Делавэр штатының ең ірі қаласы - Вилмингтон

Кіріспе

Делавэр штатының ең ірі қаласы – Уилмингтон (Lenape: Paxahakink / Pakehakink). Бұл АҚШ-тың Делавэр штатындағы ең ірі қала. Қала Солтүстік Америкадағы алғашқы шведтік қоныс болған Кристина фортының орнында салынған. Ол Кристина өзені мен Брэндивайн бұлағының қосылған жерінде, Кристинаның Делавэр өзеніне құятын жеріне жақын орналасқан. Уилмингтон – Нью-Касл округінің орталығы және Делавэр аңғарының қалалық аймағындағы маңызды қалалардың бірі (Филадельфия қалалық аймағымен мағынасы бірдей). Уилмингтонды меншік иесі Томас Пенн өзінің досы Спенсер Комптон, Уилмингтон графы, Ұлыбританияның II Георгий патшасы тұсында премьер-министр болған, құрметіне атаған. 2020 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 70 898 адамды құрайды. Уилмингтон Делавэр аңғарының статистикалық аймағының бір бөлігі болып табылады (оған Филадельфия, Рединг, Камден және басқа да қалалық аймақтар кіреді), аймақтың 2020 жылғы негізгі халқы 6 228 601 адамды құрайды, бұл елдегі жетінші ірі қалалық аймақ және жиынтық саны 7,366 миллион адамды білдіреді.

Тарих

Уилмингтон Форт Кристина және Солтүстік Америкадағы алғашқы шведтік қоныс Кристинехамнның орнында салынған. Қазіргі заманғы қала басқа шведтік қоныстарды да қамтиды, мысалы, Тиммерен / Тимбер аралы (Брэндивайн өзені бойымен), Сидоланд (Оңтүстік Веллингтон), Страндвикен (Симондс бағының жанындағы Делавэр өзені бойымен) және Оверсидоландет (Кристина өзені бойымен, Вудкрест пен Эшли Хайтс жанында). Қазіргі Уилмингтон деп аталатын аймақты 1609 жылы Генри Гудзон Лен Апи Ханнаға ("Мен сияқты адамдар өзені", қазіргі Делавэр өзені) келгенге дейін Сахем (басшы) Маттахорн бастаған Ленапе (немесе Делавэр үндісі) тайпасы қоныстанған. Бұл аймақ "Maax waas Unk" немесе "Аюдың орны" деп аталған, себебі Maax waas Hanna (Аю өзені) одан ағып өтетін (қазіргі Кристина өзені). Оны Аю өзені деп атаған, өйткені ол батысқа қарай "Аю тайпасына" ағып, олар қазір Конестога халқы немесе Сусквеханноктар деп танылады. Голландтар өзен мен жерді "Мингуаннан" деп атаған. 1638 жылдың наурыз айында Питер Минуит басқаруымен шведтік Оңтүстік компаниясының қоныс салушылары мен саудагерлері "Фогель Грип" және "Кальмар Найкель" кемелерімен келгенде, олар Маакс ваас Унк жерін бас матахорннан сатып алып, Маакс ваас Ханна өзенінің сағасында Кристина бекінісін салған (шведтер оны Швеция патшайымы Кристинаның құрметіне Кристина өзені деп атаған). Бұл аймақ сондай-ақ "Тастар" деп белгілі болған және қазіргі жетінші көшенің басында орналасқан. Форт Кристина Жаңа Швеция колониясының штаб-пәтері болды, ол негізінен Делавэр өзенінің төменгі аймағын (қазіргі Делавэр, Пенсильвания және Нью-Джерсидің бөліктері) құрады, бірақ онда аз ғана қоныс салушылар қоныстанды. Доктор Тимоти Стидхам (швед. Timen Lulofsson Stiddem) Уилмингтонның көрнекті азаматы және дәрігері болды. Ол 1610 жылы Данияның Хаммель қаласында дүниеге келген, ал Швецияның Гётеборг қаласында өскен. Ол 1654 жылы Жаңа Швецияға келді және Делавэрдегі алғашқы дәрігер ретінде тіркелді. Швецияның ең маңызды губернаторы полковник Йохан Принц болды, ол 1643 жылдан 1653 жылға дейін колонияны швед заңдары бойынша басқарды. Оның орнын 1654 жылы келген Йохан Ризинг басқарды. Ол голландтардың 1651 жылы салған Нью-Касл қаласының орнында орналасқан голландтық Форт Казимирді басып алды. 1655 жылдың күзіне дейін Ризинг Жаңа Швецияны басқарды, содан кейін Петер Стьювесант басқаруымен голланд флоты швед бекіністерін бағындырып, бұрын шведтер бақылаған аймақта Жаңа Нидерланд колониясының билігін орнатты. Бұл Солтүстік Америкадағы швед билігінің аяқталуын білдірді. 1664 жылдан бастап британдық отарлау басталды; голландтар мен ағылшыздар арасындағы бірнеше соғыстардан кейін бұл аймақ британдық билік астында тұрақталды, Уильям Пенннің басшылығымен квакер қауымдастықтарының күшті ықпалы болды. 1739 жылы король Джордж II қалаға жарғы берді, ол елді мекеннің атын Уиллингтоннан, Томас Уиллингтің құрметіне (жерді ұйымдастырған және солтүстік көршісі Филадельфияға ұқсас желілік үлгіде орналастырған алғашқы дамытушы), Вилмингтонға өзгертті, шамамен британ премьер-министрі Спенсер Комптон, Уилмингтон графының құрметіне аталды, ол өзінің атағын Оңтүстік Англиядағы Уилмингтоннан алған. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Делавэрде бір ғана шағын шайқас болғанымен, британ әскерлері 1777 жылдың 11 қыркүйегінде жақын маңдағы Брэндивайн шайқасынан кейін көп ұзамай Уилмингтонды басып алды. Британдықтар 1778 жылы Филадельфиядан шыққанға дейін қалада қалды. 1800 жылы француз гугеноты Элютер Ирене дю Понт Америка Құрама Штаттарына көшіп келді. Оқ-дәрі өндірісінде тәжірибелі болған Дюпон 1802 жылы Вилмингтон қаласының сыртындағы Брэндивайн ауылының солтүстігіндегі Брэндивайн өзеніндегі диірменде жарылғыш заттарды жасауды бастады. "Дюпон" компаниясы АҚШ әскерінің маңызды жеткізушісі болды. Брэндивайн өзенінің жағасында орналасқан ауыл ақырында Уилмингтон қаласына қосылды. Қаладағы ең үлкен өсім Азамат соғысы кезінде болды. Делавэр, ресми түрде Одақтың мүшесі болып қала бергенімен, шекаралық штат болды және Конфедерация мен Одақтың мүдделерін қолдауға бөлінді. Соғыс Уилмингтоннан жеткізілген тауарлар мен материалдарға, соның ішінде кемелерге, теміржол вагондарына, оқ-дәріге, аяқ киімге және басқа да соғыс тауарларына үлкен сұраныс туғызды. 1868 жылы Уилмингтон елдің қалған бөлігінен көбірек темір кемелерді өндірді және оқ-дәрі өндірісінде бірінші, ал күйме және былғары өндірісінде екінші орынға ие болды. Соғыс кезінде Уилмингтонның өркендеуіне байланысты қала саудагерлері мен өндірушілері Уилмингтонның тұрғын үй шекараларын батысқа қарай ағаштармен көмкерілген көшелер бойындағы үлкен үйлермен кеңейтті. Бұл қозғалыс 1864 жылы Делавэр авенюі бойымен басталган алғашқы атты трамвай желісімен күш алды. 19 ғасырдың соңында қаланың алғашқы толыққанды саябақ жүйесі дамыды. Сәтті Уилмингтон кәсіпкері және Фредерик Лоу Олмстедтің жұмысына әсер еткен Уильям Пул Бэнкрофт Уилмингтон қаласында ашық саябақтарды құруға жетекшілік етті. Рокфорд паркі мен Брэндивайн паркі Бэнкрофттың күш-жігерінің нәтижесінде құрылды. Екі дүниежүзілік соғыс та қаланың өнеркәсібін жандандырды. Соғысқа қатысты өнеркәсіптер – кеме құрылысшылық, болат қорытқыштар, машина жасау және химия өндірушілері – тәулік бойы жұмыс істеді. Басқа өнеркәсіптер автомобильдер, былғары бұйымдары және киім-кешек сияқты тауарларды өндірді. Жұмысшылардың үлкен қажеттілігіне байланысты, көбінесе аз ұлттық өкілдер солтүстікке көшіп, Уилмингтон сияқты жерлерде қоныстанды. Бұл 1919 жылғы Уилмингтон, Делавэрдегі нәсілдік тәртіпсіздіктерге әкелді. Соғыстан кейінгі өркендеу тұрғын үй құрылысын қаладан одан әрі ығыстырды. 1950 жылдары, көбінесе Солтүстік Уилмингтонның қалашықтарында тұрып, жұмыс үшін қалаға қатынайтын адамдар көбейді. Бұл аймақтық жолдар мен тас жолдарды кеңейту және Interstate 95 құрылысы арқылы мүмкін болды, ол Уилмингтонның бірнеше аудандарынан өтіп, қаланың халқының азаюын жеделдетті. 1950 және 1960 жылдардағы қала жаңарту жобалары қала орталығы мен Шығыс жағындағы тұрғын үйлердің толық блоктарын жойды. 1968 жылғы Уилмингтон тәртіпсіздігі, 4 сәуірде Мартин Лютер Кинг кісісінің қазасынан кейін бірнеше күн өткен соң, ұлттық жаңалықтарға айналды. 9 сәуірде губернатор Чарльз Л. Терри кіші, қала әкімі Джон Бабиарздың өтініші бойынша Ұлттық гвардия мен Делавэр штатының полициясын қалаға жөнелтті. Бабиарз келесі аптада Терриден Ұлттық гвардияны шығаруды сұрады, бірақ губернатор оларды 1969 жылдың қаңтарына дейін қалада ұстап тұрды. Бұл ел тарихындағы штат күштерінің американ қаласын ең ұзақ басып алуы деп хабарланды. 1980 жылдары 1981 жылғы қаржы орталығын дамыту актісінен кейін ұлттық банктер мен қаржы институттарының келуі жұмыс орындарының өсуіне және кеңсе құрылысына серпін берді, ол штат ішінде банктерді басқаратын заңдарды жеңілдетті, сондай-ақ 1986 жылғы ұқсас заңдар. Бүгінде Bank of America, Capital One, Chase және Barclays сияқты көптеген ұлттық және халықаралық банктердің қалалық операциялары, әдетте несиелік карта операциялары бар.

Wilmington is built on the site of Fort Christina and the settlement Kristinehamn, the first Swedish settlement in North America. The modern city also encompasses other Swedish settlements, such as Timmerön / Timber Island (along Brandywine Creek), Sidoland (South Wellington), Strandviken (along the Delaware River near Simonds Garden) and Översidolandet (along the Christina River, near Woodcrest and Ashley Heights). The area now known as Wilmington was settled by the Lenape (or Delaware Indian) band led by Sachem (Chief) Mattahorn just before Henry Hudson sailed up the Len api Hanna ("People Like Me River", present Delaware River) in 1609. The area was called "Maax waas Unk" or "Bear Place" after the Maax waas Hanna (Bear River) that flowed by (present Christina River). It was called the Bear River because it flowed west to the "Bear People", who are now known as the People of Conestoga or the Susquehannocks. The Dutch heard and spelled the river and the place as Minguannan. When settlers and traders from the Swedish South Company under Peter Minuit arrived in March 1638 on the Fogel Grip and Kalmar Nyckel, they purchased Maax waas Unk from Chief Mattahorn and built Fort Christina at the mouth of the Maax waas Hanna (which the Swedes renamed the Christina River after Queen Christina of Sweden). The area was also known as "The Rocks", and is located near the foot of present day Seventh Street. Fort Christina served as the headquarters for the colony of New Sweden which consisted of, for the most part, the lower Delaware River region (parts of present day Delaware, Pennsylvania, and New Jersey), but few colonists settled there. Dr. Timothy Stidham (Swedish:Timen Lulofsson Stiddem) was a prominent citizen and doctor in Wilmington. He was born in 1610, probably in Hammel, Denmark, and raised in Gothenburg, Sweden. He arrived in New Sweden in 1654 and is recorded as the first physician in Delaware. The most important Swedish governor was Colonel Johan Printz, who ruled the colony under Swedish law from 1643 to 1653. He was succeeded by Johan Rising, who upon his arrival in 1654, seized the Dutch post Fort Casimir, located at the site of the present town of New Castle, which was built by the Dutch in 1651. Rising governed New Sweden until the autumn of 1655, when a Dutch fleet under the command of Peter Stuyvesant subjugated the Swedish forts and established the authority of the Colony of New Netherland throughout the area formerly controlled by the Swedes. This marked the end of Swedish rule in North America. Beginning in 1664, British colonization began; after a series of wars between the Dutch and English, the area stabilized under British rule, with strong influences from the Quaker communities under the auspices of Proprietor William Penn. A borough charter was granted in 1739 by King George II, which changed the name of the settlement from Willington, after Thomas Willing (the first developer of the land, who organized the area in a grid pattern similar to that of its northern neighbor Philadelphia), to Wilmington, presumably after the British Prime Minister Spencer Compton, Earl of Wilmington, who took his title from Wilmington, East Sussex, in southern England. Although during the American Revolutionary War only one small battle was fought in Delaware, British troops occupied Wilmington shortly after the nearby Battle of Brandywine on September 11, 1777. The British remained in the town until they vacated Philadelphia in 1778. In 1800, Eleuthère Irénée du Pont, a French Huguenot, emigrated to the United States. Knowledgeable in the manufacture of gunpowder, by 1802 DuPont had begun making the explosive in a mill on the Brandywine River north of Brandywine Village and just outside the town of Wilmington. The DuPont company became a major supplier to the U. S. military. Located on the banks of the Brandywine River, the village was eventually annexed by Wilmington city. The greatest growth in the city occurred during the Civil War. Delaware, though officially remaining a member of the Union, was a border state and divided in its support of both the Confederate and the Union causes. The war created enormous demand for goods and materials supplied by Wilmington including ships, railroad cars, gunpowder, shoes, and other war related goods. By 1868, Wilmington was producing more iron ships than the rest of the country combined and it rated first in the production of gunpowder and second in carriages and leather. Due to the prosperity Wilmington enjoyed during the war, city merchants and manufacturers expanded Wilmington's residential boundaries westward in the form of large homes along tree lined streets. This movement was spurred by the first horsecar line, which was initiated in 1864 along Delaware Avenue. The late 19th century saw the development of the city's first comprehensive park system. William Poole Bancroft, a successful Wilmington businessman influenced by the work of Frederick Law Olmsted, led the effort to establish open parkland in Wilmington. Rockford Park and Brandywine Park were created due to Bancroft's efforts. Both World Wars stimulated the city's industries. Industries vital to the war effort – shipyards, steel foundries, machinery, and chemical producers – operated around the clock. Other industries produced such goods as automobiles, leather products, and clothing. In desperate need of workers more and more minorities moved to the north and settled in places like Wilmington. This led to tensions that occasionally boiled over like the Wilmington, Delaware race riot of 1919. The post war prosperity again pushed residential development further out of the city. In the 1950s, more people began living in the suburbs of North Wilmington and commuting into the city to work. This was made possible by extensive upgrades to area roads and highways and through the construction of Interstate 95, which cut through several of Wilmington's neighborhoods and accelerated the city's population decline. Urban renewal projects in the 1950s and 1960s cleared entire blocks of housing in the Center City and East Side areas. The Wilmington riot of 1968, a few days after the April 4 assassination of Martin Luther King Jr., became national news. On April 9, Governor Charles L. Terry, Jr. deployed the National Guard and the Delaware State Police to the city at the request of Mayor John Babiarz. Babiarz asked Terry to withdraw the National Guard the following week, but the governor kept them in the city until his term ended in January 1969. This is reportedly the longest occupation of an American city by state forces in the nation's history. In the 1980s, job growth and office construction were spurred by the arrival of national banks and financial institutions in the wake of the 1981 Financial Center Development Act, which liberalized the laws governing banks operating within the state, and similar laws in 1986. Today, many national and international banks, including Bank of America, Capital One, Chase, and Barclays, have operations in the city, typically credit card operations.

География

АҚШ-тың халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы – , оның ішінде жер және су. Жалпы ауданының 36,25% су құрайды. Қала Кристина және Делавэр өзендерінің қосылған жерінде, Филадельфиядан оңтүстік-батысқа қарай шамамен 53 шақырым (33 миль) жерде орналасқан. Уилмингтон теміржол станциясы – Филадельфияның SEPTA теміржол жүйесіндегі ең оңтүстік аялдамалардың бірі, сонымен қатар Солтүстік дәлізінің Amtrak жолаушылар пойыздарымен де қызмет көрсетеді. Уилмингтон қала ішінде I-95 және I-495 тас жолдарымен байланысты. Бұдан өзге, қаладан оңтүстікке бірнеше шақырым жерде орналасқан екі қанатты Делавэр Мемориалдық көпірі Делавэр мен Нью-Джерси арасында тікелей автомобиль жолымен қатынас құрады, I-295 шығыс айналма жолы арқылы Уилмингтон және Филадельфияны айналып өтеді, сондай-ақ АҚШ-тың 40-шы тас жолы Атлантик-Ситиге (Нью-Джерси) қарай жалғасады. Бұл көлік байланыстары мен географиялық жақындық Вилмингтонға Филадельфияның серік қаласы сипаттерін береді, бірақ Вилмингтонның Делавэрдің негізгі қаласы ретіндегі ұзақ тарихы, қалалық ядросы және бизнес орталығы ретіндегі тәуелсіздігі оны Филадельфия агломерациясындағы шағын, бірақ тәуелсіз қала деп санауға негіз береді. Уилмингтон Атлантиканың орталық бөлігіндегі Пьемонт жазығынан Атлантика жағалауының жазықтығына өтетін Фолл-Лайн геологиялық аймағында орналасқан. Маркет-стриттің шығысында және Кристина өзенінің екі жағындағы жағалау жазығы тегіс, көлденең және кейбір жерлерде батпақты. Делавэр өзені мұнда теңіз деңгейіндегі эстуарий болып табылады (күнделікті екі рет толқыны көтеріліп, төмендейді), мұхитқа жүретін кемелер үшін теңіз деңгейіне қол жеткізуді қамтамасыз етеді. Маркет-стриттің батыс жағындағы Пьемонт топографиясы тасты және төбелі, Брэндивайн және Кристина өзендері арасындағы суайырық сызығына дейін көтеріледі. Бұл суайырық сызығы Делавэр даңғылы бойымен 10-шы және Маркет-стриттерден батысқа қарай созылады. Бұл контрастты топографиялық және топырақтық жағдайлар қаланың өнеркәсіптік және тұрғын үй құрылысының даму үлгілеріне әсер етті. Төбелі батыс жағы бастапқы тұрғын үйлер үшін тартымды болды, себебі мұнда бұлақтар мен диірмендерге қолайлы жерлер, жақсы ауа сапасы және масалардың аз болуы байқалды.

According to the United States Census Bureau, the city has a total area of , of which is land and is water. The total area is 36.25% water. The city sits at the confluence of the Christina and Delaware rivers, approximately 33 mile (53 km) southwest of Philadelphia. Wilmington Train Station, one of the southernmost stops on Philadelphia's SEPTA rail transportation system, is also served by Northeast Corridor Amtrak passenger trains. Wilmington is served by I 95 and I 495 within city limits. In addition, the twin span Delaware Memorial Bridge, a few miles south of the city, provides direct highway access between Delaware and New Jersey, carrying the I 295 eastern bypass route around Wilmington and Philadelphia, as well as US 40, which continues eastward to Atlantic City, New Jersey. These transportation links and geographic proximity give Wilmington some of the characteristics of a satellite city to Philadelphia, but Wilmington's long history as Delaware's principal city, its urban core, and its independent value as a business destination makes it more properly considered a small but independent city in the Philadelphia metropolitan area. Wilmington lies along the Fall Line geological transition from the Mid Atlantic Piedmont Plateau to the Atlantic Coastal Plain. East of Market Street, and along both sides of the Christina River, the Coastal Plain land is flat, low lying, and in places marshy. The Delaware River here is an estuary at sea level (with twice daily high and low tides), providing sea level access for ocean going ships. On the western side of Market Street, the Piedmont topography is rocky and hilly, rising to a point that marks the watershed between the Brandywine River and the Christina River. This watershed line runs along Delaware Avenue westward from 10th Street and Market Street. These contrasting topography and soil conditions affected the industrial and residential development patterns within the city. The hilly west side was more attractive for the original residential areas, offering springs and sites for mills, better air quality, and fewer mosquitoes.

Климат

Уилмингтон жылы шаралы немесе ылғалды субтропиктік климатқа (Köppen Cfa) ие, онда жазы ыстық әрі ылғалды, қысы салқынға дейін суық болады, ал жауын-шашын жыл бойы тең бөлінген. Шілде айында күндізгі орташа температура +, ал жылына орташа есеппен 21 күн + температурадан жоғары болады. Ең ыстық айларда жазғы дауылдар жиі кездеседі. Қаңтар айында күндізгі орташа температура , бірақ температура кейде немесе фронттар аймаққа жақындағанда және одан өткенде одан да жоғарылайды. Қар жаууы азды-көпті, өзгермелі, кейбір жылдары өте аз қар жауса, ал кейбіреулерінде бірнеше ірі қарлы борандар болады; маусымдық орташа жиынтығы . Температураның ең жоғары және ең төменгі көрсеткіштері 1934 жылдың 9 ақпанында + градусқа дейін, ал 1918 жылдың 7 тамызында - градусқа дейін жеткен, бірақ мұндай + және - көрсеткіштер сирек кездеседі; олардың соңғы тіркелген уақыты сәйкесінше 2012 жылдың 18 шілдесі және 1996 жылдың 5 ақпаны болды.

2020 жылғы халық санағы

+Уилмингтон қаласы, Делавэр – Жаратылыстық және этникалық құрамыЕскерту: АҚШ-тың халық санағы испандықтар/латиноамерикандықтарды этникалық категория ретінде қарастырады. Осы кестеде латиноамерикандықтар нәсілдік категориялардан тысқары қарастырылып, жеке категорияға жатқызылған. Латиноамерикандықтар кез келген нәсілге жатуы мүмкін. Нәсіл / Этнос (NH = Испандық емес)Халқы 2000Халқы 2010Халқы 2020% 2000% 2010% 2020Тек ақ нәсілді (NH)23 35219 77018 89232.14%27.90%26.65%Тек қара немесе африкалық-американдық (NH)40 54540 17038 62755.80%56.70%54.48%Тек американдық немесе Аляска тумасы (NH)1331581160.18%0.22%0.16%Тек азиялық (NH)4686489070.64%0.91%1.28%Тек Тынық мұхиты аралдарынан (NH)144210.02%0.01%0.03%Басқа бір нәсіл (NH)1101373420.15%0.19%0.48%Қосымша нәсілдік топтар (NH)8941 1762 5701.23%1.66%3.62%Испандық немесе латиноамерикандық (кез келген нәсіл)7 1488 7889 4239.84%12.40%13.29%Барлығы72 66470 85170 898100.00%100.00%100.00%

2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша қалада 70 898 адам, 31 754 шаруашылық және 13 572 отбасы тұрады.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы санақ бойынша қалада 70 851 адам, 28 615 үй шаруашылығы және 15 398 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 32 820 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздығы және 87,2% пайыздық құрамымен пайдаланылды. Қаланың нәсілдік құрамы: 58,0% афроамерикалықтар, 32,6% ақтар, 0,4% американдықтар, 1,0% азиялықтар, <0,1% Тынық мұхиты аралдарынан келгендер, 5,4% басқа нәсілдер және 2,6% екі немесе одан көп нәсілдердің өкілдері. Халықтың 12,4% испаниялық немесе латын американдықтарды құрады. 2010 жылы испаниялық емес ақтар халықтың 27,9% құрады, ал 1990 жылы бұл көрсеткіш 40,5% болған. 2000 жылғы санақ бойынша ең ірі этникалық топтар: ирландтар (8,7%), итальяндықтар (5,7%), немістер (5,2%), ағылшындар (4,4%) және поляктар (3,6%). 28 615 үй шаруашылығының ішінде 25,0% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 23,5% - бірге тұратын жұбайлар, 24,8% - күйеуі жоқ әйелдер, 5,6% - күйеуі жоқ еркектер және 46,2% - отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 38,1% жеке тұлғалардан тұрады, ал 12,3% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,36 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,18 адамды құрады. Қаладағы халықтың жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер 24,4%, 18-24 жас аралығындағылар 10,0%, 25-44 жас аралығындағылар 29,8%, 45-64 жас аралығындағылар 24,2% және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер 11,6%. Медианалық жас 34,3 жасты құрады. Әр 100 әйелге 90,5 еркек шалысады. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 87,4 еркек шалысады. 2010 жылғы ACS деректеріне сәйкес, қаладағы үй шаруашылығының орташа табысы 32 884 доллар, ал отбасының орташа табысы 37 352 долларды құрады. Толық жұмыспен қамтылған еркектердің орташа табысы 41 878 доллар, ал толық жұмыспен қамтылған әйелдердің орташа табысы 36 587 долларды құрады. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 24 861 доллар. Халықтың 27,6% және отбасылардың 24,9% кедейлік шегінен төмен өмір сүрді. 18 жасқа дейінгілердің 45,7% және 65 жастан асқандардың 16,5% кедейлік шегінен төмен өмір сүрді.

Тарихи аудандар мен қорғау ауданы

Уилмингтон қаласы тоғыз аумақты тарихи аудандар және бір аумақты ескерткіштерді сақтау ауданы деп белгілейді. Тарихи аудандар: Бейнард бульвары, Кентмир парквеі, Рокфорд паркі, Кул-Спринг/Тилтон паркі, Истсайдтың үш бөлігі, Сент-Мэри және Ескі швед шіркеуі, Квакер-Хилл, Делавэр авенюі, Тринити маңы және Жоғарғы/Төменгі Маркет-стрит. Ескерткіштерді сақтау ауданы – Қырық акр.

Қылмыс

Уилмингтон қаласының қауіпсіздік мәселесі жақында шешіліп, "қазір бұрынғыдан да қауіпсіз" болып отыр, ал қылмыс деңгейі соңғы жылдардағы ең төмен көрсеткішке жетті. 2018 жылға дейін Уилмингтон, Филадельфия агломерациясының Камден, Трентон және Атлантик-Сити (Нью-Джерси), сондай-ақ Честер (Пенсильвания) сияқты бірнеше қалаларымен бірге АҚШ-тың ең қауіпті қалаларының қатарында тұрақты түрде тіркелді. 2000 жылдары көптеген қалаларда қылмыс пен кісі өлтіру көрсеткіштері төмендегенімен, Уилмингтон бір жыл ішінде кісі өлтіру рекордтарын бірнеше рет жаңартты. 2017 жылы Уилмингтонда қылмыс күрт өсті. 2017 жылдың тамызында, жылдың үштен екі бөлігі ғана өткен болатын, қаладағы кісі өлтіру саны 2016 жылғы көрсеткіштен асып кетті. 2014 жылы Уилмингтонда 28 кісі өлтірілді, бұл 100 мың тұрғынға шаққанда 39,5 көрсеткішті құрады, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен он есе жоғары. Уилмингтон NeighborhoodScout сайтының "АҚШ-тың ең қауіпті 100 қаласы" тізіміне жиі еніп отырады. 2017 жылы Уилмингтон АҚШ-тағы ең қауіпті 5-ші қала деп танылды. Жақын орналасқан Камден (Нью-Джерси) және Честер (Пенсильвания) қалалары да алғашқы 15 қатарда болды. 2017 жылдың басында қала әкімдігі және көптеген қоғамдық белсенділер Уилмингтондағы қылмыстың астрономиялық деңгейін төмендету үшін кешенді шаралар қабылдауға шақырды, себебі көктем бойы қалада күн сайын оқ атыс оқиғалары тіркелді, ал мамыр айына қарай 15 кісі өлтірілді. WPD-нің 2018 жылғы Compstat есебіне сәйкес, оқ атыс оқиғаларының саны Уилмингтонда 15 жылдан астам уақыттан бері көрілмеген деңгейге төмендеді. 2003 жылдан 2017 жылға дейінгі орташа көрсеткіш – 108 оқ атыс оқиғасы болса, 2018 жылы тіркелген 72 оқиға 15 жылдық кезеңдегі орташа көрсеткіштен 33%-ға төмендеуді білдіреді.

Полиция

Уилмингтон полиция департаменті (WPD) 289 қызметкерді автокөліктерде, жаяу және велосипедте жұмыс істеуге құқылы. Оның қызметі Құқық қорғау органдарының аккредиттеу комиссиясымен аккредиттелген. 2023 жылғы мәлімет бойынша, полиция бастығы – Уилфредо Кампос. 2002 жылы Уилмингтон полиция департаменті кейбір аудандарда "түсіп кету" деп белгілі болған бағдарламаны бастады. Осы бағдарлама бойынша белгісіз полиция фургондары қылмысқа бейім аудандарды түнгі уақытта патрульдеп, адамдар топланған көше төбелеріне кенеттен жиналатын және оларды уақытша ұстайтын. Полиция бос жүргендікке байланысты күдік туғызып, осы орында болғандардың барлығын фотоға түсіріп, тексеріп, саусақ іздерін алуға кірісетін. Бұл бағдарлама есірткі немесе қару-жарақ тапқандарды ұстаумен қатар, полицияның саусақ іздері мен куәгерлер туралы дерекқорын толықтыруға көмектеседі деп есептелді. Бірқатар азаматтар мұндай амал азаматтық құқықтарды бұзады деп наразылық білдірді. Сондай-ақ 2002 жылы қаланың орталық бизнес ауданының барлығы бейнебақылауға алынды. Уилмингтон – АҚШ-та бейнебақылау арқылы бүкіл бизнес ауданын бақылаған алғашқы қала. Қала басшылығының мәлімдемесіне сәйкес, бұл қылмыстың алдын алуға және оны азайтуға септігін тигізді.

Өрт сөндіру бөлімі мен ТЖК

Уилмингтон қалалық өрт сөндіру департаменті (WFD) басшысы Джон Луни, департамент құрамында бес өрт сөндіру машинасы, екі баспалдақ машинасы, құтқару отряды және теңіз компаниясы (өрт сөндіру кемесі) бар. Шұғыл медициналық көмек қалалық Сент-Франциск ауруханасымен жасалған келісімшарт негізінде көрсетіледі, оның жедел жәрдем бөлімі тәулік бойы кемінде бес BLS көлігін пайдаланады. Вилмингтон қаласындағы жоғары деңгейдегі жедел жәрдем қызметтерін Нью-Касл округінің жедел жәрдем бөлімі екі қалалық медициналық бригада арқылы қамтамасыз етеді. 2002 жылдан бері барлық Уилмингтон өрт сөндірушілері EMT B деңгейінде оқытылған және өмірге қауіп төндіретін жағдайларда бірінші болып көмек көрсетеді.

Экономика

Уилмингтон экономикасының көп бөлігі Делавэр штатындағы ең ірі және қолжетімді қала мәртебесіне негізделген. Бұл штат бизнеске қолайлы қаржы заңдарымен және әділ әрі тиімді сот жүйесінің ұзақ жылдар бойы қалыптасқан беделімен корпорациялар үшін тартымды болды. Қала орталығы мен Уилмингтон өзенінің жағалауы аймандарының экономикалық өркендеуіне 2009 жылы 665 000 адам өткен Уилмингтон вокзалының болуы да үлкен үлес қосты. 1981 жылы бұрынғы губернатор Пьер С. Дюпон IV қабылдаған заңнамалардың нәтижесінде Уилмингтон несие карталары индустриясының ұлттық қаржы орталығына айналды. 1981 жылғы Қаржы орталығын дамыту туралы заң, басқалармен қатар, көптеген штаттар қабылдаған өсімдік берушілік заңдарын жойды, соның салдарынан банктер клиенттерден ала алатын пайыздық мөлшерлемелерге шектеу қойылмады. Уилмингтон қаласында Barclays Bank of Delaware (бұрынғы Juniper Bank) сияқты ірі несие карталарын шығарушылардың кеңселері орналасқан. Голланд банктік гиганты ING Groep N. V. өзінің АҚШ-тағы интернет-банкинг бөлімшесі ING Direct (қазір Capital One 360) кеңсесін Уилмингтонда орналастырды. Wilmington Trust компаниясының бас кеңсесі Уилмингтондағы Родни алаңында орналасқан. Barclays және Capital One 360 компанияларының Кристина өзенінің жағалауындағы ірі және маңызды кеңселері бар. 1988 жылы Делавэр заң шығарушы органы жаңадан құрылатын компанияны сатып алушыға Делавэрде тіркелген корпорацияның акцияларының 85 пайызын бір транзакцияда иеленуді немесе жалғастыру үшін үш жыл күтуді талап ететін заң қабылдады. Бұл заң Делавэрдің корпоративтік тіркеулер үшін қауіпсіз баспана ретіндегі беделін, әсіресе жаулап алулардың өте қарбалас кезеңінде нығайтты. Уилмингтонның басқа да маңызды салаларына сақтандыру (American Life Insurance Company [ALICO], Blue Cross және Blue Shield of Delaware), бөлшек сауда банкі (оның ішінде Делавэрдегі бас кеңселер: Wilmington Trust (қазір M&T Bank филиалы, өйткені Wilmington Trust 2011 жылы M&T Bank-пен бірікті), PNC Bank, Wells Fargo, JPMorgan Chase, HSBC, Citizens Bank, Wilmington Savings Fund Society және Artisans' Bank) және заң қызметтері жатады. 2009 жылы General Motors зауыты жабылды. Уилмингтон Fortune 500 тізіміне енген бір компанияның орны – E. I. du Pont de Nemours and Company. Ғылым және технология дамып келеді, өйткені Incyte, Chemours, Corteva, Solenis және ZipCode сияқты компаниялар Уилмингтонды өз үйі деп есептейді. Сонымен қатар, қалада АҚШ-тағы ашық саудадағы компаниялардың 50% -ден астамы және Fortune 500 тізіміне енген компаниялардың 60% -тан астамы тіркелген. Делавэрде тіркелген корпорациялар заңдық дауларды шешу үшін штаттың Канцелярия сотына жүгінеді, бұл заңдық шешімдерді алқа емес, судья қабылдауына мүмкіндік береді. Өзінің жылдамдығымен, құзыреттілігімен және білікті судьялармен танымал, Канцелярия соты ұлттық және халықаралық деңгейде танылған және тыйым салу және шектеу бұйрықтары түрінде кең ауқымды жеңілдік беруге құқылы, бұл акционерлер бірігулер немесе сатып алулар сияқты корпоративтік әрекеттерді тоқтатуға немесе тыйым салуға тырысқанда ерекше маңызды. Штаттық сот ретінде Канцелярия соты штаттың үш округінің кез келгеніндегі істерді қарауы мүмкін. 2003 жылы Джорджтаун қаласында, Сассекс округінде Канцелярия сотының арнайы ғимараты салынды. Онда Disney акционерлеріне қатысты сот процесі сияқты жоғары беделді күрделі корпоративтік сот процестері өтті. Делавэр көптеген американдық компаниялардың тіркелген штаты болғандықтан, Уилмингтонда орналасқан АҚШ банкроттық соты Делавэр округі, АҚШ-тағы 94 федералды банкроттық соттың ең жұмыс істейтіндерінің бірі болып табылады. Делавэр штаттық заң практикасына қатысты АҚШ-тағы ең қатаң ережелердің біріне ие, басқа штаттарда адвокаттық емтиханды өткен адвокаттарға өзара қарым-қатынас жасауға рұқсат берілмейді.

Much of Wilmington's economy is based on its status as the most populous and readily accessible city in Delaware, a state that made itself attractive to corporations with business friendly financial laws and a longstanding reputation for a fair and effective judicial system. Contributing to the economic health of the downtown and Wilmington Riverfront regions has been the presence of Wilmington Station, through which 665,000 people passed in 2009. Wilmington has become a national financial center for the credit card industry, largely due to regulations enacted by former Governor Pierre S. du Pont IV in 1981. The Financial Center Development Act of 1981, among other things, eliminated the usury laws enacted by most states, thereby removing the cap on interest rates that banks may legally charge customers. Major credit card issuers such as Barclays Bank of Delaware (formerly Juniper Bank), are headquartered in Wilmington. The Dutch banking giant ING Groep N. V. headquartered its U. S. internet banking unit, ING Direct (now Capital One 360), in Wilmington. Wilmington Trust is headquartered in Wilmington at Rodney Square. Barclays and Capital One 360 have very large and prominent locations along the waterfront of the Christina River. In 1988, the Delaware legislature enacted a law which required a would be acquirer to capture 85 percent of a Delaware chartered corporation's stock in a single transaction or wait three years before proceeding. This law strengthened Delaware's position as a safe haven for corporate charters during an especially turbulent time filled with hostile takeovers. Wilmington's other notable industries include insurance (American Life Insurance Company [ALICO], Blue Cross and Blue Shield of Delaware), retail banking (including the Delaware headquarters of: Wilmington Trust (now a branch of M&T Bank, after Wilmington Trust merged with M&T in 2011), PNC Bank, Wells Fargo, JPMorgan Chase, HSBC, Citizens Bank, Wilmington Savings Fund Society, and Artisans' Bank), and legal services. A General Motors plant was closed in 2009. Wilmington is home to one Fortune 500 company, E. I. du Pont de Nemours and Company. Science and Technology are also thriving as companies such as Incyte, Chemours, Corteva, Solenis and ZipCode call Wilmington home. In addition, the city is the corporate domicile of more than 50% of the publicly traded companies in the United States, and over 60% of the Fortune 500. Delaware chartered corporations rely on the state's Court of Chancery to decide legal disputes, which places legal decisions with a judge instead of a jury. The Court of Chancery, known both nationally and internationally for its speed, competence, and knowledgeable judiciary as a court of equity, is empowered to grant broad relief in the form of injunctions and restraining orders, which is of particular importance when shareholders seek to block or enjoin corporate actions such as mergers or acquisitions. The Court of Chancery, as a statewide court, may hear cases in any of the state's three counties. A dedicated use Chancery courthouse was constructed in 2003 in Georgetown, Sussex County. It has hosted high profile complex corporate trials such as the Disney shareholder litigation. Because Delaware is the official state of incorporation for so many American companies, the United States Bankruptcy Court for the District of Delaware, located in Wilmington, is one of the busiest of the 94 federal bankruptcy courts located around the United States. Delaware has among the strictest rules in the U. S. regarding out of state legal practice, allowing no reciprocity to lawyers who passed the bar in other states.

Өнер және мәдениет

Уилмингтонда көптеген мұражайлар, галереялар және бақтар бар (төмендегі қызығушылық тудыратын жерлерді қараңыз), сондай-ақ жыл бойында көптеген этникалық фестивальдар мен басқа да шаралар өтеді. Оның ішіндегі ең танымал мұражайлардың бірі – Делавэр өнер мұражайы, оның коллекциясы 19-шы ғасырдан 21-ші ғасырға дейінгі американдық өнер мен иллюстрацияға, сондай-ақ 19-шы ғасырдың ортасындағы ағылшын Рафаэль алдындағы қозғалысына арналған.

Этностық мерекелер

Уилмингтонда белсенді және әртүрлі этникалық құрамы бар халық тұрады, бұл әр көктем мен жаз айларында Уилмингтонда өткізілетін бірнеше этникалық фестивальдерге себеп болады, олардың ең танымалдары – итальяндық фестиваль. Падуалық Әулие Антоний католик шіркеуі ұйымдастырған бұл шара маусымның екінші аптасында қаланың батыс жағындағы алты блок көшені жауып, дәстүрлі итальян музыкасы, тағамы және іс-шараларымен, сондай-ақ аттракциондар мен ойындармен өтеді. Тағы бір, көлемді болмаса да, көп көрерменді тартатын фестиваль – грек фестивалі, оны Әулие Троица грек православие шіркеуі ұйымдастырады. Шарада дәстүрлі грек (эллин) қолөнері, тағам, сусын және музыка ұсынылады. Тағы бір ерекше жылдық фестиваль – Санкт-Гедвига католик шіркеуі ұйымдастыратын поляк фестивалі, онда поляк тағамдарымен қатар аттракциондар мен ойын-сауықтар да бар. Ханифтің Африка фестивалі қаладағы афроамерикандық көпшіліктің мұрасын тойлайды. Уилмингтон сонымен қатар 1814 жылдан бері афроамерикандықтардың діни бостандығын тойлайтын жылдық Big August Quarterly фестиваліне де үй иесі. Делавэр штатының Үнді-американдық қауымдастығы ұйымдастырған IndiaFest тағы бір мәдени фестиваль болып табылады. Уилмингтон сондай-ақ 15 қыркүйектен 15 қазанға дейінгі кезеңде өтетін Ұлттық испан айы мерекесімен бірге өткізілетін Испан аптасын да тойлайды. Фестиваль 4-ші көше бойындағы шерумен (desfile) аяқталады. Латын музыкасының концерттері, латын тағамдары және карнавал соңғы демалыс күндері Риверфронтта өтеді. Сондай-ақ, Әулие Павел католик шіркеуінде де шаралар ұйымдастырылады.

Музыкалық фестивальдар

Клиффорд Браун джаз фестивалі – Уилмингтонның Родни скверінде әр жазда өткізілетін бір апталық ашық ауадағы музыка фестивалі. Халық фестивалі – Боб Марлиге арналған жыл сайынғы құрмет. Ол бір кезде Уилмингтонда тұрып, Ямайканың Кингстон қаласындағы өзінің "Tuff Gong" музыка студиясын ашу үшін жеткілікті ақша табуға тырысқан. Оның ұлы Стивен Марли 1972 жылы Уилмингтонда дүниеге келген. 1994 жылы басталған Халық фестивалі регги және әлемдік музыка орындайтын музыканттарды, сондай-ақ Боб Марли мен "The Wailers" әндерін ұсынады. Фестиваль әр жазда Уилмингтон өзенінің жағасында өтеді. Riverfront Blues Festival – тамыз айының әр жылы Tubman Garrett Riverfront Park-та өткізілетін үш күндік музыка фестивалі, онда белгілі блюз орындаушыларымен қатар жергілікті суретшілер де өнер көрсетеді.

Уилмингтон өзен жағасы

1990 жылдары қала бұрынғы кеме жасау алаңын жаңғырту науқанын бастады. Делавэр театры осы қозғалыстың алдыңқы қатарында болды және 1985 жылы Уотер-стриттегі қазіргі орнын ашты. Бұл күш-жігерді бастапқыда The Big Kahuna, сондай-ақ Kahunaville (ресторан, бар және ойын автоматтары, ол кейін жабылып, 2010 жылы Делавэр балалар мұражайы ретінде қайта құрылды) және Дэниел С. Фроули стадионы, Уилмингтон Блю Рокс кіші лигасының бейсбол стадионы нығайтты. 1998 жылы Chase Center Riverfront-та First USA Riverfront Arts Center ретінде ашылды, бірақ 2005 жылы қаланың конгресс орталығына айналдырылды. Уилмингтон қайық спорты орталығы Кристина өзенінің жағасында орналасқан. Уилмингтон өзенінің жағалауы мәдени, экономикалық және тұрғын үй маңыздылығын қалыптастыруға тырысып, дамуын жалғастыруда. Кристина өзенінің бойындағы жаңадан салынған элиталық пәтерлер Риверфронттың қайта жаңғыруын көрсетеді. 2006 жылдың 7 маусымында Justison Landing іргесі салынды, бұл Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін салынған Банкрофт паркінен бері Уилмингтонның ең ірі тұрғын үй жобасының басталуын білдірді. 1,2 мильдік (2 км) Riverwalk бойында дүкендер, мейрамханалар және өзен жағалауындағы базар да ашылды.

Вилмингтонның танымал мәдениеттегі бейнесі

Уилмингтонның аспан сызығы және қаланың басқа да әуе суреттері «Жанна Аркадия» телебағдарламасында Аркадия қаласын бейнеледі. 1999 жылғы «Тайтлас клуб» фильмі (Чак Палахнюктің осы аттас романы бойынша түсірілген) Уилмингтонда өтеді. Қалалық шенеуніктер фильм жасаушылардың Делавэрде түсіру туралы өтінішін қабылдамады, сондықтан фильмнің сыртқы түсірілімдері Лос-Анджелесте жүзеге асырылды. Джо Байденді сомдайтын «Saturday Night Live» (SNL) көріністерінде оның Уилмингтондағы тұрғын үйі жиі айтылады. Мысалы, 2012 жылғы 12 мамырдағы бөлімнің кіріспесінде Байден Вашингтондағы жатын бөлмесінде, төменгі жағында «DELAWARE» деп жазылған Уилмингтон қаласының әуе суретімен көрінеді. Уилмингтон қылмыстық жағдайларға байланысты соншалықты танымал болғандықтан, 2015 жылдың қараша айында ABC Джада Пинкетт Смит қатысқан, қаладағы құқықтық драманың пилоттық жобасын жариялады. Бағдарлама «Қылмыс қаласы» деп аталатын еді. Қала әкімі Денис Уильямс бұл бағдарламадағы актерлерді «өткен шақтағылар» деп атап, күшті наразылық білдірді. 2016 жылдың тамызында пилоттық жоба ABC арқылы қабылданбады.

Автомобиль жолдары

Interstate 95, Уилмингтонды шамамен шығыс және батыс жартысына бөліп, Солтүстік-шығыстағы және бүкіл елдегі маңызды нарықтарға қолжетімділікті қамтамасыз етеді. 495-ші мемлекетаралық автомобиль жолы қаланың шығыс жағымен өтеді, ал 295-ші мемлекетаралық автомобиль жолы қаланың оңтүстігінде орналасқан, Делавэр өзені арқылы Делавэр мемориалдық көпірімен Нью-Джерсиге өтеді. 13-ші АҚШ автожолы Уилмингтонның шығыс бөлігінен солтүстікке қарай өтеді, Дупонт тас жолымен оңтүстіктен қалаға кіріп, Хелд көшесімен, содан кейін Чирч көшесі (солтустікке қарай) және Спрауц көшесі (оңтүстікке қарай) және Губернатор Принц бульварымен жалғасады. U.S. Route 13 Business Уилмингтонның орталығы арқылы солтүстік-оңтүстік бағытта өтеді, Market Street арқылы оңтүстіктен қалаға кіріп, Walnut Street (солтустікке қарай) және Market Street (оңтүстікке қарай) болып екіге бөлінеді, қала орталығында Walnut Street (солтустікке қарай) және King Street (оңтүстікке қарай) бойымен өтеді, ал Market Street арқылы солтүстік-шығысқа қарай қаладан Филадельфия Пайкке дейін созылады. АҚШ-тың 202-ші автожолы I 95 арқылы Уилмингтоннан өтіп, Конкорд Пайкке бұрылып, қаланың солтүстігіндегі бизнес аймағынан өтеді. Уилмингтонға қызмет ететін мемлекеттік маршруттар: Делавэрдің 2-жолы, ол қаланың батыс бөлігінде Линкольн көшесі (шығысқа қарай) және Юнион көшесі (батысқа қарай) бойымен өтеді, содан кейін Кирквуд тас жолымен батысқа қарай жалғасады; Делавэрдің 4-жолы, қала орталығынан Мэриленд даңғылы бойымен оңтүстік-батысқа қарай; Делавэрдің 9-жолы, Нью-Касл даңғылымен оңтүстіктен қалаға кіріп, Кристина өзенін кесіп, 4-ші көше бойымен қала орталығы арқылы батысқа қарай өтеді; Уилмингтон портына қолжетімділікті қамтамасыз ететін Делавэрдің 9А-жолы; Ланкастер даңғылы бойымен қала орталығынан батысқа қарай өтетін 48-жолы; Делавэрдің 52-жолы, ол Делавэр даңғылы мен Пенсильвания даңғылы арқылы қаладан солтүстік-батысқа қарай Кеннет Пике дейін созылады; және Делавэрдің 202-жолы, ол Конкорд Пайкке қосылу үшін қаланың солтүстік бөлігі арқылы Конкорд авенюмен өтеді. Уилмингтон қаласында көшелер торлы жүйемен салынған, солтүстік-оңтүстік бағыттағы көшелерге ат қойылған, ал Ланкастер даңғылынан/Фронт-стриттен солтүстікке қарайғы шығыс-батыс бағыттағы көшелер 2-ші көшеден бастап нөмірленеді және солтүстікке қарай өседі, ал Ланкастер даңғылынан/Фронт-стриттен оңтүстікке қарайғы шығыс-батыс бағыттағы көшелерге ат қойылған. Ланкастер даңғылы/Фронт-стрит солтүстік және оңтүстік арасындағы, ал Маркет көшесі шығыс және батыс арасындағы шекара болып табылады. Уилмингтон қаласының орталығындағы тұрақтар Уилмингтон тұрақ басқармасы, Колониалдық тұрақ және SP Plus Corporation басқаратын коммерциялық тұрақ орындарымен және гараждармен қатар көшедегі тұрақ метрлерімен реттеледі.

Interstate 95, which splits Wilmington roughly into eastern and western halves, provides access to major markets in the Northeast and nationwide. Interstate 495 is a bypass passing through the east side of the city, and Interstate 295 is south of the city, crossing the Delaware River into New Jersey on the Delaware Memorial Bridge. U. S. Route 13 passes north–south through the eastern part of Wilmington, entering the city from the south along Dupont Highway before following Heald Street, the one way pair of Church Street northbound and Spruce Street southbound, and Governor Printz Boulevard. U. S. Route 13 Business passes north–south through the center of Wilmington, entering the city from the south on Market Street before splitting into Walnut Street northbound and Market Street southbound, following Walnut Street northbound and King Street southbound in the downtown area, and following Market Street northeast out of the city to Philadelphia Pike. U. S. Route 202 follows I 95 through Wilmington before heading north onto Concord Pike through a business area to the north of the city. State routes serving Wilmington include Delaware Route 2, which follows the one way pair of Lincoln Street eastbound and Union Street westbound in the western part of the city before heading west out of the city along Kirkwood Highway; Delaware Route 4, which heads southwest from the downtown area along Maryland Avenue; Delaware Route 9, which enters the city from the south along New Castle Avenue before crossing the Christina River and heading west through the center of the city along 4th Street; Delaware Route 9A, which provides access to the Port of Wilmington; Delaware Route 48, which heads west from the downtown area along Lancaster Avenue; Delaware Route 52, which follows Delaware Avenue and Pennsylvania Avenue northwest out of the city to Kennett Pike; and Delaware Route 202, which follows Concord Avenue through the northern part of the city to connect to US 202 at Concord Pike. In Wilmington, streets are laid out in a grid, with north–south streets named and east–west streets north of Lancaster Avenue/Front Street numbered from 2nd Street and increasing to the north, while east–west streets south of Lancaster Avenue/Front Street are named. Lancaster Avenue/Front Street serves as the divider between north and south while Market Street serves as the divider between east and west. Parking in downtown Wilmington is regulated by on street parking meters along with commercial parking lots and parking garages operated by the Wilmington Parking Authority, Colonial Parking, and SP Plus Corporation.

Темір жолдар

Уилмингтонды Джозеф Р. Байден-младший атындағы Уилмингтон теміржол станциясы қызмет көрсетеді, Amtrak-тың Солтүстік-шығыс дәлізі арқылы Бостон (Массачусетс штаты) мен Вашингтон (Колумбия округі) арасында үнемі пойыз қатынасы бар. SEPTA Regional Rail Вилмингтон/Ньюарк желісі бойынша Филадельфияға жиі қосымша аймақтық жолаушылар пойызымен қызмет көрсетеді. Amtrak-тың солтүстік-шығыс Уилмингтонда ірі жөндеу шеберханасы мен пойыз аймағы орналасқан, ол агенттіктің Солтүстік-шығыс дәлізіндегі электр локомотивтерінің күтімін жүргізеді және оларды қайта жаңартады. Amtrak-тың оқу орталығы да Уилмингтонда орналасқан, сондай-ақ Amtrak-тың Біріккен Ұлттық Операциялық орталығы (CNOC) да осы қалада орналасқан.

Автобустар

DART First State қала және оның айналасындағы шағын қалаларға, сондай-ақ округтер аралық Довер қаласына, штат астанасына және Льюске маусымдық қызмет көрсететін шамамен 30 автобус бағытын пайдаланатын қоғамдық автобус қызметін жүргізеді. Уилмингтон қаласындағы көптеген DART First State автобус бағыттары Уилмингтон транзит орталығы және/немесе Родни скверіне, қаладағы басты автобус транзиттік түйіндеріне қызмет көрсетеді. Greyhound Lines теміржол станциясындағы Уилмингтон автобус станциясынан штаттар аралық автобус қызметін іске асырады.

Әуежайлар

Уилмингтон әуежайы (ILG) қала орталығынан оңтүстікке қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан және Avelo Airlines компаниясымен жоспарланған жолаушылар тасымалын жүзеге асырады. Уилмингтон әуежайы сонымен қатар Делавэр армиясының ұлттық гвардиясы мен Делавэр әуе ұлттық гвардиясы үшін де база болып табылады. Ең жақын ірі халықаралық әуежай – Филадельфия халықаралық әуежайы (PHL).

Теңіз порты

Уилмингтон қаласын Уилмингтон порты да қамтамасыз етеді, ол – заманауи, толық қызмет көрсететін терең сулы порт және теңіз терминалы. Порт жыл сайын 400-ден астам кемені қабылдайды және жылдық импорт-экспорт жүгінің көлемі 5 миллион тоннаға жетеді. Уилмингтон порты негізінен жеміс-жидек, көкөніс, автомобильдер, болат және жаппай өнімдерді халықаралық тұрғыдан импорттайды.

Коммуналдық қызметтер

Delmarva Power компаниясы, Exelon компаниясының еншілес кәсіпорны, Уилмингтон қаласына электр энергиясы мен табиғи газ жеткізеді. Қалалық Қоғамдық жұмыстар департаменті Уилмингтон қаласы мен оны қоршаған кейбір құрамына кірмейтін аудандарға су және кәріз қызметтерін көрсетеді. Қаланың сумен жабдықталуы қаланың солтүстік-батысында орналасқан Хоупс суқоймасынан және қала ішіндегі Брэндивайн өзеніндегі бөгеттен жүзеге асырылады. Су құбырлары осы көздерден суды қалалық нысандарға тасымалдайды, онда су тазартылып, сақталады немесе тұтынушыларға таратылады. Қалалық Қоғамдық жұмыстар департаменті Уилмингтон қаласы үшін қоқыс жинау және қайта өңдеу қызметтерін де ұсынады.

Денсаулық сақтау

Christiana Care Health System, штаб-пәтері Уилмингтон қаласында орналасқан денсаулық сақтау жүйесі, Уилмингтон қаласының орталығына жақын орналасқан Уилмингтон ауруханасын және Christiana қала маңындағы Christiana ауруханасын, сондай-ақ аймақ бойынша түрлі спутниктік денсаулық сақтау орталықтарын басқарады. Тринити денсаулық сақтау ұйымының мүшесі – Сент-Франциск ауруханасы Уилмингтонның батыс жағында орналасқан. Nemours Foundation Nemours балалар ауруханасын, Делавэр штатының Солтүстік Уилмингтонында, қала шекарасынан тыс басқарады. Қалада АҚШ-тағы адам басына шаққандағы ЖИТС инфекциясының ең жоғары көрсеткіштерінің бірі тіркелген, мұнда афроамерикалық ерлер арасында инфекция деңгейі ерекше жоғары. Жергілікті жақтастар инфекцияның таралуын азайту мақсатында ине алмасу бағдарламаларын енгізуге тырысты, бірақ штаттың оңтүстік және қала маңындағы заң шығарушылары бірнеше жыл бойы осы бастамаға кедергі келтірді. Алайда, 2006 жылдың маусым айында бағдарлама, соңғы ақырда, мақұлданды.

Ашық жерде демалу

Уилмингтон мемлекеттік парктері – Уилмингтондағы Делавэр мемлекеттік парктері жүйесі басқаратын төрт саябақтың жиынтығы. Бұл төрт саябақ – Брэндивайн саябағы (ішінде Брэндивайн зообағы және Бейнард стадионы), Алапокас Вудс табиғи аймағы, Х. Флетчер Браун саябағы және Рокфорд саябағы. Саябақтарға кіру тегін, бірақ зообаққа кіру үшін төлем қабылданады. Бір-біріне жақын орналасқан саябақтар жыл бойы күн шығудан күн батуға дейін ашық. Зообақ мамырдан қарашаға дейін әр күні сағат 10:00-ден 16:00-ға дейін жұмыс істейді. Рокфорд мұнарасы мен Рокфорд саябағы мамырдың 1-нен қазанның 31-не дейін сенбі және жексенбі күндері сағат 10:00-ден 16:00-ға дейін ашық. Парктерді Делавэр мемлекеттік парктері рейнджерлері күзетіп, олардың бас кеңсесі Брэндивайн саябағында орналасқан. Уилмингтон қаласы қаланың барлық айманында 55 саябақ пен демалыс орындарын да басқарады.

Жарыстар

Делавэр арақашықтығы классикалық жарысы – қазан айында Пайк Крик Вэлли жүгіру клубы (PCVRC) ұйымдастыратын 15 км жол жарысы. Жарыс трассасы демеушілікке байланысты бірнеше жылда бір рет өзгеріп отырады және қазіргі уақытта жақын орналасқан Делавэр қаласында өтеді. Бұл іс-шара 1983 жылы PCVRC үшін қаржы жинау мақсатында басталған, ал соңғы бірнеше жылдан бері Майк Кларк Legacy Foundation оның иесі болып табылады. Caesar Rodney жартылай марафоны – 1964 жылдан бері наурыз айының екінші жексенбісінде жыл сайын өткізілетін жол жарысы. Жарыс ұйымдастырушылары оны "Делавэрдегі жол жарыстарының ең көнесі" деп атап, әдетте 20 штаттан және бірнеше елден 1000-нан астам жүгірушіні қамтиды. Вилмингтон қаласындағы Родни алаңынан басталатын жарысқа қатысушылар әсем жаңартылған өзен жағалауынан, Рокфорд паркі арқылы өтіп, Цезарь Родни мүсіні тұрған Родни алаңына оралады. Жиналған қаражат Делавэр штатының Американдық өкпе қауымдастығына жұмсалады. Бюдс үшін жарыс – 1/2 марафон, 1/2 марафон эстафетасы және 5 км жүгіру/жаяу жүру жарысы жыл сайын қазан айының ортасында Рокфорд паркінде өткізіледі. Бұл қаражат Делавэр штатының Даун синдромы қауымдастығы арқылы зиякерлік мүмкіндіктері шектеулі адамдарға көмек ретінде беріледі.

Велоспорт

Уилмингтон Гран-приі жыл сайын өткізіледі және елдегі ең беделді критериум стиліндегі велосипед жарыстарының бірі саналады. Қазір 11-ші жылына толып отыр, ол АҚШ Велосипед федерациясының Ұлттық жарыс күнтізбесіне енген, ол тек ең элиталық жарыстардан тұрады. Мерекелік шараларға көше фестивалі, Маймыл төбесіндегі уақытқа қарсы жарыс, Уилмингтон қаласының орталығындағы әуесқой және кәсіби деңгейдегі критериум жарыстары, 50 шақырымдық Media Fondo, 100 шақырымдық Gran Fondo және губернатордың демалыс саяхаты кіреді. Сонымен қатар, Шығыс жағалау жолы Уилмингтон және оның жақын маңдағы елді мекендері арқылы 16,4 шақырымға созылып, көркем Солтүстік Делавэр жолының бір бөлігі болып табылады, онда тік төбелер, тығыз орманды аймақтар және қала орталығына жететін тас жолдар бар.

Гольф

Уилмингтон Кантри Клубы – Гринвилл деп аталатын қала маңында, қала сыртында орналасқан елдік клуб және гольф алаңы. Эд "Порки" Оливер гольф клубы қала шегінде орналасқан, ал Рок Мэнор қала шегінен тыс жерде орналасқан қоғамдық гольф алаңы.

Теннис

Delcastle теннис орталығы қалада орналасқан теннис орталығы.

Мемлекеттік мектептер

Уилмингтонға Брэндивайн, Кристина, Ред Клей және Колониалдық мектеп аудандары бастауыш, орта және жоғары мектептің мемлекеттік білім беру қызметтерін көрсетеді. Осы төрт ауданның ішінде Колониалдық ауданы ғана Уилмингтон қаласының шегінде мектептері жоқ. Ред Клей ауданының Кэб Каллоуэй өнер мектебі Уилмингтон қаласының шегінде орналасқан. Нью-Касл округінің кәсіптік-техникалық мектеп ауданы Уилмингтон қаласында Говард технологиялық орта мектебін басқарады. Уилмингтон қаласының шегінде толыққанды дәстүрлі мемлекеттік жоғары мектептер жоқ, ал қаладағы жоғары сынып оқушыларының көпшілігі қаладан алыс, қала маңындағы мектептерге қатысады. WHYY қызметкерлері Крис Барриш және Марк Эйхман бұл қала маңындағы толыққанды жоғары мектептердің «оқуда қиындыққа тап болып жатыр» деп жазды. Уилмингтонда бірнеше жекешелендірілген (charter) мектептер де бар. Қала шегінде 11 жекешелендірілген мектеп болды. Тарихи тұрғыдан алғанда, қаланың батысындағы Уилмингтон орта мектебі және қаланың солтүстігіндегі П. С. Дюпон орта мектебі ақ балаларға арналған мектептер болса, қаланың шығысындағы Говард орта мектебі қара балаларға арналған бөлек мектеп болды. 2020 жылы Уилмингтонда, тіпті қала әкімі Майк Пурзицки де осы мәселені қолдаған адамдар болды. Мұндай мектептің көп бөлігі афроамерикалықтардан тұруы мүмкін. Пурзицкинің сөзіне қарағанда, нәсілдік бөлінуге қайта оралу қаупі қоғамдық мүдделі тараптардың осы қадамға кедергі келтіруіне себеп болып отыр. Салезиан мектебі, Сервиам қыздар академиясы, Уилмингтонның Нативти дайындық мектебі, Урсулин академиясы, Татналл мектебі, Тауэр Хилл мектебі, Сент-Елизавета орта мектебі және Падуа академиясы. Аймақтың 17,6% студенттері жеке мектептерде оқығандықтан, Уилмингтон аймағы жеке мектепте оқитын студенттердің үлесі бойынша елдегі ең ірі он қаланың қатарында. Уилмингтон достары мектебі қала шегінен тыс жерде орналасқан.