Кіріспе

Оңтүстік Бетани – АҚШ-тың Делавэр штатындағы Сассекс округіне қарасты қала. 2010 жылғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 449 адамды құрайды, бұл өткен он жылдыққа қарағанда 8,7%-ға азайған. Бұл қала Солсбери (Мэриленд) – Делавэр метрополиялық статистикалық аймағының бір бөлігі. Оңтүстік Бетани, солтүстігіндегі Бетани-Бич және оңтүстігіндегі Фенвик аралымен бірге "Тыныш курорттардың" бірі саналады. Бұл, көбінесе адамға толы Дьюи-Бич пен жақын орналасқан Рехобот-Бичтің әлемдік қалалық әжім-дүмілінен өзгеше. Оңтүстік Бетанидің "тыныш" қала ретіндегі беделін нығайтуға Делавэр теңіз жағалауы мемлекеттік паркінің көмегі тиеді – бұл алты мильге созылған тосқауыл арал, ол Дьюи-Бичтен келетін шудан қорғайды. Бұл парк Бетани-Бичтің солтүстігінде орналасқан, сонымен қатар Бетани-Бич пен парк арасындағы жеке пәтерлер мен миллиондаған долларлық жағажай үйлерінен құралған үлкен, құрамына енбеген ауманы да тыныштыққа үлес қосады. Оңтүстік Бетанидің оңтүстігінде Фенвик аралы мемлекеттік паркі мен Фенвик аралының өзі қызықты да шулы Оушен-Сити (Мэриленд) қаласынан қорғайды.

География

Оңтүстік Бетания (38.5165008, –75.0529585) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 0,5 шаршы миль (1 км2) құрайды, оның ішінде 0,5 шаршы миль (1 км2) жер және 1,89% су алабын құрайды. Аймақтың көрнекті көріністері мен ландшафты жергілікті тұрғындар мен туристер арасында кең танымал. Қоғам жергілікті тосқауыл аралдарда орналасқандықтан, күніне бірнеше футқа дейін өзгере алатын толқындарға ұшырайды. 2000 жылғы халық санағы бойынша, қалада 492 адам, 253 шаруашылық және 170 отбасы тұрады. Халық тығыздығы – 1137 тұрғын үй, орташа тығыздық көрсеткіші – белгілі емес. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 99,19% ақ нәсілді, 0,20% азиялық және 0,61% екі немесе одан көп нәсілді. 253 шаруашылықтың 9,5%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 60,9%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 3,2%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 32,8%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 29,6%-ы жеке адамдардан тұрады, ал 13,0%-ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрады. Шаруашылықтың орташа мүше саны 1,94 адамды, ал отбасының орташа мүше саны 2,32 адамды құрайды. Қала халқының жас ерекшеліктері: 18 жасқа дейінгілер – 8,7%, 18-24 жас аралығындағылар – 2,0%, 25-44 жас аралығындағылар – 14,0%, 45-64 жас аралығындағылар – 40,0%, 65 жастан асқандар – 35,2%. Орташа жас – 60 жас. Әр 100 әйелге 95,2 еркек шамасында келеді. 18 жастан асқан әр 100 әйелге 103,2 еркек шамасында келеді. Шаруашылықтың орташа жылдық табысы 67 125 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 89 666 долларды құрайды. Ер адамдардың орташа табысы 61 250 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 37 500 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 53 624 доллар. Отбасылардың ешқайсысы да, халықтың 1,6%-ы ғана кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілер жоқ, ал 64 жастан асқандардың 3,1%-ы кедейлікте өмір сүреді.

Үкімет

Оңтүстік Бетанияда қала басқарушысы басқаратын үкімет түрі қолданылады. Сайланған қала әкімінен өзге, қалада алты мүшеден тұратын сайланған қала кеңесі бар. Қаланың жергілікті полиция бөлімі және жағажай патрулі де бар. 15 мамыр мен 15 қыркүйек аралығында Оңтүстік Бетаниядағы белгілі бір көшелерде тұрақ етуге рұқсат қағазы талап етіледі. DART First State жаз айларында 208 нөміріндегі жағажай автобусы маршруты бойынша Оңтүстік Бетанияға автобус қызметін ұсынады. Бұл маршрут солтүстікке қарай Рехобот жағажайындағы тұраққа және басқа жағажай автобустарына, сондай-ақ Уилмингтоннан келген 305 нөміріндегі автобусқа және оңтүстікке қарай Оушен-Ситидегі 144-ші көшедегі транзиттік орталыққа жалғасады, онда Оушен-Сити көлігінің жағажайлық автобусына көшуге болады.

Коммуналдық қызметтер

Delmarva Power компаниясы, Exelon компаниясының еншілес кәсіпорны, Оңтүстік Бетани қаласына электр қуатын жеткізеді. Chesapeake Utilities компаниясы қалаға табиғи газбен қамтамасыз етеді. Artesian Water Company, Artesian Resources компаниясының еншілес кәсіпорны, Оңтүстік Бетаниге су жеткізеді. Сассекс округі Оңтүстік Бетани санитарлық кәріздік аймағын басқарады, ол қалаға кәріз қызметін көрсетеді. Оңтүстік Бетанидегі қоқыс жинау және қайта өңдеумен Republic Services компаниясы айналысады. Оңтүстік Бетани орналасқан Делавэрдің бөлігі 1683 жылы Пенн мен Балтимор арасындағы ұзаққа созылған заңдық даудың нысаны болды, даудың мәні – жер Мэриленд провинциясына ме, Пенсильвания провинциясына ме деген сауалға байланысты туды. Дау созылған кезде, Уильям Пенн 1701 жылы Делавэр колониясына өздік заң шығару органын беріп, оны жеке колония ретінде құрды. Үш колонияның шекаралары туралы дау 1759 жылға дейін шешілмеді, сол кезде дауласу тараптары Оңтүстік Бетанидің қазіргі орны Делавэрдің құрамында екендігіне келісті. Пенн мен Балтимор арасындағы даудан басқа, болашақта Оңтүстік Бетани болар жерге еуропалықтардың қызығушылығы кем дегенде 1687 жылға дейін барып жетеді, сол кезде ағылшын Мэтью Скарборо қазіргі Бетани Бич пен Оңтүстік Бетани аумақтарының көп бөлігін зерттеді, солтүстік бөлігіндегі 500 акр (202 гектар) жер "Скарбороудың Оқиғасы" деп аталды, ал оңтүстік бөлігі "Мидлсекс" деп танылды. Ол 1688 жылы екі жер учаскесін иеленді, оларды "Солтүстік Петертон" және "Оңтүстік Петертон" деп атады. Оңтүстік Бетаниге айналатын ауданның бір бөлігі 1695 жылы Скарбороға Мэриленд жер патенті бойынша берілген Кіші Ассауман шығанағының басындағы Оңтүстік Петертонның бір бөлігіне кірді, бұл орын қазіргі Бетани Бичтен 3 км оңтүстікке қарай орналасқан. Англиядан келген қоныс аударғандар қазіргі Оңтүстік Бетани аумағының бір бөлігінде шаруашылықтар құрды. 1741 жылы ағылшын Уильям Эванс Солтүстік және Оңтүстік Петертонды біртұтас жер учаскесіне біріктіретін зерттеуге сүйене отырып, жер патенті алды. Аймаққа кіру Делавэрдің 14-бағдарламалық жолы арқылы жүзеге асырылды, ол иықтары жоқ екі жолақты асфальтталған "Жағалау тас жолы" деп аталды. Қоғамның өсуімен 14-бағдарламалық жол Оңтүстік Бетани тудырған көлік ағынына жарамсыз болып келді, сондықтан 1958 жылы 14-бағдарламалық жол төрт жолақты бөлінген тас жолға дейін кеңейтілді, ал 1970-ші жылдары ол Делавэрдің 1-бағдарламалық жолының бөлігі ретінде қайта тағайындалды. Сол кезде Делавэр армиясының Ұлттық гвардиясы Бетани Бичтің солтүстігіндегі казармаларынан Бетани Бич және Оңтүстік Бетани арқылы Жағалау тас жолымен әуе шабуылына қарсы зениттік артиллериясын Оңтүстік Бетанидің оңтүстігіндегі оқу алаңдарына жеткізіп, Атлант мұхитының үстінен ұшып өтетін мақсатты дрондарды нысанаға алып, жаттығулар жүргізетін.

1960 жылдан 1990 жылға дейін

Игги Холл, представляющая корпорацию South Bethany, пыталась добиться включения South Bethany в состав города еще в первые годы существования поселения, чтобы улучшить обслуживание населения, но не преуспела. В то же время группа жителей South Bethany образовала Ассоциацию South Bethany для решения вопросов обслуживания и потребностей населения. С 6 по 8 марта 1962 года район накрыла разрушительная северо-восточная буря, известная как «Шторм Пепельной среды». Атлантическое побережье Делавэра понесло серьезные повреждения из-за очень высоких приливов и волн высотой более 12 метров, обрушившихся на его пляжи. В South Bethany шторм разрушил 37 домов на берегу океана. Шторм 1962 года придал новый импульс включению в состав города, поскольку South Bethany, как unincorporated community, не могла получить федеральное финансирование для восстановления после стихийного бедствия. Законодательное собрание Делавэра отклонило первые попытки включения поселения в состав города после шторма, заявив, что его небольшое постоянное население не соответствует требованиям для включения. Планам по строительству Sea Colony яростно сопротивлялись давние жители South Bethany и Bethany Beach, которые были обеспокоены перспективой появления высотных зданий и большого скопления людей в этом районе. Противники Sea Colony провели марш протеста и предприняли длительные юридические усилия, чтобы заблокировать строительство курорта, но территория находилась за пределами границ как South Bethany, так и Bethany Beach, и их усилия по блокированию строительства Sea Colony провалились. В 1971 году South Bethany нанял своего первого полицейского. 18 июня 1971 года к работе приступили первые спасатели, чтобы обеспечить безопасность на атлантическом пляже города. В 1972 году South Bethany расширилась на юг, включив в свой состав сообщество York Beach – участок земли, известный с 1812 по 1946 год как «Derickson's Venture», – и сообщество Paradise Shores, прилегающее к York Beach с запада. Включение York Beach принесло в South Bethany торговый центр York Beach Mall, открытый в 1959 году и расширенный в 1965 году, предоставив городу свою первую и единственную коммерческую зону. В том же году South Bethany начала установку центральной канализационной системы. В январе 1981 года Верховный суд Делавэра отменил запрет округа Сассекс на строительство на дюнах, и развитие пляжной зоны возобновилось. В середине 1980-х годов вдоль атлантического побережья города был проведен проект по восстановлению пляжа, чтобы вернуть песок, потерянный во время сильных штормов. 19 ноября 1987 года South Bethany расширил свою границу на запад, включив в свой состав сообщество Cat Hill, а 22 марта 1992 года Cat Hill передал городу 8,9 гектаров водно-болотных угодий. В октябре 2003 года город начал установку подземного резервуара для хранения пропана за зданием мэрии для снабжения системы. В 2007 году South Bethany снес свою первоначальную мэрию и заменил ее новой мэрией и полицейским участком. Штат Делавэр издал обязательный приказ об эвакуации жителей и гостей, проживающих на пляже, когда ураган Сэнди угрожал району 28 и 29 октября 2012 года. В 2014 году Комитет по улучшению жизни общества South Bethany создал инициативу Art Board, которая пригласила художников из региона представить произведения искусства на морскую тематику для размещения на уличных мусорных контейнерах вдоль Ocean Drive и Seaside Drive. К 2015 году в городе насчитывалось около 1387 объектов недвижимости, при этом осталось менее 175 свободных участков, а постоянное население составляло 600 человек. Пляж и дюны получили дополнительные повреждения во время зимней бури, обрушившейся на район с 22 по 24 января 2016 года. В феврале 2016 года официальные лица объявили, что финансирование для восстановления пляжа и дюн South Bethany в 2016 году отсутствует и что восстановление не произойдет до 2017 года в соответствии с графиком, установленным до двух штормов. В 2020 году Инженерный корпус армии США заключил контракт с местным застройщиком на поддержание пляжа и дюн, поврежденных во время штормов.

Білім

Тұрғындар Индиан-Ривер мектеп округіне қарайды.