Солтүстік Америкалық трамвайы және оның кең таралуы
Peter Witt streetcar
Трамвай Peter Witt: тарихы, ерекшеліктері (бір жақты есік, кондуктор орны). Торонто, Кливленд қалаларында қолданылған. Қайта жаңартылған модельдері де бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Америка трамвайы
North American streetcar
Питер Витт трамвайы Кливленд темір жолының комиссары Питер Витт (1869–1948) тарапынан енгізілді. Ол 1911 жылдан 1915 жылға дейін көлік агенттігін басқарды және оның атымен аталған трамвай үлгісін жасады. Бұл трамвай Солтүстік Американың көптеген қалаларында, ең әйгілісі Торонто мен Кливлендте пайдаланылды.
The Peter Witt streetcar was introduced by Cleveland Railway commissioner Peter Witt (1869–1948) who led the transit agency from 1911 to 1915 and designed a model of streetcar known by his name that was used in many North American cities, most notably in Toronto and Cleveland.
Ерекшеліктері
Бұл дизайн сол дәуірдегі басқа трамвайлардан орталық есіктің тек шығу үшін пайдаланылуымен ерекшеленді, ал кондуктор есіктің алдында орналасқан еді. Жолаушылар күтіп тұрмай немесе төлем жасамай, алдыңғы есіктен кіре алатын болды; олар кондукторға дереу ақы төлеп, вагонның артқы жағындағы (жақсырақ орындықтардағы) жерге отыра немесе шығар алдында төлем жасау үшін алдыңғы жағында күте алатын еді. 1930 жылы салынған неаполитандық 901 және 902 үлгілері, сондай-ақ 1932 жылы салынған 903–906 бірінші сериялы машиналар 1950 жылға дейін қолданылған жалғыз Питер Витт трамвайлары болды; олар қайта жаңартылып, орталық есігі алынып, 1932 жылдан бастап салынған қалған автопаркқа сәйкес артқы есік қосылды. Қазіргі қайта жаңартылған автопаркта осы машиналардың бір бөлігі бар, бірақ олар енді Питер Витт үлгісінде емес. 1930 жылдардың басында Ленинградтан дизайнер Д. И. Кондратьев басқаратын совет инженерлерінің тобы АҚШ-қа сапар шекті және оралғаннан кейін американдық дизайнды жергілікті, тар габаритке бейімдеп, LM 33 моделінің жергілікті өндірісін бастады (халық арасында "американка" (Американка, орыс тілінде "американская леди") деп белгілі), ол кейін қалада 45 жыл бойы (соңғы онжылдықтарында басқа трамвай модельдерімен бірге) пайдаланылды, Санкт-Петербург қалалық электр көлігі мұражайының мәліметінше, 1979 жылдың наурыз айының ортасына дейін. Милан, Сан-Франциско және (жаңартылған түрінде) Неапольде күнделікті қызметте қолданылуымен қатар, Питер Витт трамвайлары бірнеше жерде сақталған. АҚШ-тағы Gomaco Trolley Company компаниясы Миландық 70 вагонды сатып алып, оларды мұражайлар мен тарихи трамвайларды пайдаланатын операторларға ұсынып жатыр. Санкт-Петербургтегі (Ресей) мұражайда бұрын қалада жасалған және пайдаланылған нұсқаның қалпына келтірілген үлгісі бар.
This design was distinguished from other streetcars of the era by its use of the center door as an exit only, with a conductor stationed inside just in front of the door. Passengers could board through the front doors without waiting or paying; they could pay the conductor immediately and sit in the rear of the car (in the nicer seats), or wait in front and pay just before they exited. Neapolitan prototype cars 901 and 902, built in 1930, and the first series order cars 903–906, built in 1932, were the only Peter Witt cars in use by 1950; they were rebuilt, eliminating the center door and adding a rear door to match the rest of the fleet built from 1932 on. The present rebuilt fleet has some of these cars, though they are no longer in Peter Witt format. In early 1930s, а group of Soviet engineers from Leningrad headed by designer D. I. Kondratyev visited the United States and, on their return, adapted the American design to the local narrower loading gauge to start local production of the model LM 33 (popularly known as "американка" (Amerikanka, Russian for "an American lady") that was later used in the city for 45 years (in its last decades, together with other tram models), until mid March, 1979, according to St. Petersburg Museum of the City's Electric Transport. Besides their continued use in day to day service in Milan, San Francisco and (in a rebuilt form) Naples, Peter Witt cars have been preserved in several locations. Gomaco Trolley Company, a US streetcar renovation specialist, has bought 70 ex Milan cars which it is offering to museums and heritage streetcar operators. A St. Petersburg, Russia, museum has a restored sample of the version once made and used in the city.
Құрылысшылар
Компания Қала Штат/Провинция Ел J. G. Brill Компаниясы Филадельфия Пенсильвания АҚШ Canadian Car and Foundry Монреаль Квебек Канада Carminati & Toselli Милан Милан Италия Cincinnati Car Company Цинциннати Огайо АҚШ G. C. Kuhlman Car Company Кливленд Огайо АҚШ Officine Elettro Ferroviarie Tallero (OEFT) Милан Милан Италия Officine Moncenisio Кондове Турин Италия Officine Ferroviarie Meridionali (OFM) Неаполь Неаполь Италия Ottawa Car Company Оттава Онтарио Канада Петербург Трамвай механикалық зауыты (PTMF) Ленинград Ресейлік КСР Кеңес Одағы Preston Car Company Престон Онтарио Канада St. Louis Car Company Сент-Луис Миссури АҚШ
Company City State/Province Country J. G. Brill Company Philadelphia Pennsylvania United States Canadian Car and Foundry Montreal Quebec Canada Carminati & Toselli Milan Milan Italy Cincinnati Car Company Cincinnati Ohio United States G. C. Kuhlman Car Company Cleveland Ohio United States Officine Elettro Ferroviarie Tallero (OEFT) Milan Milan Italy Officine Moncenisio Condove Turin Italy Officine Ferroviarie Meridionali (OFM) Naples Naples Italy Ottawa Car Company Ottawa Ontario CanadaPetersburg Tram Mechanical Factory (PTMF) LeningradRussian SFSRSoviet Union Preston Car Company Preston Ontario Canada St. Louis Car Company St. Louis Missouri United States