Кіріспе
Британдық журнал. "The Penny Magazine" – жұмысшы табына арналған, 1832 жылдың 31 наурызынан 1845 жылдың 31 қазанына дейін әр сенбі сайын жарық көрген британдық суретті журнал. Чарльз Найт оны Пайдалы Білімді Тарату Қоғамы үшін, Chambers журналының екі ай бұрын жарық көрген Эдинбург журналына жауап ретінде құрды. Бір пенниге сатылып, ағашқа қашалған суреттермен безендірілген бұл журнал өте қымбат болғандықтан, тек үлкен таралым арқылы ғана қаржыландырыла алатын. Бастапқыда өте сәтті болғанымен – алғашқы жылы 200 000 дана таралымға ие болды – ол жұмысшы табының аудиториясына ұнамай, қаржылық тұрғыдан тиімді болу үшін тым құрғақ және либералдық болды. Оның бәсекелесі, апта сайын қысқа әңгімелер жариялаған журнал, баяу дамыды, бірақ одан ұзақ өмір сүрді.
The Penny Magazine was an illustrated British magazine aimed at the working class, published every Saturday from 31 March 1832 to 31 October 1845. Charles Knight created it for the Society for the Diffusion of Useful Knowledge in response to Chambers's Edinburgh Journal, which started two months earlier. Sold for only a penny and illustrated with wood engravings, it was an expensive enterprise that could only be supported by very large circulation. Though initially very successful—with a circulation of 200,000 in the first year—it proved too dry and too Whiggish to appeal to the working class audience it needed to be financially viable. Its competitor—which included a weekly short story—grew more slowly, but lasted much longer.
Алғашқы табыстары
Басылымның алғашқы жылдарында The Penny Magazine үлкен оқырман аудиториясын қалыптастыруда жоғары жетістікке жетті, 1832 жылы 200 000-нан астам дана сатылып, сол жылы шамамен бір миллион оқырманға жетті және Эдинбург журналы мен The Saturday Magazine сияқты басқа да мерзімді басылымдарды оңай басып озды.
Бағасы
"Penny" журналының осы ерте табысына бірнеше фактор себеп болды. Біріншіден, бағасы – 1 пенниге сатылуы, оны мақсатталған жұмысшы табының қаржылық жағдайына сай, қолжетімді ететін. Осылайша, бағасының өзінен-ақ, бұл мерзімді басылымға тікелей бәсекелес болатын өте аз нұсқалар болды. 1832 жылы осы баға диапазонындағы жалғыз тікелей бәсекелес – "Эдинбург журналы" еді.
Радикалды емес ақпаратты пайдалану
Оның сәттілігінің тағы бір аспектісі, тарихшылар Розмари Митчелл мен А. Л. Остиннің пікірінше, «радикалды емес ақпараттың» атқарар рөлі болды. Остин 1832 жылғы реформа заңымен бір жылда мерзімді басылымның жарық көргенінің маңыздылығын атап көрсетті, себебі бұл «жұмысшы табы еңбекші қоғамның шағымдарын қарастыру үшін парламенттік биліктің күшін күтетінін» білдірді, ал билікке деген осындай күмән «халықтың рационалды ізденіске бет бұруына» алып келді, оны The Penny Magazine беттерінен табуға болады. Сонымен қатар, 1841 жылы ерлердің 30% астамы және әйелдердің шамамен 50% әлі де сауатсыз болғандықтан, Найт иллюстрацияларды пайдалану арқылы оқу білімі шектеулі аудиторияға үндеуге және өздігінен білім алуға мүмкіндік берді. Бұл суреттер Найттың мақсатты аудиториясы үшін өте танымал болды, себебі 1832 мен 1845 жылдар аралығында The Penny Magazine журналында 1887 суреттелген мақала жарияланды. Бұл суреттер көбінесе машиналар мен жануарлардың арасында ауысып отырды. Суреттердің танымалдылығы және Найттың сатуға деген ынтасы кейбір мұқабалардың ғылыми тұрғыдан дұрыс емеуіне себеп болды, мысалы, «Боа констрикторы» (1832 жылғы 27 қазан) суретінде жылан құрбанын тұншықтырып өлтіргеніне қарамастан, олжасына тіс тіктеген күйде бейнеленген. Остин жыланның құрбанына шабуыл жасауы оқырманның эмоцияларын оятып, оларды журнал сатып алуға ынталандыруы мүмкін дейді.