1774 жылғы оқ-дәрі дабылы және Америка төңкерісіне жол ашуы
Powder Alarm
1774 ж. Бостон маңынан британдық әскерлердің оқ-дәрі қоймасын алып кетуіне байланысты туған «Оқ-дәрі дабылы» АҚШ Тәуелсіздік соғысының алғы күші болды. Патриоттар әскер жинап, дайындық жасады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1774 жылғы оқиға, Революциялық соғысқа дейін.
1774 event leading up to the Revolutionary War
«Оқ-дәрі дабылы» – 1 қыркүйек 1774 жылы Массачусетс шығанағының корольдік губернаторы генерал Томас Гейджтің бұйрығымен британдық сарбаздардың Бостон маңындағы қоймадан оқ-дәріні алып қоюына халықтың кеңінен жасаған реакциясы. Осы әрекетке жауап ретінде, қан төгілгені туралы қауесеттер тарағанда, дабыл Коннектикут және одан әрі ауылдарға тарады, ал американдық патриоттар соғыс жақын екенін сезіп, әрекетке көшті. Мыңдаған жасақшылар Бостон мен Кембриджке қарай ағыла бастады, ал халықтың наразылығы лоялистер мен кейбір үкімет шенеуніктерін британдық армияның қорғауына қашуға мәжбүр етті. Бұл жалған дабыл болғанымен, «Оқ-дәрі дабылы» саяси және әскери жетекшілерді алдағы күндері сақтықпен әрекет етуге итермеледі және жеті жарым айдан кейін Лексингтон мен Конкорд шайқастарына дайындық репетициясы болды. Сонымен қатар, екі тараптың да қару-жарақ, оқ-дәрі және басқа да әскери жабдықты бақылауға бағытталған әрекеттері шиеленісті күшейді, себебі британдықтар әскери қоймаларды тікелей бақылауға алуға тырысты, ал патриот отаршылар оларды өздерінің қажеттіліктері үшін қолдануға ұмтылды.
The Powder Alarm was a major popular reaction to the removal of gunpowder from a magazine near Boston by British soldiers under orders from General Thomas Gage, royal governor of the Province of Massachusetts Bay, on September 1, 1774. In response to this action, amid rumors that blood had been shed, alarm spread through the countryside to Connecticut and beyond, and American Patriots sprang into action, fearing that war was at hand. Thousands of militiamen began streaming toward Boston and Cambridge, and mob action forced Loyalists and some government officials to flee to the protection of the British Army. Although it proved to be a false alarm, the Powder Alarm caused political and military leaders to proceed more carefully in the days ahead, and essentially provided a "dress rehearsal" for the Battles of Lexington and Concord seven and a half months later. Furthermore, actions on both sides to control weaponry, gunpowder, and other military supplies became more contentious, as the British sought to bring military stores more directly under their control, and the Patriot colonists sought to acquire them for their own use.
Өмірбаян
1772 жылы он үш британдық колонияның көпшілігі британдықтардың жағымсыз әрекеттеріне және Гаспи ісіне (колонистердің кедендік ережелерді орындауға қатысқан кемені жойғанына) британдықтардың теріс реакциясы жауабында хат алмасу комитеттерін құруға шешім қабылдады. Бұл комитеттер қауымдастықтарға бір-бірімен ресми түрде байланыс орнатуға, басқа жерлерде болған оқиғалар туралы хабардар болуға және әрекеттерін үйлестіруге мүмкіндік берді. Осылайша, олар шай заңының, төзімсіз заңдардың және басқа да жағымсыз британдық колониялық заңнаманың орындалуына жауап беруде маңызды рөл атқарды. Массачусетс колонистері британдық әскерлердің әрекеттеріне қарсы әскери тұрғыдан ұйымдасу үшін әлі бірлескен шаралар қабылдамаған, бірақ Бостонды қолдау туралы мәлімдемелер жасалды (оның порты 1774 жылдың басында Бостон порты заңы бойынша жабылды) – «өміріміз бен мүлігімізді тәуекелге тігуге» дайынбыз. 1774 жылдың мамырында Массачусетс штатының әскери губернаторы болған генерал Томас Гейджке британдық парламенттің Бостон шай партиясына жауап ретінде қабылдаған төзімсіз заңдарды орындау міндеті жүктелді. Соғыстың басталуын болдырмау және американдық патриоттар (вигтер) көпшілігі мен лоялисттер (торилер) арасындағы бейбітшілікті сақтау үшін, ол жаңа Англиядағы қоймалар мен арсеналдардан әскери жабдықтарды жасырын түрде алып тастаудың ең жақсы жол деп санады. Бұл тапсырмалардың құпиялылығы маңызды болды, өйткені Гейдж жоспарлардың жария болуы, оның әскерлері келгенге дейін патриоттарға соққандардың дүкендерді басып алуына немесе жасыруына әкелуінен қорқады. Гейдж бұл оқ-дәріні сақтау үшін Бостонға жеткізуге шешім қабылдады. Сол күні генерал Гейдж, өзінің ниетімен, жазатайым оқиғамен немесе хабаршы ұрлағандықтан, Уильям Браттлдің 27 тамыздағы хатын жоғалтты; кең таралған әңгіме бойынша, ол құлдырап кетті. Хаттың мазмұны туралы жаңалық тез тарады, және көптеген адамдар оны Гейджге патриоттар қолға түсірместен бұрын провинциялық оқ-дәріні алып тастау туралы ескерту деп қарады. 1 қыркүйек күні таңертең 4-ші полктің шамамен 260 британдық әскері подполковник Джордж Мэддисоннің басшылығымен құпия түрде Бостоннан Мистик өзені арқылы қазіргі Сомервиллдегі Винтер Хилл маңындағы қону орнына жеткізілді. Содан кейін олар шамамен 1.6 километрдей қашықтықты жүріп, Массачусетс штатындағы ең ірі оқ-дәрі қоймасы болған оқ-дәрі қоймасына жетті. Фипс король әскеріне ғимараттың кілтін берді, және күн шыққаннан кейін олар барлық оқ-дәріні алып кетті. Әскерлердің көпшілігі Бостонға келген жолмен қайтып келді, бірақ шағын топ Кембриджге барып, екі далалық зеңбіректі алып, Ұлы көпірден және Бостон мойнынан Бостонға аяқпен жеткізді. Зеңбіректер мен оқ-дәрі Бостоннан британдықтардың Касл аралындағы бекінісіне, сол кезде Вильям қамалы деп аталған (1779 жылы Форт-Индипенденс деп қайта аталды) жеткізілді.
In 1772, many of the thirteen British colonies, in response to unpopular British actions and the negative British reaction to the Gaspee Affair (the destruction by colonists of a grounded ship involved in enforcing customs regulations), elected to form Committees of Correspondence. These allowed communities to formally communicate with each other, raise awareness of incidents occurring elsewhere, and to coordinate actions; as such, they became instrumental in managing the colonial response to enforcement of the Tea Act, the Intolerable Acts, and other unpopular British colonial legislation. The colonists of Massachusetts had not yet taken concerted action to organize themselves militarily against actions of the British regulars, although statements were made about supporting Boston (whose port had been closed earlier in 1774 under the Boston Port Act) "at the risque of our lives and fortunes." General Thomas Gage, who had become the military governor of Massachusetts in May 1774, was charged with enforcement of the highly unpopular Intolerable Acts, which British Parliament had passed in response to the Boston Tea Party. Seeking to prevent the outbreak of war and to keep the peace between the American Patriot (Whig) majority and the Loyalist (Tory) minority, he believed that the best way to accomplish this was by secretly removing military supplies from storehouses and arsenals in New England. The secrecy of these missions was paramount, as Gage feared that leakage of any plans would result in the seizure or concealment of the stores by Patriot sympathizers before his men got there. Gage decided that this powder had to be brought to Boston for safekeeping. At some point that day, General Gage, whether by his intent, accident, or theft by a messenger, lost possession of the August 27 letter from William Brattle; the widely held story is that it was dropped. News of its content spread rapidly, and many considered it to be a warning to Gage to remove the provincial powder before Patriots could seize it. Early in the morning of September 1, a force of roughly 260 British regulars from the 4th Regiment, under the command of Lieutenant Colonel George Maddison, was rowed in secrecy up the Mystic River from Boston to a landing point near Winter Hill in modern day Somerville. From there they marched about a mile (1.6 km) to the Powder House, a gunpowder magazine that held the largest supply of gunpowder in Massachusetts. Phips gave the King's Troops the keys to the building, and after sunrise, they removed all of the gunpowder. Most of the regulars then returned to Boston the way they had come, but a small contingent marched to Cambridge, removed two field pieces, and took them to Boston by foot over the Great Bridge and up Boston Neck. The field pieces and powder were then taken from Boston to the British stronghold on Castle Island, then known as Castle William (renamed Fort Independence in 1779).
Рейдке қарсы әрекет
Күн бойы елді мекендерде британдық әскерлердің қозғалысы туралы жалған әңгімелер тарады. Тұрақты әскерлер жолға шықты; провинциялық ұнтақ тәркіленді; соғыс жақын болды; адамдар қаза тапты; Бостонды оның мәжәртенің әскери кемелері бомбалады. Хабар Коннектикутқа дейін жетті. Аймақтың түкпір-түкпірінен адамдар қаруланып, Бостонға қарай ағыла бастады. Шрусберидегі бір саяхатшы 15 минуттың ішінде 50 ер адам жиналып, жабдықтанғанын, айналағы қалаларға елшілер жіберіп, Бостонға аттанғанын хабарлады. 2 қыркүйекте бірнеше мың адам Кембриджде жиналып, Уильям Браттл сияқты бірнеше белгілі лоялистерді Бостонға және әскери қорғауға қашуға мәжбүр етті. Шериф Фипс жазбаша түрде өзін үкіметтің барлық әрекетінен бас тартуға мәжбүр болды. Ақырында, шындық әңгімелерге жете бастады, және милиция бөлімдері (кейбіреулері әлі де Бостонға бет алған) үйлеріне қайтты. Сондай-ақ 2 қыркүйекте Бостон газеттері Уильям Браттлдің хатын жариялады, онда ол Гейджді ұнтақты алып тастау туралы ескертпегенін, Гейдж одан қойманың ішіндегі заттардың тізімін сұрағанын және ол осы талапқа бағынғанын айтты. Оның Гейджге жазған хатының мазмұны 5 қыркүйекте жарияланатын болды. Браттл Бостонды қоршау кезінде Касл аралында қалды және 1776 жылдың наурыз айында британдықтар қаланы тастап кеткен кезде ол да кетіп қалды. Ол 1776 жылдың қазан айында 70 жасында Нова-Скотиядағы Галифакс қаласында қайтыс болды.
False rumors flew throughout the day across the countryside about the British troop movements. The regulars were marching; provincial powder had been seized; war was at hand; people had been killed; Boston was being bombarded by His Majesty's warships. The alarm spread as far as Connecticut. From all over the region, people took up arms and began streaming toward Boston. One traveler in Shrewsbury reported that in the space of 15 minutes, 50 men had gathered, equipped themselves, sent out messengers to surrounding towns, and left for Boston. On September 2, several thousand men bent on violence gathered in Cambridge, where they forced several notable Loyalists, including William Brattle, to flee to Boston and the protection of the military. Sheriff Phips was forced, in writing, to dissociate himself from any and all government actions. Eventually facts caught up with the rumors, and militia units (some of which were still heading toward Boston) returned home. Also on September 2, Boston newspapers published a letter from William Brattle in which he protested that he had not warned Gage to remove the powder; Gage had requested from him an accounting of the storehouse's contents, and he had complied. The content of his letter to Gage would be published on September 5. Brattle remained on Castle Island through the siege of Boston, leaving when the British evacuated the city in March 1776. He died in Halifax, Nova Scotia, in October 1776 at the age of 70.
Британдықтардың реакциясы
Гейдж отаршылдық реакцияның масштабы мен кеңдігіне таңсылып, Вустердегі қоймаға жоспарланған екінші экспедицияны кейінге шегерді, соңынан тоқтатты. Ол әскерін Бостон қаласында шоғырландырып, Лондоннан күш сұрады, "егер он мың адам жеткілікті деп ойласаңыз, жиырмасын жіберіңіз; егер бір миллион жеткілікті деп санасаңыз, екеуін беріңіз; соңында қан мен байлықты үнемдейсіз" деп жазды. Бірақ Гейджтің өтініші Лондондағылардың біріне абсурдты көрінді, себебі сол кезде Британияда барлығы 12 мыңдай әскер болды, алайда ол бұл өтініштерге жауап ретінде қосымша 400 теңізші алды. Олар сондай-ақ, кейін Лексингтон мен Конкордта маңызды рөл атқарған жедел хабаршылар және дабылдар жүйесін құрды. Қазан айында Массачусетс штатының бұрынғы заң шығарушы органы Массачусетс үкіметі туралы заңға наразылық білдіріп, өзін Бірінші Провинциялық Конгресс деп жариялады. Ол Англия азамат соғысы кезінде сол атпен аталған орган үлгісінде Қауіпсіздік комитетін құрды және отаршыл әскердің ширек бөлігін минуттық әскер ретінде белгілеуді ұсынды.
Gage, surprised by the size and scope of the colonial reaction, delayed and eventually cancelled a second planned expedition to the storehouse in Worcester. He concentrated his troops in Boston, and called for reinforcements from London, writing "if you think ten thousand men sufficient, send twenty; if one million is thought enough, give two; you save both blood and treasure in the end." However, Gage's request was seen by some in London as absurd, as there were only 12,000 troops in Britain at the time, but he did eventually receive an additional 400 Marines in response to these requests. They also instituted the system of express riders and alarms that would prove to be critical at Lexington and Concord. In October, the former legislature of Massachusetts met in defiance of the Massachusetts Government Act and declared itself to be the First Provincial Congress. It created a Committee of Safety modeled after a body with the same name during the English Civil War and it recommended that a quarter of the militia be designated as minutemen.
Портсмут сигнализациясы
1774 жылдың желтоқсан айының басында британдық әскери басшылық Солтүстік Америкаға қару-жарақ пен оқ-дәрі экспортын тоқтатуға және қалған барлық қоймаларды күзетуге шешім қабылдады. 12 желтоқсанда Пол Ревир алған хабарламаға сәйкес, Портсмут, Нью-Гэмпширдегі Форт-Уильям мен Мэридегі қоймаларды басып алуға дайындық жүріп жатқандығы анықталды. Ол ертесі күні Бостоннан Портсмутқа аттанып, жергілікті патриоттарды ескертті, олар 14 желтоқсанда фортқа шабуыл жасап, оның барлық жабдықтарын алып кетті. Ревир алған ақпарат қате болды; британдық операция жоспарланғанымен, бұйрық берілмеген еді. Британдықтар Портсмутқа әскер тасымалдайтын кемелерді жіберді, олар форттың жабдықтары алынып тасталғаннан кейін үш күннен соң келді. Бірінші кеме 17 желтоқсанда келді, және жергілікті патриот кемеші оны толқынның көтерілген кезінде таяз суға батырып жіберді, бұл капитанды қатты ашуландырды. Лоялистер "патшаның ұнтағы" деп, ал патриоттар "милицияның ұнтағы" деп атаған оқ-дәрі қоймалары Ньюпорт, Род-Айленд, Провиденс, Род-Айленд және Нью-Лондон, Коннектикут штаттарындағы форттардан алынып, жағалаудан алыс орналасқан қалалардағы милицияға таратылды. Оқ-жарақ және басқа да жабдықтар Бостон мен Чарльзтауннан жасырын түрде шығарылды.
Early in December 1774, British military command voted to prohibit the export of arms and powder to North America and to secure all remaining stores. On December 12, intelligence received by Paul Revere indicated that a seizure of stores at Fort William and Mary in Portsmouth, New Hampshire, was imminent. He rode from Boston to Portsmouth the next day to notify the local Patriots, who quickly raided the fort on December 14 and removed its supplies. Revere's intelligence had been incorrect; although a British operation had been contemplated, it had not been ordered. The British did send ships carrying troops to Portsmouth, and they arrived three days after the fort's supplies were removed. The first arrived on December 17 and was directed into shallows at high tide by a local Patriot pilot, much to the captain's anger. Stores of gunpowder—typically referred to by Loyalists as "the King's powder" but by Patriots as "the militia's powder"—were also carried off from forts in Newport, Rhode Island, Providence, Rhode Island, and New London, Connecticut, and distributed to the militias in towns away from the coast. Cannon and other supplies were smuggled out of Boston and Charlestown.
Салемдегі жанжал
1775 жылы 27 ақпанда HMS Lively кемесі полковник Александр Леслидің 64-полкінен 240-қа жуық британдық қатарлы әскерді Массачусетс штатының Салем қаласында қару-жарақ тәркілеу үшін жеткізді. Оларды шағын топ тоқтатты, олар көпірді көтеріп, жолын кесті, сондай-ақ оларды әжуалай мазақтап, ал басқалары пушкаларды қауіпті жерге көшіріп, жақын жердегі қалалардан көмек шақырды. Көпір ақырында төмен түсіріліп, қатарлы әскерге бұрын пушкалар сақталған шеберхананы тексеруге рұқсат берілді. Олар кемеге қайтқанда, қасында қадам-қадаммен жүріп, оларды мазақтап, наразылардың саны артып келе жатты. Шағын төбелес болды, бірақ оқ атылмады.
On February 27, 1775, HMS Lively brought a force of about 240 British regulars from the 64th Regiment under Colonel Alexander Leslie to confiscate weapons in Salem, Massachusetts. They were stopped by a small crowd that raised a drawbridge in their path and taunted them while others moved the cannon to safety and sent for help from nearby towns. Eventually, the drawbridge was lowered and the regulars were permitted to search the forge where the cannon had once been. They returned to their ship while being mocked by a growing force of irregulars marching along in lock step next to them. There were minor scuffles, but no shots were fired.