Кіріспе

Гамбургтегі жыл сайынғы теннис турнирі
Басқа еуропалық ашық турнирлер

Гамбург Ашық (бұрынғы Германия Ашық теннис чемпионаты) – Германияның Гамбург қаласында өткізілетін және Әлемдік теннис кәсіби лигасының (ATP) турниріне кіретін кәсіби теннисшілер арасындағы жыл сайынғы теннис турнирі. Турнир Харвестехуде ауданындағы Ам Ротенбаум теннис орталығындағы ашық ауадағы саз алаңдарда өтеді. Тарихының көп бөлігінде турнир мамыр айында өткізіліп, кәсіби теннис күнтізбесіндегі Франция Ашық турниріне (French Open) дайындық ретінде қарастырылды. 2009 жылғы турнирден бастап шілде айында өткізіледі. Әйелдер турнирі 1982-1983 жылдары (Хиттфельдте) және 1987-2002 жылдары жеке өткізілді. Бұл турнир WTA турының бөлігі болды және бірнеше демеушілік атаулармен белгілі болды, ең көп танымалдары – Citizen Cup (1987–1995) және Betty Barclay Cup (1999–2002). 1993 жылдың 30 сәуірінде WTA Гамбургта әлемнің бірінші ракеткасы Моника Селес матч барысында жергілікті тәртіпсіз жанкүйер шабуыл жасаған оқиғаға ұшырады. 2021 жылы Гамбург WTA турының күнтізбесіне қайта оралды және WTA 250 сериясының турниріне айналды. WTA бұл турнирді "Гамбург European Open" деп атайды.

Тарих

Алғашқы турнир "Eisenbahnverein auf der Uhlenhorst" (Uhlenhorst Railway Club) клубында өткізілді және үш сеттен ең жақсысы форматында ойналды. 1893 жылғы екінші турнирден бастап 2007 жылға дейін бес сеттен ең жақсысы форматы сақталды, содан кейін (басқа Grand Slam емес турнирлер сияқты) үш сеттен ең жақсысы форматына қайта оралды. 1892 жылдан 1896 жылға дейінгі алғашқы бес турнирде тек неміс және австриялық ойыншылар ғана қатыса алды. 1898 жылдан 1901 жылға дейін Германия чемпионаты Bad Homburg vor der Höhe қаласында өткізілді. 1902 жылы турнирге ерлер арасындағы жұптық сындар қосылды. 1924 жылы турнир қазіргі орнына, Ам-Ротенбаумға көшірілді. German Open 1979 жылға дейін ерлер және әйелдер арасындағы біріктірілген турнир болды, содан кейін WTA турнирі Батыс Берлинге көшірілді. 2019 жылдан бері турнир логотипі жыл сайын өзгеріп келеді, алдыңғы жылғы турнирдегі шешуші ұпайдағы доптың траекториясы логотиптегі сары сызықты құру үшін қолданылады.

Ерлер

Турнир 1971 жылдан 1989 жылға дейін «Гран-при» турына қосылды, маңыздылығы әртүрлі болды. 1990 жылы АТП туры құрылғаннан кейін турнир бірден 2008 жылға дейін АТП Мастерс сериясының турнирі деп есептелді. 2009 жылы турнир АТП 500 турнирі деңгейіне төмендетілді. Турнирдің ресми өкілдерінің сөзіне қарағанда, бұл жоғары рейтингтегі ойыншыларды тарту мүмкіндігіне елеулі кедергі келтіреді, себебі олар көбірек ұпай жинайтын турнирлерге қатысуға бейім. Турнир өкілдері 2007 жылы АТП-ні төмендетуді тоқтату үшін сотқа жүгінді, бірақ 2008 жылы АҚШ жюрисі бұл монополия заңдарын бұзуға жатпайтынын шешті. Сот төрелігімен жүргізілген келісім мәжілісінен кейін турнирдің 2010 жылы шешімге шағымдануы қабылданбады. Қазіргі кезде АТП күнтізбесіндегі жаңа орнымен турнир, жылдам кортта ойнағанды ұнатпайтын көптеген ойыншылар үшін тартымды жарысқа айналды. Жаңа орны жоғары рейтингтегі ойыншылардың осы турнирде ойнауына мүмкіндік бермейді, себебі ол Уимблдоннан кейін және АҚШ Ашық чемпионатына дайындықпен бірге Солтүстік Американың жазғы хард корттарына назар аудару кезеңіне сәйкес келеді.

Әйелдер

Германия чемпионаты – 1979 жылы әйелдер турнирі Батыс Берлинге көшкенге дейін Гамбургте өткен ерлер мен әйелдер арасындағы біріктірілген турнир. Әйелдер чемпионаты 1896 жылы құрылған және екі жарысты бөліп алу туралы шешім қабылдамас бұрын ерлер жарысымен бірге 66 рет өткізілген. 1982 жылы, ерлер мен әйелдер арасындағы Германия ашық чемпионаты бөлінгеннен кейін үш жыл өткен соң, жаңа WTA Гамбург турнирі құрылды. Бұл турнир ерлер Германия ашық чемпионатынан бір апта бұрын өтті (ал әйелдер Германия ашық чемпионаты Батыс Берлинде ерлер турнирінен бір апта кейін өткізілді). Ол 1982 және 1983 жылдары төменгі деңгейдегі турнир ретінде, үш жылдық үзілістен бұрын болды. Ол Хитфилдте өткізілді. 1987 жылы турнир қайтадан Ам-Ротенбаумда қыркүйек айында өтті, турнирдің жеңімпазы – неміс теннисшісі Стеффи Граф. Германия ашық чемпионаты (ерлер) сәуірдің соңынан мамырдың басына дейін өтті (ал әйелдер турнирі 11 мамырдан бастап Берлинде өтті). 1990 жылы турнир II деңгейге көтерілді және 2002 жылға дейін осы деңгейде сақталды, содан кейін тоқтатылды. Ол әртүрлі атаулармен белгілі болды: Казино кубогы (1982), Фила Европа кубогы (1983), Азамат кубогы (1987–95), Рексона кубогы (1996–97), Интерспорт Дамен Гран-при (1998), және Бетти Барклей кубогы (1999–2002). 1993 жылдың 30 сәуірінде әлемнің бірінші ракеткасы Моника Селес, Магдалена Малеевамен өткен ширек финалдағы матч кезінде тәртіпсіз жергілікті жанкүйермен шабуылға ұшырады. Осы оқиғадан кейін Селес Германияда қайтадан ойнаған жоқ. 2003 және 2020 жылдар аралығында Гамбургте ешқандай турнир өткізілген жоқ. Гамбург 2021 жылы WTA күнтізбесіне оралды, бұрын Юрмала, Латвия қаласында өткен Балтық ашық турнирінен 250 сериясы бойынша лицензия алғаннан кейін. Стеффи Граф WTA Гамбург турнирінде ең көп жеңіске жеткен рекордты ұстайды – ол 1987 жылдан 1992 жылға дейін бес рет қатарынан жеңіске жетті. Ол тағы екі рет күміс жүлдегер атанды.

Ерлер жеке

ЖылЧемпионФиналистЕсеп 1892 Вальтер Бонне Р. А. Леерс 7–5, 6–3 1893 Христиан Винцер Вальтер Бонне 6–4, 6–0, 3–6, 6–3 1894 Виктор Восс Христиан Винцер 11–9, 6–1, 6–4 1895 Виктор Восс (2) Христиан Винцер 6–2, 6–1, 6–2 1896 Виктор Восс (3) Георг Вантцелиус 6–1, 6–0, 6–1 1897 Джордж Хилльярд Джордж Балл Грин 6–1, 6–2, 6–3 1898 Гарольд Махони Джошуа Пим 6–4, 6–3, 6–4 1899 Кларенс Хобарт Гарольд Махони 8–6, 8–10, 6–0, 6–8, 8–6 1900 Джордж Хилльярд (2) Лоуренс Доэрти матч без игры 1901 Макс Декугис Фредерик У. Пейн 6–4, 6–4, 4–6, 6–2 1902 Макс Декугис (2) Джон Флавелл 4–6, 2–6, 7–5, 7–5, 6–0 1903 Мейджор Ритчи Макс Декугис матч без игры 1904 Мейджор Ритчи (2) Курт фон Вессели 6–4, 6–0, 10–8 1949 Готфрид фон Крамм (6) Эрнст Буххольц 7–5, 6–1, 6–0 1950 Ярослав Дробны Готфрид фон Крамм 6–3, 6–4, 6–4 1951 Леннарт Бергелин Свен Дэвидсон 4–6, 6–3, 4–6, 6–4, 7–5 1952 Эрик Стёрджесс Ярослав Дробны 6–3, 6–2, 6–3 1953 Бадж Патти Фаусто Гардини 6–3, 6–2, 6–3 1954 Бадж Патти (2) Свен Дэвидсон 6–1, 6–1, 7–5 1955 Артур Ларсен Владыслав Сконеки 3–6, 6–3, 7–5, 6–8, 6–3 1956 Лью Хоад Орландо Сирола 6–2, 5–7, 6–4, 8–6 1957 Мервин Роуз Пьер Дармон 6–3, 6–0, 6–1 1958 Свен Дэвидсон Жак Бришан 5–7, 6–4, 0–6, 9–7, 6–3 1959 Уильям Найт Иан Вермаак 4–6, 6–4, 4–6, 6–3, 8–6 1960 Никола Пьетрангели Ян Эрик Лундквист 6–3, 2–6, 6–4, 6–2 1961 Род Лейвер Луис Аяла 6–2, 6–8, 5–7, 6–1, 6–2 1962 Род Лейвер (2) Мануэль Сантана 8–6, 7–5, 6–4 1963 Мартин Муллиган Боб Хьюитт 6–0, 0–6, 8–6, 6–2 1964 Вильгельм Бунгерт Кристиан Кунке 0–6, 6–4, 7–5, 6–2 1965 Клифф Драйсдейл Боро Йованович 6–2, 6–4, 3–6, 6–3 1966 Фред Столле Ишван Гуляш 2–6, 7–5, 6–1, 6–2 1967 Рой Эмерсон Мануэль Сантана 6–3, 6–3, 6–1↓ Ашық дәуір ↓ 1968 Джон Ньюкомб Клифф Драйсдейл 6–3, 6–2, 6–4 1969 Тони Рош Том Оккер 6–1, 5–7, 7–5, 8–6 1970 Том Оккер Илие Нэстасе 4–6, 6–3, 6–3, 6–4↓ Grand Prix circuit ↓ 1971 Андрес Химено Петер Сзёке 6–3, 6–2, 6–2 1972 Мануэль Орантес Адриано Панатта 6–3, 9–8, 6–0 1973 Эдди Диббс Карл Майлер 6–1, 3–6, 7–6, 6–3 1974 Эдди Диббс (2) Ханс Йоахим Плётц 6–2, 6–2, 6–3 1975 Мануэль Орантес (2) Ян Кодеш 3–6, 6–2, 6–2, 4–6, 6–1 1976 Эдди Диббс (3) Мануэль Орантес 6–4, 4–6, 6–1, 2–6, 6–1 1977 Паоло Бертолуччи Мануэль Орантес 6–3, 4–6, 6–2, 6–3 1978 Гильермо Вилас Войтек Фибак 6–2, 6–4, 6–2 1979 Хосе Игуэрас Гарольд Соломон 3–6, 6–1, 6–4, 6–1 1980 Гарольд Соломон Гильермо Вилас 6–7, 6–2, 6–4, 2–6, 6–3 1981 Питер Макнамара Джимми Коннорс 7–6, 6–1, 4–6, 6–4 1982 Хосе Игуэрас (2) Питер Макнамара 4–6, 6–7, 7–6, 6–3, 7–6 1983 Янник Ноа Хосе Игуэрас 3–6, 7–5, 6–2, 6–0 1984 Хуан Агилера Хенрик Сундстрём 6–4, 2–6, 2–6, 6–4, 6–4 1985 Милослав Мечир Хенрик Сундстрём 6–4, 6–1, 6–4 1986 Анри Леонт Милослав Мечир 6–2, 5–7, 6–4, 6–2 1987 Иван Лендл Милослав Мечир 6–1, 6–3, 6–3 1988 Кент Карлссон Анри Леонт 6–2, 6–1, 6–4 1989 Иван Лендл (2) Хорст Скофф 6–4, 6–1, 6–3↓ ATP Tour Masters 1000 ↓ 1990 Хуан Агилера (2) Борис Беккер 6–1, 6–0, 7–6 1991 Карел Новачек Магнус Густафссон 6–3, 6–3, 5–7, 0–6, 6–1 1992 Стефан Эдберг Михаэль Штих 5–7, 6–4, 6–1 1993 Михаэль Штих Андрей Чесноков 6–3, 6–7(1–7), 7–6(9–7), 6–4 1994 Андрей Медведев Евгений Кафельников 6–4, 6–4, 3–6, 6–3 1995 Андрей Медведев (2) Горан Иванишевич 6–3, 6–2, 6–1 1996 Роберто Карретеро Алекс Корретха 2–6, 6–4, 6–4, 6–4 1997 Андрей Медведев (3) Феликс Мантилья 6–0, 6–4, 6–2 1998 Альберт Коста Алекс Корретха 6–2, 6–0, 1–0 қабылдамады 1999 Марсело Риос Мариано Сабалета 6–7(5–7), 7–5, 5–7, 7–6(7–5), 6–2 2000 Густаво Куэртен Марат Сафин 6–4, 5–7, 6–4, 5–7, 7–6(7–3) 2001 Альберт Портас Хуан Карлос Ферреро 4–6, 6–2, 0–6, 7–6(7–5), 7–5 2002 Роджер Федерер Марат Сафин 6–1, 6–3, 6–4 2003 Гильермо Кориа Агустин Кальери 6–3, 6–4, 6–4 2004 Роджер Федерер (2) Гильермо Кориа 4–6, 6–4, 6–2, 6–3 2005 Роджер Федерер (3) Ришар Гаске 6–3, 7–5, 7–6(7–4) 2006 Томми Робредо Радек Штепанек 6–1, 6–3, 6–3 2007 Роджер Федерер (4) Рафаэль Надаль 2–6, 6–2, 6–0 2008 Рафаэль Надаль Роджер Федерер 7–5, 6–7(3–7), 6–3↓ ATP Tour 500 ↓ 2009 Николай Давыденко Поль-Анри Матьё 6–4, 6–2 2010 Андрей Голубев Юрген Мельцер 6–3, 7–5 2011 Жиль Симон Николас Альмагро 6–4, 4–6, 6–4 2012 Хуан Монако Томми Хаас 7–5, 6–4 2013 Фабио Фогнини Федерико Дельбонис 4–6, 7–6(10–8), 6–2 2014 Леонардо Майер Дэвид Феррер 6–7(3–7), 6–1, 7–6(7–4) 2015 Рафаэль Надаль (2) Фабио Фогнини 7–5, 7–5 2016 Мартин Клижан Пабло Куэвас 6–1, 6–4 2017 Леонардо Майер (2) Флориан Майер 6–4, 4–6, 6–3 2018 Николoz Базилашили Леонардо Майер 6–4, 0–6, 7–5 2019 Николoz Базилашили (2) Андрей Рублев 7–5, 4–6, 6–3 2020 Андрей Рублев Стефанос Циципас 6–4, 3–6, 7–5 2021 Пабло Карреньо Буста Филип Крайнович 6–2, 6–4 2022 Лоренцо Музетти Карлос Алькарас 6–4, 6–7(6–8), 6–4 2023 Александр Зверев Ласло Джере 7–5, 6–3