Америка мектептеріндегі күрес спорты

Кіріспе

АҚШ-тың жоғары мектептеріндегі күрес – АҚШ-тағы жоғары мектептердегі деңгейде тағылынатын әуесқой күрес стилі. Мектеп күресі, көбінесе халық стиліндегі күрес немесе күрес деп аталады. Бұл стиль кең ауқымды физикалық дайындық, ой дайындығы, күрделілігі және қарқынды жекелей бәсекелестік сипатталады, ол физикалық күш, жылдамдық, жылдам ойлау және реакция, сондай-ақ үлкен дайындық талап етеді. Ұлттық мектеп атлетикалық қауымдастырығы жүргізген қатысу сауалнамасына сәйкес, 2006-2007 оқу жылында 9 445 мектеп командаларын ұйымдастырды, бұл ер балалар күресін мектептер саны бойынша сегізінші орынға қойды. Сондай-ақ, сол оқу жылында 257 246 бала осы спорт түріне қатысты, мектеп күресін жоғары мектеп оқушылары арасында ең танымал спорттың алтыншы түріне айналдырды. Қосымша, 2006-2007 маусымында 1 227 мектепте 5 408 қыз күреспен айналысты. Мектеп күресі АҚШ-тың барлық 50 штатында және Вашингтон қаласындағы ұлттық астанада жоғары мектептерде бар. Айова, Нью-Джерси, Огайо және Пенсильвания сияқты күрес дәстүрімен ұзақ тарихы бар штаттарда әсіресе күшті және бәсекеге толы жоғары мектеп күресі дамыған.

20 ғасыр

АҚШ-тағы мектеп күресінің тарихы оның жоғары оқу орнындағы баламасының дамуымен тығыз байланысты. Шығыс қалалық университеттер аралық күрес қауымдастығы 1905 жылы өзінің алғашқы турнирін өткізді, бұл көп ұзамай колледж және университет студенттері, сондай-ақ жоғары мектеп оқушылары үшін көптеген күрес турнирлерін тудырды. Колледж және жоғары мектеп күресінің өсуі, әсіресе Ұлттық колледждік атлетика қауымдастығының (NCAA) күрес ережелерін стандарттаудан кейін күшейді. Бұл ережелер жоғары мектепте шағын өзгерістермен бірге колледж және мектеп күресіне де қолданылды. Көптеген колледждер, университеттер және кәсіптік-техникалық колледждер дуэльдік кездесулер мен турнирлер, оның ішінде чемпионаттарды ұйымдастыра бастады және күрес маусымдарын өткізді. Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстар кезінде күрес маусымындағы жарыстар тоқтап қалды. Бірақ, әсіресе жоғары мектептерде, 1930 және 1940 жылдары АҚШ-тың әртүрлі аймақтарында штаттық күрес чемпионаттары пайда болды. Әуесқой күрес 1940 жылдары және одан кейінгі онжылдықтарда дами келе, әртүрлі колледждік спорттық конференциялар күрес жарыстарының саны мен сапасын арттырды, нәтижесінде көптеген күресшілер жоғары мектепте күреспен айналысып, оқуға түсіп, колледждік жарыстарға қатысты. Қыздар күресінің тарихы біршама күрделі, себебі 1970 жылдардың басынан бастап қыздар ер балалар командаларына қосылып жүрді, сонымен қатар АҚШ бойынша түрлі жеке қыздар күрес клубтары құрылды. Есімдері танымал алғашқы әйел күресшілердің бірі – Ұлттық Күрес Даңқына енген Триша Саундерс. Көп жағдайда қыздардың ер балалармен тікелей бәсекелесуден басқа таңдауы болмады, ал кейбір ерекше жағдайларда олардың жетістіктері бүкіл елде кеңінен жарияланды. Мемлекеттік мектептегі алғашқы толықтай қыздар күрес командасы Массачусетс штатының Бруклин қаласындағы Бруклин орта мектебінде құрылды. 15 қыздан тұратын команда 1993 жылы құрылып, үш жылдан кейін ресми мемлекеттік орта мектеп командасы мәртебесін алды. Алғашқы ресми АҚШ қыздар күресінің ұлттық чемпионаты 1997 жылы өткізілді.

The history of scholastic wrestling in the United States is closely related to the development of its college counterpart. The Eastern Intercollegiate Wrestling Association held its first tournament in 1905, which soon sparked many more wrestling tournaments for both college and university students and high school students. College and high school wrestling grew especially after the standardization of the National Collegiate Athletic Association (NCAA) wrestling rules, which applied early on to both collegiate and scholastic wrestling with high school having slight rule modifications. More colleges, universities, and junior colleges would begin offering dual meets and tournaments, including championships and having organized wrestling seasons. There were breaks in wrestling season competitions during World War I and World War II. But at the high school level especially, state association wrestling championships sprung up in different U. S. regions throughout the 1930s and 1940s. As amateur wrestling continued to grow from in the 1940s and later decades, various collegiate athletic conferences also increased the number and quality of their wrestling competition, with more wrestlers making the progression of wrestling in high school, being recruited, and entering collegiate competition. Girls' scholastic wrestling has somewhat fuzzy roots, as girls from time to time would join boys' teams as early as the 1970s, and there having been established various private girls wrestling clubs throughout the U. S. notable early women scholastic wrestlers include Tricia Saunders, a National Wrestling Hall of Fame inductee. Girls often had no alternative other than to compete directly with boys and, in a few notable cases, had tremendous success that were highly publicized nationally. The first official all girls wrestling team in a public school was formed at Brookline High School in Brookline, Massachusetts; the team of 15 girls was formed in 1993 and became an official public high school team three years later. The first official U. S. Girls Wrestling Nationals was held 1997.

21 ғасыр

20-ғасырдың басынан қазіргі күнге дейін АҚШ-тың әртүрлі штаттық жоғары мектептер қауымдастықтары жеке және командалық форматта жыл сайын күрес чемпионаттарын өткізіп келеді. Бұрын орта мектеп күрескерлері жоғары мектеп деңгейінде қатыса алмайтын еді. Бірақ 2016 жылдан бастап, штаттық қауымдастықтары белгілеген тәртіптерге сәйкес рұқсат болған жағдайда, орта мектеп күрескерлері жоғары мектеп деңгейінде де бақ сынаса алады. Барлық мектептік спорт түрлеріндегідей, орта мектеп оқушысы жоғары деңгейде қатысқаннан кейін, сол спорт түрінен кіші немесе орта мектеп деңгейінде бәсекелесе алмайды. Арканзас штаты жоғары мектепте күреске санкция берген 49-шы штат болып, 2008-09 оқу жылында 40-тан астам мектеп қатысқан жарыстарды өткізді. Содан кейін, Оушен Спрингс жоғары мектебі Миссисипи штатындағы (жоғары мектепте күреске санкция берген 50-шы штат) алғашқы мектеп болып, жоғары мектеп командасын құрды. Миссисипи күресу қоры 2020 жылдары жоғары мектептерде күрес бағдарламаларын дамытуға қолдау көрсетуді бастады. 2022 жылға қарай Миссисипиде шамамен 18 жоғары мектеп күрес командасы бар, және сол жылы штаттық чемпионат турнирін өткізуге кірісті.

Салмақтық кластар

Мектептегі күрестің реттелуін Мемлекеттік жоғары мектептер қауымдастықтарының ұлттық федерациясы (NFHS) жүзеге асырады. Әрбір штаттың жоғары мектеп қауымдастығы күрес ережесін қабылдаған, олардың әрқайсысы белгілі бір өзгерістер енгізген. Кез келген жоғары мектеп күресті екі деңгейде: негізгі құрам және жасөсперімдер құрамында өткізуге міндетті, алайда тоғызыншы сынып (жаңа оқушылар) деңгейіндегі күрес кеңінен таралды. NFHS әдетте жоғары мектептердегі жекелеген кездесулерде, бірнеше кездесулерде және турнирлерде салмақ санаттарының стандартын белгілейді. Көптеген штаттарда жоғары мектеп күрескерлері 14 түрлі салмақ санатында қатыса алады, ең ауыр салмақ санатына дейін. Кейбір штаттарда қосымша немесе өзгертілген салмақ санаттары бар, мысалы, Нью-Йорк штатындағы, Монтана және Техас штаттарындағы салмақ санаттары. Жасөсперімдер, жаңа оқушылар және орта мектеп командаларының салмақ санаттары штаттан штатқа өзгеше болуы мүмкін. Күреске рұқсат беретін әрбір штаттың жоғары мектеп қауымдастығы маусым ішінде артық салмақ жоғалту мен дегидратацияға тыйым салатын салмақты бақылау жоспарына ие. Аталған жоспар бойынша, салмақ санатын төмендету үшін еркектерде 7%-дан, ал әйелдерде 12%-дан төмен дене майына түсуге рұқсат етілмейді. Бұл салмақты бақылау жоспарларына мектептің спорт медицинасы қызметкерлерінің салмақты бағалауы, сондай-ақ команданың бас жаттықтырушысы мен салмақты бағалауды жүргізетін адамның ең төменгі рұқсат етілген салмақ санатын сертификаттауы кіреді. Мұндай процедура көбінесе штаттың жоғары мектеп қауымдастығының немесе Ұлттық күрес жаттықтырушылар қауымдастығының (NWCA) веб-сайты арқылы онлайн режимінде жүзеге асырылады. Сертификаттау күнінен кейін кейбір штаттарда әрбір салмақ санатында екі фунттық өсімге рұқсат берілуі мүмкін. Көптеген турнирлер бір немесе екі фунттық шегерім ұсынады, егер күрескер сол санаттың салмақ шегіне сәйкес келсе, сол санатта қатысуға мүмкіндік береді. Мұның бәрі күрескердің денсаулығын қорғау мақсатында жасалады. 2014/15 жылғы жағдай бойынша NWCA ресми салмақ санаттары: 106, 113, 120, 126, 132, 138, 145, 152, 160, 170, 182, 195, 220 және 285.

Scholastic wrestling is regulated by the National Federation of State High School Associations (NFHS). Each state high school association has adopted its wrestling rules, with each making some modifications. Every high school is expected to practice wrestling at two levels: varsity and junior varsity, although wrestling at the freshmen (ninth grade) level is becoming more widespread. The NFHS generally sets the standard for weight classes for high school level dual meets, multiple duals, and tournaments. In most states, high school wrestlers can compete at 14 different weight classes, ranging from to the Heavyweight division of up to

Other states have additional or modified weight classes such as the weight class in states such as New York, the and weight classes in states such as Montana, and the weight class in states such as Texas. Weight classes for junior varsity, freshman, and middle school teams may differ from state to state. Each state high school association that sanctions wrestling also has a defined weight control plan that prohibits excessive weight loss and dehydration during the season. The plan would prohibit dropping below seven percent body fat for males and 12 percent body fat for females in order to reach a lower weight class. These weight control plans include provisions for weight assessment by the school's athletics medical staff, and certification of the lowest allowable weight class with the team's head coach and the person that performs the weight assessment. This is often done online through the website of the state high school association or the National Wrestling Coaches Association (NWCA). After the date of certification, a growth allowance of two pounds in each weight class may be allowed in some states. Many tournaments offer an allowance of one or two pounds, allowing wrestlers to compete in a certain class if they are within the allowance of making the weight limit for that class. All of this is done in order to protect the wrestler's health. NWCA official weight classes as of 2014 15 are: 106, 113, 120, 126, 132, 138, 145, 152, 160, 170, 182, 195, 220, and 285.

Маусымдық құрылым

Орта мектептердегі күрес маусымы әдетте қазан немесе қараша айынан наурыз айына дейін жалғасады. Тұрақты маусымдық жарыстар қазан айының соңында немесе қараша айының басында басталып, ақпан айына дейін үзіліссіз өтеді. Маусымнан кейінгі жарыстар көбінесе ақпаннан наурызға дейін созылады (егер жеке күрескерлер немесе командалар аймақтық, облыстық немесе республикалық чемпионатқа іліксе). Екі түрлі орта мектептің күрес командалары көбінесе "қос командалық кездесу" деп аталатын жарысқа қатысады. Бір күні бірнеше команда қатысатын "көп командалық кездесу" де болуы мүмкін, онда екіден астам күрес командасы бір-бірімен жарысады. Мысалы, бір орта мектептің күрес командасы алғашқы кездесуде бір командамен, ал екінші кездесуде үшінші командамен күш сынастырады. Сондай-ақ, осы екі күрес командасы өзара қос командалық кездесуде де жарыса алады. Орта мектептер көбінесе аймақтық, қалалық немесе аудандық лигаларда бақ сынасады.

Екілік кездесулер

Екілік кездесулер әдетте мектеп аптасы ішінде кешке немесе сенбі күні таңертең, түстен кейін немесе күрес маусымы кезінде кешке өтеді және кездесу басталғанға дейін ең көп дегенде бір сағат бұрын иықпен иыққа тиісіп, салмақ өлшіден басталады. Күршілер өздерінің салмақ дәрежесінен жоғары бір салмақ дәрежесінде ғана күресуі мүмкін, кейбір ерекшеліктермен. Егер күрескер салмақ өлшемінен өтпесе, ол жеңіліске ұшырайды немесе жоғары салмақ дәрежесіне көшеді. Егер рефери немесе жаттықтырушы күресшінің жұқпалы тері ауруына күдіктенсе, күресші дисквалификацияланады немесе дәрігерден тері ауруының жұқпалы емес екенін растайтын жазбаша құжат ұсынады. Егер кездесуде дәрігер болса, оның шешімі құжаттамадан басымдық алады. Екілік кездесулерде көбінесе бір немесе екі фунт жеңілдік беріледі, бірақ лига чемпионатына қатысу үшін күрескерлер "базалық салмақ" деп аталатын жеңілдіксіз салмақ өлшеуден бірнеше рет өтуі керек. Барлық жағдайда, салмақ өлшеуден кейін төреші кездейсоқ жеребе салуды ұйымдастырады, ол екілік кездесу үшін салмақ дәрежесінің ретін анықтайды. Кездейсоқ жеребеден кейін төреші әр командадан капитан ретінде тағайындалған күресшілерді шақырады. Капитандардың бірі дискіні лақтыруды ұсынады. Дискіні лақтырғаннан кейін, екінші кезеңнің басында қай команданың позицияны таңдау құқығы бар екені және әр салмақ дәрежесі бойынша төреші шақырғанда команданың қай мүшесі бірінші болып есептеу үстеліне келеді анықталады. Дискіні лақтыруда жеңіске жеткен күресші капитан жұп немесе тақ салмақ дәрежесін, ең төменгіден жоғарыға дейін жұп немесе тақ нөмірленген салмақ дәрежесін таңдай алады. Кездейсоқ жеребеде таңдалған бірінші салмақ дәрежесі тақ болады. Қалған салмақ дәрежесі жұп және тақ болып кезегімен орналасады. Мысалы, егер 120 фунт салмақ дәрежесі кездейсоқ жеребеде таңдалса, онда 120 фунт, 132 фунт, 145 фунт және одан кейінгі салмақ дәрежесі тақ болады, ал 126 фунт, 138 фунт, 152 фунт және одан кейінгі салмақ дәрежесі жұп болады. Бұл рет дәстүрлі ретпен жүреді, соңғы салмақ дәрежесіне дейін 113 фунтқа дейін. Жебе салу және салмақ өлшеу аяқталғаннан кейін күресшілер 14 салмақ дәрежесінің әрқайсысында екі жақшада жарысады. Көбінесе турнир ұйымдастырушысы жарысқа қатысатын мектептердің жасөспірімдер құрамасынан құралған "үй командасын" қатыстырады, егер жақшаларда бос орын болса. Турнирлер әдетте негізгі немесе жасөспірімдер жарыстары болып өтеді. Егер бірінші раундта салмақ дәрежесін толықтыру үшін жеткілікті күресшілер болмаса, жұптасқан күресшіге бай беріледі, ол осы жұптасуда басқа күресшімен жарысуға міндетті емес. Байлардың санын ескергеннен кейін, әр салмақ дәрежесіндегі бірінші раунд басталады. Көптеген спорт түрлерінен айырмашылығы, байлар ең жоғары селекцияланған командаларға немесе жеке тұлғаларға беріледі, күрес жақшаларында байлар кездейсоқ тартады. Мектептердегі күрес турнирлерінің көпшілігі қос жою форматында өтеді. Жоғары чемпионаттағы соңғы екі күресші финалда бірінші орын үшін күреседі, ал жеңілгені екінші орынды иеленеді. Басқаша айтқанда, егер күресші чемпионаттың жартылай финалында жеңіліп, төменгі жұбаныш жақшасына түсіп кетсе, үшінші орыннан жоғары орналаса алмайды. Бұл көбінесе уақыт шектеулерінің нәтижесі: бір күндік турнирлер кешке дейін созылады. Егер жұбаныш жақшасының жеңімпазына чемпионатта чемпиондық жақшаның жеңімпазына қарсы күресуге рұқсат берілсе, турнир түн ортасынан кейін де аяқталмайды. Ойынның қанша орынға ие екеніне байланысты, жұбаныш раундтары басталады, ол белгілі бір раундтың жеңімпаздарына ұтылып қалған барлық күресшілерден басталады. Мысалы, сегіз орынды құрайтын турнирлерде жұбаныш раундтары бірінші раундтағы жекпе-жектерде жеңілген барлық күресшілермен басталады. Чемпионаттың жартылай финалынан кейін жартылай финалда жеңілгендер жұбаныш жартылай финалына қатысады. Содан кейін жұбаныш финалының жеңімпазы үшінші орынды, ал жеңілгені төртінші орынды иеленеді. Алты орынды турнирлерде жұбаныш жартылай финалында жеңілгендер бесінші орын үшін күреседі, ал жеңілгені алтыншы орынды иеленеді. Егер сегіз орын берілсе, жұбаныш ширек финалында жеңілгендер жетінші орын үшін күреседі, ал жеңілгені сегізінші орынды иеленеді, және т.б. Чемпионаттың финалынан кейін марапаттау рәсімі әдетте ең жоғары орын алған жеке және команда жеңімпаздарына тақталар, медальдар, кубоктар немесе басқа да сыйлықтар тапсырылады. Турнирлерге қатысты нақты ережелер әр іс-шараға қарай өзгеруі мүмкін. Күрес төсегінің қалыңдығы төрт дюймнан аспауы керек және кемінде 1 дюйм (2,5 см) PVC винилмен жабылған соққыға қарсы қасиеттері бар төсектен жұқа болмауы керек. Сыртқы шеңбердің ішінде әдетте диаметрі 10 фут (3 м) болатын және контрастты түстерді пайдалану арқылы белгіленген ішкі шеңбер болады. Күресшілер осы ішкі шеңберде қалуға ынталандырылады, әйтпесе олар "уақытты тоқтату" үшін жазаланады, бұл матч уақытын мағыналы күрес амалдары мен маневрлерсіз ұзаққа созуға бағытталған әрекет. Әр күресші ішкі шеңбердегі 3 фут ұзындығындағы бастапқы сызықта әрекетті бастайды. Бастапқы сызықтың соңын жабатын бір дюймдық екі сызық қонақ командасының күресшісі үшін қызыл, ал үй командасының күресшісі үшін жасыл түспен белгіленген. Екі бастапқы сызық сырттан сыртқа дейін 12 дюйм (30 см) араласады және күрес алаңының ортасында тіктөртбұрыш құрайды. Бұл тіктөртбұрыш үш кезеңнің басталу орындарын белгілейді. Бөліктерден тұратын барлық төсектемелер бірге бекітіледі. Күресшілерді қорғау үшін төсектің астына қосымша төсемдер қойылуы мүмкін. Мектеп күресінде құлақтарды қорғауға арналған бас киім міндетті.

Dual meets usually take place on evenings during the school week, or on Saturday mornings, afternoons, or evenings during the wrestling season and begin with weigh ins, shoulder to shoulder, at a maximum of one hour before the meet begins. Wrestlers may wrestle up only one weight class above the weight class that they are placed in, with some exceptions. If a wrestler fails to make weight, he either has to forfeit or weigh in at a higher class. If a wrestler is suspected by a referee or coach of having a communicable skin disease, the wrestler can either be disqualified or provide written documentation from a physician that the skin disease is not communicable. If a meet physician is on site, his or her judgment would overrule such documentation. Dual meets often feature one or two pound allowances, but in order to qualify for a league championship, wrestlers are required to weigh in without the benefit of a pound allowance at what is called "scratch weight" a certain number of times during the dual meet season. In all cases, after weigh ins, the referee coordinates the random draw, which determines the sequence of weight classes for the dual meet. After the random draw, the referee will call the wrestlers from each team who have been designated as captains. One of the captains will call a disk toss. The disk will then fall to the floor and determine which team has the choice of position at the start of the second period, and which one of the team's members is to appear first at the scorer's table when called by the referee for each weight class. The wrestling captain who wins the disk toss may choose the even or odd weight classes, the weight classes, from lowest to highest, that are numbered evenly or oddly. The first weight class chosen in the random draw is odd. The rest of the weight classes are even and odd accordingly. If the 120lb weight class is chosen in the random draw, for example, then the 120lb, 132lb, 145lb, and subsequent weight classes would be odd, and the 126lb, 138lb, 152lb, and subsequent weight classes would be even. This order would work in the traditional sequence until the last even weight class at 113lb. With the drawing and weigh ins completed, wrestlers then compete in two brackets in each of the 14 weight classes. Often, a tournament host will field a "house team" composed of junior varsity wrestlers from competing schools when there are open slots in the brackets. Tournaments are usually either varsity or junior varsity competitions. If there are not enough wrestlers to fill up the bracket in a weight class in the first round, a bye will be awarded to a wrestler who does not have to compete against another wrestler in his pairing. After taking account the number of byes, the first round in each weight class then begins. Unlike most sports, where byes are awarded to the highest seeded teams or individuals, byes on a wrestling bracket are drawn randomly. Most high school wrestling tournaments are in double elimination format. The last two wrestlers in the upper championship bracket wrestle for first place in the finals, with the loser winning second place. In other words, a wrestler cannot place higher than third if he is knocked down to the lower consolation bracket by losing in the championship semifinals. This is largely the result of time constraints: one day tournaments often last into the evening. If the winner of the consolation bracket were allowed to challenge the winner of the championship bracket in the championship, the tournament could continue well past midnight before finishing. Depending on how many places are scored, the consolation rounds would then commence, beginning among all of the wrestlers who lost to the winners of a certain round. For example, in tournaments scoring eight places, consolation rounds would begin with all of the wrestlers who lost to the winners of the first round matches. After the championship semifinals, the losers in the semifinals would be cross bracketed into the consolation semifinals. The winner of the consolation finals would then win third place, with the loser winning fourth place. In tournaments where six places are awarded, the losers of the consolation semifinals would wrestle for fifth place, with the loser winning sixth place. If eight places are awarded, the losers of the consolation quarterfinals would wrestle for seventh place, with the loser winning eighth place, and so on. After the championships finals, the awards ceremony usually takes place with plaques, medals, trophies, or other awards given to the individual and team winners with the highest placements. Precise rules for tournaments may vary from one event to the next. The mat can be no thicker than four inches nor thinner than a mat which has the shock absorbing qualities of at least 1 inch (2.5 cm) PVC vinyl covered foam. Inside the outer circle is usually an inner circle about 10 feet (3m) in diameter, designated by the use of contrasting colors or a line. Wrestlers are encouraged to stay within this inner circle or else they risk being penalized for "stalling," which is deliberately attempting to exhaust the match's clock without meaningful wrestling acts or maneuvers. Each wrestler begins action at a starting line inside the inner circle that is three feet long. Two one inch lines close the ends of the starting lines and are marked red for the wrestler from the visiting team and green for the wrestler from the home team. The two starting lines are 12 inches (30 cm) from outside to outside and form a rectangle in the middle of the wrestling area. This rectangle designates the starting positions for the three periods. All mats that are in sections are secured together. Additional padding may be added under the mat to protect the wrestlers. Headgear, equipment worn around the ears to protect the wrestler, is mandatory in scholastic wrestling.

Жарылыс

Матч – екі жеке күрескердің арасындағы, әдетте бір салмақ дәрежесіндегі жарыс. Матч орта мектептерде 4,5 минут, жоғары мектептерде 6 минуттан тұратын үш кезеңнен құралады. Егер матч соңында есеп тең болса, қажет болған жағдайда қосымша уақыт беріледі. Жоғары мектептегі матчтар колледж және университет матчтарынан бір минут қысқа, ал колледж күресіндегідей бірінші кезең үш минутты құрамайды. Сонымен қатар, колледж күресінде "уақыт басымдығы" немесе "айдау уақыты" ұғымы қолданылады, бірақ жоғары мектеп күресінде мұндай ұғым жоқ. Кейбір штаттарда жастар және бірінші курс студенттері арасындағы матчтар университет матчтарынан қысқа болуы мүмкін. Уақыттың ұзақтығындағы айырмашылықтардың себебі – жастар мен бірінші курс студенттерінің жасы, тәжірибесі аздығы және физикалық жағдайы университет студенттерінен нашар болуы мүмкін, бірақ бұл әрқашан солай бола бермейді. Мектеп жасынан кіші жастағылар үшін кезеңдердің ұзақтығы әртүрлі және штаттар бойынша да өзгеше болуы мүмкін. Күрес матчының басты төрешісі – рефери, ол матчты бастау және тоқтату, барлық қабылдауларды бақылау, ұпайларды белгілеу, заңсыз қабылдаулар, қажетсіз дөрекілік, кіреберістен қашу немесе тәртіпсіздік сияқты бұзушылықтарды жариялау, сондай-ақ құлауды толық бақылап, анықтау үшін жауапты. Рефериге қиын шешімдер қабылдауда және қателіктерге жол бермеуде көмектесетін "көмекші рефери" де болуы мүмкін (әсіресе турнирлерде). Сондай-ақ, екі күрескердің ұпайларын тіркеу үшін есептеуші және оның көмекшілері болады. Соңында, матч немесе кездесу уақытын бақылаушы матч уақытын, тайм-ауттарды тіркеп, есептеушілермен жұмыс істей алады.

Ойын алдындағы

Әр күрескерді төреші шақырады, ұпай есептеуші үстелге тіркеледі, кілемге шығады және шамамен екі дюйм ені бар жасыл (үй командасы үшін) немесе қызыл (қонақ командасы үшін) білезік таға алады, оны төреші ұпайды көрсету үшін пайдаланады. Содан кейін төреші күрескерлерді бірінші раундты бастауға дайындайды.

Бірінші кезең

Төреші екі күрескерді де бірінші кезеңге дайындап, әр күрескердің "бейтарап позицияда" дұрыс тұрғанына көз жеткізеді. Бейтарап позицияда екі күрескер бір-біріне қарама-қарсы тұрып, аяқтап тұрады. Әр күрескер бастау сызығының жасыл немесе қызыл аймағында жетекші аяғымен тұрады, ал екінші аяғы жетекші аяқпен тең немесе одан артта орналасады. Екі күрескер де қолдарын алдына бел деңгейінде немесе одан жоғары ұстап, көбінесе сәл бүгіліп тұрады. Осы позицияда ешбір күрескер басып алуға құқылы емес. Төреші екі күрескердің де бейтарап позицияда дұрыс тұрғанына көз жеткізгеннен кейін, бірінші кезеңді бастау үшін (сондай-ақ күрес қайта басталғанда, мысалы екінші және үшінші кезеңдердің басында, бәсекелестер шектен шығып күресті қайта бастағанда және т.б.) сыбызғы соғады. Кездесу әр күрескердің қарсыласын жерге түсіруге тырысуымен басталады. Мұны іске асырудың түрлі тәсілдері бар, мысалы, шабуыл жасау немесе лақтыру. Жоғары сынып күресіндегі бірінші кезең екі минутқа созылады.

Екінші кезең

Егер жекпе-жек құлау, техникалық құлау, дефолт немесе дисквалификация арқылы аяқталмаса, төреші екі күрескерді де екінші кезеңді бастауға дайындайды. Бірінші кезең аяқталғаннан кейін бір күрескер екінші кезеңде бастапқы орнын таңдау мүмкіндігіне ие болады. Екілік кездесулерде бұл мүмкіндік кездесу басталғанға дейін тасталған түсті дискі арқылы анықталады. Турнирлерде төреші жасыл және қызыл жағы бар түсті дискі тастайды, ал дискіні тастаудың жеңімпазы бастапқы орнын таңдайды. Күрескер бейтарап позицияны немесе "төреші позициясы" деп аталатын позицияда бастауды таңдай алады. Төреші позициясында екі күрескер де төбелес ортасында әрекет етуді бастайды, бір күрескер төменгі қорғаныс позициясында, алғы сызықтың алдында қолдарын жайып, артқы сызықтың артында тізелерін жайып, аяқтарын бірге ұстап тұрады. Екінші күрескер жоғарыдағы шабуыл позициясында оның қасына тізе бүгіп тұрады, бір қолын төменгі күрескердің беліне орап, алақаны қарсыластың кіндігіне тиеді, ал екінші қолын қарсыластың жақын шынтағына немесе арқасына қойып, бақылауға алады. Жоғарғы позициядағы күрескер алдымен қарсыласының кіндігіне, содан кейін шынтағына қолын тигізуі керек. Бұл ереже жақында жоғарыдағы күрескердің тиімді "баяу қол" техникасын болдырмау үшін қабылданды, онда ол қарсыластың кіндігіне баяу орналасу арқылы артықшылыққа ие болады. Шабуыл позициясынан бастайтын күрескер қарсыласын бақылайды, сондықтан жақын құлау ұпайларын немесе жеңіске жету үшін қосымша бақылау қажет емес. Күрескер қорғаныс (төменгі) позицияны да таңдай алады, онда ол кері бұру немесе қашу арқылы ұпай жинауға және кейіннен қарсыласты құлатуға мүмкіндік алады, өйткені жоғары мектеп күресінде уақыт есептелмейді. Күрескер өзінің таңдауын үшінші кезеңнің басына дейін қалдыруға да болады. Жақында "қосымша шабуыл позициясы" немесе "қосымша бастау" деп аталатын тағы бір бастапқы позицияны таңдауға рұқсат берілді. Таңдау жасаған күрескер, шабуыл күрескері деп аталатын ол, төрешіге өз ниетін білдіргеннен кейін, төреші қорғаныс күрескеріне бейімделіп, қорғаныс позициясынан бастауға мүмкіндік береді. Содан кейін шабуыл күрескері қорғаныс күрескерінің екі жағына немесе артына жүреді, барлық салмағын екі аяғымен немесе бір немесе екі тізесімен қолдайды. Шабуыл күрескері содан кейін екі қолын қарсыластың мойны мен белінің арасындағы арқасына қояды. Төреші сыбызғыны үрлеп жекпе-жекті бастағанда, қорғаныс күрескері бейтарап позицияға тұруға мүмкіндік алады. Күрескерлер төбелес алаңынан шыққан кезде кез келген бастапқы позиция қолданылуы мүмкін, төрешінің пікірінше, қайсыбір күрескердің артықшылығы болғанына байланысты. 2007-08 жылғы ереже өзгерісінен кейін қосымша бастапқы позицияны пайдалану едәуір азайды, бұл шабуыл күрескеріне бейтарап позициядан бастауға мүмкіндік береді, бұл қорғаныс күрескеріне қашу үшін бір ұпай береді. Шабуыл күрескері бұл ниеті туралы төрешіге сетке кірмей бұрын хабарлауы керек. Екінші кезең екі минутқа созылады.

If the match is not ended by a fall, technical fall, default, or disqualification, the referee then prepares both wrestlers to begin the second period. After the first period ends, one wrestler will have the choice of starting position in the second period. In dual meets, this is determined by the colored disk toss that took place before the meet began. In tournaments, the referee will toss a colored disk, with a green colored side and a red colored side, and the winner of that disk toss will have the choice of position. The wrestler could choose between the neutral position, or to begin in what is called the "referee's position" on the mat. The referee's position has both wrestlers beginning action at the center of the mat with one wrestler in the defensive starting position on the bottom with his hands spread apart in front of the forward starting line and his knees spread apart behind the rear starting line with his legs held together. The other wrestler on the top in the offensive starting position then kneels beside him with one arm wrapped around the bottom wrestler's waist with the palm of his hand against the opponent's navel and the other hand on or over the back of the opponent's near elbow for control. The wrestler on the top must place his hand on the opponent's navel first, and then the elbow. This rule was recently instated in order to prevent the top wrestler's advantageous "slow arm" technique, where he/she can take advantage from placing his/her on the opponent's navel slowly. The wrestler starting in the offensive position is in control of his opponent, and thus does not need to gain control to score near fall points or a pin. The wrestler could also choose the defensive (bottom) position, where he would have the opportunity to score points for a reversal or an escape and a subsequent takedown, as riding time is not calculated in high school wrestling. The wrestler could also defer his choice to the beginning of the third period. More recently, another starting position choice has been allowed, known as the "optional offensive starting position" or "optional start". After the wrestler with the choice, known as the offensive wrestler, indicates his intention to the referee, the referee lets the defensive wrestler adjust and begin in the defensive starting position. Next, the offensive wrestler goes to either side of the defensive wrestler or behind him, with all his weight supported by both his feet or by one or both knees. The offensive wrestler would then place both his hands on the opponent's back between the neck and the waist. When the referee starts the match by blowing the whistle, the defensive wrestler then has the opportunity to get back to his feet in a neutral position. Any of the starting positions may be used to resume action during a period when the wrestlers go off the mat, depending on the referee's judgment as to whether any or which wrestler had the advantage. The use of the optional starting position was greatly reduced by a 2007 08 rule change, which allows the offensive wrestler to choose to start from a neutral position, yielding one point for an escape to the defensive wrestler. The offensive wrestler must signal this intention to the referee before he comes set. The second period is two minutes long.

Кезекті кезеңдер

Егер кенеттен жеңіс кезеңінде ешқандай ұпай жиналмаса, екі 30 секундтық тең түсуді шешетін кезеңдер өтеді. Екі күрескер де төрешінің орнынан бастайды. Төреші тастаған дискіні жеңіп алған күрескер жоғарғы немесе төменгі позицияны таңдау құқығына ие, және ол бұл құқықты қарсыласына беруге болмайды. Күрескер таңдауын жасағаннан кейін, екі жарысшы күресе бастайды. Екеуінің бірі де мүмкіндігінше көп ұпай жинауға тырысуы керек. 30 секундтық кезең аяқталғаннан кейін, бұрынғы кезеңде таңдау құқығы болмаған күрескер келесі кезеңді жоғарғы немесе төменгі позициядан бастауды таңдай алады. Кім көп ұпай жинаса (немесе құлау, тікелей жеңіліс немесе дисквалификация жарияланса) сол жеңіске жетеді.

Ойынның ұпай саны

Мектеп күресінде ұпайлар көбінесе бақылау негізінде беріледі. Бақылау – күрескер қарсыласына үстемдікке ие болған кезде, әдетте қарсыластың аяқтары мен денесін бақылау арқылы туындайды. Күрескер бақылауға ие болып, қарсыласын ұстап тұрса, ол «артықшылық позициясында» деп есептеледі. Ұпай алудың тәсілдері:

In scholastic wrestling, points are awarded mostly on the basis of control. Control occurs when a wrestler has gained restraining power over an opponent, usually, by controlling the opponent's legs and torso. When a wrestler gains control and maintains restraining power over an opponent, he is said to be in the "position of advantage". Scoring can be accomplished in the following ways:
Takedown (2 points): A wrestler is awarded two points for a takedown when, from the neutral position, he gains control by taking the other wrestler down to the mat in bounds and beyond reaction time, and the supporting point(s) of either wrestler are in bounds. This is most often accomplished by attacking the legs of the opponent, although various throws can also be used to bring a wrestler down to the mat. Escape (1 point): A defensive wrestler who is being controlled on the bottom is awarded one point for an escape when the defensive wrestler gains a neutral position and the offensive wrestler loses control of the opponent while the supporting point(s) of either wrestler remain in bounds. Reversal (2 points): A defensive wrestler who is being controlled on the bottom is awarded two points for a reversal when he comes from the bottom/defensive position and gains control of the opponent either on the mat or in a rear standing position. Reversal points are awarded on the edge of the wrestling area if either wrestler's supporting point(s) or the feet of the scoring wrestler remain in bounds. Near Fall: This is similar to the points for "exposure" or the "danger position" awarded in the international styles of wrestling, but the emphasis for near falls is on control, not risk. Near fall criteria are met when: (1) the offensive wrestler holds the defensive wrestler in a high bridge or on both elbows; (2) the offensive wrestler holds any part of both his opponent's shoulders or scapulae (shoulder blades) within four inches of the mat; or (3) the offensive wrestler controls the defensive wrestler in such a way that one of the bottom wrestler's shoulders or scapulae, or the head, is touching the mat, and the other shoulder or scapula is held at an angle of 45 degrees or less to the mat. The referee counts the seconds off. Near fall points are also known as "back points." Much of the criteria for the near fall was used in a former scoring opportunity known as predicament in scholastic wrestling. When near fall points are given after the opponent is injured, signals an injury, or bleeds excessively, it is a consequence of what is sometimes referred to as the "scream rule". (2 points) Two points are given when near fall criteria are met for two to four seconds. Two points can also be granted in cases where a pinning combination is executed legally and a near fall is imminent, but the defensive wrestler is injured, signals an injury, or bleeds excessively before the near fall criterion is met. (4 points) Four points are given when a criterion for a near fall is met for five seconds, and the defensive wrestler later is injured, indicates an injury, bleeds excessively.

Түсіру (2 ұпай): Күрескер бейтарап күйде болғанда, қарсыласын төмен түсіріп бақылауға алса, егер екі күрескердің тіреу нүктелері төбеде болса, 2 ұпай беріледі. Бұл көбінесе қарсыластың аяқтарына шабуыл жасау арқылы орындалады, бірақ күрескерді төмен түсіру үшін түрлі лақтырулар да қолданылуы мүмкін.

Қашу (1 ұпай): Төменде бақыланатын қорғаныс күрескері бейтарап позицияға қол жеткізгенде және шабуылшы күрескер қарсыласынан бақылауын жоғалтқанда, егер екі күрескердің тіреу нүктелері төбеде болса, 1 ұпай беріледі.

Кері бұру (2 ұпай): Төменде бақыланатын қорғаныс күрескері төменгі/қорғаныс позициясынан шығып, қарсыласын төбеде немесе артқы тұрып бақылауға алса, 2 ұпай беріледі. Кері бұру ұпайлары күрес алаңының шетінде беріледі, егер күрескердің тіреу нүктесі немесе ұпай алған күрескердің аяғы төбеде болса.

Жақын құлау: Бұл халықаралық күрес стиліндегі «ашылу» немесе «қауіпті жағдай» үшін берілетін ұпайларға ұқсас, бірақ жақын құлауда бақылауға, тәуекелге емес, көбірек мән беріледі. Жақын құлау критерийлері: (1) шабуылшы күрескер қорғаныс күрескерін жоғары көпірде немесе екі шынтақта ұстаса; (2) шабуылшы күрескер қарсыласының екі иығының немесе иық жапырағының кез келген бөлігін төбеден 4 дюйм қашықтықта ұстаса; немесе (3) шабуылшы күрескер қорғаныс күрескерін сондай етіп бақыласа, төмендегі күрескердің иығының немесе иық жапырағының, немесе басы төбеге тисе, ал екінші иық немесе иық жапырағы төбеге 45 градусқа тең немесе одан аз бұрышпен ұстаса. Төреші секундтарды есептейді. Жақын құлау ұпайлары «арқа ұпайлары» деп те аталады. Жақын құлау критерийлерінің көп бөлігі бұрынғы мектеп күресіндегі «қиын жағдай» деп аталатын ұпай алу мүмкіндігінде қолданылды. Егер қарсыласы жарақаттанса, жарақаттанғанын білдірсе немесе шамадан тыс қан кетсе, жақын құлау ұпайлары берілген жағдайда, бұл кейде «қайғыру ережесі» деп аталатын жағдайдың салдары болып табылады. (2 ұпай) Егер жақын құлау критерийлері 2-4 секунд бойы орындалса, 2 ұпай беріледі. Егер тіреулердің комбинациясы заңды түрде орындалса және жақын құлауға жақын болса, бірақ қорғаныс күрескері жарақаттанса, жарақаттанғанын білдірсе немесе жақын құлау критерийіне сәйкес келместен бұрын қан кетсе, 2 ұпай да берілуі мүмкін. (4 ұпай) Егер жақын құлау критерийі 5 секунд бойы орындалса, ал қорғаныс күрескері кейін жарақаттанса, жарақаттанғанын білдірсе немесе шамадан тыс қан кетсе, 4 ұпай беріледі.

Турнирлердегі командалық ұпайлар

Турнирде команданың ұпайларының көп бөлігі алға жылжу үшін беріледі. Мысалы, чемпионат жақшасында матчты жеңген командаға екі командалық алға жылжу ұпайы беріледі; егер команда жұбаныш жақшасында матчты жеңсе, бір алға жылжу ұпайы беріледі. Командадағы күрескерге жеңіске қатысу мүмкіндігі берілсе және ол сол жақшадағы келесі жекпе-жегін жеңсе, тиісті командалық ұпайлар да қолданылады. Құлау, бас тарту, дисквалификация және тікелей жеңіс үшін екі қосымша ұпай беріледі. Техникалық құлаумен жеңіске жеткені үшін бір жарым қосымша ұпай беріледі. Үлкен басымдықпен жеңіске жеткені үшін бір қосымша ұпай беріледі. Команданың күрескерлері чемпионат және жұбаныш жақшаларында жекелей түрде жүлделі орындарға ие болса, белгілі бір мөлшердегі орналасу ұпайларын жеңіп алуға мүмкіндік бар. Осылайша, командалардың (бірінші, екінші және т.б.) жалпы жеңіс саны бойынша жүлделі орындар анықталады. Жеке орналасу ұпайлары да белгіленген ең төменгі орындарға қол жеткізілген кезде беріледі. Сегіз орынды анықтайтын турнирде, бірінші және екінші орындар үшін күресетін чемпионат жақшасының ширек финалында жеңімпаз үш орналасу ұпайына ие болады. Жарым финалда жеңімпаз тоғыз орналасу ұпайына ие болады. Бірінші және екінші орындарды иеленгендер қосымша төрт орналасу ұпайына ие болады. Жұбаныш жақшасында, үшінші және бесінші орындар үшін күресетін ширек финалға өткен күрескерлер бір орналасу ұпайына ие болады. Жұбаныш жақшасының жартылай финалында жеңіске жеткендер төрт орналасу ұпайына ие болады. Үшінші және бесінші орындарды иеленгендер қосымша екі орналасу ұпайына ие болады. Жетінші орынды иеленгендерге қосымша бір ұпай беріледі. Дегенмен, жас күрескерлер үшін, әсіресе орта мектеп және колледж жасындағылар үшін еркін күрес және грек-рим күресінің ұйымдастырылуы көбінесе нашаррақ болады. Бірақ көптеген орта мектеп және колледж студенттері еркін күрес және грек-рим күресінен командалық жарыстар мен турнирлерде сәтті қатысады, олардың кейбіреулері аймақтық және ұлттық деңгейде өте жақсы нәтижелер көрсетеді. Сонымен қатар, колледж (фолькстиль) күресі мен халықаралық стильдер арасындағы айырмашылықтар халықаралық стильдерге ден қоймай өскен күрескерлерге кемшіліктер тудыруы мүмкін. Алайда, кейбіреулер АҚШ халықаралық күрес жарыстарында көбінесе жақсы нәтижелер көрсетпеуіне себеп – әлемнің көп бөлігінде спортқа көбірек назар аудару екенін айтады. АҚШ Күршігі және Аматорлық Атлетика Одағы қазіргі уақытта бастауыш және орта мектеп жасындағы оқушылар үшін, сондай-ақ барлық жастағылар үшін фолькстиль, еркін күрес және грек-рим стильіндегі командалық жарыстарды, штаттық, аймақтық және ұлттық жарыстарды демеушілік етеді.

In a tournament, most of the team points are scored for advancement. For example, a team winning a match in the championship bracket would be awarded two team advancement points; one advancement point would be awarded if a team won a match in the consolation bracket. The corresponding team points also apply if a wrestler from the team gained a bye and then won his next match in that bracket. Two additional points are for victories by fall, default, disqualification, and forfeit. One and one half additional points are awarded for technical fall victories. One additional point is awarded for major decisions. A team could then win a certain number of placement points if its wrestlers have placed individually in the championship and consolation brackets. Thus, whole teams are awarded placements (first, second, etc.) based on their total number of victories. Individual placement points are also awarded as given minimum placements are clinched. In a tournament scoring eight places, the winner of a quarterfinal in the championship bracket, where first and second places are awarded, would win three place points. The winner of a semifinal in the championship bracket would win nine place points. The winners of first and second place would then win four additional place points. In the consolation bracket, where third and fifth places are awarded, those wrestlers who reach the quarterfinal round will receive one place point. The winner of a semifinal match in the consolation bracket would receive four place points. The winners of third and fifth place receive two additional place points. The winner of seventh place receives one additional place point. There is, however, much less visible organization of wrestling in the freestyle and Greco Roman styles for young wrestlers, especially at the high school and college age levels. Many high school and college students do compete in freestyle and Greco Roman dual meets and tournaments however with great success, some of which are on the regional and national levels. Similarly, the differences between collegiate (folkstyle) wrestling and the international styles are enough to create potential disadvantages to the wrestlers not growing up focusing on the international styles. However, some would argue that the real reason the United States does not typically fare as well in international wrestling competitions is because of the greater focus much of the rest of the world places on the sport. USA Wrestling and the Amateur Athletic Union currently sponsors duals, state, regional, and national competitions in folkstyle, freestyle, and Greco Roman for elementary and middle school age students, as well as for all ages.

Салмақты жоғалту

Салмақ түсіру күрес спортында кең таралған құбылыс. Салмақ түсіру процесі күресшіге жеңіл салмақ санатында жарысуға, одан жеңіл қарсыластармен күресуге мүмкіндік береді. Күресші тек су және май салмағын жоғалтып, арық дене массасын сақтап қалғанда артықшылыққа ие болады. Күресші салмақ өлшенгеннен кейін, бірақ жарыс басталғанға дейін денесіне суды қайта толықтырады. Егер дұрыс жасалса, салмақ түсірген күресші салмақ түсірмеген қарсыластарына қарағанда күш пен салмақта айтарлықтай басымдыққа ие болады. Спортшылар денсаулыққа зиян келтіретін жолмен салмақ түсіруі мүмкін, бұл қысқа және ұзақ мерзімді жағымсыз салдарға әкеледі. Күресші су ішуді қатты шектеп, қатаң жаттығуларды жалғастырса, сусыздануға ұшырауы мүмкін. Бұл құрысуға, ал ауыр жағдайларда – ыстық соққыға және мидың ісінуіне, ұстамаларға және гиповолемиялық шокқа әкелуі мүмкін. Ұзақ мерзімді салмақ түсіру кезінде дұрыс тамақтанбау да мүмкін. Ұзақ уақыт бойы салмақ түсіру күресшінің ақуыз, калория, В витамині, В2 витамині, темір және мырыш сияқты қажетті қоректік заттарды алмауына себеп болуы мүмкін, бұл депрессияға, бұлшық еттерінің әлсіреуіне және қызбаға әкелуі мүмкін. Егер салмақ өлшеу уақыты жақындаса және күресші салмақ санатына жетпесе, кейбір күресшілер құсу немесе диуретиктерді қолдану сияқты соңғы шараларға жүгінеді, бұл қалған салмақты тез жоғалтуға көмектеседі. Ауыр салмақ түсіру анорексия мен булимияға ұқсас әсерлерге ие болуы мүмкін, бірақ мүлдем басқа психологиялық механизмдерге байланысты туындайды. Американың барлық мектептеріндегі күрес федерациясы ұлттық суландыруды бағалау тестілерін қолданады. Бұл тесттер күресшінің альфа салмағындағы дене майының пайызын анықтап, күресшінің аптасына қанша салмақ түсіруге болатынын анықтайды. Күресшінің дене майының пайызы альфа-май құрамының 7% құраса, одан әрі салмақ түсіруге тыйым салынады (әйелдер үшін 12%). Бұл жүйе салмақ түсіруді мүмкіндігінше денсаулыққа қауіпсіз етуге және оның жағымсыз әсерлерін азайтуға бағытталған. Дұрыс емес тамақтану және диета күресшілердің жаттығу режимінде жиі кездеседі. I, II және III дивизиондардағы 243 колледждің күрес бағдарламаларын қамтитын зерттеу осы бейімділіктердің олардың ішінде терең тамыр жайғанын көрсетті. Зерттеу нәтижелері көрсеткендей, көптеген балалар күреспен 8-10 жасында айналыса бастады және орташа есеппен 13-14 жасында салмақ түсіру процесін бастады. Мұндай жас кезінен бастап қалыптасқан әдет, жеңіске кез келген құнмен жету керек деген ойды нығайтады, бұл жаман әдеттерді кең таралған практикаға айналдырады. Жоғары сынып күресшілерінің тамақтану тәжірибесін талдау көрсеткендей, сынақтан өткен субъектілердің шамамен 4,8-8,0% тамақтанудың бұзылу белгілерін көрсеткен. Осы нәтижелерге сәйкес салмақ жоғалту әдістері тамақтанудың көптеген бұзылуларын көрсетеді, бұл қасақана сусыздану (≈65%), резеңке костюмдер (≈40%), диеталық таблеткалар (≈6%) және құсу (≈4%) сияқты денсаулық мәселелеріне әкелуі мүмкін. Жоғары сынып спортшыларының тамақтануында осындай күрт өзгерістер жасауы колледж күресшілерінің де осы тенденцияны жалғастыратынын, тіпті жоғары сынып әріптестерінен де асып түсетінін көрсетеді. Аталған бөлімде колледж күресшілерінің жаттығу әдеттері ерлер спортшыларының тамақтану бұзылыстарына ұшырамайтындығы туралы стереотипті түсінікке қарсы тұрады, өйткені олар диуретиктер мен өздігінен құсу сияқты салмақ түсірудің экстремалды әдістерін қолданады. 42 колледж күресшісінің зерттеуіне сәйкес, осы ерлер спортшыларының тамақтану бұзылыстарының стандартты өлшемдері бойынша олардың әйел әріптестерінен немесе салмағы талап етілмейтін басқа спортшылардан жоғары көрсеткіштер тіркелді. Колледж күресшілерінің шамамен 63 пайызы салмақ жоғалту үшін тұрақты түрде ораза ұстайды, бұл дұрыс емес тамақтану теңгерімсіздігіне әкелуі мүмкін. Салмақты тез жоғалтудың бір теріс салдары судың көп мөлшерде жоғалуы болуы мүмкін, бұл дене температурасының теңгерімсіздігі, жүрек аритмиясы және бүйрек зақымдануы сияқты өлімге әкелуі мүмкін. Бұл спортшы студенттерге кез келген құнмен ең жақсы физикалық форманы сақтау үшін қысым көрсету және қоғамның салмақ және дене идеалдары күресшінің денсаулыққа зиянды әдеттерін дамытуда маңызды рөл атқарады. Күресшілер стипендия мүмкіндіктері мен табысқа жету үміті сияқты сыртқы қысымға ұшырайды. Нәтижесінде, колледж күресшілері ерлер спортшыларының кіші тобын құрайды, олардың жаттығулары денсаулыққа қауіпті физиологиялық салдарларға әкелуі мүмкін, тіпті ерлер спортшылары әйелдерге қарағанда тамақтану бұзылыстарына аз бейім болса да. 1993 жылы колледж күресшілері арасында жүргізілген зерттеу көрсеткендей, салмақты тез жоғалтудың экстремалды шараларын қолданғандардың 1,7 пайызы булимия нервозасынан зардап шеккен. Зерттеу сонымен қатар күресшілердің 43% зерттеудің сұрақнамасында анықталған критерийлерге сәйкес булимия нервозасының белгілерін көрсететін жаттығулармен айналысатынын көрсетті.

Cutting weight is a common occurrence in the sport of wrestling. The process of cutting weight allows a wrestler to compete at a lower weight class, facing lighter opponents. The advantage is gained when the wrestler loses only water weight and fat weight, but retains lean body mass. The wrestler then re hydrates himself after weighing in but before competition begins. If done properly, a wrestler who does cut weight can gain a very significant strength and weight advantage over opponents who do not. Athletes can cut weight in an unhealthy way, with negative short and long term effects. Dehydration can result when a wrestler severely reduces intake of fluids while maintaining rigorous daily workouts. This may result in cramps or, in extreme cases, heatstroke and swelling of the brain which causes seizures and hypovolemic shock. Malnutrition can also result if cutting weight over long periods of time. Long term weight cutting can mean that a wrestler does not intake essential nutrients like protein, calories, vitamin B, vitamin B2, iron, and zinc; this can result in depression, muscular atrophy, and fevers. Some wrestlers, if weigh in time is approaching and they have not yet reached their weight class, will resort to desperate measures such as throwing up or abusing diuretics to quickly lose the remaining weight. Extreme weight cutting can have similar effects to anorexia nervosa and bulimia but results from entirely different psychological mechanisms. Every state in American high school wrestling uses national hydration assessment tests. These tests analyze body fat percentages at the alpha weight and determine how much weight a wrestler can lose each week. When a wrestler reaches the minimum body fat percentage of 7% of their alpha fat composition it is illegal for the wrestler to cut any more weight (12% for females). This system is meant to make cutting weight as healthy as possible and reduce the negative side effects of cutting. Unhealthy methods of food consumption and dieting has persisted within the training regimen of wrestlers. A study including 243 collegiate wrestling programs in Divisions I, II, and III observed that these tendencies are ingrained within them. The results of the study showed that most of these kids began wrestling between the ages of 8 10 and begun the process of “cutting weight” at 13–14 years of age on average. Starting such a physically straining habit at such a young age further enforces the notion that victory should come at any cost, turning such bad habits into common practice. Analysis of nutrition practices of high school wrestlers indicates that roughly 4.8 8.0% test subjects displayed forms of disordered eating. The methods of weight loss according to these results reveal numerous disordered forms of eating that result in health issues such as intentional dehydration (≈65%), rubber suits (≈40%), diet pills (≈6%) and vomiting (≈4%). For high school athletes to be making such drastic alterations in their nutritional health, it is fair to say that collegiate wrestlers continue the trend, if not exceeds the likes of their high school counterparts. In the aforementioned section, training habits developed by collegiate wrestlers counteract the stereotypical notion that male athletes are not at risk for eating disorders, as they use extreme methods of cutting weight, such as diuretics and self induced vomiting. According to a study of 42 collegiate wrestlers, these male athletes tested higher in standardized measures of possessing eating disorders than any of their female counterparts or other athletes that do not have any weight requirement. Roughly 63 percent of collegiate wrestlers have been found to partake in consistent fasting as a means of losing weight, which can lead to unhealthy nutritional imbalances. One negative outcome as a result of rapid weight loss can be a significant fluid loss, potentially having lethal consequences such as an imbalanced core temperature, risk of cardiac arrhythmia, and renal damage. The stress placed on these student athletes to maintain peak physical shape at all costs and the weight and body ideals dictated by society also play a key role in the overall development of a wrestler's unhealthy habits. Wrestlers face exterior pressures in order to maintain their physique including scholarship opportunities and expectations to succeed. As a result, collegiate wrestlers are part of the subgroup of male athletes of which training can result in dangerous physiological consequences, even though male athletes are generally less susceptible to eating disorders than their female counterpart. A 1993 study done on intercollegiate wrestlers found that 1.7 percent of those who utilized extreme measures of rapid weight loss suffered from bulimia nervosa. The study also found that 43% of wrestlers partake in training that could be categorized as having bulimia nervosa, outlined by the study's criteria identified in the study's questionnaire.