hans" Kramers (17 December 1894 – 24 April 1952) was a Dutch physicist who worked with Niels Bohr to understand how electromagnetic waves interact with matter and made important contributions to quantum mechanics and statistical physics.
Өмірбаян және білім
Ханс Крамерс 1894 жылғы 17 желтоқсанда Роттердам қаласында дүниеге келді. Ол дәрігер Гендрик Крамерстің және Жанна Сюзанна Брюкельманның ұлы еді. 1912 жылы Ханс Роттердамда орта білімін (HBS) аяқтады, ал 1916 жылы Лейден университетінде математика мен физиканы оқыды. Крамерс докторлық зерттеу кезінде шетелдік тәжірибе алуды қалаған, бірақ оның таңдаған алғашқы жетекшісі Макс Борн Геттингенде болды, Бірінші дүниежүзілік соғыс салдарынан оған қол жеткізе алмады. Дания да, Нидерланды да осы соғыста бейтарап болғандықтан, ол (кемемен, құрлықпен сапар мүмкін болмағандықтан) Копенгагенге сапар шегіп, сол кезде салыстырмалы түрде танылмаған Нильс Борға еш хабарсыз барды. Бор оны докторлық диссертациясын дайындауға кандидат ретінде қабылдады және Крамерс Бордың жетекшілігімен диссертациясын жазды. Крамерс докторлық зерттеулерінің көп бөлігін (атомдық өтулердің қарқындылығы бойынша) Копенгагенде жүргізгенімен, ол 1919 жылғы 8 мамырда Лейдендегі Эренфест басшылығымен ресми доктор ғылымын қорғады. Крамерс музыканы ұнатқан, виолончель мен фортепианода ойнаған.
Hans Kramers was born on 17 December 1894 in Rotterdam. the son of Hendrik Kramers, a physician, and Jeanne Susanne Breukelman. In 1912 Hans finished secondary education (HBS) in Rotterdam, and studied mathematics and physics at the University of Leiden, where he obtained a master's degree in 1916. Kramers wanted to obtain foreign experience during his doctoral research, but his first choice of supervisor, Max Born in Göttingen, was not reachable because of the First World War. Because Denmark was neutral in this war, as was the Netherlands, he travelled (by ship, overland was impossible) to Copenhagen, where he visited unannounced the then still relatively unknown Niels Bohr. Bohr took him on as a Ph. D. candidate and Kramers prepared his dissertation under Bohr's direction. Although Kramers did most of his doctoral research (on intensities of atomic transitions) in Copenhagen, he obtained his formal Ph. D. under Ehrenfest in Leiden, on 8 May 1919. Kramers enjoyed music, and played cello and piano.
Академиялық мансап
Ол Бор тобында он жылға жуық жұмыс істеді, Копенгаген университетінің доценті атанды. 1924-1925 жылдарғы талқанға ұшыраған БКС теориясында оның да үлесі болды. 1926 жылы Даниядан Нидерландыға қайтып оралды. Утрехт университетінде теориялық физика бойынша толық профессор болып жұмыс істеді, онда ол Тжаллинг Купманстың ғылыми жетекшісі болды. 1925 жылы Вернер Гейзенбергпен бірлесіп Крамерс-Гейзенберг тарату формуласын жасады, ал 1926 жылы WKB әдісін жасаған авторлардың бірі болды. Ол сондай-ақ 1948 жылы кванттық өріс теориясына қайта нормалау концепциясын енгізгенімен, оның тәсілі релятивистік емес еді. Ол Америка философиялық қоғамының халықаралық мүшесі болды. Крамерс 1947 жылы Лоренц медалімен, ал 1951 жылы Хьюз медалімен марапатталды.
He worked for almost ten years in Bohr's group, becoming an associate professor at the University of Copenhagen. He played a role in the ill fated BKS theory of 1924 5. Kramers left Denmark in 1926 and returned to the Netherlands. He became a full professor in theoretical physics at Utrecht University, where he supervised Tjalling Koopmans. In 1925, with Werner Heisenberg he developed the Kramers–Heisenberg dispersion formula, and in 1926 he was one of the authors of the WKB method. He is also credited with introducing in 1948 the concept of renormalization into quantum field theory, although his approach was nonrelativistic. He was an International member of the American Philosophical Society. Kramers won the Lorentz Medal in 1947 and Hughes Medal in 1951.