Кіріспе

Америкалық журналист, NPR журналисі Скотт Саймон (16 наурыз 1952 жылы туған) – американдық журналист және NPR арнасындағы "Weekend Edition Saturday" бағдарламасының жүргізушісі.

Ерте өмір

Саймон Иллинойс штатының Чикаго қаласында комедия актер Эрни Саймон мен актриса Патрисия Лайонның ұлы болып дүниеге келді. Оның жас кезінде қайтыс болған әпкесі болған. Ол АҚШ және Канаданың ірі қалаларында өсті, олардың ішінде Чикаго, Нью-Йорк, Сан-Франциско, Лос-Анджелес, Монреаль, Кливленд және Вашингтон қалалары бар. Скоттың әкесі 16 жасында қайтыс болды, ал анасы кейіннен бұрынғы кіші лига бейсболшысы Ральф Г. Ньюманға тұрмысқа шықты, ол Америка Азамат Соғысының зерттеушісі және жазушы, сонымен қатар Чикагодағы «Авраам Линкольн кітапханасының» иесі болды. Саймон 1970 жылы Николас Сенн орта мектебін бітірді.

Мансап

Саймон 1977 жылдан бастап Чикаго бюросының басшысы ретінде NPR ұйымында төрт он жылдан астам қызмет етті. 2023 жылы ол «Гитлер үшін серуендеу уақыты» атты аудиокітап жариялады, онда нацистердің Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде джазды үгіт құралы ретінде пайдалануы туралы айтылады. Саймон телесериалдар мен арнайы бағдарламалардың жүргізушісі болды, соның ішінде 2011–13 жылдары PBS телеарнасының «Need to Know» бағдарламасын жүргізді. Ол BBC World News America бағдарламасын Мэтт Фрейдің орнына жүргізіп, 1992–93 жылдары NBC телеарнасының «Weekend Today» бағдарламасын алып барды. 2014 жылдың 15 қарашасындағы «Weekend Edition Saturday» бағдарламасында Саймон Билл Косби мен оның әйелі Камиллден Ұлттық африкалық өнер музейіне берген 62 туындыдан тұратын өнер коллекциясы туралы сұхбат алды. Сұхбаттың соңында Саймон Косбиге қатысты жыныстық шабуыл туралы айыптауларға қатысты пікір білдіруге мүмкіндік берді. Саймонның айтуынша, Косби пікір білдіруден бас тартты, тек сұралғанда басын теріске бұрды.

Көзқарастар

11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін Саймон "терроризмге қарсы соғысты" қолдап сөйледі және жазды, 2001 жылдың 11 қазанында "Уолл-стрит" журналында "Тіпті бейбітшілдер де осы соғысты қолдауы керек" деген тақырыпта көлемді мақала жариялады. 2001 жылдың желтоқсан айында квакерлердің "Друзья журналы" басылымында ол зорлықсыздыққа қатысты ойларын кеңінен талқылады, бұл көптеген ашулы хаттарға себеп болды, ол 2003 жылдың мамыр айындағы санында оларға жауап берді. 2004 жылы Саймон "Фаренгейт 9/11" фильмін нақтылықтың жетіспеуі және АҚШ күштерін әділетсіз түрде қатал бейнелегені үшін сынға алды. 2018 жылдың 15 желтоқсанында Саймон Джекелин Каалдың өлімі туралы: "Мен АҚШ Кеден және шекара қорғау агенттері Гватемаладан келген 7 жасар Джекелин Каал Макиннің өмірін құтқару үшін бар күштерін салғанын күмәнданбаймын, ол АҚШ-тың күзетінде қайтыс болды" деді. "The Intercept" журналының журналисі Джон Шварц Саймонды Twitter-де сынға алып, оның "Фаренгейт 9/11" туралы пікірлерін еске түсіріп, оның журналистикасы АҚШ үкіметіне артық сенім көрсетуге бағытталған деп айыптады.

Марапаттар

Саймон Пибоди және Эмми сыйлықтарын жеңіп алды, сондай-ақ көптеген құрметті дипломдарға ие болды. Саймон Иллинойс штатының Линкольн академиясының лауреаты, ол 2016 жылы штат басшысынан бизнес, өнеркәсіп және коммуникациялар саласындағы штаттың ең жоғары наградасы – Линкольн орденімен марапатталды.

Жеке өмір

2009 жылдан бастап Саймон Вашингтон қаласында тұрады. 2000 жылдың қыркүйегінен бері ол француздық деректі фильмдер режиссері Каролина Ричардқа үйленген. Олар өздерін еврей отбасысы деп есептейді (Саймонның әкесі еврей, ал анасы католик). 2013 жылдың шілдесінде Саймон анасының өмірінің соңғы күндеріндегі эмоцияларын және олардың әңгімелерін Twitter-ге жариялай бастады. "Енді түсіндім: бір кезде ол мені үлкен әлемге жіберуге мәжбүр болды. Енді мен де оны солай жіберуге тиіспін", - делінген бір твитте. 2015 жылдың наурыз айында ол оның естелігін "Естен кетпес: Ұл, ана және өмірлік сабақтар" деген атпен жариялады. Чикаголық тележүргізуші (1916–1998) Джек Брикхаус Саймонның тәрбиешісі, оны ол ағасы сияқты жақын тұтады.