Кіріспе

Американдық музыка журналисі (1956 жылы туған)

Родерик Эдвард "Легс" МакНейл (27 қаңтар 1956 жылы туған) – американдық музыка журналисі. Ол қозғалысқа атын берген Punk журналының үш негізін қалаушысының бірі; сондай-ақ Spin журналының бұрынғы редакторы және Nerve Magazine бас редакторы болған.

Панк журналы

19 жасында МакНил екі мектеп досы Джон Холмстром мен Гед Даннмен бірге жиналып, "қандай да бір медиа жобасын" жасауды шешті. Холмстром комикстерді рок-н-роллмен біріктіру идеясын ұсынды. Олар журналды таңдады, адамдардың "бізді круто деп ойлап, бізбен араласады" және "бізге тегін сусын әкеледі" деп ойлады, және бұл сәтті болды. "Панк" журналының алғашқы саны жарық көргеннен кейін бірнеше күн ішінде МакНил, Холмстром және Данн танымал болды. "Панк" деген атты таңдау себебі – "ол жағымсыз, ақылды, бірақ мақтанқор емес, абсурдты, ирониялық және қараңғы жаққа ұмтылатын барлық нәрсені қамтитын сияқты болды". Холмстром оны "Жасөспірімдер жаңалықтары газеті" деп атағысы келді, ал Гед "Мүлдем жоқ!" деді. "Панк" деген ат МакНилдің идеясы еді; Данн оған бірден келісті, ал Холмстром көңілі толық келмейтіндей келісім берді. Журналда "Тұрақты панк" деп аталған МакНил музыканың, сәннің және көзқарастың белгілі бір түрін сипаттау үшін "панк" терминін алғаш рет (негізін қалаушы Джон Холмстроммен бірге) қолданғанын айтады. Оның сөзінше, ол "Панк" деген атты Телли Саваластың "Сен - жалғыз панк!" деген сөзінен алған, ол сөзді "Кожак" телешоуында қолданған. МакНилдің айтуынша: "Панк" журналын төрт жыл жасағаннан кейін, көбінесе күлдіріп, кенеттен бәрі "панк" болып кетті, сондықтан мен журналдан кеттім".

Кейінгі жұмыстар

МакНил – Джилиан МакКейнмен бірлесіп жазған «Please Kill Me: The Uncensored Oral History of Punk» кітабының авторларының бірі, ол 12 тілге аударылды және музыкалық кітаптарда ауызша тарих жанрын дамытуға ықпал етті. «Нью-Йорк Таймс» газеті бұл кітапты «әдепсіз, қайсары, тәртіпсіз, көңілді, кейде ұятсыз, кейде жаман, ал кейде әсерлі» деп сипаттады. МакНил сонымен қатар «Басқа Голливуд: Порнофильм индустриясының цензурасыз ауызша тарихы» кітабының да авторларының бірі. Publishers Weekly басылымы айтқандай, «Бұл тартымды кітап поп-мәдениеттің рухын керемет бейнелейді. Америка порнографиясының тарихы бізді қызықтыратын барлық нәрсемен – секс, есірткі, сұлулық, даңқ, ақша, мафия, құқық қорғау және зорлық-зомбылықпен тығыз байланысты екені бекер емес». МакНил Джой Рамонның інісі Микки Лимен бірге «Мен Джой Рамонмен ұйықтадым (Панк-рок отбасылық естелік)» кітабының да авторы. МакНилдің соңғы кітабы «Dear Nobody: The True Diary of Mary Rose» – Джиллиан Маккейнмен жасалған тағы бір бірлескен жұмыс. «Dear Nobody» 2014 жылдың 1 сәуірінде жарық көрді және сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. МакНил көптеген теледокументалды фильмдерде түсті, мысалы, History Channel және VH1 арналарында, сондай-ақ Court TV арнасында порноиндустрия туралы үш сағаттық арнайы бағдарламаны жасап, жүргізді, ол бұл арна тарихындағы ең жоғары рейтингті түпнұсқа бағдарлама болды. 2016 жылы МакНилмен 2014 жылы жасалған сұхбат ықпалды рок-музыка продюсері Дэнни Филдс туралы «Danny Says» деректі фильмінде пайда болды, онда Филдс, Игги Поп, Элис Купер және тағы басқалар да болды.

Ауызша баяндалған оқиғалар

Please Kill Me: Гиллиан Маккейнмен бірге панк-роктың цензураланбаған ауызша тарихы (Grove Press, 1996). Басқа Голливуд: Дженнифер Осборн және Питер Павиямен бірге порнофильм индустриясының цензураланбаған ауызша тарихы (Regan Books, 2006).

Мемориал

Мен Джоуи Рамонмен ұйықтадым: Микки Лимен отбасылық естеліктер (Саймон және Шустер, 2009).