Қара Орман: Тарих және географиясы

Кіріспе

Black Forest – АҚШ-тың Колорадо штатындағы Эль-Пасо округіне қарасты, құрамына кіретін және осы округпен басқарылатын елді мекен. CDP Колорадо-Спрингс қаласының статистикалық аймағының бір бөлігі болып табылады. 2020 жылғы АҚШ халық санауы бойынша Қара Орман CDP-нің халқы 15 097 адамды құрады. Жебе ұштары мен көмір шұңқырлары осы аумақты кем дегенде 800 жыл бұрын жергілікті американдықтар мекендегенін көрсетеді. Алғашқы белгілі тұрғындары – юта және команч тайпалары болған. Оларға тығыз Ponderosa қарағайлары қорғаныс, отын және үй салуға қажетті ағаш материалдарын қамтамасыз еткен. 1800 жыл шамасында киова тайпасы осы тайпаларды ығыстырып шығарды. Содан кейін шамамен 40 жыл өткен соң арапахо және шайен тайпалары бірігіп, киоваларды қуғынға түсіріп, осы аймақты мекендеген соңғы американдықтар атанды. 1850 жылдардың соңында американдық пионерлер аймақты қоныстандыра бастағанда, Қара Орман ағаш ресурстарының тапшылығына байланысты маңызды орталыққа айналды. 1860 жылы алғашқы ағаш кесетін зауыт салынды. 1870 жылы генерал Палмер Колорадо Пайнери трастын құрғанда Қара Орманның ірі жер иесіне айналды; ол 43 000 акр жер сатып алды. Колорадо-Спрингс және Денвер қалаларын салу үшін ағаш және шахта тіректерімен жабдықталды. 1880 жылы Колорадо Спрингс газетінде жарияланған мақалада Денверде қолданылатын ағаштың барлық бөлігі дерлік Пайнериден тасымалданғаны айтылды. Пайнеридегі ағаш кесу 1870 жылдың жазында ең жоғары деңгейге жетті, сол кезде 700-ден астам арбашы және 1000 ағаш кесуші мен байланыш жасаушылар жұмыс істеді, олардың көп бөлігі теміржол құрылысына қатысты. Канзас-Тынық мұхиты, Денвер және Рио-Гранде және Жаңа Орлеан теміржолдары үшін байланыш жасауға 1 миллиардтан астам куб фунт ағаш алынып кетті. Ағаш өңдеу 1950 жылдарға дейін жалғасса да, 1880 жылдары ауыл шаруашылығы мен мал шаруашылығы басым салаларға айналды. Ірі қара мал, қой, люцерна, бидай, жүгері, шөп және бұршақ сияқты әртүрлі дақылдар өсірілді. Алайда, Қара Орман аймағы картоп өнімділігімен ең танымал болды. Ауыл шаруашылығының өнімділігі құрғақшылық, су тасқыны, бұршақ, қарлы дауылдар немесе шегірткелердің шабуылынан туындаған өсім мен құлдырау циклдарына ұшырады. 1930 жылдардағы құрғақшылық пен экономикалық депрессия жоспарланған аумақтағы ауыл шаруашылығының көптеген түрлерін жойды. 1920 жылдары аймақ негізінен ірі шаруа қожалықтарына біріктірілді. Олардың кейбіреулері бүгінге дейін сақталған. Тарихының әртүрлі кезеңдерінде жоспарланған аумақта бірнеше қалалар мен елді мекендер болды. Олардың ішіндегі ең үлкені және ең ұзақ өмір сүргені – Истонвилл қаласы. Истонвилл (жоспарланған аумақтың шығысында орналасқан) 1880 жылдардың басында Колорадо және Оңтүстік теміржолының аялдамасы ретінде құрылды. 1910 жылы халқы шамамен 400 адамға жетті, бірақ теміржол 1935 жылы жұмысын тоқтатқаннан кейін халқы азайды. Бүгінде бұрын гүлденген қаладан тек аз ғана қалдықтар сақталған. Орманның өзінде Dreamland және Brentwood Country Clubs ұйымдастырылған 1920 жылдары қазіргі заманғы бөліністер басталды. Бұл жобалар аса сәтті болмаса да, жоспарлау аймағында маңызды жазғы үй нарығының бастауын білдірді. 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында жыл бойына бөлініп-бөлудің қарқыны күшті болды. 1965 жылы жоспарлау аумағының көп бөлігі бес акрлық ең аз жер көлеміне бөлінді. Басты назар жоспарланған аумақтың шығыс бөлігі арқылы өтетін ірі көлік дәлізін салу жоспарларына байланысты болды, тұрғындар мен округ қызметкерлері 1970 жылдардың басында жерді пайдаланудың кешенді жоспарын әзірлеуді бастады. Бұл жұмыстың нәтижесі 1974 жылы Қара Орманды сақтау жоспарын қабылдау болды. Бұл жоспарда жоспарланған аумақтың көп бөлігі ауылдық тұрғын үйлерге пайдаланылуы ұсынылса, сонымен қатар аралас қалалық пайдалану үшін бірнеше үлкен аумақтар белгіленді. Олардың ең үлкені оңтүстік-шығыста орналасқан, онда кейіннен Латигоның жаңа "қаласы" құрылуы ұсынылды. Латиго жоспарланғандай жүзеге аспаса да, Колорадо-Спрингс қаласының метрополиясы жоспарланған аумаққа қарай тез кеңейді. Осы кезеңде жоспарланған аумақта көптеген үлкен жер учаскелері бөлініп салынды және дамытылды, бұл оның ауылдық сипатын және тарихи мұрасының көп бөлігін сақтауға мүмкіндік берді. Қара Орманның шекарасында Flying Horse Ranch сияқты кейбір жаңа қала маңындағы бөлімшелер құрылғанмен, Қара Орман әлі де ауылдық бейнесі мен мұрасын сақтайды. Бұл мұраның бір бөлігі тарихи орындар мен құрылыстар түрінде сақталған. Қара Орман – еншілес қала емес, бірақ ол осы атпен жақсы танымал. Бастапқыда бұл атау бейресми болды, бірақ 1923 жылы Қара Орман мектебінің (қазір Эдит Вулфорд атындағы) ашылуымен атау "ресмирек" болды.

Black Forest is an unincorporated community and a census designated place (CDP) located in and governed by El Paso County, Colorado, United States. The CDP is a part of the Colorado Springs, CO Metropolitan Statistical Area. The population of the Black Forest CDP was 15,097 at the United States Census 2020. Arrowheads and charcoal pits provide evidence that the planning area was occupied by Native Americans at least 800 years ago. The first known inhabitants were the Ute and Comanche Indians. The dense Ponderosa Pines provided them with protection, fuel, and timber for lodgepoles. These tribes were displaced by the Kiowas around 1800. Almost 40 years later, the Arapahoe and Cheyenne tribes joined forces to drive out the Kiowas and become the last Native Americans to inhabit the area. When American pioneers began to settle the region in the late 1850s the Black Forest became an important center of activity, primarily as a source of scarce timber. The first of what would be several dozen sawmills was constructed in 1860. General Palmer was the first major landowner of Black Forest when he established the Colorado Pinery Trust in 1870; he purchased 43,000 acres. Lumber and mine props were supplied to build Colorado Springs and Denver. An 1880 article from the Colorado Springs Gazette stated that for years nearly every foot of timber used in Denver was hauled from the Pineries. Logging in the Pineries reached its height in the summer of 1870 when over 700 teamsters and 1,000 lumberjacks and tie hacks were employed, mostly for railway work. More than one billion board feet of lumber were removed to provide ties for the Kansas Pacific, Denver and Rio Grande and New Orleans Railroads. Although lumbering continued sporadically through the 1950s, farming and ranching had become the dominant activities by the 1880s. A wide variety of crops were raised, including cattle, sheep, alfalfa, wheat, corn, hay and beans. Potatoes, however, were the agricultural product for which the Black Forest area became most renowned. Agricultural productivity was subject to boom and bust cycles with crops often ruined by drought, floods, hail, blizzards, or grasshoppers. The drought and the Depression of the 1930s combined to eliminate most types of agriculture in the planning area. By the 1920s the area was mostly consolidated into large ranches. Some of these remain today. Several towns and settlements dotted the planning area at one time or another during its history. The largest and most long lived of these was the Town of Eastonville. Eastonville (actually located just to the east of the planning area) was begun in the early 1880s as a stop on the Colorado and Southern Railway. Its population peaked at about 400 in 1910 and was already in decline when the railroad ceased operations in 1935. Today only a few remnants of the once thriving townsite remain. In the forest itself, modern subdivision had a fitful start in the 1920s when Dreamland and Brentwood Country Clubs were organized. Although these ventures were not particularly successful, they did represent the beginning of what would become a significant summer home market in the planning area. A boom in year round subdivisions took place in the late 1950s and early 1960s. Most of the planning area was zoned for five acre minimum lot sizes in 1965. Primarily in response to plans for a major transportation corridor through the eastern portion of the planning area, residents and County staff initiated work on a comprehensive land use plan in the early 1970s. The result of this effort was adoption of the Black Forest Preservation Plan in 1974. While this plan recommended rural residential uses for most of the planning area, it also delineated several large areas for mixed urban uses. The largest of these was in the southeast where the new "city" of Latigo would later be proposed. While Latigo has not materialized as envisioned, the Colorado Springs metropolitan area itself has expanded rapidly in the direction of the planning area. During the same period, numerous large lot residential subdivisions have been platted and developed in the planning area, allowing it to retain much of its rural character and a good bit of its historic legacy. Although some newer suburban subdivisions have been created within the boundaries of Black Forest such as Flying Horse Ranch, Black Forest still retains a rural image and legacy. Some of this legacy is in the form of remaining historic sites and structures. While Black Forest is not an incorporated town, it is well known by that name. At first, the name was more informal but became "more official" with the opening of the Black Forest School (now named Edith Wolford Elementary) in 1923.

2013 жылғы Қара орман өрттері

2013 жылдың 11 маусымында Қара Орман аймағында, 83-ші тас жолы мен Шоуп жолының жанында орман өрті басталды. Қара Орман, Колорадо Спрингс және Эльберт округтеріндегі, сондай-ақ олардың төңірегіндегі 35 500-ге жуық адам эвакуацияланды, ал Дуглас округінің бір бөлігіне эвакуацияға дайындалу туралы ескерту берілді. 15 500 акр жер өртенді, 511 ғимарат қирады және екі адам қаза тапты. Қираған үйлердің саны бойынша бұл өрт, өткен жылы осы округте болған Уолдо Каньоны өртінен асып, Колорадо тарихындағы ең қыраулы орман өрті болып тіркелді. Бұл өрт Фримонт округіндегі Корольдік шатқалындағы өртпен бір уақытта болды, ол Корольдік шатқал көпіріне қауіп төндірді. Өрт сөндірушілер 2013 жылдың 20 маусымына қарай өрттің 100% тоқтатылғанын хабарлады.