Кіріспе
Уильям Баррет Уошберн (31 қаңтар 1820 – 5 қазан 1887) – Массачусетс штатының американдық кәсіпкері және саясаткері. Уошберн АҚШ Өкілдер палатасында бірнеше мерзім (1863–71) қызмет етті және 1872–1874 жылдары Массачусетс штатының 28-ші губернаторы болды. Ол жақында қайтыс болған Чарльз Самнердің орнын толтыру үшін өткізілген арнайы сайлауда АҚШ Сенатына сайланды. Орташа республикашыл Уошберн Азамат соғысы және одан кейінгі қайта құру дәуірінде радикалды республикашылдардың бағдарламасын толық қолдамады. Йель университетінің түлегі Уошберн жиһаз өндірісіндегі ерте табысын Коннектикут өзенінің аңғарындағы Гринфилд қаласында банк және теміржол бизнесіне айналдырды. Ол Солтүстік және Батыс Массачусетс штатындағы теміржолдарды жақтады, көп жыл бойы Коннектикут өзені теміржолының директоры болып отырды және Хусак туннелінің құрылысын қадағалауға қатысты. Аймақтық жетекші кәсіпкер және саясаткер ретіндегі рөлі үшін ол «Коннектикут өзенінің құдайы» деп сипатталған. Уошберн Ханкок және Вестминстер академияларында білім алды, содан кейін 1844 жылы Йель колледжін бітірді. Ол «Бас сүйек және сүйектер» (Skull and Bones) қоғамының мүшесі болды. 1844 жылдан 1847 жылға дейін Оранждағы туысының дүкенінде сатушы болып жұмыс істеді. Ол Эрвингте кресло фабрикасын құрып, 1847 жылдан 1857 жылға дейін басқарды, ал $10,000 ($1847 жылы 10000 доллар шамамен бүгінгі күнгі <есептелген сома>) инвестицияны жылдық өндірісі $150,000-нан асып түсетін ағаш өнімдері бизнесіне айналдырды ($1857 жылы 150000 доллар шамамен бүгінгі күнгі <есептелген сома>). 1857 жылы Гринфилдке көшіп, Гринфилд банкінің (кейіннен Бірінші Ұлттық банк) президенті болып сайланды және өмірінің соңына дейін осы лауазымды иеленді. 1847 жылы Уошберн Атол қаласынан Ханна Свитсерге үйленді; олардың алты баласы болды, соның төртеуі ересек жасқа жетті.
William Barrett Washburn (January 31, 1820 – October 5, 1887) was an American businessman and politician from Massachusetts. Washburn served several terms in the United States House of Representatives (1863–71) and as the 28th governor of Massachusetts from 1872 to 1874, when he won election to the United States Senate in a special election to succeed the recently deceased Charles Sumner. A moderate Republican, Washburn only partially supported the Radical Republican agenda during the American Civil War and the Reconstruction Era that followed. A Yale graduate, Washburn parlayed early business success in furniture manufacture into banking and railroads, based in the Connecticut River valley town of Greenfield. He was a major proponent of railroads in northern and western Massachusetts, sitting on the board of the Connecticut River Railroad for many years, and playing an oversight role in the construction of the Hoosac Tunnel. He has been described as a latter day "Connecticut River God" because of his role as a leading regional businessman and politician. Washburn was educated in the academies at Hancock and Westminster, and then attended Yale College, graduating in 1844. He was a member of the Skull and Bones Society. He was employed as a store clerk from 1844 to 1847 in the business of his uncle in Orange. He established a chair factory in Erving, operating it from 1847 to 1857 and parlaying a $10,000 ($10000.0 in 1847 is equivalent to about <calculated amount> in recent years in dollars) investment into a wood products business whose annual production exceeded $150,000 ($150000.0 in 1857 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). He moved to Greenfield in 1857, where he was elected president of the Greenfield Bank (later the First National Bank), a post he would hold for the rest of his life. In 1847, Washburn married Hannah Sweetser of Athol; the couple had six children, with four surviving to adulthood.
Саяси мансап
Уошберн 1850 жылы Массачусетс штатының Сенатына сайланды және 1853 жылдан 1855 жылға дейін Массачусетс штатының Өкілдер палатасында екі жыл қызмет етті. Оның штаттық заң шығарушы органға сайлануына Хусак туннелін қолдаушылар демеу берді. Ол, көбінесе Радикалдық Республикалық Массачусетс делегациясына қарағанда, салыстырмалы түрде орташа саналды. 41-ші Конгресс кезінде ол Шағымдар жөніндегі комитеттің төрағасы болды. Сонымен қатар, бірнеше танымал саясаткерлер үміткерлікті алу үшін күресті. Ең белгілісі – бұрынғы конгрессмен және Американдық Азамат соғысының генералы Бенджамин Ф. Батлер, ол фискалдық консервативті штаттық республикалықтардың арасында жақтырылмады, себебі ол гринбектерді (күміс немесе алтынмен қамтамасыз етілмеген валюта) беруді жалғастыруды қолдады және конвенция өтетін кезеңде популистік тактиканы жиі қолданды. Батлердің қарсыластары ақырында Уошбернге бірігіп, оны үміткер етіп ұсынды, ол жалпы сайлауда Джон Куинси Адамс II және еңбекшілердің үміткерінен 13 000 дауысқа жеңіске жетті. Ол 1872 және 1873 жылдары қайта сайланды, соңғысы республикалық қатарлардағы келіспеушіліктерге қарамастан, Фрэнсис В. Бердті ұсынған Либералды-республикалық партияның бөлінуіне әкелді. 1873 жылғы конвенцияға Батлердің жақтастарының әрекеттері айқын әсер етті, бірақ Уошберн жеңіске жетті және қайтадан сайланды. Уошберннің осы конвенцияларда Батлерден үш рет жеңіске жетуі оның мансабындағы төмен нүкте болды. Уошберн губернатор болып қызмет еткен 1872 жылғы маңызды оқиға – 9 қарашада қаладағы ең маңызды коммерциялық жылжымайтын мүлікті жойған 1872 жылғы Ұлы Бостон өрті. Штаттық көмек көрсету үшін заң шығарушы орган арнайы сессияға шақырылды. Қабылданған шаралардың ішінде сақтандыру компанияларын құруды жеңілдететін заң жобасы болды, себебі бірнеше компания өрттен банкротқа ұшырады, сондай-ақ қалаға қайта құру жұмыстарын жеделдету үшін облигациялар шығаруға рұқсат беретін заң жобасы да болды. 1873 жылы Хусак туннелін аяқтауды қаржыландыру үшін 200 000 доллар көлемінде мемлекеттік қаржыландырудың жаңа кезеңі, штаттың алкогольге қатысты тыйым салу заңдарын күшейту және Конкордта (қазіргі МЦИ Конкорд) жаңа түрме мен Салемде психикалық аурухана ашылды. 1874 жылы Уошберн әйелдерге арналған түзету мекемесін құру туралы заңға қол қойды. Уошберн әйелдердің сайлау құқығын қолдағанмен, бұл мәселе оның өкілеттігі кезінде заң шығарушы органмен толығымен қарастырылмады. Ол сондай-ақ штаттың балалар еңбегі және білім беру заңдарын реформалауды қолдады, бірақ олар кеңінен сақталды. Ол жұмыс уақытын күніне он сағатқа дейін шектейтін еңбек заңын қабылдауға қарсы болды, бұл оның өкілеттігі кезінде еңбекшілердің үнемі наразылық тудыратын мәселесі болды. 1874 жылдың наурыз айында АҚШ сенаторы Чарльз Самнер қайтыс болғанда, штаттың АҚШ сенаторларын таңдайтын штат Сенаты оның орнын толтыру үшін жиналды. Отыз үш дауыс беруді қамтитын ұзақ және даулы пікірталасқа қарамастан, Уошберн Генри Л. Доуес пен Джордж Ф. Хоардың жақтастары қабылдайтын келісімдік кандидат ретінде Самнердің орнына таңдалды. Уошберн губернаторлық қызметінен кетіп, лейтенант-губернатор Томас Талбот губернатор міндетін атқарушы болып қалды. Уошберн 1874 жылдың 17 сәуірінен 1875 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті және қайта сайланудан бас тартты.
Басқа қызмет түрлері
Губернаторлық қызметтен кеткеннен кейін көп ұзамай Уошберн Хусак туннелінің қаржылық жағдайы мен жұмысын зерттеу үшін құрылған мемлекеттік комиссияға тағайындалды. Бұл комиссия 1875 жылы заң шығарушы жиналысқа есебін ұсынды. Уошберн Йель университетінің, Массачусетс ауыл шаруашылығы колледжінің (қазіргі UMass Amherst), Амхерст колледжінің және Смит колледжінің түрлі уақыттарда қамқоршысы болды, сонымен қатар ол Смит колледжі үшін Washburn House-ты қаржылады. 1872 жылы Гарвард университеті оған құрметті заңгерлік дәрежесін берді. Ол Гринфилд қалалық кітапханасына көмектесіп, оның алғашқы ғимаратын салуға қаржы жұмсады және кітапхананы қаржылық тұрғыдан қолдады.