Кіріспе

Noko (Норман Фишер Джонс, 1 ақпан 1962 жылы Бутл, Ланкашир, Англияда туған) – ағылшын музыканты, көп аспапты орындайтын музыкант, композитор және продюсер. Ол негізінен гитарист немесе бассист ретінде бірнеше топтар құрған және/немесе оларда ойнаған. Хронологиялық ретімен: Alvin the Aardvark and the Fuzzy Ants, the Umbrella, the Pete Shelley Group, the Cure, Luxuria, Apollo 440, Stealth Sonic Soul, Fast, Maximum Roach, James Maker және Noko 440 (сонымен қатар Frankenstein деп те белгілі), Magazine, Raw Chimp, Levyathan, SCISM, Am I Dead Yet? және Buzzcocks (2019 жылы Лондонның Корольдік Альберт залында өткен Пит Шеллидің естелік концертінде).

Өмірбаян

1980 жылы ол өзінің алғашқы тобы "Alvin the Aardvark & the Fuzzy Ants" тобын құрды. Алғашқы концерті 1981 жылғы 16 қаңтарда "After All That This" бағдарламасында өтті. Диджей Джон Пил олардың музыкасының жанкүйері болғанына қарамастан, олар ешқандай материал шығармады, Ливерпульдегі Open Eye Studios-та жазылған, жарық көрмеген синглді ғана жазды және солтүстік-батыста бірнеше концерттер берді, ең әйгілісі 1981 жылы Натан Макгоның Платоның балуан залында Cabaret Voltaire тобына қолдау көрсетті, содан кейін сол жылы тарады. Noko The Cure тобының бассисті ретінде Германиядағы Мюнхен қаласындағы Alabamahalle-де бір реттік концертке шақырылды, ол 1984 жылғы 30 қаңтарда теледидарға түсірілді, ал 1984 жылғы 24 ақпанда BBC Oxford Road Show бағдарламасында 2 әнді жарнамалық бейнебаянына қатысты. Сонымен қатар, ол 1984 жылғы 2 ақпанда Дэвид Дженсен үшін BBC Maida Vale Studios-та топпен 4 әнді радио сессиясын жазды, ол 1984 жылғы 22 ақпанда эфирге шықты. Ол Dynamo Futurista және The Umbrella деген екі топ құрды. Соңғы топқа Noko (гитара және вокал), Саймон Хоар (барабан), Марк Сандерсон (бас) және Джеймс Гарднер кірді, олар таралу алдында барлығы үш ән шығарды, олар "Make Hell (For The Beautiful People)" атты EP-де жарық көрді. Buzzcock тобының және Magazine тобының фронтмені Говард Девото 1986 жылы Noko-мен бірге жазуды бастады, мақсаты Factory Records-тің оныншы жазғы фестивалінде Манчестердегі G Mex аренасында ойнайтын топ құру болды. Олар "Adultery" деген атпен қысқа сет орындады, аспаптарын Smiths тобынан қарызға алды. (Noko сонымен қатар Пит Шеллимен бірге сол концертте, Magazine тобының бұрынғы барабаншысы Джон Дойлдың қатысуымен ойнады). "Adultery" шоуының құрамы: Говард Девото – вокал, Noko – жетекші гитара/виола, Лерой Джеймс – клавишалар/екінші гитара, Пит Кински – бас, Саймон Хоар – барабан. 1987 жылы Beggars Banquet лейблімен келісім шарт жасап, Luxuria деген атты таңдады, Devoto және Noko екі LP шығарды: "Unanswerable Lust" (1988) және "Beastbox" (1990), содан кейін 1988 жылы Devoto және Noko вокал/гитара және әдеттегідей виолада ойнап, Карл Лейкер – бас, Марк Роулетт – барабан/Sequential Studio 440, Джеймс Гарднер – клавишалар, бағдарламалау, Frog – гитара/клавишалармен Еуропа және АҚШ-қа гастрольдік сапар жасады. Лондондағы Town & Country Club (қазіргі Лондон Форумы) клубындағы Luxuria концертінде Бари Адамсон (бас) Magazine тобының "The Light Pours Out of Me" әнін орындағанда, ал Моррисси "Mademoiselle" әнінің кіріспесінде Марсель Прусттың "A La Recherche Du Temps Perdu" романынан бір бөлім оқып, топ әнге кіріскенде жапырылған кітапты көпшілікке лақтырды. (Концерттің пираттық жазбасы қолданыста бар). 1990 жылы Luxuria тарағаннан кейін Noko мектептегі достары, ағайындылар Тревор Грей және Говард Грей, сондай-ақ Джеймс Гарднермен бірге Apollo 440 тобын құрды. Топ өздерінің StealthSonic Recordings лейблінде бірнеше сингл мен EP шығарды: "Lolita" (1990), "Destiny" (1991), "Blackout" (1992) және "Lolita/Destiny '92" (1992). Apollo 440 төрт альбом шығарды: "Millennium Fever" (1995), "ElectroGlide In Blue" (1997), "Gettin' High On Your Own Supply" (1999) және "Dude Descending A Staircase" (2003) Sony Records лейблінде. Топ 1990 жылы құрылғаннан бері қазіргі уақытқа дейін түрлі форматтарда тікелей эфирде ойнап келеді, ал гастрольдік құрамы хронологиялық ретпен келесідей: 1990–1992: Топтың құрамына барлық негізгі мүшелері, клавишалар, секвенсерлер және барабан автоматтары кірді, ал Стиви Гипер Д және Тигга Макс вокалмен мезгіл-мезгіл қонақ ретінде қатысты. 1993–1995: Джеймс Гарднер Жаңа Зеландияға кетті, онда ол 175 East ансамблі үшін музыка жазып, өзін көрнекті композитор ретінде таныстырды. Noko электр гитарасы мен жетекші вокалға ауысты, Тревор Грей клавишаларда, Говард Грей бас гитарада, ал Modern Eon тобының бұрынғы барабаншысы Клифф Хьюитт алдымен электронды, содан кейін акустикалық барабандарға қосылды. (Кенни Кугар 1999 жылы Реджді бас гитарада қысқа уақытқа алмастырды). 1996–2000: Noko – гитара, Тревор Грей – клавишалар, Говард Грей – вибрация контроллері/тікелей микс, Клифф Хьюитт – барабан, Пол Кодиш – барабан, Рейналт Ап Гвинедд – бас, Мэри Байкер (бұрынғы Gaye Bykers on Acid) – жетекші вокал, Гарри К – диджей/вокал. 2000 жылы Реджді бас гитарада A1 People тобының Simeone Bowring бірнеше еуропалық фестивальдерде алмастырды. 2007–2008: Noko – гитара, Тревор Грей – клавишалар, Говард Грей – вибрация контроллері/тікелей микс. Клифф Хьюитт – барабан, Рейналт Ап Гвинедд – бас, Эван МакФарлейн – жетекші вокал, Эшли Краевски – MPC/клавишалар. 2008–қазіргі уақытқа дейін: 2008 жылы (және 2009 жылы) Клифф Хьюитт неміс әртісі Шиллермен гастрольдік міндеттемелері болғандықтан Чак Сабо барабанда Клифф Хьюиттті қысқа уақытқа алмастырды; Стив Барни 2010 жылдың басында солай істеді, ал Майки Кусик (бұрын 2004 жылдан 2005 жылға дейін Maximum Roach тобында Noko-мен ойнаған) 2008 жылы Реджді бас гитарамен алмастырды және қазіргі Apollo 440 басс-гитарашысы болып қала береді. 2010 жылғы Apollo 440 гастрольдік құрамы: Noko – гитара, Тревор Грей – клавишалар, Говард Грей – вибрациялық контроллер/тікелей микс. Клифф Хьюитт – барабан, Майки Кусик – бас/вокал, Эван МакФарлейн – жетекші вокал, Эшли Краевски – MPC/клавишалар/вокал. 2004 жылы Noko Джеймс Мейкермен екі адамдық топ құрды. Топ тек бір EP-ні Морриссидің Attack лейблі арқылы шығарды ("I'm Unbearable/Born That Way") және екі музыкант 2005 жылдың басында Морриссидің Еуропа және Ұлыбританиядағы концерттерінде, соның ішінде Royal Festival Hall-дағы Meltdown фестивалінде жаңадан құрылған New York Dolls тобын қолдап, толық құраммен гастрольде болғаннан кейін ажырасты. Сол құрамға Пол Кодиш барабанда, Симеон Боуринг бас гитарада және Эшли Краевски клавишаларда кірді. 2008 жылдың қараша айында Noko Magazine тобының қайта құрылған гитарашысы болып жарияланды, бұрынғы әріптестері Говард Девото, Барри Адамсон, Джон Дойл және Дэйв Формулаға қосылды. 2009 жылдың жазында Magazine тобы Royal Festival Hall-да "The Soap Show: Episode 2009" атты концерттік қойылымды өткізді. Ол екі бөлімнен тұрды, алғашқы бөлімінде "The Correct Use Of Soap" LP бастапқы ретінде ойналды, содан кейін B-side-тар және бұрын тікелей эфирде орындалмаған "Upside Down" әні ойналды. Олар сондай-ақ "Real Life & Thereafter" турынан әндерді таңдап, бірнеше еуропалық фестивальдерде өнер көрсетті. Топ жылдың шараларын BBC TV-дегі Jools Holland-пен бірге және BBC Electric Proms-те өнер көрсетулермен аяқтады. Magazine тобы жаңа тікелей DVD және CD, "Real Life & Thereafter: Live at Manchester Academy 17.02.09" шығарды. 2009 жылы Noko-ның алғашқы толық фильмге арналған музыкасы аяқталды және жарық көрді. Доминик Маноттидің ең сатылымды романы "Nos Fantastiques Années Fric" негізінде түсірілген француз тіліндегі саяси триллер "Une Affaire D'etat" фильмін Эрик Валетт түсірді, онда Андре Дюссолье, Тьерри Фремон және Рашида Бракни ойнады. Еуропалық кинотеатрларда осы жылдың қазан айында көрсетілді. Саундтрек CD-сі Milan Musique-де қол жетімді. 2010 жылы Noko (гитара/вокал), оның әйелі Дебора Фишер Джонс (бас) және Констанс Калер (жетекші вокал) қатысқан Raw Chimp тобы құрылды. Raw Chimp сол жылы Download Festival-де алғашқы тікелей эфирін өткізді. Noko сондай-ақ Эрик Валетттің келесі фильмі "The Prey" фильміне музыка жазды, ол 2011 жылдың сәуір айында Францияда шықты, ал әлемдік дистрибуциясы 2012 жылдың соңында күтілуде. Тағы да француз тіліндегі триллер, оның сценарийін Лоран Тернер және фильм продюсері Люк Босси жазды, "The Prey" фильмінде Альбер Дюпонтель, Алис Тальони, Стефан Дебак және Серхи Лопес ойнайды. Бұл түрмеде басталып, таулық аяқталумен аяқталатын қараңғы, жылдам қозғалыстағы қуып жететін фильм. Саундтрек оркестрлік музыкадан және Noko-ның танымал гитара текстураларынан тұрады. Саундтрек CD-сі қайтадан Milan Musique-де қол жетімді. Magazine тобы 2011 жылдың соңында "No Thyself" LP-сін аяқтады, бұл 1981 жылғы "Magic, Murder and the Weather" альбомінен бері топтың жаңа материалдары болды, ол Wire Sound лейблінде жарық көрді. Топ қараша айында Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапарға шықты. LP және тур және BBC радио сессиясы алғаш рет жаңа бас гитарашысы Стан Уайттың қатысуымен өтті, ол Барри Адамсонды алмастырды. Apollo 440...

Басқа көріністер

Apollo 440 ремиксі мен өндіріс процесінің ерекшелігі Noko басқа артистердің көптеген жазбаларында ойнағанын көрсетеді, оларды мұнда тізімдеудің қажеті жоқ. StealthSonicSoul – Apollo 440 тобының үш мүшесі жасаған жеке жоба. 1992 жылы шотландиялық 23rd Precinct лейблінің Limbo тармағында "StealthSonicSoul" альбомы шықты. Келесі жылы Limbo жинағында "StealthSonic Sun In Her Hair" тағы бір трек пайда болды. EZ Drum & Bass Orchestra Noko және Фредерик Паскуаннан тұрады және 1996 жылы Sliced лейблінде "Beat Girl" / "EZ Beat Girl" және "Slow Beat Girl" EP шығарды. Дуэт басқа да артистердің ремикстерін жасады, мысалы, 1997 жылы Sony лейблінде Apollo 440-тың "Carrerra Rapida EZ Drum&Bass Orchestra Remix" ремиксі. 1991 жылы Noko The Heart Throbs тобының "Total Abandon" EP және 1992 жылы "Jubilee Twist" LP альбомында бас-гитарада ойнады. Бұл Reading қаласынан шыққан және 1993 жылы тараған топ еді. 1991 жылы Noko топпен бірнеше концертте өнер көрсетті және сол жылдың 25 қазанында Underworld, Camden Town, London-да The Only Ones тобының фронтмені Питер Перретпен бірге сахнаға шықты. Олар The Only Ones-тың "Lovers Of Today" әнін және тағы бірнеше композицияны орындады. Сол жылы ол Momus-тың "Hippopotamomus" альбомындағы "Ventriloquists and Dolls" әніне абстрактілі гитарамен үн қосты. 1992 жылы Noko Hyperhead тобының жалғыз альбомын, "Metaphasia" альбомын өндірді, ол Devotion лейблінде жарық көрді. Топты Мэри Байкер құрды. Gaye Bykers on Acid тобы тарағаннан кейін Мэри Pigface индустриалды супертобына қосылып, гастрольдік турларға қатысты, содан кейін Hyperhead тобын құрды. Бұл топқа Pigface әріптестері Мартин Аткинс (бұрынғы PiL және Killing Joke тобында болған) және Уильям Таккер (бұрын Revolting Cocks және My Life With the Thrill Kill Kult тобында болған), сондай-ақ бассист Карл Лейкер (бұрын Noko-мен Luxuria тобында ойнаған) және гитарист Пол Даллоуэй кірді. 1992 жылы Noko Стюарт Крихтонмен бірлесіп Johnny Potatohead ретінде жұмыс істеді және Reverb Records лейблінде "Johnny Potatohead" синглын шығарды. 1998 жылдың 14 шілдесінде Apollo 440 Жан-Мишель Жаррмен бірге "La Nuit Electronique" концертінде өнер көрсетті, олар сол жылы екі рет бірлесіп жұмыс істеген: алдымен "Rendezvous '98" синглында (ол Ұлыбританияда ITV Дүниежүзілік Кубогының ресми әні болды және синглдер тізімінде #10 орынға жетті), содан кейін "Oxygene 10" әнінің @440 ремиксі. Apollo екі тректі Эйфель мұнарасының алдында JMJ-мен бірге 600 000-нан астам көрерменнің алдында сахнада орындады. Бұл Бастилия күні болды және Франция екі күн бұрын Дүниежүзілік Кубокта жеңіске жеткен еді. Жеңіске жеткеннен кейін 12-ші күні Париж мэрі Жаррдан Париж халқы үшін тегін концерт ұйымдастыруды сұрады, осы қуанышты ұзарту үшін. Концерттің кульминациялық сәтінде сахнаның артындағы Эйфель мұнарасында әсем фейерверк көрсетілісі өтті. Бұл Noko-ның өміріндегі ең үлкен концерт болды. Noko және Грей ағайындары синтезаторда ойнады, ал Жан-Мишель Жарр терменде орындады. 2002 жылдан 2004 жылға дейін Noko The Prada Meinhof Gang тобының продюсері/музыкалық директоры болды. Бұл 2002 және 2004 жылдар аралығында активті болған әйелдерден құралған өнер террористік труппа еді. Олардың іс-шараларына Венеция биенналесінде, Tate Britain, ICA және т.б. өнер көрмелері кірді. Олардың "Want Is Your Master" трегі Modern Painters журналының "Music" санымен бірге шыққан тегін CD жинағына енді. 2007 жылдың наурыз айында Apollo 440 "A Tribute To Billy MacKenzie" қайырымдылық концертінде British Electric Foundation (олардың алғашқы тікелей шоуы), Гленн Грегори (Heaven 17), Клаудия Брюккен (Propaganda) және Пол Хамфрис (OMD) және Пол Хейг сияқты артистермен бірге Shepherd's Bush Empire-де өнер көрсетті. Бұл оның қайтысынан кейін 10 жыл өткен соң болды. Apollo, Эван МакФарлейнмен бірге әншілікпен шоуды "Pain In Any Language" әнімен аяқтады. Бұл MacKenzie-дің трагикалық өлімінен бірнеше апта бұрын аяқтаған соңғы әні болды. Apollo сетіне The Smiths тобының "William, it was really nothing" әні де кірді, бұл ән тікелей эфирде бір рет ғана орындалды. 2009 жылы Noko Эрик Валеттің "Une Affaire D'Etat" фильмінде аккордеонда ойнаған париждік көше музыканты рөлінде кинода дебют жасады. Ол сондай-ақ Эрик Валеттің келесі фильмі "La Proie" (2011) фильмінде түрмеде өткен музыкалық оқиғада клавесинші рөлінде камео түсірді, ол толыққанды тәртіпсіздікке ұласты. 2011 жылы Noko Magazine тобының Dave Formula және виолончельші Кристин Хансонның "The Organ Of Corti" альбомының екі трегіне гитарамен үн қосты. 2018 жылдың желтоқсанында Пит Шелли қайтыс болғаннан кейін Noko-ға Buzzcocks тобымен бірге, Стив Диггл, Дэнни Фаррант және Крис Ремингтонмен бірге Лондонның Корольдік Альберт залында 21 маусымда өткен арнайы мемориалдық концертте өнер көрсету ұсынылды. Концертте Buzzcocks тобының алғашқы барабаншысы Джон Махер мен бассисті Стив Гарви, сондай-ақ Паулин Мюррей (Penetration), Капитан Сенсибл (The Damned), Тёрстон Мур (Sonic Youth), Питер Перрет (The Only Ones), Ричард Джобсон (Skids), Дейв Ваниан (The Damned) және Тим Берджесс (The Charlatans) сияқты көптеген арнайы қонақтар қатысты. Noko шоудың барлық уақытында Пит Шеллинің гитаралық партияларын және сололарын орындады. Концертті Пол Морли жүргізді және Buzzcocks тобының алғашқы менеджері және New Hormones лейблінің негізін қалаушы Ричард Бун, Buzzcocks тобының алғашқы мүшесі Ховард Девото, ол Питпен бірге жазған, бірақ ешқашан жарық көрмеген Buzzkunst трегінің премьерасын көрсеткен қысқа фильмді ұсынды, содан кейін Питтің әйелі Гретадан ақтық сөздер мен алғыс айтулар оқылды. Тиісінше, Noko "Boredom" және "Time's Up" әндерін 1960 жылдардың қызыл түсті Starway гитарасында орындады, бұл гитара Питтің Spiral Scratch тобының алғашқы күндерінде танымал болған.