Колорадодағы Жаңа қалалық үлгідегі тұрғын үй комплексі

Кіріспе

Колорадо штатындағы, АҚШ-тағы жаңа урбанистік тұрғын үй құрылысы

Проспект Нью Таун – АҚШ-тың Колорадо штатының Боулдер округіне қарасты Лонгмонт қаласының оңтүстік жағында орналасқан жаңа урбанистік тұрғын үй құрылысы. Колорадодағы толық көлемді алғашқы жаңа урбанистік жоба, ол 1990 жылдардың ортасынан бастап Кики Уоллес тарапынан дамытылды және Дуани Плэтер Зиберк & Компания фирмасымен жобаланды. Осы фирма сонымен қатар Флорида штатының Сисайд және Мэриленд штатының Гайтерсбург қаласындағы Кентлендс жаңа урбанистік қауымдастықтарын жобалаған. 2009 жылғы мәліметтер бойынша, жоба дамудың алтыншы кезеңінде. 340 учаскеде 585 тұрғын үйге шамамен 2000 адам орналасуы жоспарлануда.

Сипаттама

Бұл жоба бұрын Уоллес отбасына тиесілі болған ағаш шаруашылығы орналасқан жерде салынуда. Ол 287 АҚШ тас жолының батыс жағында, Пайк Роудтан оңтүстікке қарай орналасқан. Жоба дәстүрлі және заманауи дизайнның кең қоспасын біріктіреді, эклектикалық әсерді құру үшін үйлестірілген. DPZ жоспарлағанмен, жеке тұрғын үйлер әртүрлі сәулетшілермен жобаланған, олар стильдермен тәжірибе жасауға ынталандырылады. Онда әртүрлі бизнес, жеке үйлер, қатарластырылған үйлер, жұмыс істейтін пәтерлер және пәтерлер бар. Алғашқы шаруа үйі мен басқа да құрылыстар жобаға енгізілді, бұл мүліктің бұрынғы мақсатын сақтау мақсатында жасалды. Жаңа құрылыстардың кейбіреулері 20 ғасырдың басындағы дәстүрлі үйлердің стиліне ұқсас, ал басқалары өте эклектикалық және ультрамодерн. Андрес Дуани мен Элизабет Платер Зиберк (DPZ серіктестері) және басқалар қолдайтын жаңа урбанистік принциптерге сәйкес, аудан жоспары үлкен алдыңғы газон, үлкен гараж есіктерімен ерекшеленбейтін біртекті фасадтар және тұрғын үйлерді бизнестен бөлу сияқты қала маңының дәстүрлі ерекшеліктерінен бас тартады. Оның орнына, жоба кішкентай аулалармен және жоғары тығыздықпен жасалған, дәстүрлі ауданның көрінісі мен сезімін қалыптастыру үшін. Бұған қоса, ол жаяу жүргіншілерге ыңғайлы болу үшін жоспарланған, жаяу жолдар сияқты жабдықтармен ғана емес, сонымен қатар кешен ішінде қысқа қашықтыққа жүруге ынталандыру арқылы да. Жобадағы үйлер мен жер учаскелері әдетте АҚШ қала маңындағы үйлерге қарағанда кішірек. Типик үйдің ауданы 5 100 шаршы фут (470 м²) тұрғын алаңы және 7 000 шаршы фут (650 м²) жер учаскесін құрайды. Жобадағы үйлердің бастапқы бағасы 150 000 – 500 000 АҚШ доллары аралығында болды, бірақ жоғары сұраныс пен аймақтағы жылжымайтын мүлік бағасының өсуіне байланысты тез өсті. Жоба тұрғын ауданының ортасында орналасқан қалалық орталықты қамтиды, онда мейрамханалардан кәсіби кеңселерге дейін әртүрлі бизнес өкілдіктері бар. Көшелер таулардың көрінісін барынша пайдалануға және ауданның кез келген нүктесінен бес минуттық жерде орналасқан дәстүрлі қалалық орталықты құруға бағытталған. Онда үйлер ғана емес, сонымен қатар жоғарғы қабаттарында тұрғын үйлермен жабдықталған дүкендер мен кеңселер де болады, бұл көптеген ескі дәстүрлі екі қабатты коммерциялық ғимараттарға тән. Ғимараттардың жарқын түстері мен эклектикалық сәулетіне байланысты, аудан тұрғындары Проспектті көбінесе "Мультфильм қалашығы" деп атайды.

The development is being built on the site of an tree farm formerly owned by Wallace's family. It sits along the west side of U. S. Highway 287 just south of Pike Road. The development incorporates a broad mix of traditional and modern designs, mixed to create an eclectic feel. Although planned by DPZ, the individual units are designed by a variety of architects, who are encouraged to experiment with styles. It includes a heterogeneous mix of businesses, detached homes, row houses, live/work lofts, and apartments. The original farmhouse and other structures have been integrated into the development, in part to retain continuity with the former use of the property. Some of the new structures resemble traditional housing styles from early in the 20th century, while others are very eclectic and ultramodern. Keeping to new urbanist principles espoused by Andres Duany and Elizabeth Plater Zyberk (the partners of DPZ) and others, the plan of the community forgoes traditional suburban features such as large front lawns, uniform featureless fronts dominated by large garage doors, and segregation of housing from businesses. Instead, the development is designed with small yards and higher density, to create a traditional neighborhood look and feel. It is also designed to be pedestrian friendly, not only in the amenities such as sidewalks, but in promoting the desirability of walking short distances within the complex. Houses and lots in the project are typically smaller than in U. S. suburban developments. The typical house in the project has an area 5,100 square feet (470 m2) of living space on a 7,000 square foot (650 m2) lot. Prices for houses in the project initially ranged from 150,000–500,000 USD, but have trended quickly upward because of the high demand and the overall growth of real estate prices in the area. The development includes a town center interwoven into the center of the residential area, with businesses ranging from restaurants to professional offices. The streets are oriented to maximize the view of the mountains, and a traditional town center that would be no more than five minutes on foot from any place in the neighborhood. It would include not only houses but also stores and offices that themselves would have living spaces upstairs, in the manner of many older traditional two story commercial properties. Due to the bright colors and eclectic architecture of the buildings, many area residents refer to Prospect as "Toon Town".

Тарих

Уоллес, қала маңындағы өмір салтын ұнатпаған, бұрын отбасынан ағаш шаруашылығын сатып алып, Wall Street Journal газетінде Дуани және Жаңа урбанизм қозғалысы туралы мақала оқығанда оны дәмді әрі сәнді етіп дамытудың жолын ойластырған. Уоллес, Дуани және Лонгмонт құрылысшысы Дейл Бранс 1990 жылдардың ортасында бірегей жобаны жоспарлай бастады. Бұл жоба Колорадоның тауалды аймағындағы жоспарлау кезеңіндегі дәстүрлі аудандарды сынақтан өткізуге арналған еді. Жер учаскесінен жақын маңдағы таулардың, соның ішінде Лонгс Пик тауының әдемі көрінісі ашылатын. Бастапқыда «Уоллес қосымшасы» және «Берлингтон ауылы» деп аталған бұл жоба 37 миллион долларға қаржыландырылуы тиіс еді. Сондай-ақ, серіктестер экологиялық таза құрылыс материалдарын пайдалану және жоспарлау мәселелері бойынша кеңес беру үшін Колорадо штатының Сноумас қаласында орналасқан Rocky Mountain институтын шақырып алды. Жоба бойынша, үйлер мен бизнес орталықтарының арасында тоғыз кішкентай саябақ салынуы жоспарланған. Кейбір тұрғын үйлерде гараждардың үстінде пәтерлер болады, бұл дәстүрлі ерекшелік арендаторларға ауданда тұруға мүмкіндік береді, ал үй иелеріне ипотека төлемдерін азайтуға көмектеседі. Жобаға енгізілген тағы бір дәстүрлі ерекшелік – АҚШ қалаларының көпшілігінде бұрын кең таралған, бірақ қала маңындағы елді мекендерден жойылған артқы көшелерді пайдалану. Дуани артқы көшелерді пайдалану автомобиль және жаяу жүргіншілер қозғалысын ауданда жақсы үйлестіруге мүмкіндік береді деп ұзақ жылдардан бері жақтап келеді. АҚШ-тағы көптеген Жаңа урбанизм жобаларында болғандай, бұл ұсыныс да көптеген жергілікті аймақтарға бөлу ережелерін бұзып, жергілікті жоспарлау органдары мен басқа да агенттіктердің бастапқы қарсылығына ұшырады. Атап айтқанда, жобаның тығыздығы талап етілетін ашық кеңістік мөлшеріне сай келмеді; жергілікті өрт сөндіру және полиция бөлімдері көшелердің тарлығына наразылық білдірді; ал Колорадо штатының Көлік департаменті жобада тым көп қиылыстар бар екенін мәлімдеді. 1994 жыл бойы Уоллес, Бранс және Дуани жобаға рұқсат беру үшін жергілікті және штаттық билік өкілдерін көндіруге тырысты. Бұл күрес жобадағы көшелерге ат қою арқылы көрініс тапты: 287-ші АҚШ тас жолынан басталатын басты көше «Tenacity Drive» деп аталды. Алайда, үш адамның күресі нәтижесін берді және келесі жылы бастапқыда күмәнданушылардың көпшілігі жобаны қолдады. 1995 жылдың қазан айында Лонгмонт қалалық жоспарлау кеңесі тиісті өзгерістерді мақұлдап, жобаны бірауыздан бекітті, өйткені «бұл халықтың қалауы» екендігі айтылды. Жоба Лонгмонт қаласының мэрі Леона Стокер тарапынан күшті қолдауға ие болды. Бірінші құрылыс кезеңі 65 учаскеден тұруы тиіс еді. 1995 жылы жоспарлау кеңесінің бекіту кезінде Уоллес 35 учаске сатылып кеткенін хабарлады. Бастапқы табыс пен ынта басқа да осындай әзірлеушілердің қызығушылығын оятып, Колорадо Спрингс қаласындағы әзірлеуші жақын маңдағы ұқсас жобаны жоспарлай бастады. Брумфилд қаласы да Калифорниялық қала құрылысы жөніндегі сарапшы Питер Калторпқа хабарласып, қаланың даму жоспарын жасауды тапсырды.

Wallace, who reportedly disliked suburbia, had previously bought the tree farm from his family and had wondered how to develop it in a tasteful way when he read an article in the Wall Street Journal about Duany and the New Urbanist movement. Wallace, together with Duany and Longmont developer Dale Bruns, began planning the unique development in the middle 1990s. The development was to serve as a test case for traditional neighborhoods in the planning stages along the Colorado Front Range. The parcel of land offered a full view of the nearby mountains, including Longs Peak. The development, at first called the "Wallace Addition" and the "Burlington Village", was to be financed at 37 million dollars. The partners also hired the Rocky Mountain Institute, based in Snowmass, Colorado, as consultants for the use of ecologically friendly building materials and planning. The design calls for the eventual construction of nine small parks integrated throughout the houses and businesses. Some of the units will have apartments above garages, a traditional feature that will allow renters to live in the neighborhood and will allow homeowners to reduce mortgage payments. Other traditional features included in the project are the use of rear lanes, a feature that was once prevalent in the grid plans of most U. S. towns but which has been banished from suburbia. Duany has long espoused the use of rear lanes as leading to a better integration of automobile and foot traffic in a neighborhood. As was the case with many New Urbanist projects in the United States, the proposal violated numerous local zoning ordinances and met with much initial resistance from local planning authorities and other agencies. In particular, the project's density did not have the required open space; the local fire and police departments objected to the narrowness of streets; and the Colorado Department of Transportation objected that the project had too many curb cuts. Wallace, Bruns, and Duany struggled throughout 1994 to convince the local and state authorities to allow the project. The struggle is reflected in Wallace's choice of street names in the project: the main thoroughfare off U. S. 287 is called "Tenacity Drive." The struggle of the three men paid off, however, and in the following year, many initial doubters came to embrace the project. In October 1995 the Longmont Planning Board granted the appropriate variances and unanimously approved the project, on the grounds that "this is what people want." The project was strongly backed by Longmont mayor Leona Stoecker. The first building phase was to include 65 lots. By the time of the approval of the planning board in 1995, Wallace had already pre sold 35 of the lots. The initial success and enthusiasm prompted interest from other such developers. A developer from Colorado Springs began planning a similar development nearby. The nearby city of Broomfield likewise contacted California planner Peter Calthorpe, who espouses many New Urbanist ideas, to begin designing a master plan for their community.