Дуглас Радер: Американдық бейсболшы және жаттықтырушы

Кіріспе

Американдық бейсболшы және менеджер (1944 жылы туған)

Дуглас Ли Радер (1944 жылғы 30 шілдеде туған), "Қызыл әтеш" лақап атымен танымал, Басты лига бейсболындағы бұрынғы үшінші база ойыншысы. Ол негізінен қорғаныс шеберлігімен көзге түсті, 1970 жылдан 1974 жылға дейін бес рет қатарынан "Алтын қолғап" сыйлығын жеңіп алды. Радердің карьерасы 1967 жылдан 1977 жылға дейін созылды, ол "Хьюстон Астрос", "Сан-Диего Падрес" және "Торонто Блю Джейс" командаларында ойнады, содан кейін 1983-1991 жылдар аралығында "Техас Рейнджерс", "Чикаго Уайт Сокс" және "Калифорния Энджелс" командаларын жаттықтырды. "Рохо" деп те аталған Радер, "Қызыл әтеш" лақап атын әрқашан кепшігінен көрінетін қалың қызыл шашынан алған. Радер Иллинойс штатының Нортбрук қаласындағы Гленбрук Солтүстік орта мектебін және Иллинойс Уэслиан университетін бітірді.

Хьюстон Астросы (1967-1975)

1965 жылы Радер «Хьюстон Астрос» клубымен аматорлық еркін агент ретінде келісімшартқа отырды және 1967 жылғы 31 шілдеде клуб сапындағы жоғары лигадағы дебютін жасады. «Нью-Йорк Метс» командасына қарсы өткен алғашқы ойынында Радер өзінің мансабындағы алғашқы соққысын жасады – канадалық Рон Тейлорға қарсы жасалған бірлік соққы, нәтижесінде «Астрос» командасы 3:2 есебімен жеңіске жетті. 19 тамызда Радер «Сент-Луис Кардиналс» командасының ойыншысы Дик Хьюзға қарсы өзінің алғашқы хоум-ранын соқты. Ол маусымның көп бөлігінде бірінші базада ойнады және .333-тік орташа ұпаймен, төрт хоум-ран және 47 ойында 26 RBI (реалдаулы ұпай) көрсеткішімен маусымды аяқтады. 1968 жылғы маусымда «Астрос» Радерді үшінші базаға көшірді, ол 98 ойында .267 орташа ұпаймен, алты хоум-ран және 43 RBI көрсетті, маусымның екінші жартысында команданың тұрақты үшінші базалық ойыншысы болды. 1969 жылы Радер «Хьюстонмен» 155 ойын өткізіп, .246 орташа ұпаймен, 11 хоум-ран және 83 RBI көрсетті. 1970 жылы Радер өзінің ең табысты маусымын өткізді, 156 ойында .252 орташа ұпаймен ойнап, 25 хоум-ран соқты, бұл көрсеткіш командада екінші орынға ие болды, ал 87 RBI көрсеткішімен клубта үшінші орынды иеленді. Радер Ұлттық лигасындағы ең үздік үшінші базалық ойыншы ретінде алғашқы «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды. 1971 жылғы маусымда Радер шабуылда күресті, 135 ойында .244 орташа ұпаймен, 12 хоум-ран және 56 RBI көрсетті, бірақ үшінші базада екінші «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды. 1972 жылы Радердің орташа ұпайы төмендеді, .237 көрсеткішіне жетті, бірақ оның күшті соққылары қайта жанданды, ол 152 ойында 22 хоум-ран және 90 RBI соқты, «Астрос» командасының көшбасшыларының бірі болды және үшінші рет «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды. Ол туралы сол жылдың 16 маусымында «LIFE» журналында мақала жарияланды. 1973 жылы Радер тағы да жақсы маусым өткізді, «Хьюстонмен» 154 ойында .254 орташа ұпаймен, 21 хоум-ран және 89 RBI көрсетті, үшінші база бойынша төртінші рет «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды. Ол 1974 жылғы маусымда да жақсы ойын көрсетті, .257 орташа ұпаймен, 1968 жылдан бері ең жоғары көрсеткіш, 17 хоум-ран және 78 RBI соқты, бұл оның бесінші «Алтын қолғап» сыйлығы болды. 1975 жылы Радердің шабуылдық көрсеткіштері төмендеді, ол 129 ойында .223 орташа ұпаймен, 12 хоум-ран және 48 RBI көрсетті, ал 1969 жылдан бері алғаш рет «Алтын қолғап» сыйлығын жеңе алмады, себебі «Сент-Луис Кардиналс» командасының ойыншысы Кен Рейц бұл сыйлықты алды.

Rader signed with the Houston Astros as an amateur free agent in 1965, and made his Major League Baseball debut with the club on July 31, 1967. In his first game against the New York Mets, Rader earned his first career hit, a single against Canadian born reliever Ron Taylor, as his Astros won the game 3 2. On August 19, Rader hit his first career home run against Dick Hughes of the St. Louis Cardinals. He played a majority of his games at first base, and finished the season with a .333 batting average with four home runs and 26 runs batted in (RBI) in 47 games. During the 1968 season, the Astros moved Rader over to play third base, and in 98 games, Rader hit .267 with six home runs and 43 RBIs in establishing himself as their everyday third baseman during the second half of the season. In 1969, Rader played in 155 games with Houston, hitting .246 with eleven home runs and 83 RBIs. He had a breakout season in 1970, as Rader appeared in 156 games, hitting .252, and was second on the Astros with 25 home runs and third on the club with 87 runs batted in. Rader earned his first career Gold Glove Award as being the best defensive third baseman in the National League. Rader struggled offensively during the 1971 season, as he hit .244 with twelve home runs and 56 RBI in 135 games, however, he earned his second consecutive Gold Glove Award at third base. In 1972, Rader's batting average continued to slip, as he hit .237, however, his power numbers came back, as he hit 22 home runs and 90 RBI in 152 games to be among the Astros team leaders, winning his third straight Gold Glove Award. He was the subject of an article in the June 16 issue of LIFE that year. Rader had another solid season in 1973, hitting .254 with 21 home runs and 89 RBI in 154 games with Houston, and once again was awarded the Gold Glove Award for third base, for the fourth straight season. He continued his solid play throughout the 1974 season, hitting .257, his highest batting average since 1968, while hitting seventeen home runs and 78 RBI, earning his fifth consecutive Gold Glove Award. In 1975, Rader's offensive numbers slipped, as he hit only .223 with twelve home runs and 48 RBI in 129 games, and for the first time since 1969, he failed to win the Gold Glove Award, as Ken Reitz of the St. Louis Cardinals received the award.

Сан-Диего Падрес (1976-1977)

1975 жылы 11 желтоқсанда Рейдер Ларри Харди мен Джо Макинтош үшін «Сан-Диего Падрес» клубына ауыстырылды. Сол кезде «Падрес» клубына тәжірибелі үшінші базалық ойыншы қажет болды. Рейдер 1976 жылғы маусымда «Сан-Диего Падрес» клубының негізгі үшінші базалық ойыншысы болды және 139 ойында .257 орташа көрсеткішпен, тоғыз хоум-ран және 55 RBI (реалдану ұпайы) көрсетті. Оның тоғыз хоум-раны 1968 жылғы маусымнан бері карьерасындағы ең төменгі көрсеткіші болды. 1977 жылы Рейдер маусымды «Сан-Диего» клубында бастады және 52 ойында .271 орташа көрсеткішпен, бес хоум-ран және 27 RBI көрсетті. 8 маусымда Рейдердің шарты «Торонто Блю Джейс» клубына сатылды.

Торонтоның көк жаяулары (1977)

1977 жылғы маусымды Радер Торонто "Көк жаяулары" командасында аяқтады, онда ол үшінші базада да, тағайындалған соққышы ретінде де ойнады. Торонто сапындағы 96 ойында Радер .240-қа соғып, он үш хоум-ран мен 40 RBI көрсетті. 1978 жылдың 18 наурызында, көктемгі жаттығулар барысында "Көк жаяулары" Радерді босатып жіберді, ол осыдан кейін карьерасын аяқтады.

Үлкен лигалар мансабы (1967-1977)

Радер мансабында 1465 ойын өткізді, оның ішінде 1302 соққы жинады, .251 орташа ұпаймен 155 хоум-ран соқты және 722 рет ұпай тапты. 1970 жылдан 1974 жылға дейін үшінші базадағы қорғанысы үшін бес рет қатарынан «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды.

Сан-Диего Падрес (1979) және Гавай аралдары (1980-1982)

Бір жыл бойы бас бапкер болып жұмыс істегеннен кейін, Сан-Диего Падрес клубы Рэйдерді өзінің AAA филиалы – Тынық мұхит жағалау лигасының «Гавай аралдары» командасының басқарушысы етіп тағайындады. 1980 жылы Радер команданы 76–65 есебімен жеңіске жеткізді, нәтижесінде «Аралдықтар» Солтүстік дивизионында екінші орынды иеленді. 1981 жылы Гавайи командасының көрсеткіші 72–65 болды және олар тағы да екінші орынға табан тіреді. 1982 жылы «Аралдықтар» Оңтүстік дивизионына көшті, бірақ команда 73–71 есебімен үшінші орынды ғана жеңіп алды.

Техас рейнджерлері (1983-1985)

Радер 1982 жылы қарашада «Техас Рейнджерс» командасын басқаруға тағайындалды, ол Даррелл Джонсоннан кейін осы қызметке келді. Рейнджерс сапындағы алғашқы маусымында клуб 77–85 есебімен аяқтады, бұл өткен маусымға қарағанда 13 ойынмен жақсару болды, соның арқасында Техас AL West аймағында үшінші орынға ие болды. 1984 жылы «Рейнджерс» командасы 69–92 есебімен соңғы орынға түсіп қалды. 1985 жылы «Рейнджерс» маусымды 9–23 есебімен бастады, содан кейін Радер жұмыстан босатылып, оның орнына Бобби Валентайн келді.

Чикагоның ақ сокс клубы (1986)

1986 жылы Чикагоның "Ақ соққылары" маусымды Тони Ла Руссаны бапкер ретінде бастады, бірақ 26-38 есебінен кейін "Ақ соққылары" Ла Руссаны қызметтен босатып, сол кезде команданың соққылау бойынша нұсқаушысы болған Радерді уақытша бапкер етіп тағайындады. Ол "Ақ соққыларын" басқарған екі ойында клуб 1-1 есебін көрсетті. Содан кейін "Ақ соққылары" Джим Фрегозиді тұрақты бапкер етіп тағайындады.

Калифорниялық періштелер (1989-1991)

Радер 1989 жылы «Калифорния Энджелс» командасының бас жаттықтырыушысы болып тағайындалды, «Энджелс» 1988 жылғы маусымды 75–87 есебімен аяқтағаннан кейін, және маусымның соңында бас жаттықтырушы Куки Рохас қызметтен босатылды. «Энджелс» сапындағы алғашқы маусымында Радер команданың көрсеткіштерін 16 ойынға жақсартты, нәтижесінде Калифорния маусымды 91–71 есебімен аяқтады, бұл Американ лигасының Батыс дивизионында үшінші орынға ие болуға мүмкіндік берді. Радер «Жылдың бас жаттықтырушысы» сыйлығында төртінші орынды иеленді, ал осы сыйлықты «Балтимор Ориолс» командасының Фрэнк Робинсон жеңіп алды. 1990 жылы «Энджелс» көрсеткіштері .500-ден төмен түсіп, клуб 80–82 есебімен Американ лигасының Батыс дивизионында төртінші орынға орналасты. 1991 жылғы маусымда «Энджелс» көрсеткіштерін .500 деңгейіне жақындатуға тырысты, алайда 61–63 есебімен бастағаннан кейін Радер қызметтен босатылып, оның орнына Бак Роджерс тағайындалды.

Флорида Марлинз (1993-1994)

1992 жылы қарашада Радер Флорида Марлинс командасының жаңадан құрылған соққылаушы жаттықтырушысы болып жұмысқа алынды. 1994 жылғы маусым аяқталысымен Радер осы қызметтен бас тартты.