Кіріспе

Чикагодағы аудандық бірлестік

Ерте тарих

Батыс Энглвуд деп аталатын аймаққа алғаш қоныс аударған еуропалықтар негізінен 1840 жылдары келген неміс және швед фермерлері болды. Рок-Айленд және Уабаш темір жолдары үшін темір жол желілері салынғаннан кейін бұл аймақ Чикаго-Джанкшн деп аталды, ол көп ұзамай Джункшн Гроув деп өзгерді. Бүгінде бұл Джункшн Гроув ойын алаңы паркі арқылы еске алынады, оны Чикаго саябақ ауданы күтіп ұстайды. 1865 жылы Джункшн Гроув кейіннен Енглвуд деп аталған Лейк қаласының құрамына енбеген қаласы болды. Екі оқиға Энглвуд және Батыс Энглвуд аудандарының халқының өсуіне себеп болды. 1871 жылы Ұлы Чикаго өрті солтүстіктегі көптеген аудандарды қиратты. Тұрғын үй салуға қолайлы ашық кеңістіктер мен темір жол желілерінің болуы осы аудандарды өрттен қираған қалалық орталықтан көшіп келген және тығыздықтан қашқан Чикаго тұрғындары үшін өте ыңғайлы етті. 1889 жылы Лейк қаласы Чикаго қаласына қосылғаннан кейін Энглвуд және Батыс Энглвуд аудандары Чикаго қаласының құрамына кірді. Қосылумен бірге Чикаго көше көліктері пайда болды, бұл дамуға серпін берген екінші фактор болды. 1903 жылы Englewood Elevated Railway Company 63-ші көше бойымен Лумиске дейін созылатын және Оңтүстік жаққа дейінгі жоғары темір жолға қосылатын тармақ салды. Көлік инфрақұрылымының жақсаруы Энглвуд аймағын ірі жұмыс берушілерге және қала орталығына жұмысқа барушы жұмысшылар үшін оңай сапарға айналдырды.

Экономикалық және нәсілдік өзгерістер

Бір уақытта жүздеген мың еуропалық иммигранттар Чикагоға келіп, мал өсіру орындарындағы және болат зауыттарындағы біліктілігі жоқ жұмыс орындары арқылы отбасыларын асырау мүмкіндігіне ие болды, ал Оңтүстік штаттарынан афроамерикалықтар индустриалды қалаға көшіп келе бастады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, әскерге шақырылған жұмысшылардың орнын басып, 1940 жылға дейін афроамерикалықтар қалаға көптеп қоныстанды. Олар қанаушылық әлеуметтік және саяси жағдайлардан қашып келді: линчелеулер, Оңтүстікте сайлау құқығынан айыру, жеткіліксіз қаржыландырылған білім беру жүйесіндегі сегрегация және заңмен бекітілген нәсілдік сегрегация. Бастапқыда олар иммигранттармен негізінен біліктілігі жоқ жұмыс орындары мен тұрғын үй үшін бәсекелесті; афроамерикалықтар тұрғын үй саясатындағы кемсітушілікке байланысты Оңтүстік жақтағы ескі үйлердің шектеулі аймақтарына, «Қара белдеу» деп аталатын жерге орналастырылды. Еуропалық иммигранттар мен этникалық ақ адамдар Оңтүстік жақтағы бөлек аумақтарды бақылады: ирландтар, поляктар, итальяндықтар және басқалары өздерінің халық шоғырланған орталықтарын құрды, оларды бір-бірінен және афроамерикалықтардан қорғады. Чикаго энциклопедиясының статистикалық мәліметтеріне сәйкес, 1930 жылы Батыс Энглвуд ауданында 63 845 тұрғын болды, олардың 98%-ы ақ нәсілді, ал шамамен 23%-ы шетелде туған. 1940 жылы халық саны 64 000-нан асып, ең жоғары деңгейге жетті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі индустриалды қайта құру тұрғындардың жұмыс орындарын жоғалтуына әкелді: мал өсіру операциялары батысқа, алдымен Канзас-Ситиге (Канзас штаты), көшірілді, ал болат зауыттарындағы жақсы жалақылы жұмыс орындары да аймақтан шығып кетті. Теміржолдар да қайта құрылды, нәтижесінде ақ және афроамерикалықтар арасында кәсіподақ жұмыстарының саны азайды. 1960 жылы орташа табыс Чикагодағы орташа табысқа жақын болды – 6 738 доллар (1960 жылғы 6 738 доллар инфляцияға орай, қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең), ал тұрғындардың 12%-ы афроамерикалықтарды құрады. 1960-жылдар мен одан кейін азаматтық құқықтар саласындағы жетістіктер афроамерикалықтар үшін тұрғын үйлерге қол жеткізуді жеңілдетті, олар басқа американдықтармен бірге қаланың шеткі аудандарына, Батыс Энглвуд және басқа оңтүстік аудандарына қоныстанды. Алайда, индустриядағы өзгерістер білікті жұмысшылардың орта тапқа қол жеткізуіне кедергі келтірді. Кәсіподақ жұмыстары нәсілдік белгі бойынша шектеуге алынбаса да, олардың саны азайды. Көптеген жұмысшылар жұмыс іздеу үшін аймақты тастап кетті, ал көршілес аудандарда халық саны мен қызметтер төмендеді. Басқа тұрғындар жаңа тұрғын үйлерді іздеп, қала маңындағы қалаларға көшіп кетті. 2000 жылға қарай жұмыс орындарының жоғалуы салдарынан Батыс Энглвудтың халқы 45 282 адамға дейін азайды. Сол кезде демографиялық өзгерістерге байланысты тұрғындардың 98%-ы афроамерикалықтарды құрады. 2000 жылғы халық санауы бойынша халықтың тек 1%-ы шетелде туған. ХХ ғасырдың соңындағы иммигранттар негізінен Латын Америкасы мен Азиядан келді және басқа аудандарда шоғырланған қоныстар құрды. 2020 жылғы халық санауы бойынша халық саны 30 000-нан төмендеді, бұл ең жоғары көрсеткіштен 50%-дан астам төмендеуді білдірді. 1980 жылдан бері өткен ондаған жылдар ішінде халықтың күрт азаюы Батыс Энглвудтағы үйлер мен пәтерлердің кеңінен тасталуына әкелді. Тасталған ғимараттар бос тұрғандар мен қылмыскерлерді тартып, қала әкімшілігін бос тұрған ғимараттарды сатып алуға және бұзуға итермеледі. Бұл бағдарлама Чикагоның көптеген аудандарына әсер етті, бірақ Энглвуд пен Батыс Энглвуд бірге алғанда, қаладағы бұзудың ең көп саны тіркелді. Басқа аудандарда көптеген тасталған ғимараттарды қала бұзғанмен, Батыс Энглвудта қайта құруға қызығушылық өте аз болды. Аймақтағы барлық бос жерлер бос қалды және көршілес аудандарда халық саны тез төмендеуде.

Үкімет

Чикаго полиция департаментінің 7-ші ауданының бас штабы Батыс Энглвудта орналасқан.